The French National Front - ประวัติรุ่นแก้ไข

Trikao เมื่อ 09:37, 17 กุมภาพันธ์ 2566

2023-02-17T09:37:35Z

Trikao เมื่อ 09:35, 17 กุมภาพันธ์ 2566

2023-02-17T09:35:08Z

Trikao เมื่อ 09:34, 17 กุมภาพันธ์ 2566

2023-02-17T09:34:06Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Trikao: สร้างหน้าด้วย " '''ผู้เรียบเรียง''' ''':''' ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วิชุดา สาธิต..."

2023-02-17T09:31:59Z

สร้างหน้าด้วย " '''ผู้เรียบเรียง''' ''':''' ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วิชุดา สาธิต..."

หน้าใหม่

'''ผู้เรียบเรียง''' ''':''' ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วิชุดา สาธิตพร และ ธีทัต จันทราพิชิต

'''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ''' ''':''' รองศาสตราจารย์ ดร.นิยม รัฐอมฤต

 

'''The French National Front'''

          '''The National Front''' หรือที่ในปัจจุบันเปลี่ยนชื่อพรรคเป็น '''The National Rally''' เป็นพรรคการเมืองที่มีลักษณะอุดมการณ์ประชานิยม ชาตินิยม ในฝรั่งเศส โดยผู้สมัครจากพรรค The National Rally สามารถผ่านเข้ารอบในการเลือกตั้งประธานาธิบดีรอบสองได้ถึงสามครั้ง ได้แก่ ในปี ค.ศ. 2002 ค.ศ. 2017 และ ค.ศ. 2022

          ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศส เมื่อปี ค.ศ. 2022 พรรค The National Rally เป็นพรรคการเมืองที่ได้ที่นั่งในสภาเป็นอันดับสองรองจากพรรค La République En Marche ! และนับเป็นพรรคการเมืองฝ่ายค้านที่มีจำนวนที่นั่งในสภามากที่สุด ปัจจุบันพรรค The National Rally มีภาพผูกอยู่กับนักการเมืองคนสำคัญของฝรั่งเศสอย่าง Jean-Marie Le Pen และ Marine Le Pen ผู้เป็นบุตรสาวของเขา

 

= <span style="font-size:x-large;">'''ที่มาและการก่อตั้ง'''</span> =

          The National Rally ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1972 ในชื่อว่า The National Front พรรค The National Front มีอุดมการณ์ที่มีลักษณะจัดอยู่ในกลุ่มขวาจัด ที่มุ่งจะเอาชัยชนะทางการเมืองผ่านทางสภาและการเลือกตั้งเป็นหลัก โดยได้แบบมาจากพรรคการเมืองอิตาลีฝ่ายขวาอย่าง Italian Social Movement ซึ่งทาง The National Front ใช้เป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบตราประจำพรรคซึ่งเป็นรูปเปลวไฟสีเป็นธงไตรรงค์ โดยทาง The National Front ได้ทำการเปลี่ยนสีเขียวซึ่งเป็นสีของตราประจำพรรค Italian Social Movement เป็นสีน้ำเงินตามแบบธงไตรรงค์ฝรั่งเศส[[#_ftn1|[1]]]

          ส่วนหนึ่งของการก่อตั้ง The National Front มีสาเหตุมาจากสถานการณ์ทางการเมืองที่ฝ่ายซ้ายเริ่มมีบทบาทในทางการเมืองฝรั่งเศสมากขึ้นนับแต่ปี ค.ศ.1968 โดย The National Front ได้แสดงตัวแตกต่างจากพรรคฝ่ายขวากลุ่มอื่นตรงที่มีจุดยืนทางนโยบายที่มีลักษณะไม่เห็นด้วยกับนโยบายของฝ่ายซ้าย ซึ่งผิดกับพรรคการเมืองฝ่ายขวาทั่ว ๆ ไปที่มีลักษณะขายความเป็นปฏิบัตินิยม เลือกนักการเมืองฝ่ายขวา เพื่อดำเนินนโยบายของฝ่ายซ้าย

          ในแง่ของการเป็นกลุ่มทางการเมืองเมื่อแรกก่อตั้ง The National Front เป็นการรวมตัวของกลุ่มอุดมการณ์ฝ่ายขวาหลากหลายเฉด ซึ่งประกอบไปด้วย กลุ่มชาตินิยม กลุ่มต่อต้านระบอบเดอโกลส์ กลุ่มทหารผ่านศึกแอลจีเรีย รวมไปถึงกลุ่มกษัตริย์นิยมบางส่วน โดยในจำนวนกลุ่มอุดมการณ์ฝ่ายขวาเหล่านี้มีทั้งกลุ่มที่ค่อนข้างมีลักษณะหัวรุนแรง ไปจนถึงกลุ่มที่ประนีประนอมกับกลุ่มอื่น เนื่องจากความหลากหลายทางอุดมการณ์นี้ทำให้ Jean-Marie Le Pen ถูกเลือกเป็นหัวหน้าพรรคเพราะมีความคิดที่ถูกมองว่าอยู่ในสายกลางของกลุ่มอุดมการณ์ของพรรค[[#_ftn2|[2]]]

          ในช่วงแรกนั้น The National Front ดูจะไม่ประสบความสำเร็จเสียเท่าใดนัก เช่น ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อ ปี ค.ศ. 1973 พรรคไม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้ง โดยได้รับคะแนนเสียงจากการเลือกตั้งอยู่ที่ 108,616 คะแนน หรือคิดเป็นเพียง 0.5% ของคะแนนเสียงทั้งหมดเท่านั้น[[#_ftn3|[3]]] และไม่ได้ที่นั่งในสภาเลยแม้แต่ที่นั่งเดียว กระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภายุโรปใน ปี ค.ศ. 1984 The National Front จึงชนะการเลือกตั้งและได้ที่นั่งในสภายุโรปถึง 10 ที่นั่ง

          นับแต่การเลือกตั้งสมาชิกสภายุโรปในปี ค.ศ. 1984 เป็นต้นมา The National Front จะได้รับคะแนนเสียงจากการเลือกตั้งอยู่ที่ประมาณ 10 - 15 % ไม่ว่าจะเป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือการเลือกตั้งประธานาธิบดี กระทั่งปี ค.ศ. 2002 ผู้สมัครประธานาธิบดีของ The National Front อย่าง Jean-Marie Le Pen ได้รับคะแนนเสียงเป็นอันดับ 2 จนสามารถเข้าสู่รอบสองในการเลือกตั้งประธานาธิบดีได้เป็นครั้งแรก ทว่าไม่นานหลังจากนั้นพรรค The National Front ก็เข้าสู่ช่วงถดถอย ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรในปี ค.ศ. 2007 The National Front ได้คะแนนเสียงลดลงเหลือประมาณ 5% เท่านั้น และในการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นในปี ค.ศ. 2010 ก็ได้ที่นั่งประมาณ 118 ที่นั่ง นับเป็นจำนวนที่นั่งที่น้อยที่สุดตั้งแต่ที่ The National Front เริ่มทำการส่งผู้สมัครลงแข่งขันในการเลือกตั้งท้องถิ่น แม้ว่าจำนวนที่นั่งที่ได้มานั้นจะมากเป็นอันดับที่สามก็ตาม

 

= <span style="font-size:x-large;">'''สมัยของ ''''''Marine Le Pen'''</span> =

          Jean-Marie Le Pen ได้ทำการประกาศเลิกเล่นการเมืองในปี ค.ศ. 2008 แล้วสนับสนุนให้ Marine Le Pen บุตรสาวขึ้นเป็นหัวหน้าพรรค The National Front[[#_ftn4|[4]]] เพื่อเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี โดย Marine Le Pen นั้นมีความพยายามที่จะสลัดภาพพรรคการเมืองฝ่ายขวาเพื่อมุ่งสู่เป้าหมายในการกลายเป็นพรรคการเมืองกระแสหลัก[[#_ftn5|[5]]]

          ภายใต้สมัยการเป็นหัวหน้าพรรคของ Marine Le Pen พรรค The National Front นับว่าประสบความสำเร็จค่อนข้างมาก โดย The National Front สามารถชนะได้ที่นั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทุกครั้งและมีคะแนนเสียงเกินกว่า 10% ทุกครั้ง นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 2018 The National Front ได้เปลี่ยนชื่อพรรคเป็น The National Rally เพื่อขยายกลุ่มผู้ลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง[[#_ftn6|[6]]] และในปี ค.ศ. 2022 พรรค The National Front ก็สามารถได้ที่นั่งในสภา 89 ที่นั่ง[[#_ftn7|[7]]] นับเป็นการเพิ่มจำนวนที่นั่งจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี ค.ศ. 2017 ที่ได้เพียง 8 ที่นั่ง ในสภาอย่างก้าวกระโดด

          ขณะเดียวกันการเลือกตั้งประธานาธิบดี The National Front ก็ประสบความสำเร็จโดยผู้สมัครของพรรคอย่างนาง Marine Le Pen สามารถได้คะแนนเสียงเป็นอันดับ 3 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี ค.ศ. 2012 และได้คะแนนเสียงเป็นอับดับสองในการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 2017 และ ค.ศ. 2022 ตามลำดับ

 

= <span style="font-size:x-large;">'''ผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสในปี ค.ศ. ''''''2022'''</span> =
<p style="text-align: center;"> </p>
{| align="center" border="1" cellpadding="0" cellspacing="0"
|-
| rowspan="2" style="width:126px;" |
'''ผู้สมัคร'''

| rowspan="2" style="width: 180px;" |
'''พรรค'''

| colspan="2" style="width:186px;" |
'''การเลือกตั้งรอบแรก'''

| colspan="2" style="width:180px;" |
'''การเลือกตั้งรอบที่สอง'''

|-
| style="width:102px;" | <p style="text-align: right;">คะแนนเสียง</p>
| style="width:84px;" | <p style="text-align: right;">%</p>
| style="width:102px;" | <p style="text-align: right;">คะแนนเสียง</p>
| style="width:78px;" | <p style="text-align: right;">%</p>
|-
| style="width: 160px;" |
Emmanuel Macron

| style="width: 160px;" |
La République En Marche!

| style="width:102px;" |
9,783,058

| style="width:84px;" |
27.85

| style="width:102px;" |
18,768,639

| style="width:78px;" |
58.55

|-
| style="width:126px;" |
Marine Le Pen

| style="width:132px;" |
National Rally

| style="width:102px;" |
8,133,828

| style="width:84px;" |
23.15

| style="width:102px;" |
13,288,686

| style="width:78px;" |
41.45

|-
| style="width:126px;" |
Jean-Luc Mélenchon

| style="width:132px;" |
La France Insoumise

| style="width:102px;" |
7,712,520

| style="width:84px;" |
21.95

| rowspan="10" style="width:102px;" |
 

| rowspan="10" style="width:78px;" |
 

|-
| style="width:126px;" |
Éric Zemmour

| style="width:132px;" |
Reconquête

| style="width:102px;" |
2,485,226

| style="width:84px;" |
7.07

|-
| style="width:126px;" |
Valérie Pécresse

| style="width:132px;" |
The Republicans

| style="width:102px;" |
1,679,001

| style="width:84px;" |
4.78

|-
| style="width:126px;" |
Yannick Jadot

| style="width:132px;" |
Europe Ecology - The Greens

| style="width:102px;" |
1,627,853

| style="width:84px;" |
4.63

|-
| style="width:126px;" |
Jean Lassalle

| style="width:132px;" |
Résistons!

| style="width:102px;" |
1,101,387

| style="width:84px;" |
3.13

|-
| style="width:126px;" |
Fabien Roussel

| style="width:132px;" |
French Communist Party

| style="width:102px;" |
802,422

| style="width:84px;" |
2.28

|-
| style="width:126px;" |
Nicolas Dupont-Aignan

| style="width:132px;" |
Debout la France

| style="width:102px;" |
725,176

| style="width:84px;" |
2.06

|-
| style="width:126px;" |
Anne Hidalgo

| style="width:132px;" |
Socialist Party

| style="width:102px;" |
616,478

| style="width:84px;" |
1.75

|-
| style="width:126px;" |
Philippe Poutou

| style="width:132px;" |
New Anticapitalist Party

| style="width:102px;" |
268,904

| style="width:84px;" |
0.77

|-
| style="width:126px;" |
Nathalie Arthaud

| style="width:132px;" |
Lutte Ouvrière

| style="width:102px;" |
197,094

| style="width:84px;" |
0.56

|}

<br/> '''<span style="font-size:x-large;">อุดมการณ์</span>'''

          ถึงแม้ว่า The National Rally จะพยายามลบภาพความเป็นพรรคการเมืองในเฉดอุดมการณ์ขวาจัดและมีลักษณะอุดมการณ์ที่เข้าถึงทุกกลุ่มและสุดโต่งน้อยลง แต่โดยรวม The National Rally ยังนับว่ามีอุดมการณ์ที่สามารถจัดอยู่ในกลุ่มการเมืองแบบขวาจัด ที่เน้นการเมืองแบบประชานิยม โดยที่นโยบายทางการเมืองและสังคมของ The National Rally นั้นจะมีลักษณะชาตินิยมเชิดชูอัตลักษณ์ความเป็นชาติฝรั่งเศส ต่อต้านผู้อพยพ และคนต่างชาติทุกกลุ่ม ผ่านการออกกฎหมายและมาตรการจำกัดการอพยพ และต่อต้านการอพยพที่ไม่ถูกกฎหมายทุกรูปแบบ[[#_ftn8|[8]]]

          โดยนโยบายทางด้านเศรษฐกิจของ The National Rally จะเน้นเรื่องการปกป้องอุตสาหกรรมภายในประเทศผ่านการขึ้นภาษีถ้าหากมีการจ้างแรงงานข้ามชาติ ขณะเดียวกันทางด้านนโยบายต่างประเทศ The National Rally จะมีลักษณะค่อนข้างโดดเดี่ยวฝรั่งเศสผ่านการออกจาก EU แม้ต่อมาในปี ค.ศ. 2019 The National Rally จะเปลี่ยนท่าทีกลายเป็นการพยายามปฏิรูป EU จากข้างในแทน[[#_ftn9|[9]]] ส่วนท่าทีต่อ NATO นั้นจะมีความพยายามที่จะแก้ข้อตกลงเพื่อไม่ให้ฝรั่งเศสต้องเข้าร่วมสงครามที่อยู่ไกลจากประเทศแม่[[#_ftn10|[10]]]

          โดยรวมทางด้านอุดมการณ์ The National Rally เป็นพรรคการเมืองที่มีอุดมการณ์ชาตินิยม ทั้งทางการเมือง ทางเศรษฐกิจ และสังคม

 

= <span style="font-size:x-large;">'''อ้างอิง'''</span> =
<div><div id="ftn1">
[[#_ftnref1|[1]]]James Shields, 2007. The Extreme Right in France: From Pétain to Le Pen. P.169
</div> <div id="ftn2">
[[#_ftnref2|[2]]] Ibid. p.170
</div> <div id="ftn3">
[[#_ftnref3|[3]]] Ibid. p 171
</div> <div id="ftn4">
[[#_ftnref4|[4]]] Henry Samuel, 2008. “French far-right leader Jean-Marie Le Pen sets retirement date”. Retrieved from https://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/france/2798961/French-far-right-leader-Jean-Marie-Le-Pen-sets-retirement-date.html
</div> <div id="ftn5">
[[#_ftnref5|[5]]] BBC, 2015. Marine Le Pen 'chosen to lead France's National Front'. Retrieved from https://www.bbc.com/news/world-europe-12198370
</div> <div id="ftn6">
[[#_ftnref6|[6]]] The Guardian, 2018. “Marine Le Pen rebrands Front National in push for support”. Retrieved from https://www.theguardian.com/world/2018/jun/01/marine-le-pen-rebrands-front-national-in-push-for-support
</div> <div id="ftn7">
[[#_ftnref7|[7]]] France 24, 2022. “France: Marine Le Pen's National Rally estimated to win 89 seats”. Retrieved from https://www.france24.com/en/video/20220619-marine-le-pen-s-national-rally-estimated-to-win-89-seats
</div> <div id="ftn8">
[[#_ftnref8|[8]]] France 24, 2014. “What does France’s National Front stand for?”. Retrieved from https://www.france24.com/en/20140528-france-national-front-policy-eu
</div> <div id="ftn9">
[[#_ftnref9|[9]]] EURACTIV Network and Tea Trubić, 2019. “Retreating Eurosceptics now settle for ‘reforms from within’”. Retrieved from https://www.euractiv.com/section/politics/news/retreating-eurosceptics-now-settle-for-reforms-from-within/
</div> <div id="ftn10">
[[#_ftnref10|[10]]] Politico, 2017. “Marine Le Pen’s plan to make France great again”. Retrieved from https://www.politico.eu/article/marine-le-pens-plan-to-make-france-great-again/
</div> </div>
[[Category:พรรคการเมือง]][[Category:ว่าด้วยพรรคการเมืองและการเลือกตั้ง]]

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 16:35, 17 กุมภาพันธ์ 2566
บรรทัดที่ 12:		บรรทัดที่ 12:
	ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศส เมื่อปี ค.ศ. 2022 พรรค The National Rally เป็นพรรคการเมืองที่ได้ที่นั่งในสภาเป็นอันดับสองรองจากพรรค La République En Marche ! และนับเป็นพรรคการเมืองฝ่ายค้านที่มีจำนวนที่นั่งในสภามากที่สุด ปัจจุบันพรรค The National Rally มีภาพผูกอยู่กับนักการเมืองคนสำคัญของฝรั่งเศสอย่าง Jean-Marie Le Pen และ Marine Le Pen ผู้เป็นบุตรสาวของเขา		ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศส เมื่อปี ค.ศ. 2022 พรรค The National Rally เป็นพรรคการเมืองที่ได้ที่นั่งในสภาเป็นอันดับสองรองจากพรรค La République En Marche ! และนับเป็นพรรคการเมืองฝ่ายค้านที่มีจำนวนที่นั่งในสภามากที่สุด ปัจจุบันพรรค The National Rally มีภาพผูกอยู่กับนักการเมืองคนสำคัญของฝรั่งเศสอย่าง Jean-Marie Le Pen และ Marine Le Pen ผู้เป็นบุตรสาวของเขา

	<span style="font-size:x-large;">'''ที่มาและการก่อตั้ง'''</span>		= <span style="font-size:x-large;">'''ที่มาและการก่อตั้ง'''</span> =

	The National Rally ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1972 ในชื่อว่า The National Front พรรค The National Front มีอุดมการณ์ที่มีลักษณะจัดอยู่ในกลุ่มขวาจัด ที่มุ่งจะเอาชัยชนะทางการเมืองผ่านทางสภาและการเลือกตั้งเป็นหลัก โดยได้แบบมาจากพรรคการเมืองอิตาลีฝ่ายขวาอย่าง Italian Social Movement ซึ่งทาง The National Front ใช้เป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบตราประจำพรรคซึ่งเป็นรูปเปลวไฟสีเป็นธงไตรรงค์ โดยทาง The National Front ได้ทำการเปลี่ยนสีเขียวซึ่งเป็นสีของตราประจำพรรค Italian Social Movement เป็นสีน้ำเงินตามแบบธงไตรรงค์ฝรั่งเศส[[#_ftn1\|[1]]]		The National Rally ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1972 ในชื่อว่า The National Front พรรค The National Front มีอุดมการณ์ที่มีลักษณะจัดอยู่ในกลุ่มขวาจัด ที่มุ่งจะเอาชัยชนะทางการเมืองผ่านทางสภาและการเลือกตั้งเป็นหลัก โดยได้แบบมาจากพรรคการเมืองอิตาลีฝ่ายขวาอย่าง Italian Social Movement ซึ่งทาง The National Front ใช้เป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบตราประจำพรรคซึ่งเป็นรูปเปลวไฟสีเป็นธงไตรรงค์ โดยทาง The National Front ได้ทำการเปลี่ยนสีเขียวซึ่งเป็นสีของตราประจำพรรค Italian Social Movement เป็นสีน้ำเงินตามแบบธงไตรรงค์ฝรั่งเศส[[#_ftn1\|[1]]]
บรรทัดที่ 24:		บรรทัดที่ 24:
	นับแต่การเลือกตั้งสมาชิกสภายุโรปในปี ค.ศ. 1984 เป็นต้นมา The National Front จะได้รับคะแนนเสียงจากการเลือกตั้งอยู่ที่ประมาณ 10 - 15 % ไม่ว่าจะเป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือการเลือกตั้งประธานาธิบดี กระทั่งปี ค.ศ. 2002 ผู้สมัครประธานาธิบดีของ The National Front อย่าง Jean-Marie Le Pen ได้รับคะแนนเสียงเป็นอันดับ 2 จนสามารถเข้าสู่รอบสองในการเลือกตั้งประธานาธิบดีได้เป็นครั้งแรก ทว่าไม่นานหลังจากนั้นพรรค The National Front ก็เข้าสู่ช่วงถดถอย ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรในปี ค.ศ. 2007 The National Front ได้คะแนนเสียงลดลงเหลือประมาณ 5% เท่านั้น และในการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นในปี ค.ศ. 2010 ก็ได้ที่นั่งประมาณ 118 ที่นั่ง นับเป็นจำนวนที่นั่งที่น้อยที่สุดตั้งแต่ที่ The National Front เริ่มทำการส่งผู้สมัครลงแข่งขันในการเลือกตั้งท้องถิ่น แม้ว่าจำนวนที่นั่งที่ได้มานั้นจะมากเป็นอันดับที่สามก็ตาม		นับแต่การเลือกตั้งสมาชิกสภายุโรปในปี ค.ศ. 1984 เป็นต้นมา The National Front จะได้รับคะแนนเสียงจากการเลือกตั้งอยู่ที่ประมาณ 10 - 15 % ไม่ว่าจะเป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือการเลือกตั้งประธานาธิบดี กระทั่งปี ค.ศ. 2002 ผู้สมัครประธานาธิบดีของ The National Front อย่าง Jean-Marie Le Pen ได้รับคะแนนเสียงเป็นอันดับ 2 จนสามารถเข้าสู่รอบสองในการเลือกตั้งประธานาธิบดีได้เป็นครั้งแรก ทว่าไม่นานหลังจากนั้นพรรค The National Front ก็เข้าสู่ช่วงถดถอย ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรในปี ค.ศ. 2007 The National Front ได้คะแนนเสียงลดลงเหลือประมาณ 5% เท่านั้น และในการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นในปี ค.ศ. 2010 ก็ได้ที่นั่งประมาณ 118 ที่นั่ง นับเป็นจำนวนที่นั่งที่น้อยที่สุดตั้งแต่ที่ The National Front เริ่มทำการส่งผู้สมัครลงแข่งขันในการเลือกตั้งท้องถิ่น แม้ว่าจำนวนที่นั่งที่ได้มานั้นจะมากเป็นอันดับที่สามก็ตาม

	'''<span style="font-size:x-large;">สมัยของ Marine Le Pen</span>'''		= '''<span style="font-size:x-large;">สมัยของ Marine Le Pen</span>''' =

	Jean-Marie Le Pen ได้ทำการประกาศเลิกเล่นการเมืองในปี ค.ศ. 2008 แล้วสนับสนุนให้ Marine Le Pen บุตรสาวขึ้นเป็นหัวหน้าพรรค The National Front[[#_ftn4\|[4]]] เพื่อเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี โดย Marine Le Pen นั้นมีความพยายามที่จะสลัดภาพพรรคการเมืองฝ่ายขวาเพื่อมุ่งสู่เป้าหมายในการกลายเป็นพรรคการเมืองกระแสหลัก[[#_ftn5\|[5]]]		Jean-Marie Le Pen ได้ทำการประกาศเลิกเล่นการเมืองในปี ค.ศ. 2008 แล้วสนับสนุนให้ Marine Le Pen บุตรสาวขึ้นเป็นหัวหน้าพรรค The National Front[[#_ftn4\|[4]]] เพื่อเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี โดย Marine Le Pen นั้นมีความพยายามที่จะสลัดภาพพรรคการเมืองฝ่ายขวาเพื่อมุ่งสู่เป้าหมายในการกลายเป็นพรรคการเมืองกระแสหลัก[[#_ftn5\|[5]]]
บรรทัดที่ 32:		บรรทัดที่ 32:
	ขณะเดียวกันการเลือกตั้งประธานาธิบดี The National Front ก็ประสบความสำเร็จโดยผู้สมัครของพรรคอย่างนาง Marine Le Pen สามารถได้คะแนนเสียงเป็นอันดับ 3 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี ค.ศ. 2012 และได้คะแนนเสียงเป็นอับดับสองในการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 2017 และ ค.ศ. 2022 ตามลำดับ		ขณะเดียวกันการเลือกตั้งประธานาธิบดี The National Front ก็ประสบความสำเร็จโดยผู้สมัครของพรรคอย่างนาง Marine Le Pen สามารถได้คะแนนเสียงเป็นอันดับ 3 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี ค.ศ. 2012 และได้คะแนนเสียงเป็นอับดับสองในการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 2017 และ ค.ศ. 2022 ตามลำดับ

	'''<span style="font-size:x-large;">ผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 2022</span>'''		= '''<span style="font-size:x-large;">ผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 2022</span>''' =

	{\| align="center" border="1" cellpadding="0" cellspacing="0"		{\| align="center" border="1" cellpadding="0" cellspacing="0"
บรรทัดที่ 229:		บรรทัดที่ 229:
	\|}		\|}

	'''<span style="font-size:x-large;">อุดมการณ์</span>'''		= '''<span style="font-size:x-large;">อุดมการณ์</span>''' =

	ถึงแม้ว่า The National Rally จะพยายามลบภาพความเป็นพรรคการเมืองในเฉดอุดมการณ์ขวาจัดและมีลักษณะอุดมการณ์ที่เข้าถึงทุกกลุ่มและสุดโต่งน้อยลง แต่โดยรวม The National Rally ยังนับว่ามีอุดมการณ์ที่สามารถจัดอยู่ในกลุ่มการเมืองแบบขวาจัด ที่เน้นการเมืองแบบประชานิยม โดยที่นโยบายทางการเมืองและสังคมของ The National Rally นั้นจะมีลักษณะชาตินิยมเชิดชูอัตลักษณ์ความเป็นชาติฝรั่งเศส ต่อต้านผู้อพยพ และคนต่างชาติทุกกลุ่ม ผ่านการออกกฎหมายและมาตรการจำกัดการอพยพ และต่อต้านการอพยพที่ไม่ถูกกฎหมายทุกรูปแบบ[[#_ftn8\|[8]]]		ถึงแม้ว่า The National Rally จะพยายามลบภาพความเป็นพรรคการเมืองในเฉดอุดมการณ์ขวาจัดและมีลักษณะอุดมการณ์ที่เข้าถึงทุกกลุ่มและสุดโต่งน้อยลง แต่โดยรวม The National Rally ยังนับว่ามีอุดมการณ์ที่สามารถจัดอยู่ในกลุ่มการเมืองแบบขวาจัด ที่เน้นการเมืองแบบประชานิยม โดยที่นโยบายทางการเมืองและสังคมของ The National Rally นั้นจะมีลักษณะชาตินิยมเชิดชูอัตลักษณ์ความเป็นชาติฝรั่งเศส ต่อต้านผู้อพยพ และคนต่างชาติทุกกลุ่ม ผ่านการออกกฎหมายและมาตรการจำกัดการอพยพ และต่อต้านการอพยพที่ไม่ถูกกฎหมายทุกรูปแบบ[[#_ftn8\|[8]]]
บรรทัดที่ 237:		บรรทัดที่ 237:
	โดยรวมทางด้านอุดมการณ์ The National Rally เป็นพรรคการเมืองที่มีอุดมการณ์ชาตินิยม ทั้งทางการเมือง ทางเศรษฐกิจ และสังคม		โดยรวมทางด้านอุดมการณ์ The National Rally เป็นพรรคการเมืองที่มีอุดมการณ์ชาตินิยม ทั้งทางการเมือง ทางเศรษฐกิจ และสังคม

	<span style="font-size:x-large;">'''อ้างอิง'''</span>		= <span style="font-size:x-large;">'''อ้างอิง'''</span> =
	<div><div id="ftn1">		<div><div id="ftn1">
	[[#_ftnref1\|[1]]]James Shields, 2007. The Extreme Right in France: From Pétain to Le Pen. P.169		[[#_ftnref1\|[1]]]James Shields, 2007. The Extreme Right in France: From Pétain to Le Pen. P.169