เหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี - ประวัติรุ่นแก้ไข

Teeraphan เมื่อ 09:20, 16 สิงหาคม 2556

2013-08-16T09:20:59Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 16:20, 16 สิงหาคม 2556
บรรทัดที่ 11:		บรรทัดที่ 11:
	เหตุการณ์สังหาร 4 อดีต[[รัฐมนตรี]]เกิดขึ้นเมื่อวันที่ [[4 มีนาคม พ.ศ.2492]] ในท้องที่เขตบางเขน ระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน อดีตรัฐมนตรีทั้ง 4 คนได้แก่ [[ทองอินทร์ ภูริพัฒน์\|นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์]], [[ถวิล อุดล\|นายถวิล อุดล]], [[จำลอง ดาวเรือง\|นายจำลอง ดาวเรือง]] และ[[ทองเปลว ชลภูมิ์\|นายทองเปลว ชลภูมิ์]]<ref>ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี, ถวิล อุดล เป็นอดีตสมาชิก สภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด, จำลอง ดาวเรือง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม และ ทองเปลว ชลภูมิ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี ทั้งสี่คนนี้เป็นรัฐมนตรีหลายสมัยในหลายรัฐบาลในระหว่าง พ.ศ. 2487–2490. </ref>		เหตุการณ์สังหาร 4 อดีต[[รัฐมนตรี]]เกิดขึ้นเมื่อวันที่ [[4 มีนาคม พ.ศ.2492]] ในท้องที่เขตบางเขน ระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน อดีตรัฐมนตรีทั้ง 4 คนได้แก่ [[ทองอินทร์ ภูริพัฒน์\|นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์]], [[ถวิล อุดล\|นายถวิล อุดล]], [[จำลอง ดาวเรือง\|นายจำลอง ดาวเรือง]] และ[[ทองเปลว ชลภูมิ์\|นายทองเปลว ชลภูมิ์]]<ref>ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี, ถวิล อุดล เป็นอดีตสมาชิก สภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด, จำลอง ดาวเรือง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม และ ทองเปลว ชลภูมิ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี ทั้งสี่คนนี้เป็นรัฐมนตรีหลายสมัยในหลายรัฐบาลในระหว่าง พ.ศ. 2487–2490. </ref>

	กลุ่มการเมืองไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สองอาจแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่มคือ [[กลุ่มทหารและอำนาจนิยม]] [[กลุ่มอนุรักษ์นิยม]] และ[[กลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม]] กลุ่มทหารและ[[อำนาจนิยม]] นำโดย[[จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] และกลุ่มที่รวมตัวกันเป็น[[คณะรัฐประหาร พ.ศ. 2490]] ซึ่งนำโดย[[ผิน ชุณหะวัน\|พลโทผิน ชุณหะวัน]] ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กลุ่มนี้จะเสียอำนาจและลดบทบาทลงก่อนที่จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งหนึ่งหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2490		กลุ่มการเมืองไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สองอาจแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่มคือ [[กลุ่มทหารและอำนาจนิยม]] [[กลุ่มอนุรักษ์นิยม]] และ[[กลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม]] กลุ่มทหารและ[[อำนาจนิยม]] นำโดย[[แปลก พิบูลสงคราม\|จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] และกลุ่มที่รวมตัวกันเป็น[[คณะรัฐประหาร พ.ศ. 2490]] ซึ่งนำโดย[[ผิน ชุณหะวัน\|พลโทผิน ชุณหะวัน]] ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กลุ่มนี้จะเสียอำนาจและลดบทบาทลงก่อนที่จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งหนึ่งหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2490

	กลุ่มอนุรักษ์นิยมเป็นกลุ่มนิยมเจ้าและขุนนางเก่า มีผู้นำคนสำคัญเช่น [[ควง อภัยวงศ์]], [[เสนีย์ ปราโมช]] และ[[คึกฤทธิ์ ปราโมช]] กลุ่มนี้มี[[พรรคการเมือง]]ของตนเองคือ [[พรรคประชาธิปไตย]] และ[[พรรคก้าวหน้า]] ก่อนที่ใน พ.ศ.2489 จะรวมตัวกันตั้งเป็น[[ประชาธิปัตย์\|พรรคประชาธิปัตย์]] กลุ่มอนุรักษ์นิยมจะมีบทบาททางการเมืองในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ในระหว่าง พ.ศ. 2488–2490 นั้นกลุ่มที่มีบทบาทมากกว่าคือกลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม		กลุ่มอนุรักษ์นิยมเป็นกลุ่มนิยมเจ้าและขุนนางเก่า มีผู้นำคนสำคัญเช่น [[ควง อภัยวงศ์]], [[เสนีย์ ปราโมช]] และ[[คึกฤทธิ์ ปราโมช]] กลุ่มนี้มี[[พรรคการเมือง]]ของตนเองคือ [[พรรคประชาธิปไตย]] และ[[พรรคก้าวหน้า]] ก่อนที่ใน พ.ศ.2489 จะรวมตัวกันตั้งเป็น[[ประชาธิปัตย์\|พรรคประชาธิปัตย์]] กลุ่มอนุรักษ์นิยมจะมีบทบาททางการเมืองในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ในระหว่าง พ.ศ. 2488–2490 นั้นกลุ่มที่มีบทบาทมากกว่าคือกลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม

Apirom เมื่อ 06:58, 5 พฤศจิกายน 2555

2012-11-05T06:58:53Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:58, 5 พฤศจิกายน 2555
บรรทัดที่ 21:		บรรทัดที่ 21:
	คณะรัฐประหารได้เฝ้าติดตามและกวาดล้างศัตรูทางการเมืองของตน ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2490 เป็นต้นมา รัฐบาลจอมพล ป. ได้จับกุมบุคคลจำนวนมากในข้อหาต่างๆ กัน บุคคลส่วนใหญ่ที่ถูกจับกุมเป็นอดีตรัฐมนตรีในรัฐบาลถวัลย์และกลุ่มผู้สนับสนุนปรีดี ในช่วงเวลานั้น ทองอินทร์ถูกจับกุมในข้อหามีอาวุธไว้ในครอบครอง ทองเปลวถูกจับกุมในข้อหา[[ฉ้อราษฎร์บังหลวง]] ส่วนถวิลถูกจับกุมในข้อหาทุจริตเงินเสรีไทย แต่ที่สุดก็ถูกปล่อยตัวไป		คณะรัฐประหารได้เฝ้าติดตามและกวาดล้างศัตรูทางการเมืองของตน ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2490 เป็นต้นมา รัฐบาลจอมพล ป. ได้จับกุมบุคคลจำนวนมากในข้อหาต่างๆ กัน บุคคลส่วนใหญ่ที่ถูกจับกุมเป็นอดีตรัฐมนตรีในรัฐบาลถวัลย์และกลุ่มผู้สนับสนุนปรีดี ในช่วงเวลานั้น ทองอินทร์ถูกจับกุมในข้อหามีอาวุธไว้ในครอบครอง ทองเปลวถูกจับกุมในข้อหา[[ฉ้อราษฎร์บังหลวง]] ส่วนถวิลถูกจับกุมในข้อหาทุจริตเงินเสรีไทย แต่ที่สุดก็ถูกปล่อยตัวไป

	ในช่วง พ.ศ. 2491 ทองอินทร์และถวิล ก็ถูกจับกุมในข้อหา[[กบฏแบ่งแยกดินแดนอีสาน]] ส่วนจำลองถูกจับกุมในข้อหา[[คอมมิวนิสต์]] แต่ที่สุดก็ถูกปล่อยตัวเพราะไม่มีหลักฐานในการกระทำผิด ขณะที่ทองเปลวถูกจับกุมในเหตุการณ์[[กบฏเสนาธิการ]] 1 ตุลาคม พ.ศ.2491 หลังออกจากที่คุมขังก็เดินทางไปลี้ภัยการเมืองที่ปีนัง		ในช่วง พ.ศ. 2491 ทองอินทร์และถวิล ก็ถูกจับกุมในข้อหา[[กบฏแบ่งแยกดินแดนอีสาน]] ส่วนจำลองถูกจับกุมในข้อหา[[คอมมิวนิสต์]] แต่ที่สุดก็ถูกปล่อยตัวเพราะไม่มีหลักฐานในการกระทำผิด ขณะที่ทองเปลวถูกจับกุมในเหตุการณ์[[กบฏเสนาธิการ]] [[1 ตุลาคม พ.ศ.2491]] หลังออกจากที่คุมขังก็เดินทางไปลี้ภัยการเมืองที่ปีนัง

	หลังเหตุการณ์[[กบฏวังหลวง]] 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2492 ซึ่งมี [[ปรีดี พนมยงค์]] เป็นผู้นำรัฐบาลอาศัยเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นข้ออ้างในการจับกุมและกวาดล้าง[[ศัตรูทางการเมือง]]อีกครั้งหนึ่ง ในครั้งนี้ดำเนินไปอย่างเข้มข้นกว่าที่ผ่านมา ทองอินทร์, ถวิล, และจำลอง ถูกจับกุมในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ส่วนทองเปลวได้รับโทรเลขลวงจากรัฐบาลแจ้งว่าปฏิบัติการของปรีดีสำเร็จลุล่วงด้วยดีจึงเดินทางโดยเครื่องบินเข้ามาในประเทศไทยและถูกจับกุมตัวในวันที่ 1 มีนาคม ระหว่างที่ถูกควบคุมตัวในข้อหา[[กบฏ]] 4 อดีตรัฐมนตรีถูกข่มขู่และกระทำทารุณกรรมจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ ตลอดจนการสร้างพยานหลักฐานเท็จขึ้นเพื่อให้รับสารภาพ		หลังเหตุการณ์[[กบฏวังหลวง]] 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2492 ซึ่งมี [[ปรีดี พนมยงค์]] เป็นผู้นำรัฐบาลอาศัยเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นข้ออ้างในการจับกุมและกวาดล้าง[[ศัตรูทางการเมือง]]อีกครั้งหนึ่ง ในครั้งนี้ดำเนินไปอย่างเข้มข้นกว่าที่ผ่านมา ทองอินทร์, ถวิล, และจำลอง ถูกจับกุมในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ส่วนทองเปลวได้รับโทรเลขลวงจากรัฐบาลแจ้งว่าปฏิบัติการของปรีดีสำเร็จลุล่วงด้วยดีจึงเดินทางโดยเครื่องบินเข้ามาในประเทศไทยและถูกจับกุมตัวในวันที่ 1 มีนาคม ระหว่างที่ถูกควบคุมตัวในข้อหา[[กบฏ]] 4 อดีตรัฐมนตรีถูกข่มขู่และกระทำทารุณกรรมจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ ตลอดจนการสร้างพยานหลักฐานเท็จขึ้นเพื่อให้รับสารภาพ

Apirom เมื่อ 07:18, 5 ตุลาคม 2554

2011-10-05T07:18:21Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 14:18, 5 ตุลาคม 2554
บรรทัดที่ 30:		บรรทัดที่ 30:
	<references/>		<references/>
	[[หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองไทย สมัย พ.ศ. 2475-2500\|หเหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี]]		[[หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองไทย สมัย พ.ศ. 2475-2500\|หเหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี]]
			[[หมวดหมู่:สุวัสดี โภชน์พันธุ์]]

Apirom เมื่อ 02:44, 6 มิถุนายน 2554

2011-06-06T02:44:43Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 09:44, 6 มิถุนายน 2554
บรรทัดที่ 9:		บรรทัดที่ 9:
	== เหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี ==		== เหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี ==

	เหตุการณ์สังหาร 4 อดีต[[รัฐมนตรี]]เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2492 ในท้องที่เขตบางเขน ระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน อดีตรัฐมนตรีทั้ง 4 คนได้แก่ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายถวิล อุดล, นายจำลอง ดาวเรือง ~~และนายทองเปลว~~ ชลภูมิ์<ref>ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี, ถวิล อุดล เป็นอดีตสมาชิก สภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด, จำลอง ดาวเรือง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม และ ทองเปลว ชลภูมิ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี ทั้งสี่คนนี้เป็นรัฐมนตรีหลายสมัยในหลายรัฐบาลในระหว่าง พ.ศ. 2487–2490. </ref>		เหตุการณ์สังหาร 4 อดีต[[รัฐมนตรี]]เกิดขึ้นเมื่อวันที่ [[4 มีนาคม พ.ศ.2492]] ในท้องที่เขตบางเขน ระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน อดีตรัฐมนตรีทั้ง 4 คนได้แก่ [[ทองอินทร์ ภูริพัฒน์\|นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์]], [[ถวิล อุดล\|นายถวิล อุดล]], [[จำลอง ดาวเรือง\|นายจำลอง ดาวเรือง]] และ[[ทองเปลว ชลภูมิ์\|นายทองเปลว ชลภูมิ์]]<ref>ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี, ถวิล อุดล เป็นอดีตสมาชิก สภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด, จำลอง ดาวเรือง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม และ ทองเปลว ชลภูมิ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี ทั้งสี่คนนี้เป็นรัฐมนตรีหลายสมัยในหลายรัฐบาลในระหว่าง พ.ศ. 2487–2490. </ref>

	กลุ่มการเมืองไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สองอาจแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่มคือ [[กลุ่มทหารและอำนาจนิยม]] [[กลุ่มอนุรักษ์นิยม]] และ[[กลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม]] กลุ่มทหารและ[[อำนาจนิยม]] นำโดย[[จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] และกลุ่มที่รวมตัวกันเป็น[[คณะรัฐประหาร พ.ศ. 2490]] ซึ่งนำโดย[[ผิน ชุณหะวัน\|พลโทผิน ชุณหะวัน]] ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กลุ่มนี้จะเสียอำนาจและลดบทบาทลงก่อนที่จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งหนึ่งหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2490		กลุ่มการเมืองไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สองอาจแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่มคือ [[กลุ่มทหารและอำนาจนิยม]] [[กลุ่มอนุรักษ์นิยม]] และ[[กลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม]] กลุ่มทหารและ[[อำนาจนิยม]] นำโดย[[จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] และกลุ่มที่รวมตัวกันเป็น[[คณะรัฐประหาร พ.ศ. 2490]] ซึ่งนำโดย[[ผิน ชุณหะวัน\|พลโทผิน ชุณหะวัน]] ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กลุ่มนี้จะเสียอำนาจและลดบทบาทลงก่อนที่จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งหนึ่งหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2490
บรรทัดที่ 17:		บรรทัดที่ 17:
	กลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยมเป็นการรวมตัวอย่างหลวมๆ ของกลุ่มที่สนับสนุนนาย[[ปรีดี พนมยงค์]] และโดยมากเคยร่วมงานกันใน[[กลุ่มเสรีไทย]]สมัย[[สงครามโลกครั้งที่สอง]] ได้แก่ กลุ่มข้าราชการพลเรือน ทหารเรือ ผู้ประกอบการและนักธุรกิจเอกชน ซึ่งรวมตัวกันอยู่ในพรรคแนวร่วมรัฐธรรมนูญซึ่งมี พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นผู้นำ และกลุ่มของ[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร]]จากพรรคสหชีพซึ่งส่วนใหญ่มาจากภาคอีสาน ซึ่งนายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายถวิล อุดล, นายจำลอง ดาวเรือง ก็เป็นแกนนำคนสำคัญของพรรคสหชีพ นายทองอินทร์ได้เป็นรัฐมนตรีครั้งแรกใน พ.ศ. 2487 ส่วนคนอื่นๆ ได้เป็นรัฐมนตรีในระหว่าง พ.ศ. 2488–2490		กลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยมเป็นการรวมตัวอย่างหลวมๆ ของกลุ่มที่สนับสนุนนาย[[ปรีดี พนมยงค์]] และโดยมากเคยร่วมงานกันใน[[กลุ่มเสรีไทย]]สมัย[[สงครามโลกครั้งที่สอง]] ได้แก่ กลุ่มข้าราชการพลเรือน ทหารเรือ ผู้ประกอบการและนักธุรกิจเอกชน ซึ่งรวมตัวกันอยู่ในพรรคแนวร่วมรัฐธรรมนูญซึ่งมี พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นผู้นำ และกลุ่มของ[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร]]จากพรรคสหชีพซึ่งส่วนใหญ่มาจากภาคอีสาน ซึ่งนายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายถวิล อุดล, นายจำลอง ดาวเรือง ก็เป็นแกนนำคนสำคัญของพรรคสหชีพ นายทองอินทร์ได้เป็นรัฐมนตรีครั้งแรกใน พ.ศ. 2487 ส่วนคนอื่นๆ ได้เป็นรัฐมนตรีในระหว่าง พ.ศ. 2488–2490

	ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ.2490 พลโทผิน ชุณหะวัน และพวกก็ทำ[[รัฐประหาร]][[ยึดอำนาจ]]จาก[[รัฐบาล]] [[ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์\|พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์]] ทำให้กลุ่มทหารและอำนาจนิยมกลับคืนสู่อำนาจอีกครั้งหนึ่ง ในระยะแรก[[คณะรัฐประหาร]]เชิญนายควง อภัยวงศ์ ~~มาเป็นนายกรัฐมนตรีและจัดตั้งรัฐบาล~~ ก่อนที่จะจี้ให้นายควงลาออกแล้วเชิญ จอมพล ป. พิบูลสงคราม ~~มาเป็นนายกรัฐมนตรี~~		ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ.2490 พลโทผิน ชุณหะวัน และพวกก็ทำ[[รัฐประหาร]][[ยึดอำนาจ]]จาก[[รัฐบาล]] [[ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์\|พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์]] ทำให้กลุ่มทหารและอำนาจนิยมกลับคืนสู่อำนาจอีกครั้งหนึ่ง ในระยะแรก[[คณะรัฐประหาร]]เชิญนายควง อภัยวงศ์ มาเป็นนายกรัฐมนตรีและจัดตั้ง[[รัฐบาล]] ก่อนที่จะจี้ให้นายควงลาออกแล้วเชิญ จอมพล ป. พิบูลสงคราม มาเป็น[[นายกรัฐมนตรี]]

	คณะรัฐประหารได้เฝ้าติดตามและกวาดล้างศัตรูทางการเมืองของตน ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2490 เป็นต้นมา รัฐบาลจอมพล ป. ได้จับกุมบุคคลจำนวนมากในข้อหาต่างๆ กัน บุคคลส่วนใหญ่ที่ถูกจับกุมเป็นอดีตรัฐมนตรีในรัฐบาลถวัลย์และกลุ่มผู้สนับสนุนปรีดี ในช่วงเวลานั้น ทองอินทร์ถูกจับกุมในข้อหามีอาวุธไว้ในครอบครอง ทองเปลวถูกจับกุมในข้อหา[[ฉ้อราษฎร์บังหลวง]] ส่วนถวิลถูกจับกุมในข้อหาทุจริตเงินเสรีไทย แต่ที่สุดก็ถูกปล่อยตัวไป		คณะรัฐประหารได้เฝ้าติดตามและกวาดล้างศัตรูทางการเมืองของตน ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2490 เป็นต้นมา รัฐบาลจอมพล ป. ได้จับกุมบุคคลจำนวนมากในข้อหาต่างๆ กัน บุคคลส่วนใหญ่ที่ถูกจับกุมเป็นอดีตรัฐมนตรีในรัฐบาลถวัลย์และกลุ่มผู้สนับสนุนปรีดี ในช่วงเวลานั้น ทองอินทร์ถูกจับกุมในข้อหามีอาวุธไว้ในครอบครอง ทองเปลวถูกจับกุมในข้อหา[[ฉ้อราษฎร์บังหลวง]] ส่วนถวิลถูกจับกุมในข้อหาทุจริตเงินเสรีไทย แต่ที่สุดก็ถูกปล่อยตัวไป

Apirom เมื่อ 09:40, 18 พฤษภาคม 2554

2011-05-18T09:40:24Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 16:40, 18 พฤษภาคม 2554
บรรทัดที่ 9:		บรรทัดที่ 9:
	== เหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี ==		== เหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี ==

			เหตุการณ์สังหาร 4 อดีต[[รัฐมนตรี]]เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2492 ในท้องที่เขตบางเขน ระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน อดีตรัฐมนตรีทั้ง 4 คนได้แก่ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายถวิล อุดล, นายจำลอง ดาวเรือง และนายทองเปลว ชลภูมิ์<ref>ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี, ถวิล อุดล เป็นอดีตสมาชิก สภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด, จำลอง ดาวเรือง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม และ ทองเปลว ชลภูมิ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี ทั้งสี่คนนี้เป็นรัฐมนตรีหลายสมัยในหลายรัฐบาลในระหว่าง พ.ศ. 2487–2490. </ref>

			กลุ่มการเมืองไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สองอาจแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่มคือ [[กลุ่มทหารและอำนาจนิยม]] [[กลุ่มอนุรักษ์นิยม]] และ[[กลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม]] กลุ่มทหารและ[[อำนาจนิยม]] นำโดย[[จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] และกลุ่มที่รวมตัวกันเป็น[[คณะรัฐประหาร พ.ศ. 2490]] ซึ่งนำโดย[[ผิน ชุณหะวัน\|พลโทผิน ชุณหะวัน]] ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กลุ่มนี้จะเสียอำนาจและลดบทบาทลงก่อนที่จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งหนึ่งหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2490

	เหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรีเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2492 ในท้องที่เขตบางเขน ระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน อดีตรัฐมนตรีทั้ง 4 คนได้แก่ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายถวิล อุดล, นายจำลอง ดาวเรือง และนายทองเปลว ชลภูมิ์<ref>ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี, ถวิล อุดล เป็นอดีตสมาชิก สภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด, จำลอง ดาวเรือง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม และ ทองเปลว ชลภูมิ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี ทั้งสี่คนนี้เป็นรัฐมนตรีหลายสมัยในหลายรัฐบาลในระหว่าง พ.ศ. 2487–2490. </ref>		กลุ่มอนุรักษ์นิยมเป็นกลุ่มนิยมเจ้าและขุนนางเก่า มีผู้นำคนสำคัญเช่น [[ควง อภัยวงศ์]], [[เสนีย์ ปราโมช]] และ[[คึกฤทธิ์ ปราโมช]] กลุ่มนี้มี[[พรรคการเมือง]]ของตนเองคือ [[พรรคประชาธิปไตย]] และ[[พรรคก้าวหน้า]] ก่อนที่ใน พ.ศ.2489 จะรวมตัวกันตั้งเป็น[[ประชาธิปัตย์\|พรรคประชาธิปัตย์]] กลุ่มอนุรักษ์นิยมจะมีบทบาททางการเมืองในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ในระหว่าง พ.ศ. 2488–2490 นั้นกลุ่มที่มีบทบาทมากกว่าคือกลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม

	กลุ่มการเมืองไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สองอาจแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่มคือ กลุ่มทหารและอำนาจนิยม กลุ่มอนุรักษ์นิยม และกลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม กลุ่มทหารและอำนาจนิยม นำโดยจอมพล ป. พิบูลสงคราม และกลุ่มที่รวมตัวกันเป็นคณะรัฐประหาร พ.ศ. 2490 ซึ่งนำโดยพลโทผิน ชุณหะวัน ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กลุ่มนี้จะเสียอำนาจและลดบทบาทลงก่อนที่จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งหนึ่งหลังการรัฐประหาร พ.ศ. ~~2490~~

	กลุ่มอนุรักษ์นิยมเป็นกลุ่มนิยมเจ้าและขุนนางเก่า มีผู้นำคนสำคัญเช่น ควง อภัยวงศ์, ~~เสนีย์ ปราโมช และคึกฤทธิ์ ปราโมช~~ กลุ่มนี้มีพรรคการเมืองของตนเองคือ พรรคประชาธิปไตย และพรรคก้าวหน้า ก่อนที่ใน พ.ศ.2489 จะรวมตัวกันตั้งเป็นพรรคประชาธิปัตย์ กลุ่มอนุรักษ์นิยมจะมีบทบาททางการเมืองในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ในระหว่าง พ.ศ. 2488–2490 ~~นั้นกลุ่มที่มีบทบาทมากกว่าคือกลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม~~		กลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยมเป็นการรวมตัวอย่างหลวมๆ ของกลุ่มที่สนับสนุนนาย[[ปรีดี พนมยงค์]] และโดยมากเคยร่วมงานกันใน[[กลุ่มเสรีไทย]]สมัย[[สงครามโลกครั้งที่สอง]] ได้แก่ กลุ่มข้าราชการพลเรือน ทหารเรือ ผู้ประกอบการและนักธุรกิจเอกชน ซึ่งรวมตัวกันอยู่ในพรรคแนวร่วมรัฐธรรมนูญซึ่งมี พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นผู้นำ และกลุ่มของ[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร]]จากพรรคสหชีพซึ่งส่วนใหญ่มาจากภาคอีสาน ซึ่งนายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายถวิล อุดล, นายจำลอง ดาวเรือง ก็เป็นแกนนำคนสำคัญของพรรคสหชีพ นายทองอินทร์ได้เป็นรัฐมนตรีครั้งแรกใน พ.ศ. 2487 ส่วนคนอื่นๆ ได้เป็นรัฐมนตรีในระหว่าง พ.ศ. 2488–2490

	กลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยมเป็นการรวมตัวอย่างหลวมๆ ของกลุ่มที่สนับสนุนนายปรีดี พนมยงค์ และโดยมากเคยร่วมงานกันในกลุ่มเสรีไทยสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ได้แก่ กลุ่มข้าราชการพลเรือน ทหารเรือ ผู้ประกอบการและนักธุรกิจเอกชน ซึ่งรวมตัวกันอยู่ในพรรคแนวร่วมรัฐธรรมนูญซึ่งมี พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นผู้นำ และกลุ่มของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากพรรคสหชีพซึ่งส่วนใหญ่มาจากภาคอีสาน ซึ่งนายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายถวิล อุดล, นายจำลอง ดาวเรือง ก็เป็นแกนนำคนสำคัญของพรรคสหชีพ นายทองอินทร์ได้เป็นรัฐมนตรีครั้งแรกใน พ.ศ. 2487 ส่วนคนอื่นๆ ได้เป็นรัฐมนตรีในระหว่าง พ.ศ. ~~2488–2490~~		ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ.2490 พลโทผิน ชุณหะวัน และพวกก็ทำ[[รัฐประหาร]][[ยึดอำนาจ]]จาก[[รัฐบาล]] [[ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์\|พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์]] ทำให้กลุ่มทหารและอำนาจนิยมกลับคืนสู่อำนาจอีกครั้งหนึ่ง ในระยะแรก[[คณะรัฐประหาร]]เชิญนายควง อภัยวงศ์ มาเป็นนายกรัฐมนตรีและจัดตั้งรัฐบาล ก่อนที่จะจี้ให้นายควงลาออกแล้วเชิญ จอมพล ป. พิบูลสงคราม มาเป็นนายกรัฐมนตรี

	ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ.2490 พลโทผิน ชุณหะวัน และพวกก็ทำรัฐประหารยึดอำนาจจากรัฐบาล พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ทำให้กลุ่มทหารและอำนาจนิยมกลับคืนสู่อำนาจอีกครั้งหนึ่ง ในระยะแรกคณะรัฐประหารเชิญนายควง ออภัยวงศ์ มาเป็นนายกรัฐมนตรีและจัดตั้งรัฐบาล ก่อนที่จะจี้ให้นายควงลาออกแล้วเชิญ จอมพล ป. พิบูลสงคราม มาเป็นนายกรัฐมนตรี		คณะรัฐประหารได้เฝ้าติดตามและกวาดล้างศัตรูทางการเมืองของตน ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2490 เป็นต้นมา รัฐบาลจอมพล ป. ได้จับกุมบุคคลจำนวนมากในข้อหาต่างๆ กัน บุคคลส่วนใหญ่ที่ถูกจับกุมเป็นอดีตรัฐมนตรีในรัฐบาลถวัลย์และกลุ่มผู้สนับสนุนปรีดี ในช่วงเวลานั้น ทองอินทร์ถูกจับกุมในข้อหามีอาวุธไว้ในครอบครอง ทองเปลวถูกจับกุมในข้อหา[[ฉ้อราษฎร์บังหลวง]] ส่วนถวิลถูกจับกุมในข้อหาทุจริตเงินเสรีไทย แต่ที่สุดก็ถูกปล่อยตัวไป
	คณะรัฐประหารได้เฝ้าติดตามและกวาดล้างศัตรูทางการเมืองของตน ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2490 เป็นต้นมา รัฐบาลจอมพล ป. ได้จับกุมบุคคลจำนวนมากในข้อหาต่างๆ กัน บุคคลส่วนใหญ่ที่ถูกจับกุมเป็นอดีตรัฐมนตรีในรัฐบาลถวัลย์และกลุ่มผู้สนับสนุนปรีดี ในช่วงเวลานั้น ทองอินทร์ถูกจับกุมในข้อหามีอาวุธไว้ในครอบครอง ~~ทองเปลวถูกจับกุมในข้อหาฉ้อราษฎร์บังหลวง~~ ส่วนถวิลถูกจับกุมในข้อหาทุจริตเงินเสรีไทย แต่ที่สุดก็ถูกปล่อยตัวไป

	ในช่วง พ.ศ. 2491 ทองอินทร์และถวิล ก็ถูกจับกุมในข้อหากบฏแบ่งแยกดินแดนอีสาน ส่วนจำลองถูกจับกุมในข้อหาคอมมิวนิสต์ แต่ที่สุดก็ถูกปล่อยตัวเพราะไม่มีหลักฐานในการกระทำผิด ~~ขณะที่ทองเปลวถูกจับกุมในเหตุการณ์กบฏเสนาธิการ~~ 1 ตุลาคม พ.ศ.2491 หลังออกจากที่คุมขังก็เดินทางไปลี้ภัยการเมืองที่ปีนัง		ในช่วง พ.ศ. 2491 ทองอินทร์และถวิล ก็ถูกจับกุมในข้อหา[[กบฏแบ่งแยกดินแดนอีสาน]] ส่วนจำลองถูกจับกุมในข้อหา[[คอมมิวนิสต์]] แต่ที่สุดก็ถูกปล่อยตัวเพราะไม่มีหลักฐานในการกระทำผิด ขณะที่ทองเปลวถูกจับกุมในเหตุการณ์[[กบฏเสนาธิการ]] 1 ตุลาคม พ.ศ.2491 หลังออกจากที่คุมขังก็เดินทางไปลี้ภัยการเมืองที่ปีนัง

	~~หลังเหตุการณ์กบฏวังหลวง~~ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2492 ซึ่งมี ปรีดี พนมยงค์ เป็นผู้นำ รัฐบาลอาศัยเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นข้ออ้างในการจับกุมและกวาดล้างศัตรูทางการเมืองอีกครั้งหนึ่ง ในครั้งนี้ดำเนินไปอย่างเข้มข้นกว่าที่ผ่านมา ทองอินทร์, ถวิล, และจำลอง ถูกจับกุมในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ส่วนทองเปลวได้รับโทรเลขลวงจากรัฐบาลแจ้งว่าปฏิบัติการของปรีดีสำเร็จลุล่วงด้วยดีจึงเดินทางโดยเครื่องบินเข้ามาในประเทศไทยและถูกจับกุมตัวในวันที่ 1 มีนาคม ~~ระหว่างที่ถูกควบคุมตัวในข้อหากบฏ~~ 4 อดีตรัฐมนตรีถูกข่มขู่และกระทำทารุณกรรมจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ ตลอดจนการสร้างพยานหลักฐานเท็จขึ้นเพื่อให้รับสารภาพ		หลังเหตุการณ์[[กบฏวังหลวง]] 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2492 ซึ่งมี [[ปรีดี พนมยงค์]] เป็นผู้นำรัฐบาลอาศัยเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นข้ออ้างในการจับกุมและกวาดล้าง[[ศัตรูทางการเมือง]]อีกครั้งหนึ่ง ในครั้งนี้ดำเนินไปอย่างเข้มข้นกว่าที่ผ่านมา ทองอินทร์, ถวิล, และจำลอง ถูกจับกุมในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ส่วนทองเปลวได้รับโทรเลขลวงจากรัฐบาลแจ้งว่าปฏิบัติการของปรีดีสำเร็จลุล่วงด้วยดีจึงเดินทางโดยเครื่องบินเข้ามาในประเทศไทยและถูกจับกุมตัวในวันที่ 1 มีนาคม ระหว่างที่ถูกควบคุมตัวในข้อหา[[กบฏ]] 4 อดีตรัฐมนตรีถูกข่มขู่และกระทำทารุณกรรมจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ ตลอดจนการสร้างพยานหลักฐานเท็จขึ้นเพื่อให้รับสารภาพ

	ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2492 4 อดีตรัฐมนตรีซึ่งถูกคุมขังไว้ในที่ต่างๆ กันถูกนำตัวขึ้นรถเพื่อนำไปคุมขังที่สถานีตำรวจบางเขน ตำรวจที่ทำหน้าที่ควบคุม 4 อดีตรัฐมนตรีคือ พ.ต.อ.หลวงพิชิตสุรการ เมื่อมาถึงระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน ตำรวจก็ลงมือสังหาร 4 อดีตรัฐมนตรีซึ่งถูกสวมกุญแจมือ กรมตำรวจอ้างว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดจากโจรจีนมลายูบุกเข้าแย่งชิงนักโทษ ทำให้ 4 อดีตรัฐมนตรีถูกยิงตาย		ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2492 4 อดีตรัฐมนตรีซึ่งถูกคุมขังไว้ในที่ต่างๆ กันถูกนำตัวขึ้นรถเพื่อนำไปคุมขังที่สถานีตำรวจบางเขน ตำรวจที่ทำหน้าที่ควบคุม 4 อดีตรัฐมนตรีคือ พ.ต.อ.หลวงพิชิตสุรการ เมื่อมาถึงระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน ตำรวจก็ลงมือสังหาร 4 อดีตรัฐมนตรีซึ่งถูกสวมกุญแจมือ กรมตำรวจอ้างว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดจาก[[โจรจีนมลายู]]บุกเข้าแย่งชิงนักโทษ ทำให้ 4 อดีตรัฐมนตรีถูกยิงตาย

	==อ้างอิง==		==อ้างอิง==
	<references/>		<references/>
	[[หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองไทย สมัย พ.ศ. 2475-2500\|หเหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี]]		[[หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองไทย สมัย พ.ศ. 2475-2500\|หเหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี]]

Apirom เมื่อ 06:51, 31 สิงหาคม 2553

2010-08-31T06:51:48Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:51, 31 สิงหาคม 2553
บรรทัดที่ 29:		บรรทัดที่ 29:
	==อ้างอิง==		==อ้างอิง==
	<references/>		<references/>
	[[หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองไทย สมัย พ.ศ. 2475-2500]]		[[หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองไทย สมัย พ.ศ. 2475-2500\|หเหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี]]

Apirom เมื่อ 04:35, 31 สิงหาคม 2553

2010-08-31T04:35:52Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 11:35, 31 สิงหาคม 2553
บรรทัดที่ 10:		บรรทัดที่ 10:


	เหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรีเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2492 ในท้องที่เขตบางเขน ระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน อดีตรัฐมนตรีทั้ง 4 คนได้แก่ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายถวิล อุดล, นายจำลอง ดาวเรือง และนายทองเปลว ชลภูมิ์		เหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรีเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2492 ในท้องที่เขตบางเขน ระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน อดีตรัฐมนตรีทั้ง 4 คนได้แก่ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายถวิล อุดล, นายจำลอง ดาวเรือง และนายทองเปลว ชลภูมิ์<ref>ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี, ถวิล อุดล เป็นอดีตสมาชิก สภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด, จำลอง ดาวเรือง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม และ ทองเปลว ชลภูมิ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี ทั้งสี่คนนี้เป็นรัฐมนตรีหลายสมัยในหลายรัฐบาลในระหว่าง พ.ศ. 2487–2490. </ref>

	กลุ่มการเมืองไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สองอาจแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่มคือ กลุ่มทหารและอำนาจนิยม กลุ่มอนุรักษ์นิยม และกลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม กลุ่มทหารและอำนาจนิยม นำโดยจอมพล ป. พิบูลสงคราม และกลุ่มที่รวมตัวกันเป็นคณะรัฐประหาร พ.ศ. 2490 ซึ่งนำโดยพลโทผิน ชุณหะวัน ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กลุ่มนี้จะเสียอำนาจและลดบทบาทลงก่อนที่จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งหนึ่งหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2490		กลุ่มการเมืองไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สองอาจแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่มคือ กลุ่มทหารและอำนาจนิยม กลุ่มอนุรักษ์นิยม และกลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม กลุ่มทหารและอำนาจนิยม นำโดยจอมพล ป. พิบูลสงคราม และกลุ่มที่รวมตัวกันเป็นคณะรัฐประหาร พ.ศ. 2490 ซึ่งนำโดยพลโทผิน ชุณหะวัน ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กลุ่มนี้จะเสียอำนาจและลดบทบาทลงก่อนที่จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งหนึ่งหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2490

Apirom: สร้างหน้าใหม่: '''ผู้เรียบเรียง''' สุวัสดี โภชน์พันธุ์ ---- '''ผู้ทรงคุณวุฒิป...

2010-08-31T03:20:12Z

สร้างหน้าใหม่: '''ผู้เรียบเรียง''' สุวัสดี โภชน์พันธุ์ ---- '''ผู้ทรงคุณวุฒิป...

หน้าใหม่

'''ผู้เรียบเรียง''' สุวัสดี โภชน์พันธุ์

----

'''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ''' รองศาสตราจารย์นรนิติ เศรษฐบุตร และ รองศาสตราจารย์ ดร.นิยม รัฐอมฤต

----

== เหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี ==

เหตุการณ์สังหาร 4 อดีตรัฐมนตรีเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2492 ในท้องที่เขตบางเขน ระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน อดีตรัฐมนตรีทั้ง 4 คนได้แก่ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายถวิล อุดล, นายจำลอง ดาวเรือง และนายทองเปลว ชลภูมิ์

กลุ่มการเมืองไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สองอาจแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่มคือ กลุ่มทหารและอำนาจนิยม กลุ่มอนุรักษ์นิยม และกลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม กลุ่มทหารและอำนาจนิยม นำโดยจอมพล ป. พิบูลสงคราม และกลุ่มที่รวมตัวกันเป็นคณะรัฐประหาร พ.ศ. 2490 ซึ่งนำโดยพลโทผิน ชุณหะวัน ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กลุ่มนี้จะเสียอำนาจและลดบทบาทลงก่อนที่จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งหนึ่งหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2490

กลุ่มอนุรักษ์นิยมเป็นกลุ่มนิยมเจ้าและขุนนางเก่า มีผู้นำคนสำคัญเช่น ควง อภัยวงศ์, เสนีย์ ปราโมช และคึกฤทธิ์ ปราโมช กลุ่มนี้มีพรรคการเมืองของตนเองคือ พรรคประชาธิปไตย และพรรคก้าวหน้า ก่อนที่ใน พ.ศ.2489 จะรวมตัวกันตั้งเป็นพรรคประชาธิปัตย์ กลุ่มอนุรักษ์นิยมจะมีบทบาททางการเมืองในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ในระหว่าง พ.ศ. 2488–2490 นั้นกลุ่มที่มีบทบาทมากกว่าคือกลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม

กลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยมเป็นการรวมตัวอย่างหลวมๆ ของกลุ่มที่สนับสนุนนายปรีดี พนมยงค์ และโดยมากเคยร่วมงานกันในกลุ่มเสรีไทยสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ได้แก่ กลุ่มข้าราชการพลเรือน ทหารเรือ ผู้ประกอบการและนักธุรกิจเอกชน ซึ่งรวมตัวกันอยู่ในพรรคแนวร่วมรัฐธรรมนูญซึ่งมี พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นผู้นำ และกลุ่มของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากพรรคสหชีพซึ่งส่วนใหญ่มาจากภาคอีสาน ซึ่งนายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายถวิล อุดล, นายจำลอง ดาวเรือง ก็เป็นแกนนำคนสำคัญของพรรคสหชีพ นายทองอินทร์ได้เป็นรัฐมนตรีครั้งแรกใน พ.ศ. 2487 ส่วนคนอื่นๆ ได้เป็นรัฐมนตรีในระหว่าง พ.ศ. 2488–2490

ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ.2490 พลโทผิน ชุณหะวัน และพวกก็ทำรัฐประหารยึดอำนาจจากรัฐบาล พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ทำให้กลุ่มทหารและอำนาจนิยมกลับคืนสู่อำนาจอีกครั้งหนึ่ง ในระยะแรกคณะรัฐประหารเชิญนายควง ออภัยวงศ์ มาเป็นนายกรัฐมนตรีและจัดตั้งรัฐบาล ก่อนที่จะจี้ให้นายควงลาออกแล้วเชิญ จอมพล ป. พิบูลสงคราม มาเป็นนายกรัฐมนตรี
คณะรัฐประหารได้เฝ้าติดตามและกวาดล้างศัตรูทางการเมืองของตน ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2490 เป็นต้นมา รัฐบาลจอมพล ป. ได้จับกุมบุคคลจำนวนมากในข้อหาต่างๆ กัน บุคคลส่วนใหญ่ที่ถูกจับกุมเป็นอดีตรัฐมนตรีในรัฐบาลถวัลย์และกลุ่มผู้สนับสนุนปรีดี ในช่วงเวลานั้น ทองอินทร์ถูกจับกุมในข้อหามีอาวุธไว้ในครอบครอง ทองเปลวถูกจับกุมในข้อหาฉ้อราษฎร์บังหลวง ส่วนถวิลถูกจับกุมในข้อหาทุจริตเงินเสรีไทย แต่ที่สุดก็ถูกปล่อยตัวไป

ในช่วง พ.ศ. 2491 ทองอินทร์และถวิล ก็ถูกจับกุมในข้อหากบฏแบ่งแยกดินแดนอีสาน ส่วนจำลองถูกจับกุมในข้อหาคอมมิวนิสต์ แต่ที่สุดก็ถูกปล่อยตัวเพราะไม่มีหลักฐานในการกระทำผิด ขณะที่ทองเปลวถูกจับกุมในเหตุการณ์กบฏเสนาธิการ 1 ตุลาคม พ.ศ.2491 หลังออกจากที่คุมขังก็เดินทางไปลี้ภัยการเมืองที่ปีนัง

หลังเหตุการณ์กบฏวังหลวง 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2492 ซึ่งมี ปรีดี พนมยงค์ เป็นผู้นำ รัฐบาลอาศัยเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นข้ออ้างในการจับกุมและกวาดล้างศัตรูทางการเมืองอีกครั้งหนึ่ง ในครั้งนี้ดำเนินไปอย่างเข้มข้นกว่าที่ผ่านมา ทองอินทร์, ถวิล, และจำลอง ถูกจับกุมในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ส่วนทองเปลวได้รับโทรเลขลวงจากรัฐบาลแจ้งว่าปฏิบัติการของปรีดีสำเร็จลุล่วงด้วยดีจึงเดินทางโดยเครื่องบินเข้ามาในประเทศไทยและถูกจับกุมตัวในวันที่ 1 มีนาคม ระหว่างที่ถูกควบคุมตัวในข้อหากบฏ 4 อดีตรัฐมนตรีถูกข่มขู่และกระทำทารุณกรรมจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ ตลอดจนการสร้างพยานหลักฐานเท็จขึ้นเพื่อให้รับสารภาพ

ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ.2492 4 อดีตรัฐมนตรีซึ่งถูกคุมขังไว้ในที่ต่างๆ กันถูกนำตัวขึ้นรถเพื่อนำไปคุมขังที่สถานีตำรวจบางเขน ตำรวจที่ทำหน้าที่ควบคุม 4 อดีตรัฐมนตรีคือ พ.ต.อ.หลวงพิชิตสุรการ เมื่อมาถึงระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน ตำรวจก็ลงมือสังหาร 4 อดีตรัฐมนตรีซึ่งถูกสวมกุญแจมือ กรมตำรวจอ้างว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดจากโจรจีนมลายูบุกเข้าแย่งชิงนักโทษ ทำให้ 4 อดีตรัฐมนตรีถูกยิงตาย

==อ้างอิง==
<references/>
[[หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองไทย สมัย พ.ศ. 2475-2500]]

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 16:20, 16 สิงหาคม 2556
บรรทัดที่ 11:		บรรทัดที่ 11:
	เหตุการณ์สังหาร 4 อดีต[[รัฐมนตรี]]เกิดขึ้นเมื่อวันที่ [[4 มีนาคม พ.ศ.2492]] ในท้องที่เขตบางเขน ระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน อดีตรัฐมนตรีทั้ง 4 คนได้แก่ [[ทองอินทร์ ภูริพัฒน์\|นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์]], [[ถวิล อุดล\|นายถวิล อุดล]], [[จำลอง ดาวเรือง\|นายจำลอง ดาวเรือง]] และ[[ทองเปลว ชลภูมิ์\|นายทองเปลว ชลภูมิ์]]<ref>ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี, ถวิล อุดล เป็นอดีตสมาชิก สภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด, จำลอง ดาวเรือง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม และ ทองเปลว ชลภูมิ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี ทั้งสี่คนนี้เป็นรัฐมนตรีหลายสมัยในหลายรัฐบาลในระหว่าง พ.ศ. 2487–2490. </ref>		เหตุการณ์สังหาร 4 อดีต[[รัฐมนตรี]]เกิดขึ้นเมื่อวันที่ [[4 มีนาคม พ.ศ.2492]] ในท้องที่เขตบางเขน ระหว่างกิโลเมตรที่ 14 –15 ถนนพหลโยธิน อดีตรัฐมนตรีทั้ง 4 คนได้แก่ [[ทองอินทร์ ภูริพัฒน์\|นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์]], [[ถวิล อุดล\|นายถวิล อุดล]], [[จำลอง ดาวเรือง\|นายจำลอง ดาวเรือง]] และ[[ทองเปลว ชลภูมิ์\|นายทองเปลว ชลภูมิ์]]<ref>ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี, ถวิล อุดล เป็นอดีตสมาชิก สภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด, จำลอง ดาวเรือง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม และ ทองเปลว ชลภูมิ์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี ทั้งสี่คนนี้เป็นรัฐมนตรีหลายสมัยในหลายรัฐบาลในระหว่าง พ.ศ. 2487–2490. </ref>

	กลุ่มการเมืองไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สองอาจแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่มคือ [[กลุ่มทหารและอำนาจนิยม]] [[กลุ่มอนุรักษ์นิยม]] และ[[กลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม]] กลุ่มทหารและ[[อำนาจนิยม]] นำโดย[[จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] และกลุ่มที่รวมตัวกันเป็น[[คณะรัฐประหาร พ.ศ. 2490]] ซึ่งนำโดย[[ผิน ชุณหะวัน\|พลโทผิน ชุณหะวัน]] ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กลุ่มนี้จะเสียอำนาจและลดบทบาทลงก่อนที่จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งหนึ่งหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2490		กลุ่มการเมืองไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สองอาจแบ่งออกได้เป็นสามกลุ่มคือ [[กลุ่มทหารและอำนาจนิยม]] [[กลุ่มอนุรักษ์นิยม]] และ[[กลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม]] กลุ่มทหารและ[[อำนาจนิยม]] นำโดย[[แปลก พิบูลสงคราม\|จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] และกลุ่มที่รวมตัวกันเป็น[[คณะรัฐประหาร พ.ศ. 2490]] ซึ่งนำโดย[[ผิน ชุณหะวัน\|พลโทผิน ชุณหะวัน]] ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กลุ่มนี้จะเสียอำนาจและลดบทบาทลงก่อนที่จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งหนึ่งหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2490

	กลุ่มอนุรักษ์นิยมเป็นกลุ่มนิยมเจ้าและขุนนางเก่า มีผู้นำคนสำคัญเช่น [[ควง อภัยวงศ์]], [[เสนีย์ ปราโมช]] และ[[คึกฤทธิ์ ปราโมช]] กลุ่มนี้มี[[พรรคการเมือง]]ของตนเองคือ [[พรรคประชาธิปไตย]] และ[[พรรคก้าวหน้า]] ก่อนที่ใน พ.ศ.2489 จะรวมตัวกันตั้งเป็น[[ประชาธิปัตย์\|พรรคประชาธิปัตย์]] กลุ่มอนุรักษ์นิยมจะมีบทบาททางการเมืองในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ในระหว่าง พ.ศ. 2488–2490 นั้นกลุ่มที่มีบทบาทมากกว่าคือกลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม		กลุ่มอนุรักษ์นิยมเป็นกลุ่มนิยมเจ้าและขุนนางเก่า มีผู้นำคนสำคัญเช่น [[ควง อภัยวงศ์]], [[เสนีย์ ปราโมช]] และ[[คึกฤทธิ์ ปราโมช]] กลุ่มนี้มี[[พรรคการเมือง]]ของตนเองคือ [[พรรคประชาธิปไตย]] และ[[พรรคก้าวหน้า]] ก่อนที่ใน พ.ศ.2489 จะรวมตัวกันตั้งเป็น[[ประชาธิปัตย์\|พรรคประชาธิปัตย์]] กลุ่มอนุรักษ์นิยมจะมีบทบาททางการเมืองในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ในระหว่าง พ.ศ. 2488–2490 นั้นกลุ่มที่มีบทบาทมากกว่าคือกลุ่มเสรีนิยมและสังคมนิยม