Apirom: สร้างหน้าใหม่: {{รอผู้ทรง}} '''ผู้เรียบเรียง''' วัชรา ไชยสาร ---- '''ผู้ทรงคุณวุ...

2010-12-17T04:15:20Z

สร้างหน้าใหม่: {{รอผู้ทรง}} '''ผู้เรียบเรียง''' วัชรา ไชยสาร ---- '''ผู้ทรงคุณวุ...

หน้าใหม่

{{รอผู้ทรง}}

'''ผู้เรียบเรียง''' วัชรา ไชยสาร

----

'''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ''' พรรณราย ขันธกิจ

----

== ภาคประชาสังคมฐานรากของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ==

สภาที่ปรึกษาฯ ถือเป็นองค์กรสะท้อนปัญหาด้านเศรษฐกิจและสังคมจากภาคประชาชนสู่ภาครัฐ เป็นช่องทางการมีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายและการตัดสินใจ ดำเนินนโยบายของรัฐ
ที่ถือเป็นการพัฒนาประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม ที่เปิดโอกาสให้ประชาชนที่เลือกผู้แทนไปทำหน้าที่แทนตนไปแล้วนั้น ได้เข้าไปร่วมกำหนดนโยบาย การกำหนดแนวทางการบริหารจัดการ และตรวจสอบการทำงานของผู้แทนที่ตนเลือกเข้าไปอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ก็กำหนดให้ประชาชนมีส่วนร่วมทั้งตามระบอบประชาธิปไตยแบบโดยตรง แบบกึ่งโดยตรง แบบผู้แทน แบบมีส่วนร่วม และแบบโดยอ้อม ผสมผสานกัน ดังนั้น ประชาธิปไตยตามรัฐธรรมนูญฯ ดังกล่าว เป็นจึงประชาธิปไตยพหุอำนาจ มีความเป็นพหุการเมือง สอดคล้องกับการมีสภาที่ปรึกษาฯ

นอกจากนั้น รัฐธรรมนูญฯ มาตรา 258 ยังคงให้มีสภาที่ปรึกษาฯ แต่เพิ่มหน้าที่ของสภาที่ปรึกษาฯ และปรับสถานะของสำนักงานสภาที่ปรึกษาฯ ดังที่ได้กล่าวแล้วข้างต้น และได้ย้ายมาอยู่ในหมวดขององค์กรตามรัฐธรรมนูญ ในส่วนขององค์กรอื่นตามรัฐธรรมนูญ แม้ว่าการให้ความเห็นและข้อเสนอแนะต่อคณะรัฐมนตรีของสภาที่ปรึกษาฯ ถือเป็นเพียงการมีส่วนร่วม ไม่มีสภาพบังคับให้คณะรัฐมนตรีจะต้องปฏิบัติตามความเห็นของสภาที่ปรึกษาฯ จึงมีการกล่าวกันว่า สภาที่ปรึกษาฯ เป็นเพียงเสือกระดาษ หรือยักษ์ไม่มีกระบอง ไม่มีอำนาจแต่อย่างใด

แต่อย่างไรก็ตาม คณะรัฐมนตรีก็ต้องเอาใจใส่ต่อความเห็นของสภาที่ปรึกษาฯ หากสมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ ซึ่งเป็นผู้แทนขององค์กรประชาสังคมมีความเชื่อมโยงและมีการสื่อสารสองทางกับ
องค์กรประชาสังคมที่เสนอชื่อตนเองเข้าเป็นสมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ รวมทั้งสภาที่ปรึกษาฯ มีการดำเนินงานร่วมกับองค์กรประชาสังคมนั้น ๆ อย่างต่อเนื่อง สร้างเครือข่ายการจัดทำความเห็นเสนอต่อคณะรัฐมนตรีในวงกว้างให้เสมือนเป็นองคาพยพเดียวกัน ใช้ประโยชน์จากเครือข่าย (network utilizing) โดยใช้เครือข่ายเพื่อเป็นเวทีกลางประสานงานร่วมกัน ใช้เครือข่ายเพื่อเป็นเวทีแลกเปลี่ยนสารสนเทศและความรู้ ใช้เครือข่ายเพื่อเป็นเวทีแลกเปลี่ยนและระดมทรัพยากร ใช้เครือข่ายเพื่อเป็นเวทีร่วมสร้างสรรค์และพัฒนาความรู้ใหม่ๆ และใช้เครือข่ายเพื่อเป็นเวทีสร้างกระแสผลักดันประเด็นใหม่ๆ
ก็จะทำให้การปฏิบัติหน้าที่ของสภาที่ปรึกษาฯ มีพลังผลักดันให้คณะรัฐมนตรีรับฟังความเห็นของสภาที่ปรึกษาฯ โดยปริยาย เพราะหากคณะรัฐมนตรีไม่รับฟังความเห็นของสภาที่ปรึกษาฯ ก็อาจจะ
ส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพของรัฐบาล และคะแนนเสียงของรัฐบาลในอนาคตได้

หากกระบวนการได้มาซึ่งสมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ ได้สมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ ซึ่งเป็นผู้แทนขององค์กรประชาสังคมที่แท้จริง และทำหน้าที่เชื่อมโยงระหว่างสภาที่ปรึกษาฯ กับองค์กรประชาสังคมที่เสนอชื่อตนเองเข้าเป็นสมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ อย่างต่อเนื่อง ในขณะเดียวกัน สภาที่ปรึกษาฯ ก็จะต้องสื่อสารสองทางกับประชาสังคมและประชาชนให้รับรู้กันในวงกว้างว่า สภาที่ปรึกษาฯ กำลังทำอะไรอยู่มีผลต่อประโยชน์ของประเทศอย่างไร และประชาชนมีส่วนร่วมได้อย่างไร รวมทั้งรัฐบาลดำเนินการอย่างไรต่อความเห็นของสภาที่ปรึกษาฯ เหล่านี้จะทำให้ความเห็นของสภาที่ปรึกษาฯ ซึ่งไม่มีลักษณะ
เชิงบังคับให้คณะรัฐมนตรีต้องรับฟังหรือดำเนินการตามความเห็นของสภาที่ปรึกษาฯ กลายเป็นความเห็นที่คณะรัฐมนตรีต้องเอาใจใส่ เพราะสภาที่ปรึกษาฯ เป็นองค์รวมของประชาสังคม ที่มีเครือข่ายประชาสังคมทั่วประเทศทุกภาคส่วน เป็นพลังยิ่งใหญ่ที่ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของคณะรัฐมนตรีได้ จึงอาจไม่จำเป็นที่จะต้องมีบทบัญญัติที่กำหนดให้ความเห็นของสภาที่ปรึกษาฯ มีผลผูกพันต่อการดำเนินงานของคณะรัฐมนตรี แต่สภาที่ปรึกษาฯ ต้องประสาน สร้าง และรวมพลังเครือข่ายประชาสังคม เพื่อเป็นกลไกให้การดำเนินงานของสภาที่ปรึกษาฯ มีศักยภาพ และเป็นอำนาจแฝงที่มีอยู่ภายในสภาที่ปรึกษาฯ โดยธรรมชาติ หากเป็นเช่นนี้ สภาที่ปรึกษาฯ ก็ไม่ใช่เสือกระดาษ หรือยักษ์ไม่มีกระบองอีกต่อไป

ดังนั้น สภาที่ปรึกษาฯ จะมีบทบาทในการพัฒนาประชาธิปไตยอย่างไร และมากน้อยเพียงใด จึงขึ้นอยู่ประชาสังคม สภาที่ปรึกษาฯ และเครือข่ายประชาสังคมของสภาที่ปรึกษาฯ ที่จะร่วมกันสร้างประชาสังคมเข้มแข็ง สภาที่ปรึกษาฯ ที่มีพลังร่วมกันขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคมไทย

== อัตลักษณะของสภาที่ปรึกษาฯ ==

การมีสภาที่ปรึกษาฯ เป็นองค์กรที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นกลไกการมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารประเทศของรัฐบาล และเพื่อพัฒนาประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม ซึ่งมี “เอกลักษณ์” หรือคุณลักษณะพิเศษแตกต่างจากองค์กรอื่น ที่อาจกล่าวได้ว่า ไม่มีองค์กรใดในประเทศไทยที่มีคุณลักษณะดังต่อไปนี้

(1) สมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ จำนวน 99 คน เป็นผู้แทนองค์กรประชาสังคมทุกภาคส่วน

(2) กระบวนการได้มาซึ่งสมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ ที่มีขั้นตอนการดำเนินการยุ่งยากและมีความซับซ้อนมาก

(3) สภาที่ปรึกษาฯ มีองค์ประกอบที่มีความหลากหลายมาก

(4) สภาที่ปรึกษาฯ เป็นองค์กรสะท้อนปัญหาเศรษฐกิจและสังคม โดยมิใช่เป็นองค์กรต่อรองผลประโยชน์ของบุคคลหรือกลุ่มบุคคลใด

(5) สภาที่ปรึกษาฯ เป็นองค์กรที่ปลอดการเมือง

(6) สภาที่ปรึกษาฯ เป็นองค์กรที่ไม่มีอำนาจในทางปกครอง

(7) สมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ ไม่มีสถานะเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและไม่เป็นข้าราชการการเมือง<ref>บันทึกสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา เรื่อง คุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของสมาชิก
สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (เรื่องเสร็จที่ 389/2548, 30 มิถุนายน 2548)</ref>

== ลักษณะความสัมพันธ์ของสภาที่ปรึกษาฯ กับภาคประชาสังคม ภาคการเมือง และภาครัฐ ==

ด้วยเหตุดังกล่าว สภาที่ปรึกษาฯ จึงควรที่จะมีลักษณะความสัมพันธ์กับภาคประชาสังคม ภาคการเมือง และภาครัฐ ดังต่อไปนี้<ref>วัชรา ไชยสาร. การพัฒนาประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมกับสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. รัฐสภาสาร. ปีที่ 56 ฉบับที่ 6 มิถุนายน 2551 หน้า 64 – 91.</ref>

(1) สภาที่ปรึกษาฯมีบ่อเกิดและฐานที่มาจากองค์กรประชาสังคม มีผลผลิตที่มาจากการมีส่วนร่วมของประชาสังคม และมีผลลัพธ์ที่จะก่อประโยชน์ให้กับประชาสังคมและประชาชนโดยรวม สภาที่ปรึกษาฯ จึงเสมือนเป็นองค์รวมขององค์กรประชาสังคม ที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางหรือกลไกที่เชื่อมโยงระหว่างประชาสังคมทุกภาคส่วนไปสู่ภาครัฐ

(2) สภาที่ปรึกษาฯ เป็นองค์กรที่ต้องดำเนินการเพื่อประโยชน์สุขของประชาชน มิใช่ผลประโยชน์ของนักการเมือง กลุ่มการเมือง พรรคการเมือง กลุ่มต่อรองผลประโยชน์ของบุคคลหรือกลุ่มบุคคลใด ดังนั้น สภาที่ปรึกษาฯ จึงไม่น่าจะเป็นสภาที่สาม ที่มีความเหมือนหรือความใกล้เคียงกับสภาการเมือง หรือมีสถานะและมีวัฒนธรรมหรือวิถีปฏิบัติไม่ต่างไปจากสภาการเมือง ที่ทำให้รูปลักษณ์ของสภาที่ปรึกษาฯ ผิดเพี้ยนไปจากเจตนารมณ์ของการมีสภาที่ปรึกษาฯ

(3) การที่สภาที่ปรึกษาฯ มิได้เป็นองค์กรที่มีอำนาจพิจารณาทางปกครองใด ๆ และ สมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ มิได้เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ สภาที่ปรึกษาฯ จึงไม่ควรทำหน้าที่เช่นเดียวกับภาครัฐ และ
น่าจะรวมถึงการทำหน้าที่เช่นเดียวกับองค์กรที่มีอำนาจทางปกครอง หรือมีวัฒนธรรมหรือวิถีปฏิบัติในลักษณะเดียวกับภาครัฐ หรือองค์กรที่มีอำนาจทางปกครอง

สภาที่ปรึกษาฯ จึงต้องมีสมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ ที่เป็นผู้แทนประชาสังคมที่แท้จริงและมีความสัมพันธ์กับประชาสังคมนั้น ๆ อย่างต่อเนื่อง ต้องสร้างกระบวนการเรียนรู้ให้กับภาคประชาชน และต้องประสานงานกับเครือข่ายประชาสังคมอย่างใกล้ชิด โดยให้ภาคประชาชนและเครือข่ายประชาสังคมได้มีส่วนร่วมในกระบวนงานของสภาที่ปรึกษาฯ ทั้งในกระบวนการผลิตและการนำผลผลิตไปใช้
ที่จะก่อประโยชน์ต่อประเทศ

สภาที่ปรึกษาฯ ควรระมัดระวังมิให้เกิดพฤติการณ์ที่เข้าไปเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของนักการเมือง กลุ่มการเมือง พรรคการเมือง และกลุ่มต่อรองผลประโยชน์ของบุคคลหรือกลุ่มบุคคลใด และไม่ควรมีวิถีปฏิบัติหรือวัฒนธรรมเช่นเดียวกับสภาการเมือง ที่เปลี่ยนไปจากเจตนารมณ์ของการมีสภาที่ปรึกษาฯ

สภาที่ปรึกษาฯ ควรมีเส้นแบ่งเขตระหว่างสภาที่ปรึกษาฯ กับภาครัฐและองค์กรทางปกครองให้อยู่ในระดับที่ไม่ทำให้สภาที่ปรึกษาฯ ในฐานะที่เป็นองค์รวมของประชาสังคมเสียไป และควร
จะสร้างความสัมพันธ์กับภาครัฐในลักษณะของการมีส่วนร่วม และหากจะให้ดียิ่งขึ้น สภาที่ปรึกษาฯ ก็ควรจะพึ่งพิงรัฐและทุนให้น้อยที่สุด

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 มาตรา 258 ได้ให้สภาที่ปรึกษาฯ มีหน้าที่ให้คำปรึกษาและข้อเสนอแนะในเรื่องกฎหมายที่เกี่ยวข้องด้วย และให้สำนักงานสภาที่ปรึกษาฯ เป็นหน่วยงานที่เป็นอิสระในการบริหารงานบุคคล การงบประมาณ และการดำเนินการอื่นนั้น หากมีการปรับปรุงแก้ไขพระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาฯ ทั้งคุณลักษณะพิเศษของสภาที่ปรึกษาฯ
และรูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างสภาที่ปรึกษาฯ กับประชาสังคม ภาคการเมือง และภาครัฐ ที่กล่าวแล้วนั้น ก็ควรจะหยิบยกไปพิจารณาเพื่อให้กระบวนการแก้ไขพระราชบัญญัติดังกล่าว ยังคงคุณลักษณะพิเศษและรูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างสภาที่ปรึกษาฯ กับประชาสังคม ภาคการเมือง และภาครัฐ ที่เหมาะสม ประกอบกันเป็นสภาที่ปรึกษาฯ หรืออาจเรียกได้ว่า คุณลักษณะพิเศษและรูปแบบความสัมพันธ์ดังกล่าว เป็น “อัตตลักษณ์ของสภาที่ปรึกษา” หรือ “เอกลักษณ์ของสภาที่ปรึกษาฯ” ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของสภาที่ปรึกษาฯ และหากมีการแก้ไขปรับปรุงพระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาฯ ที่ทำให้องค์ประกอบของ “อัตตลักษณ์ของสภาที่ปรึกษา” ประการหนึ่งประการใดขาดหายไป เช่น สภาที่ปรึกษาฯ มีสถานะเป็นภาครัฐหรือองค์กรที่มีอำนาจทางปกครอง หรือมีวัฒนธรรมหรือวิถีปฏิบัติไม่ต่างไปจากภาครัฐ หรือองค์กรที่มีอำนาจทางปกครอง ก็อาจจะทำให้สภาที่ปรึกษาฯ มีความห่างไกลจากประชาสังคม หรือหากจัดให้สภาที่ปรึกษาฯ มีลักษณะใกล้เคียงกับสภาการเมือง ก็อาจจะทำให้บริบทของสภาที่ปรึกษาฯ เปลี่ยนไปได้

== แนวทางการเสริมสร้างสภาที่ปรึกษาฯ ให้มีความเข้มแข็ง ==

นอกจากนั้น สภาที่ปรึกษาฯ ต้องมุ่งมั่นสร้างประชาสังคมเข้มแข็ง เพื่อเสริมสร้างพลังให้กับสภาที่ปรึกษาฯ และเพิ่มแนวร่วมในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคม เพื่อการกินดีอยู่ของคนไทย ดังนี้

(1) สร้างระบบการสรรหาสมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ ที่เป็นธรรมต่อประชาสังคมทุกภาคส่วน เพื่อให้ได้สมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ ซึ่งเป็นผู้แทนของประชาสังคมนั้น ๆ อย่างแท้จริง

(2) สร้างระบบการทำงานของสภาที่ปรึกษาฯ ที่ให้ความสำคัญต่อการรับเรียนรู้และการรับรู้ของเครือข่ายประชาสังคม เพื่อสร้างประชาสังคมที่มีคุณภาพและมีความเข้มแข็ง สร้างประสิทธิภาพในการทำงานเพื่อกำหนดนโยบายหลักของชาติร่วมกันของสภาที่ปรึกษาฯ กับเครือข่ายประชาสังคม และการสร้างระบบสื่อสารสองทางกับเครือข่ายประชาสังคมในกระบวนงานสภาที่ปรึกษาฯ ก็จะเป็นการเสริมสร้างอำนาจให้สภาที่ปรึกษาฯ โดยไม่ต้องมีกฎหมายให้อำนาจกับสภาที่ปรึกษาฯ

(3) สร้างระบบความสัมพันธ์และการเชื่อมโยงกับภาครัฐและองค์กรที่มีอำนาจทางปกครอง ในวิถีที่เหมาะสม มีวัฒนธรรมหรือวิถีปฏิบัติเฉพาะของสภาที่ปรึกษาฯ เพื่อ “ถ่วงดุล” ระหว่างอำนาจรัฐกับอำนาจประชาสังคม ที่จะนำไปสู่ “ภาวะดุลยภาพทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม” ตามความต้องการของประชาชน และผลักดันให้มีการพัฒนาประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม และการพัฒนาประเทศที่ยั่งยืน
ท้ายนี้ หากสภาที่ปรึกษาฯ ยังคงรักษา “อัตตลักษณ์ของสภาที่ปรึกษา” หรือ “เอกลักษณ์ของสภาที่ปรึกษาฯ” ไว้ได้ และสามารถสร้างระบบการทำงานตามที่กล่าวแล้วนั้นได้ สภาที่ปรึกษาฯ ซึ่งเปรียบเสมือนศูนย์รวมเมล็ดพืชนานาพันธุ์ที่มีจิตสำนึกแห่งความดี และได้มีการรดน้ำ พรวนดิน และใส่ปุ๋ยอย่างเหมาะสม ก็จะกลายเป็นเครื่องมือที่มีคุณูปการต่อบ้านเมือง เป็นรัตนะองค์กร<ref>ประเวศ วะสี. สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สู่ความเป็นรัตนองค์กร. มติชน (22 กันยายน 2548).</ref> หรือองค์กรที่มีความประเสริฐ เจริญงอกงาม เป็นความร่มเย็น

== ที่มา ==

พรรณราย ขันธกิจ. บทบาทและหน้าที่ขององค์กรสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. นนทบุรี : สถาบันพระปกเกล้า, 2548

วัชรา ไชยสาร. การพัฒนาประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมกับสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. รัฐสภาสาร. ปีที่ 56 ฉบับที่ 6 มิถุนายน 2551 หน้า 64 – 91.

== ดูเพิ่มเติม ==

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. 2546. สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติกับแนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐ. รัฐสภาสาร ปีที่ 51 ฉบับที่ 4 เดือนเมษายน 2546 : 1 – 16.

ฉันทนา บรรพศิริโชติ หวันแก้ว. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ ชุดโครงการวิจัย การติดตามและประเมินผลบังคับใช้รัฐธรรมนูญ เรื่อง การมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมภายใต้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540. กรุงเทพมหานคร : สถาบันพระปกเกล้า., 2546

วรรณธรรม กาญจนสุวรรณ และคณะ. รายงานการวิจัย เรื่อง สภาที่ปรึกษาฯ ในความคาดหวังของสังคมไทย และความเชื่อมโยงเครือข่ายภาคประชาชน. สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. ม.ป.ท., 2545.

_______. รายงานฉบับสมบูรณ์ เรื่อง การศึกษาการประสานความร่วมมือระหว่าง สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติกับเครือข่ายภาคประชาชน และการศึกษาผลการพัฒนาตามแนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐ. สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. ม.ป.ท., 2546.

==อ้างอิง==
<references/>
[[หมวดหมู่:อำนาจหน้าที่ของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ]]

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:01, 5 ตุลาคม 2554
บรรทัดที่ 71:		บรรทัดที่ 71:
	<references/>		<references/>
	[[หมวดหมู่:อำนาจหน้าที่ของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ]]		[[หมวดหมู่:อำนาจหน้าที่ของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ]]
			[[หมวดหมู่:วัชรา ไชยสาร]]

อัตตลักษณะของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ - ประวัติรุ่นแก้ไข

Apirom เมื่อ 03:01, 5 ตุลาคม 2554

Apirom เมื่อ 07:57, 2 มีนาคม 2554

Apirom: สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติกับการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคมไทย ถูกเปลี่ยน...

Apirom: สร้างหน้าใหม่: {{รอผู้ทรง}} '''ผู้เรียบเรียง''' วัชรา ไชยสาร ---- '''ผู้ทรงคุณวุ...

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า	รุ่นแก้ไขเมื่อ 14:47, 2 มีนาคม 2554
(ไม่แตกต่าง)