Apirom เมื่อ 07:53, 3 พฤษภาคม 2561

2018-05-03T07:53:19Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 14:53, 3 พฤษภาคม 2561
บรรทัดที่ 1:		บรรทัดที่ 1:

	ผู้เรียบเรียง : พอพันธ์ อุยยานนท์		ผู้เรียบเรียง : พอพันธ์ อุยยานนท์

	ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ : รองศาสตราจารย์ ดร.สนธิ เตชานันท์		ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ : รองศาสตราจารย์ ดร.สนธิ เตชานันท์

	~~ในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวคือช่วงปลาย~~ พ.ศ. ๒๔๖๘- พ.ศ. ๒๔๗๗ ยังไม่มีการประมาณบัญชีรายได้ประชาชาติ หรือผลิตภัณฑ์ภายในประเทศของไทยหรือประเทศอื่น ๆ     รองศาสตราจารย์ ดร.สมภพ  มานะรังสรรค์ ได้ประมาณการผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศของไทย (Gross Domestic Product : GDP) ย้อนหลัง   ในปี ๒๔๗๒ แสดงว่า GDP ของไทยเมื่อคำนวณโดยใช้ ณ. <u>ราคาปัจจุบันในปี ๒๔๙๓</u> มีมูลค่าเท่ากับ ๑๓,๐๘๗ ล้านบาท โดย GDP จากภาคเกษตรมีสัดส่วนร้อยละ ๔๓.๘ ภาคอุตสาหกรรมเท่ากับร้อยละ ๑๔.๓ ส่วนภาคบริการเท่ากับร้อยละ ๔๑.๙[[#_ftn1\|[๑]]]  GDP จำแนกตามรายสาขาเศรษฐกิจแสดงในตารางที่ ๑ ข้างล่าง		ในช่วงรัชสมัย[[พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่]]หัวคือช่วงปลาย พ.ศ. ๒๔๖๘- พ.ศ. ๒๔๗๗ ยังไม่มีการประมาณ[[บัญชีรายได้ประชาชาติ]] หรือ[[ผลิตภัณฑ์ภายในประเทศ]]ของไทยหรือประเทศอื่น ๆ     รองศาสตราจารย์ ดร.สมภพ  มานะรังสรรค์ ได้ประมาณการผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศของไทย (Gross Domestic Product : GDP) ย้อนหลัง   ในปี ๒๔๗๒ แสดงว่า [[GDP]] ของไทยเมื่อคำนวณโดยใช้ ณ. <u>ราคาปัจจุบันในปี ๒๔๙๓</u> มีมูลค่าเท่ากับ ๑๓,๐๘๗ ล้านบาท โดย GDP จากภาคเกษตรมีสัดส่วนร้อยละ ๔๓.๘ ภาคอุตสาหกรรมเท่ากับร้อยละ ๑๔.๓ ส่วนภาคบริการเท่ากับร้อยละ ๔๑.๙[[#_ftn1\|[๑]]]  GDP จำแนกตามรายสาขาเศรษฐกิจแสดงในตารางที่ ๑ ข้างล่าง

	'''ตารางที่ ๑ '''GDP ของไทยในปี ๒๔๗๒ (ณ ราคาปัจจุบัน ในปี ๒๔๙๓)		'''ตารางที่ ๑ '''GDP ของไทยในปี ๒๔๗๒ (ณ ราคาปัจจุบัน ในปี ๒๔๙๓)
บรรทัดที่ 852:		บรรทัดที่ 852:


	การขยายตัวของการส่งออกยางพารามีผลต่อการหลั่งไหลเข้ามาของแรงงานชาวจีนอพยพ ทั้งแรงงานและผู้ประกอบการจากมลายู มีการย้ายทุนอุตสาหกรรมเหมืองแร่สู่การทำสวนยางพาราในทศวรรษ  ๒๔๗๐  ผู้ปลูกยางพารามีทั้งชาวไทยและชาวจีนเชื้อสายมาเลย์ ส่วนผู้ประกอบการหรือพ่อค้าเป็นชาวจีน    คนจีนมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาอุตสาหกรรมสวนยาง เช่น มีการตั้งบริษัทสวนยางพารา โดยได้ตั้งบริษัท ๒ แห่งคือ  The Jeng Jeng Plantation และ The Wae Chang Yen Plantation (จัดตั้งปี ๒๔๖๐) มีมูลค่าเงินจดทะเบียนเท่ากับกว่า ๖ ล้านบาท ทั้ง ๒ บริษัทได้บุกเบิกพื้นที่การปลูกยางพาราในภาคใต้จำนวน ๕๐,๐๐๐ ไร่ ในจังหวัดสงขลา และพื้นที่รอบนอกออกไป โดยทั้ง ๒ บริษัทได้จ้างแรงงานชาวจีนแคะซึ่งเคยเป็นกุลีสร้างรถไฟสายใต้ และแรงงานชาวจีนแคะจากอาณานิคมอังกฤษและฮอลันดาเข้ามาเป็นลูกจ้างของบริษัท[[#_ftn5\|[๕]]] ~~มณฑลภูเก็ตเป็นผู้ส่งออกยางรายใหญ่~~ โดยในปี ๒๔๖๖  ส่งออกยางคิดเป็นร้อยละ ๗๕ และร้อยละ ๒๐ ~~มาจากมณฑลปัตตานี~~ มีการขยายตัวของการผลิตยางพาราขยายตัวไปสู่มลฑลอื่นๆ ของภาคใต้เพิ่มขึ้น  โดยเริ่มจากเมืองตรังในมณฑลภูเก็ตและขยายไปสู่จังหวัดและมณฑลอื่นๆ ในภาคใต้ คือ ภูเก็ต ปัตตานี และนครศรีธรรมราช และบางส่วนในจังหวัดจันทบุรี โดยเฉพาะที่นครศรีธรรมราช มีการขยายตัวสูงมาก  ในปี  ๒๔๖๖ การส่งออกยางพาราของ ~~มณฑลนครศรีธรรมราชเท่ากับ~~ ๑,๐๖๖ ลองตัน หรือมีมูลค่าเท่ากับ ๖๗,๕๒๐ ปอนด์เท่านั้น  แต่ในปี ๒๔๗๓ มีสัดส่วนของการส่งออกยางเท่ากับร้อยละ ๘๑.๙ ของการส่งออกยางพาราทั้งหมด ซึ่งเพิ่มขึ้นจากเพียงร้อยละ ๐.๙ ในปี ๒๔๖๔[[#_ftn6\|[๖]]]		การขยายตัวของการส่งออกยางพารามีผลต่อการหลั่งไหลเข้ามาของแรงงานชาวจีนอพยพ ทั้งแรงงานและผู้ประกอบการจากมลายู มีการย้ายทุนอุตสาหกรรมเหมืองแร่สู่การทำสวนยางพาราในทศวรรษ  ๒๔๗๐  ผู้ปลูกยางพารามีทั้งชาวไทยและชาวจีนเชื้อสายมาเลย์ ส่วนผู้ประกอบการหรือพ่อค้าเป็นชาวจีน    คนจีนมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาอุตสาหกรรมสวนยาง เช่น มีการตั้งบริษัทสวนยางพารา โดยได้ตั้งบริษัท ๒ แห่งคือ  The Jeng Jeng Plantation และ The Wae Chang Yen Plantation (จัดตั้งปี ๒๔๖๐) มีมูลค่าเงินจดทะเบียนเท่ากับกว่า ๖ ล้านบาท ทั้ง ๒ บริษัทได้บุกเบิกพื้นที่การปลูกยางพาราในภาคใต้จำนวน ๕๐,๐๐๐ ไร่ ในจังหวัดสงขลา และพื้นที่รอบนอกออกไป โดยทั้ง ๒ บริษัทได้จ้างแรงงานชาวจีนแคะซึ่งเคยเป็นกุลีสร้างรถไฟสายใต้ และแรงงานชาวจีนแคะจากอาณานิคมอังกฤษและฮอลันดาเข้ามาเป็นลูกจ้างของบริษัท[[#_ftn5\|[๕]]] [[มณฑลภูเก็ต]]เป็นผู้ส่งออกยางรายใหญ่ โดยในปี ๒๔๖๖  ส่งออกยางคิดเป็นร้อยละ ๗๕ และร้อยละ ๒๐ มาจาก[[มณฑลปัตตานี]] มีการขยายตัวของการผลิตยางพาราขยายตัวไปสู่มลฑลอื่นๆ ของภาคใต้เพิ่มขึ้น  โดยเริ่มจากเมืองตรังในมณฑลภูเก็ตและขยายไปสู่จังหวัดและมณฑลอื่นๆ ในภาคใต้ คือ ภูเก็ต ปัตตานี และนครศรีธรรมราช และบางส่วนในจังหวัดจันทบุรี โดยเฉพาะที่นครศรีธรรมราช มีการขยายตัวสูงมาก  ในปี  ๒๔๖๖ การส่งออกยางพาราของ [[มณฑลนครศรีธรรมราช]]เท่ากับ ๑,๐๖๖ ลองตัน หรือมีมูลค่าเท่ากับ ๖๗,๕๒๐ ปอนด์เท่านั้น  แต่ในปี ๒๔๗๓ มีสัดส่วนของการส่งออกยางเท่ากับร้อยละ ๘๑.๙ ของการส่งออกยางพาราทั้งหมด ซึ่งเพิ่มขึ้นจากเพียงร้อยละ ๐.๙ ในปี ๒๔๖๔[[#_ftn6\|[๖]]]

	สถิติของการปลูกต้นยางของมณฑลต่างๆ ในปี ๒๔๗๒ แสดงว่าพื้นที่การกรีดยางและยังไม่กรีดยางเท่ากับ ๖.๗๙ แสนไร่ โดยปัตตานีมีพื้นที่การกรีดยางมากที่สุดเท่ากับ ๔.๑๒ แสนไร่ รองลงมาคือนครศรีธรรมราช ๑.๖๖ แสนไร่ (ตารางที่ ๖)  การขยายตัวเพิ่มขึ้นของยางส่งออก ส่วนหนึ่งเกิดจากราคาที่เพิ่มขึ้นจากการจำกัดการผลิตของในอาณานิคมชาวอังกฤษ[[#_ftn7\|[๗]]]  โดยที่ไทยเองไม่มีข้อจำกัดการผลิตยางนั่นเองเพราะเป็นผู้ส่งออกรายย่อย  ซึ่งมีผลให้ยางพาราของไทยขยายตัว ทั้งนี้เพื่อการแก้ความผันผวนของยางพารา  ไทยได้เข้าร่วมเป็นภาคีใน “ความตกลงจำกัดยางระหว่างประเทศในปี ๒๔๗๗ เพื่อควบคุมปริมาณการผลิตยาง เพื่อความเหมาะสมกับอุปสงค์ของตลาดโลก ราคาของยางกลับมาเพิ่มขึ้นหลังจากนั้นการขยายพื้นที่เพาปลูกและผลผลิตเพิ่มขึ้น ก่อนที่จะหยุดชะงักไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การส่งออกยางพาราจากไทยทั้งหมดส่งไปที่สเตรทเซทเทิลเมนต์และบริทิช มาเลย์สเตทช่วงเดือนมกราคม - มีนาคม ๒๔๗๑ มีมูลค่าการส่งออกเท่ากับ ` ๖๑๘,๗๘๘ บาท[[#_ftn8\|[๘]]]		สถิติของการปลูกต้นยางของมณฑลต่างๆ ในปี ๒๔๗๒ แสดงว่าพื้นที่การกรีดยางและยังไม่กรีดยางเท่ากับ ๖.๗๙ แสนไร่ โดยปัตตานีมีพื้นที่การกรีดยางมากที่สุดเท่ากับ ๔.๑๒ แสนไร่ รองลงมาคือนครศรีธรรมราช ๑.๖๖ แสนไร่ (ตารางที่ ๖)  การขยายตัวเพิ่มขึ้นของยางส่งออก ส่วนหนึ่งเกิดจากราคาที่เพิ่มขึ้นจากการจำกัดการผลิตของในอาณานิคมชาวอังกฤษ[[#_ftn7\|[๗]]]  โดยที่ไทยเองไม่มีข้อจำกัดการผลิตยางนั่นเองเพราะเป็นผู้ส่งออกรายย่อย  ซึ่งมีผลให้ยางพาราของไทยขยายตัว ทั้งนี้เพื่อการแก้ความผันผวนของยางพารา  ไทยได้เข้าร่วมเป็นภาคีใน “ความตกลงจำกัดยางระหว่างประเทศในปี ๒๔๗๗ เพื่อควบคุมปริมาณการผลิตยาง เพื่อความเหมาะสมกับอุปสงค์ของตลาดโลก ราคาของยางกลับมาเพิ่มขึ้นหลังจากนั้นการขยายพื้นที่เพาปลูกและผลผลิตเพิ่มขึ้น ก่อนที่จะหยุดชะงักไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การส่งออกยางพาราจากไทยทั้งหมดส่งไปที่สเตรทเซทเทิลเมนต์และบริทิช มาเลย์สเตทช่วงเดือนมกราคม - มีนาคม ๒๔๗๑ มีมูลค่าการส่งออกเท่ากับ ` ๖๑๘,๗๘๘ บาท[[#_ftn8\|[๘]]]
บรรทัดที่ 1,248:		บรรทัดที่ 1,248:
	</div> <div id="ftn8">		</div> <div id="ftn8">
	[[#_ftnref8\|[๘]]] หจช. รฟท. ๒/๑๖   จดหมายเหตุของสภาเผยแผ่พาณิชย์ (กรมรถไฟหลวง)		[[#_ftnref8\|[๘]]] หจช. รฟท. ๒/๑๖   จดหมายเหตุของสภาเผยแผ่พาณิชย์ (กรมรถไฟหลวง)
	</div> </div> <div><div id="ftn8"> </div> </div>		</div> </div> <div><div id="ftn8"> </div> </div>
	[[~~หมวดหมู่~~:พระปกเกล้าศึกษา]]

			[[Category:พระปกเกล้าศึกษา]][[Category:พระราชประวัติและพระราชกรณียกิจ]]

Apirom เมื่อ 07:10, 19 พฤษภาคม 2560

2017-05-19T07:10:49Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Apirom: สร้างหน้าด้วย " ''ผู้เรียบเรียง '''': พอพันธ์ อุยยานนท์'' ''ผู้ทรงคุณวุฒิประ..."

2017-05-19T07:06:22Z

สร้างหน้าด้วย " ''ผู้เรียบเรียง '''': พอพันธ์ อุยยานนท์'' ''ผู้ทรงคุณวุฒิประ..."

แสดงการเปลี่ยนแปลง

เศรษฐกิจมหภาค - ประวัติรุ่นแก้ไข

Apirom เมื่อ 07:53, 3 พฤษภาคม 2561

Apirom เมื่อ 07:10, 19 พฤษภาคม 2560

Apirom: สร้างหน้าด้วย " ''ผู้เรียบเรียง '''': พอพันธ์ อุยยานนท์'' ''ผู้ทรงคุณวุฒิประ..."