17 กันยายน พ.ศ. 2488 - ประวัติรุ่นแก้ไข

Apirom เมื่อ 06:19, 14 ตุลาคม 2557

2014-10-14T06:19:46Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:19, 14 ตุลาคม 2557
บรรทัดที่ 14:		บรรทัดที่ 14:
	ข้างบนนี้เป็นคำบอกเล่าที่ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช เขียนใน “ชีวลิขิต”		ข้างบนนี้เป็นคำบอกเล่าที่ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช เขียนใน “ชีวลิขิต”

	แต่ก็คงจะมีการเจรจากันอีก ท้ายที่สุดท่านก็รับมาเป็นนายกรัฐมนตรีต่อจาก[[นายทวี บุณยเกต]] ที่เตรียมพร้อมลาอกอยู่แล้วที่กรุงเทพฯ		แต่ก็คงจะมีการเจรจากันอีก ท้ายที่สุดท่านก็รับมาเป็นนายกรัฐมนตรีต่อจาก[[ทวี บุณยเกต\|นายทวี บุณยเกต]] ที่เตรียมพร้อมลาอกอยู่แล้วที่กรุงเทพฯ

	เมื่อมาเป็นนายกรัฐมนตรีตั้งรัฐบาลในวันที่ 17 เดือนกันยายน พ.ศ. 2488 ท่านก็บอกว่า ท่านขอคนมาร่วมเป็น[[รัฐมนตรี]]คนเดียว “ปู่ขอตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกฯ คนเดียวได้แก่ [[พระสุทธิอรรถนฤมล]] เพราะท่านผู้นี้ใกล้ชิดเป็นข้าพระบาทในหลวง ตั้งให้มาเป็นรัฐมนตรีเพื่อจะได้รับทราบกิจการใน[[คณะรัฐมนตรี]]นำไปกราบบังคมทูลให้ทรงทราบฯ”		เมื่อมาเป็นนายกรัฐมนตรีตั้งรัฐบาลในวันที่ 17 เดือนกันยายน พ.ศ. 2488 ท่านก็บอกว่า ท่านขอคนมาร่วมเป็น[[รัฐมนตรี]]คนเดียว “ปู่ขอตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกฯ คนเดียวได้แก่ [[พระสุทธิอรรถนฤมล]] เพราะท่านผู้นี้ใกล้ชิดเป็นข้าพระบาทในหลวง ตั้งให้มาเป็นรัฐมนตรีเพื่อจะได้รับทราบกิจการใน[[คณะรัฐมนตรี]]นำไปกราบบังคมทูลให้ทรงทราบฯ”
บรรทัดที่ 26:		บรรทัดที่ 26:
	การได้ตัวนักกฎหมาย อาจารย์เก่าของมหาวิทยาลัยและเป็นอดีตทูต หัวหน้าเสรีไทยสายอเมริกา จึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่เป็นการเลือกสรรคนมาทำหน้าที่ให้บ้านเมืองในเวลาที่เหมาะสม		การได้ตัวนักกฎหมาย อาจารย์เก่าของมหาวิทยาลัยและเป็นอดีตทูต หัวหน้าเสรีไทยสายอเมริกา จึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่เป็นการเลือกสรรคนมาทำหน้าที่ให้บ้านเมืองในเวลาที่เหมาะสม

	[[ นายดิเรก ชัยนาม]] อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศที่เข้ามาร่วมรัฐบาลเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เขียนเล่าเอาไว้ว่า รัฐบาลที่ท่านล่มหัวจมท้ายด้วยนั้นมีเรื่องหรือภารกิจสำคัญที่จะต้องตกลงกับชาติมหาอำนาจผู้ชนะสงครามอยู่ 2 เรื่อง		[[ดิเรก ชัยนาม\|นายดิเรก ชัยนาม]] อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศที่เข้ามาร่วมรัฐบาลเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เขียนเล่าเอาไว้ว่า รัฐบาลที่ท่านล่มหัวจมท้ายด้วยนั้นมีเรื่องหรือภารกิจสำคัญที่จะต้องตกลงกับชาติมหาอำนาจผู้ชนะสงครามอยู่ 2 เรื่อง

	'''เรื่องแรกคือ ทำความตกลงกับอังกฤษ'''		'''เรื่องแรกคือ ทำความตกลงกับอังกฤษ'''

Apirom เมื่อ 06:18, 14 ตุลาคม 2557

2014-10-14T06:18:55Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:18, 14 ตุลาคม 2557
บรรทัดที่ 6:		บรรทัดที่ 6:

	----		----
	วันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2488 เป็นวันที่ [[ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช]] เป็น[[นายกรัฐมนตรี]]เป็นครั้งแรก นับเป็น นายกรัฐมนตรีคนที่ 6 ของประเทศ ตอนนั้นท่านยังไม่เกี่ยวข้องกับ[[พรรคการเมือง]]ใด รับราชการเป็นทูตไทยอยู่ที่สหรัฐอเมริกา มีชื่อเสียงเพราะเป็นหัวหน้า[[เสรีไทยสายอเมริกา]]		วันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2488 เป็นวันที่ [[เสนีย์ ปราโมช\|ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช]] เป็น[[นายกรัฐมนตรี]]เป็นครั้งแรก นับเป็น นายกรัฐมนตรีคนที่ 6 ของประเทศ ตอนนั้นท่านยังไม่เกี่ยวข้องกับ[[พรรคการเมือง]]ใด รับราชการเป็นทูตไทยอยู่ที่สหรัฐอเมริกา มีชื่อเสียงเพราะเป็นหัวหน้า[[เสรีไทยสายอเมริกา]]

	การเข้ามาเป็นนายกรัฐมนตรีของท่านต้องถือว่า “สั่งมาจากนอก” เพราะตอนที่จะเข้ามาเป็นนั้นท่านเป็นทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกา		การเข้ามาเป็นนายกรัฐมนตรีของท่านต้องถือว่า “สั่งมาจากนอก” เพราะตอนที่จะเข้ามาเป็นนั้นท่านเป็นทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกา

	“ในราวสิ้นเดือนสิงหาคม 2488 มีโทรเลขจาก[[นายปรีดี พนมยงค์]] [[ผู้สำเร็จราชการ]] ถึงปู่ใจความว่า ปู่ดำเนินงาน[[เสรีไทย]]มาด้วยดี ขอให้กลับไปเป็นนายกรัฐมนตรี ปู่โทรเลขตอบว่าขอตัวไม่รับเป็นนายกรัฐมนตรี เพราะไม่มีความรู้ความชำนาญทางการเมือง”		“ในราวสิ้นเดือนสิงหาคม 2488 มีโทรเลขจาก[[ปรีดี พนมยงค์\|นายปรีดี พนมยงค์]] [[ผู้สำเร็จราชการ]] ถึงปู่ใจความว่า ปู่ดำเนินงาน[[เสรีไทย]]มาด้วยดี ขอให้กลับไปเป็นนายกรัฐมนตรี ปู่โทรเลขตอบว่าขอตัวไม่รับเป็นนายกรัฐมนตรี เพราะไม่มีความรู้ความชำนาญทางการเมือง”

	ข้างบนนี้เป็นคำบอกเล่าที่ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช เขียนใน “ชีวลิขิต”		ข้างบนนี้เป็นคำบอกเล่าที่ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช เขียนใน “ชีวลิขิต”

Apirom: หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''ผู้เรียบเรียง''' ศาสตราจารย์พิเศษ นรนิติ เศรษฐบุต...'

2013-10-25T02:18:49Z

หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''ผู้เรียบเรียง''' ศาสตราจารย์พิเศษ นรนิติ เศรษฐบุต...'

หน้าใหม่

'''ผู้เรียบเรียง''' ศาสตราจารย์พิเศษ นรนิติ เศรษฐบุตร

----

'''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ''' รองศาสตราจารย์ ดร.นิยม รัฐอมฤต

----
วันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2488 เป็นวันที่ [[ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช]] เป็น[[นายกรัฐมนตรี]]เป็นครั้งแรก นับเป็น นายกรัฐมนตรีคนที่ 6 ของประเทศ ตอนนั้นท่านยังไม่เกี่ยวข้องกับ[[พรรคการเมือง]]ใด รับราชการเป็นทูตไทยอยู่ที่สหรัฐอเมริกา มีชื่อเสียงเพราะเป็นหัวหน้า[[เสรีไทยสายอเมริกา]]

การเข้ามาเป็นนายกรัฐมนตรีของท่านต้องถือว่า “สั่งมาจากนอก” เพราะตอนที่จะเข้ามาเป็นนั้นท่านเป็นทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกา

“ในราวสิ้นเดือนสิงหาคม 2488 มีโทรเลขจาก[[นายปรีดี พนมยงค์]] [[ผู้สำเร็จราชการ]] ถึงปู่ใจความว่า ปู่ดำเนินงาน[[เสรีไทย]]มาด้วยดี ขอให้กลับไปเป็นนายกรัฐมนตรี ปู่โทรเลขตอบว่าขอตัวไม่รับเป็นนายกรัฐมนตรี เพราะไม่มีความรู้ความชำนาญทางการเมือง”

ข้างบนนี้เป็นคำบอกเล่าที่ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช เขียนใน “ชีวลิขิต”

แต่ก็คงจะมีการเจรจากันอีก ท้ายที่สุดท่านก็รับมาเป็นนายกรัฐมนตรีต่อจาก[[นายทวี บุณยเกต]] ที่เตรียมพร้อมลาอกอยู่แล้วที่กรุงเทพฯ

เมื่อมาเป็นนายกรัฐมนตรีตั้งรัฐบาลในวันที่ 17 เดือนกันยายน พ.ศ. 2488 ท่านก็บอกว่า ท่านขอคนมาร่วมเป็น[[รัฐมนตรี]]คนเดียว “ปู่ขอตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกฯ คนเดียวได้แก่ [[พระสุทธิอรรถนฤมล]] เพราะท่านผู้นี้ใกล้ชิดเป็นข้าพระบาทในหลวง ตั้งให้มาเป็นรัฐมนตรีเพื่อจะได้รับทราบกิจการใน[[คณะรัฐมนตรี]]นำไปกราบบังคมทูลให้ทรงทราบฯ”

ตั้งรัฐบาลแล้วก็นำรัฐบาลไปแถลงนโยบายต่อ[[สภาผู้แทนราษฎร]]

“ในการที่ข้าพเจ้าและ[[คณะรัฐมนตรี]]นี้เข้ามาบริหารราชการในระหว่างที่ประเทศชาติอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลายย่อมจะทราบอยู่เองว่า[[ รัฐบาล]]จะต้องมีความรับผิดชอบหนักเพียงใด แต่ถึงกระนั้นก็ดี รัฐบาลก็ขอให้คำมั่นต่อสภาผู้แทนราษฎรฯ ว่าจะบริหารราชการฟันฝ่าอุปสรรค เพื่อประโยชน์แก่ประเทศชาติอย่างดีที่สุดเท่าที่สามารถจะปฏิบัติได้”

การเมืองภายในของรัฐบาลตอนนั้นคงไม่หนักหนาอะไรมาก แต่การเมืองภายนอกนั้นหากพิเคราะห์ดูแล้วจะเห็นว่าเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญมาก เพราะจะต้องเจรจาความเมืองระหว่างประเทศอันสำคัญ

การได้ตัวนักกฎหมาย อาจารย์เก่าของมหาวิทยาลัยและเป็นอดีตทูต หัวหน้าเสรีไทยสายอเมริกา จึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่เป็นการเลือกสรรคนมาทำหน้าที่ให้บ้านเมืองในเวลาที่เหมาะสม

[[ นายดิเรก ชัยนาม]] อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศที่เข้ามาร่วมรัฐบาลเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เขียนเล่าเอาไว้ว่า รัฐบาลที่ท่านล่มหัวจมท้ายด้วยนั้นมีเรื่องหรือภารกิจสำคัญที่จะต้องตกลงกับชาติมหาอำนาจผู้ชนะสงครามอยู่ 2 เรื่อง

'''เรื่องแรกคือ ทำความตกลงกับอังกฤษ'''

'''เรื่องที่สองทำสนธิสัญญาทางไมตรีกับจีน'''

เมื่อเป็นนายกรัฐมนตรีได้ 5 วัน นายกฯ ก็ได้รับคำขอจากอังกฤษให้ส่งผู้แทนรัฐบาลไปเจรจากับอังกฤษที่เมืองแคนดี ประเทศศรีลังกา โดยทางอังกฤษเรียกร้องจะเอาข้าวจากไทยเป็นจำนวนมากและยังจะขอให้ไทยใช้เงินเป็นค่าทดแทนความเสียหายที่เกิดในช่วงสงครามอีกด้วย

การเจรจาช่วงนั้นก็ต้องยกให้ว่าเป็นความสามารถของคณะผู้แทนฝ่ายไทย ตลอดจนทางรัฐบาล คือทั้งตัวแทนที่ไปเจรจาข้างนอกกับคนที่อยู่ดูแลการบริหารในประเทศ และแม้จะถูกทางฝ่ายอังกฤษบีบมาก แต่ทางไทยก็ดำเนินการจนทางสหรัฐอเมริกาได้ช่วยทำให้มีการผ่อนปรนขึ้น

กระนั้นเมื่อตกลงกันได้ทางฝ่ายไทยก็ต้องยอมรับภาระมากในตอนนั้น มาคิดกันวันนี้ก็ถือว่าเป็นบุญที่เรารอดตัวมาได้

ในกรณีกับจีน เมื่อจีนเป็นฝ่ายชนะสงครามด้วย รัฐบาลจีนของจอมพลเจียง ไค เชค ก็เรียกร้องมา มีการเจรจากันและรัฐบาลไทยก็ทำสัญญาทางไมตรีกับสาธารณรัฐจีน ทำให้มีการแลกเปลี่ยนผู้แทนทางการทูตและให้ความคุ้มครองสิทธิต่าง ๆ เขาบอกกันว่าเรื่องสำคัญคือ สิทธิที่คู่ภาคีจะตั้งโรงเรียนเพื่อการศึกษาแก่เด็กเชื้อชาติตนได้ ทำให้สะดวกที่จีนจะตั้งโรงเรียนขึ้นมาในเมืองไทย

อีกเรื่องหนึ่งก็คือเรื่องโควตาคนต่างด้าวที่เป็นคนจีนจะเข้ามาเมืองไทย ทางจีนต้องการให้โควตาสัมพันธ์กับจำนวนพลเมืองของจีน เพราะจีนมีประชากรมากก็ต้องมีโควตามาก

เรื่องกับจีนนี้ ถึงกับมีการก่อความวุ่นวายของคนจีนกลุ่มน้อยที่กรุงเทพฯ แต่รัฐบาลก็ควบคุมได้

กรณีสำคัญอันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับสงคราม คือสภาในตอนนั้นได้ผ่านพระราชบัญญัติอาชญากรสงครามออกมาใช้ในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2488

อีกสามวันต่อมาก็มีการปรับคณะรัฐมนตรี รัฐมนตรีกลาโหมลาออกจนต้องมีการตั้งคนใหม่และตั้งรัฐมนตรีเพิ่มอีกสองท่าน

ถัดมาอีกหนึ่งวัน ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2488 หลังจากเป็นรัฐบาลมาได้ประมาณหนึ่งเดือน นายกรัฐมนตรีก็[[ยุบสภา]]ผู้แทนราษฎร

“รัฐบาลของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พิจารณาเห็นว่า สมาชิกสภาผู้แทนฯ ชุดปัจจุบันซึ่งได้รับเลือกตั้งมาตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2481 นั้นได้มีพระราชบัญญัติขยายกำหนดเวลาให้อยู่ใน ตำแหน่งของสมาชิกสภาผู้แทนฯ ต่อมาอีก 2 ครั้ง ทั้งนี้นับเป็นเวลานานเกินควร ย่อมเป็นเหตุให้จิตใจและความคิดเห็นของสมาชิกส่วนมากเหินห่างจากเจตนาและความประสงค์อันแท้จริงของราษฎร”

เมื่อยุบสภาแล้วสมาชิกสภาก็พ้นตำแหน่ง รัฐบาลก็พ้นจากตำแหน่งเช่นกัน เพียงแต่อยู่รักษาการ ทำไมเป็นรัฐบาลเดือนเดียวแล้ว ลาออก เหตุผลจริงๆ ยังไม่ทราบ แต่ไม่น่าจะเป็นเพราะ “ไม่ชอบการเมือง” เพียงอย่างเดียว

[[หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองไทย สมัย พ.ศ. 2475-2500]]