25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 - ประวัติรุ่นแก้ไข

Apirom เมื่อ 08:14, 13 ตุลาคม 2557

2014-10-13T08:14:21Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 15:14, 13 ตุลาคม 2557
บรรทัดที่ 6:		บรรทัดที่ 6:

	----		----
	วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 เป็นวันที่ [[พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ]] ได้เข้ามาเป็น[[นายกรัฐมนตรี]] คนที่ 22 ของประเทศ ที่จริง พลเอกชวลิต น่าจะได้เป็นนายกรัฐมนตรี มาตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2539 แล้ว เพราะตอนนั้นเมื่อ[[รัฐบาล]]เจอปัญหาหลัง[[การอภิปรายไม่ไว้วางใจ]]จาก[[ฝ่ายค้าน]]ที่นำโดย[[พรรคประชาธิปัตย์]]แล้ว ทาง[[พรรคร่วมรัฐบาล]]ได้หารือกันเห็นควรให้นายกรัฐมนตรี บรรหาร ลาออก และเมื่อมีการหยั่งเสียงกันในกลุ่มพรรคร่วมรัฐบาลก็มีการเสนอชื่อ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรี หากแต่นายกรัฐมนตรี [[บรรหาร ศิลปอาชา]] ได้ดำเนินการ[[ยุบสภา]]เสียแทนในวันที่ 27 กันยายน จนนำมาสู่[[การเลือกตั้ง]]ทั่วไปในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539		วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 เป็นวันที่ [[ชวลิต ยงใจยุทธ\|พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ]] ได้เข้ามาเป็น[[นายกรัฐมนตรี]] คนที่ 22 ของประเทศ ที่จริง พลเอกชวลิต น่าจะได้เป็นนายกรัฐมนตรี มาตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2539 แล้ว เพราะตอนนั้นเมื่อ[[รัฐบาล]]เจอปัญหาหลัง[[การอภิปรายไม่ไว้วางใจ]]จาก[[ฝ่ายค้าน]]ที่นำโดย[[พรรคประชาธิปัตย์]]แล้ว ทาง[[พรรคร่วมรัฐบาล]]ได้หารือกันเห็นควรให้นายกรัฐมนตรี บรรหาร ลาออก และเมื่อมีการหยั่งเสียงกันในกลุ่มพรรคร่วมรัฐบาลก็มีการเสนอชื่อ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรี หากแต่นายกรัฐมนตรี [[บรรหาร ศิลปอาชา]] ได้ดำเนินการ[[ยุบสภา]]เสียแทนในวันที่ 27 กันยายน จนนำมาสู่[[การเลือกตั้ง]]ทั่วไปในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539

	พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ได้เข้ามาเล่นการเมืองโดยจัดตั้ง[[พรรคความหวังใหม่]]หลังจากลาออกจากราชการในกองทัพ และก็ได้นำพรรคความหวังใหม่ลงสู่สนามเลือกตั้งมาตั้งแต่การเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกใน พ.ศ. 2435 หลังการประกาศใช้[[รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2534]] แต่ในการเลือกตั้งครั้งนั้นพรรคความหวังใหม่ได้คะแนนมาอยู่ในลำดับที่ 3 มี[[ผู้แทนราษฎร]]จำนวน 72 คน กระนั้นเมื่อเกิดวิกฤตการณ์ทางการเมืองจน[[พลเอกสุจินดา คราประยูร]] นายกรัฐมนตรี ที่ทาง[[พรรคสามัคคีธรรม]]ที่เป็นพรรคที่ได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่งเสนอมาให้เป็นนายกรัฐมนตรีแล้ว ก็มีเสียงที่จะเสนอคนใหม่ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีอยู่ 2 คน โดยคนแรกคือ [[พล.อ.อ.สมบุญ ระหงส์]] หัวหน้า[[พรรคชาติไทย]] ที่เป็นพรรคที่ได้คะแนนเสียงมากเป็นอันดับ 2 และ พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ ที่ทางพรรคที่รวมกันค้านรัฐบาล พล.อ.สุจินดา คราประยูร เสนอ จนมีการกล่าวกันว่าถ้าเสนอให้ พล.อ.อ.สมบุญ เป็นตามที่มีเสียงข้างมากในสภาสนับสนุนประชาชนก็จะไม่พอใจ ถ้าเสนอให้ พลเอกชวลิต เป็นตามที่ประชาชนพอใจ ก็ไม่มีเสียงข้างมากในสภา และครั้งนั้นประธานสภาผู้แทนราษฎรจึงได้เสนอชื่อ [[นายอานันท์ ปันยารชุน]] เป็นนายกรัฐมนตรี		พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ได้เข้ามาเล่นการเมืองโดยจัดตั้ง[[พรรคความหวังใหม่]]หลังจากลาออกจากราชการในกองทัพ และก็ได้นำพรรคความหวังใหม่ลงสู่สนามเลือกตั้งมาตั้งแต่การเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกใน พ.ศ. 2435 หลังการประกาศใช้[[รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2534]] แต่ในการเลือกตั้งครั้งนั้นพรรคความหวังใหม่ได้คะแนนมาอยู่ในลำดับที่ 3 มี[[ผู้แทนราษฎร]]จำนวน 72 คน กระนั้นเมื่อเกิดวิกฤตการณ์ทางการเมืองจน[[สุจินดา คราประยูร\|พลเอกสุจินดา คราประยูร]] นายกรัฐมนตรี ที่ทาง[[พรรคสามัคคีธรรม]]ที่เป็นพรรคที่ได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่งเสนอมาให้เป็นนายกรัฐมนตรีแล้ว ก็มีเสียงที่จะเสนอคนใหม่ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีอยู่ 2 คน โดยคนแรกคือ [[พล.อ.อ.สมบุญ ระหงส์]] หัวหน้า[[พรรคชาติไทย]] ที่เป็นพรรคที่ได้คะแนนเสียงมากเป็นอันดับ 2 และ พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ ที่ทางพรรคที่รวมกันค้านรัฐบาล พล.อ.สุจินดา คราประยูร เสนอ จนมีการกล่าวกันว่าถ้าเสนอให้ พล.อ.อ.สมบุญ เป็นตามที่มีเสียงข้างมากในสภาสนับสนุนประชาชนก็จะไม่พอใจ ถ้าเสนอให้ พลเอกชวลิต เป็นตามที่ประชาชนพอใจ ก็ไม่มีเสียงข้างมากในสภา และครั้งนั้นประธานสภาผู้แทนราษฎรจึงได้เสนอชื่อ [[อานันท์ ปันยารชุน\|นายอานันท์ ปันยารชุน]] เป็นนายกรัฐมนตรี

	ครั้งนี้พรรคความหวังใหม่เมื่อได้คะแนนของพรรคมาเป็นอันดับหนึ่ง พรรคจึงเป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาลและพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ จึงเป็นนายกรัฐมนตรีตั้ง[[รัฐบาลผสม]] 6 พรรคโดยมี[[พรรคชาติพัฒนา]] [[พรรคประชากรไทย]] [[พรรคมวลชน]] [[พรรคเสรีธรรม]] และ[[พรรคกิจสังคม]] ตอนนั้นพรรคฝ่ายค้านก็มิใช่มีเพียง[[พรรคประชาธิปัตย์]]เท่านั้น [[พรรคชาติไทย]]เองก็มาร่วมอย่างแข็งขัน และยังมี[[พรรคพลังธรรม]] [[พรรคเอกภาพ]] และ[[พรรคไทย]] แต่รัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ก็ต้องมาเจอกันภาวะเศรษฐกิจที่ร้ายแรงมีบริษัทและธนาคารในเมืองไทยเสียหายมากจนต้องยอมรับเงื่อนไขของกองทุนการเงินระหว่างประเทศหรือ IMF		ครั้งนี้พรรคความหวังใหม่เมื่อได้คะแนนของพรรคมาเป็นอันดับหนึ่ง พรรคจึงเป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาลและพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ จึงเป็นนายกรัฐมนตรีตั้ง[[รัฐบาลผสม]] 6 พรรคโดยมี[[พรรคชาติพัฒนา]] [[พรรคประชากรไทย]] [[พรรคมวลชน]] [[พรรคเสรีธรรม]] และ[[พรรคกิจสังคม]] ตอนนั้นพรรคฝ่ายค้านก็มิใช่มีเพียง[[พรรคประชาธิปัตย์]]เท่านั้น [[พรรคชาติไทย]]เองก็มาร่วมอย่างแข็งขัน และยังมี[[พรรคพลังธรรม]] [[พรรคเอกภาพ]] และ[[พรรคไทย]] แต่รัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ก็ต้องมาเจอกันภาวะเศรษฐกิจที่ร้ายแรงมีบริษัทและธนาคารในเมืองไทยเสียหายมากจนต้องยอมรับเงื่อนไขของกองทุนการเงินระหว่างประเทศหรือ IMF

Apirom: หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''ผู้เรียบเรียง''' ศาสตราจารย์พิเศษ นรนิติ เศรษฐบุต...'

2013-10-25T02:12:01Z

หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''ผู้เรียบเรียง''' ศาสตราจารย์พิเศษ นรนิติ เศรษฐบุต...'

หน้าใหม่

'''ผู้เรียบเรียง''' ศาสตราจารย์พิเศษ นรนิติ เศรษฐบุตร

----

'''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ''' รองศาสตราจารย์ ดร.นิยม รัฐอมฤต

----
วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 เป็นวันที่ [[พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ]] ได้เข้ามาเป็น[[นายกรัฐมนตรี]] คนที่ 22 ของประเทศ ที่จริง พลเอกชวลิต น่าจะได้เป็นนายกรัฐมนตรี มาตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2539 แล้ว เพราะตอนนั้นเมื่อ[[รัฐบาล]]เจอปัญหาหลัง[[การอภิปรายไม่ไว้วางใจ]]จาก[[ฝ่ายค้าน]]ที่นำโดย[[พรรคประชาธิปัตย์]]แล้ว ทาง[[พรรคร่วมรัฐบาล]]ได้หารือกันเห็นควรให้นายกรัฐมนตรี บรรหาร ลาออก และเมื่อมีการหยั่งเสียงกันในกลุ่มพรรคร่วมรัฐบาลก็มีการเสนอชื่อ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรี หากแต่นายกรัฐมนตรี [[บรรหาร ศิลปอาชา]] ได้ดำเนินการ[[ยุบสภา]]เสียแทนในวันที่ 27 กันยายน จนนำมาสู่[[การเลือกตั้ง]]ทั่วไปในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539

พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ได้เข้ามาเล่นการเมืองโดยจัดตั้ง[[พรรคความหวังใหม่]]หลังจากลาออกจากราชการในกองทัพ และก็ได้นำพรรคความหวังใหม่ลงสู่สนามเลือกตั้งมาตั้งแต่การเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกใน พ.ศ. 2435 หลังการประกาศใช้[[รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2534]] แต่ในการเลือกตั้งครั้งนั้นพรรคความหวังใหม่ได้คะแนนมาอยู่ในลำดับที่ 3 มี[[ผู้แทนราษฎร]]จำนวน 72 คน กระนั้นเมื่อเกิดวิกฤตการณ์ทางการเมืองจน[[พลเอกสุจินดา คราประยูร]] นายกรัฐมนตรี ที่ทาง[[พรรคสามัคคีธรรม]]ที่เป็นพรรคที่ได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่งเสนอมาให้เป็นนายกรัฐมนตรีแล้ว ก็มีเสียงที่จะเสนอคนใหม่ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีอยู่ 2 คน โดยคนแรกคือ [[พล.อ.อ.สมบุญ ระหงส์]] หัวหน้า[[พรรคชาติไทย]] ที่เป็นพรรคที่ได้คะแนนเสียงมากเป็นอันดับ 2 และ พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ ที่ทางพรรคที่รวมกันค้านรัฐบาล พล.อ.สุจินดา คราประยูร เสนอ จนมีการกล่าวกันว่าถ้าเสนอให้ พล.อ.อ.สมบุญ เป็นตามที่มีเสียงข้างมากในสภาสนับสนุนประชาชนก็จะไม่พอใจ ถ้าเสนอให้ พลเอกชวลิต เป็นตามที่ประชาชนพอใจ ก็ไม่มีเสียงข้างมากในสภา และครั้งนั้นประธานสภาผู้แทนราษฎรจึงได้เสนอชื่อ [[นายอานันท์ ปันยารชุน]] เป็นนายกรัฐมนตรี

ครั้งนี้พรรคความหวังใหม่เมื่อได้คะแนนของพรรคมาเป็นอันดับหนึ่ง พรรคจึงเป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาลและพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ จึงเป็นนายกรัฐมนตรีตั้ง[[รัฐบาลผสม]] 6 พรรคโดยมี[[พรรคชาติพัฒนา]] [[พรรคประชากรไทย]] [[พรรคมวลชน]] [[พรรคเสรีธรรม]] และ[[พรรคกิจสังคม]] ตอนนั้นพรรคฝ่ายค้านก็มิใช่มีเพียง[[พรรคประชาธิปัตย์]]เท่านั้น [[พรรคชาติไทย]]เองก็มาร่วมอย่างแข็งขัน และยังมี[[พรรคพลังธรรม]] [[พรรคเอกภาพ]] และ[[พรรคไทย]] แต่รัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ก็ต้องมาเจอกันภาวะเศรษฐกิจที่ร้ายแรงมีบริษัทและธนาคารในเมืองไทยเสียหายมากจนต้องยอมรับเงื่อนไขของกองทุนการเงินระหว่างประเทศหรือ IMF

รัฐบาลของ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ไม่สามารถจะทนต่อแรงบีบคั้นทางการเมืองอย่างมากได้ จึงได้ยอมลาออกในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540

[[หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองไทย สมัย พ.ศ. 2520-ปัจจุบัน]]