องค์กรแห่งความหลากหลาย - ประวัติรุ่นแก้ไข

Apirom เมื่อ 03:07, 5 ตุลาคม 2554

2011-10-05T03:07:22Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:07, 5 ตุลาคม 2554
บรรทัดที่ 148:		บรรทัดที่ 148:

	[[หมวดหมู่:องค์ประกอบของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ]]		[[หมวดหมู่:องค์ประกอบของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ]]
			[[หมวดหมู่:วัชรา ไชยสาร]]

Apirom เมื่อ 06:44, 5 เมษายน 2554

2011-04-05T06:44:22Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:44, 5 เมษายน 2554
บรรทัดที่ 20:		บรรทัดที่ 20:
	ดังนั้น พระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2543 จึงให้ความสำคัญต่อความแตกต่างและความหลากหลาย โดยการกำหนดให้สมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ ประกอบด้วย สมาชิก จำนวน 99 คนมีองค์ประกอบตามกลุ่มในบัญชีท้ายพระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาฯ พ.ศ. 2543<ref>พระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2543.</ref>		ดังนั้น พระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2543 จึงให้ความสำคัญต่อความแตกต่างและความหลากหลาย โดยการกำหนดให้สมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ ประกอบด้วย สมาชิก จำนวน 99 คนมีองค์ประกอบตามกลุ่มในบัญชีท้ายพระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาฯ พ.ศ. 2543<ref>พระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2543.</ref>

	บัญชีกลุ่มในภาคเศรษฐกิจและกลุ่มในภาคสังคม		<font size = 4%>'''บัญชีกลุ่มในภาคเศรษฐกิจและกลุ่มในภาคสังคม'''</font>
			<font size = 4%>'''ฐานทรัพยากรและผู้ทรงคุณวุฒิ'''</font>
	ฐานทรัพยากรและผู้ทรงคุณวุฒิ

	'''1. กลุ่มในภาคเศรษฐกิจ จำนวน 50 คน'''		'''1. กลุ่มในภาคเศรษฐกิจ จำนวน 50 คน'''
บรรทัดที่ 109:		บรรทัดที่ 108:

	พระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาฯ พ.ศ. 2543 มาตรา 7 (4) ระบุว่า สมาชิกต้องไม่เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา ข้าราชการการเมือง สมาชิกสภาท้องถิ่น ผู้บริหารท้องถิ่น หรือดำรงตำแหน่งในพรรคการเมือง และมาตรา 10 กำหนดให้สภาที่ปรึกษาฯ เป็นองค์กรสะท้อนปัญหาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ โดยมิใช่เป็นองค์กรเพื่อต่อรองผลประโยชน์ของบุคคลหรือกลุ่มบุคคลใด		พระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาฯ พ.ศ. 2543 มาตรา 7 (4) ระบุว่า สมาชิกต้องไม่เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา ข้าราชการการเมือง สมาชิกสภาท้องถิ่น ผู้บริหารท้องถิ่น หรือดำรงตำแหน่งในพรรคการเมือง และมาตรา 10 กำหนดให้สภาที่ปรึกษาฯ เป็นองค์กรสะท้อนปัญหาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ โดยมิใช่เป็นองค์กรเพื่อต่อรองผลประโยชน์ของบุคคลหรือกลุ่มบุคคลใด

	~~'''สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ชุดแรก'''~~

	พ่อหลวงจอนิ โอ่โดเชา ผู้นำชุมชนปกากะญอ ร่วมป็นสมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ		<center>[[ไฟล์:สภาที่ปรึกษาองค์ประกอบที่หลากหลาย.jpg]] </center>

			<center>'''สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ชุดแรก'''</center>

			<center>'''พ่อหลวงจอนิ โอ่โดเชา ผู้นำชุมชนปกากะญอ ร่วมป็นสมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ''' </center>

	สภาที่ปรึกษาฯ จึงเป็นองค์กรที่รวบรวมบุคคลจำนวน 99 คน จากการกระจายในเรื่องของอาชีพและกิจกรรมตามเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาฯ พ.ศ. 2543 ที่ต้องการให้สมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ มาจากองค์ประกอบที่หลากหลาย เพื่อสะท้อนความต้องการของประชาชนจากฐานอาชีพและกิจกรรมจากทุกภาคส่วนของสังคมไทย ซึ่งแต่ละบุคคลจะมีความรู้ความสามารถ มีประสบการณ์ หรือมีภูมิปัญญา ที่แตกต่างกัน เพื่อเป็นประโยชน์ในการให้คำปรึกษาและข้อเสนอแนะต่อคณะรัฐมนตรีอย่างรอบด้าน สภาที่ปรึกษาฯ จึงต่างจากสภาการเมือง		สภาที่ปรึกษาฯ จึงเป็นองค์กรที่รวบรวมบุคคลจำนวน 99 คน จากการกระจายในเรื่องของอาชีพและกิจกรรมตามเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาฯ พ.ศ. 2543 ที่ต้องการให้สมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ มาจากองค์ประกอบที่หลากหลาย เพื่อสะท้อนความต้องการของประชาชนจากฐานอาชีพและกิจกรรมจากทุกภาคส่วนของสังคมไทย ซึ่งแต่ละบุคคลจะมีความรู้ความสามารถ มีประสบการณ์ หรือมีภูมิปัญญา ที่แตกต่างกัน เพื่อเป็นประโยชน์ในการให้คำปรึกษาและข้อเสนอแนะต่อคณะรัฐมนตรีอย่างรอบด้าน สภาที่ปรึกษาฯ จึงต่างจากสภาการเมือง
บรรทัดที่ 146:		บรรทัดที่ 147:
	<references/>		<references/>

	[[หมวดหมู่:~~การสรรหาสมาชิกของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ~~]]		[[หมวดหมู่:องค์ประกอบของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ]]

Apirom: หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''ผู้เรียบเรียง''' วัชรา ไชยสาร ---- '''ผู้ทรงคุณวุฒิปร...'

2011-04-05T06:37:28Z

หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''ผู้เรียบเรียง''' วัชรา ไชยสาร ---- '''ผู้ทรงคุณวุฒิปร...'

หน้าใหม่

'''ผู้เรียบเรียง''' วัชรา ไชยสาร

----

'''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ''' พรรณราย ขันธกิจ

----

== ความแตกต่างและความหลากหลายของสมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ ==

ก่อนที่จะมีการบัญญัติมาตรา 89 แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 นั้น ที่ประชุมของสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ (สสร.) ได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการจัดตั้งสภาที่ปรึกษาฯ
อย่างกว้างขวาง ซึ่งสรุปได้ดังนี้

1) การจัดตั้งสภาที่ปรึกษาฯ เป็นกลไกใหม่ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อเปิดโอกาสให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายและการตัดสินใจของรัฐ

2) สำหรับหน้าที่ในการให้คำปรึกษาและข้อเสนอแนะของสภาที่ปรึกษาฯ นั้น ไม่ควรรวมเรื่องการเมืองไปด้วย

3) กรณีการให้ความเห็นเกี่ยวกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติและแผนอื่นตามที่กฎหมายกำหนดก่อนการประกาศใช้นั้น เป็นการเปิดโอกาสให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมในการจัดทำแผน ตามทฤษฎีความจำเป็นพื้นฐาน (Basic Needs Theory) ซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อตอบสนองต่อความจำเป็นพื้นฐานของประชาชน เนื่องจากในอดีตที่ผ่านมาแผนดังกล่าวดำเนินการโดยกลุ่มเทคโนแครท (Technocrat) ทำให้ไม่สอดคล้องกับความต้องการของประชาชนโดยรวม

ดังนั้น พระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2543 จึงให้ความสำคัญต่อความแตกต่างและความหลากหลาย โดยการกำหนดให้สมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ ประกอบด้วย สมาชิก จำนวน 99 คนมีองค์ประกอบตามกลุ่มในบัญชีท้ายพระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาฯ พ.ศ. 2543<ref>พระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2543.</ref>

บัญชีกลุ่มในภาคเศรษฐกิจและกลุ่มในภาคสังคม

ฐานทรัพยากรและผู้ทรงคุณวุฒิ

'''1. กลุ่มในภาคเศรษฐกิจ จำนวน 50 คน'''

::: (1) การผลิตด้านการเกษตร เช่น การทำนา

::: การทำไร่ การทำสวน การเลี้ยงสัตว์

::: การเพาะขยายหรือปรับปรุงพันธุ์พืชและสัตว์

::: การประมง การแปรรูปสินค้าเกษตรชุมชน

::: หรืองานเกษตรกรรมอื่นๆ                     '''จำนวน 16 คน'''

::: (2) การผลิตด้านการอุตสาหกรรม เช่น การทำเหมือง

::: รวมทั้งการระเบิดหรือย่อยหิน การผลิตอาหาร

::: เครื่องดื่ม สิ่งทอ เครื่องนุ่งห่ม เครื่องหนัง

::: การผลิตไม้ เฟอร์นิเจอร์ กระดาษ การผลิตเคมีภัณฑ์

::: ยา ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม ยางธรรมชาติ แก้ว

::: ปูนซีเมนต์ เซรามิค วัสดุก่อสร้าง อัญมณี เครื่องประดับ

::: โลหะ เครื่องจักรกลและอุปกรณ์ยานยนต์และอะไหล่

::: เครื่องใช้ไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์และอุปกรณ์

::: หรือการผลิตอุตสาหกรรมอื่นๆ                 ''' จำนวน 17 คน'''

::: (3) การผลิตด้านการบริการ เช่น กิจการด้านการคมนาคม

::: การขนส่ง การสื่อสาร การโทรคมนาคม

::: และเทคโนโลยีสารสนเทศ การนำเข้า-ส่งออก

::: การค้าสินค้าเกษตรและสินค้าอุตสาหกรรม

::: ภายในประเทศ การท่องเที่ยว การบริการทางกฎหมาย

::: การบริการทางบัญชี การบริการทางสถาปัตยกรรม

::: การบริการทางวิศวกรรม การก่อสร้าง การกีฬา

::: และนันทนาการ ศิลปินและนักประพันธ์ ข้าราชการ

::: ธุรกิจร้านอาหาร สื่อมวลชนหรือการบริการอื่นๆ ''' จำนวน 17 คน'''

'''2. กลุ่มในภาคสังคม ฐานทรัพยากร และผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 49 คน'''

:::กลุ่มในภาคสังคม จำนวน 19 คน

::: (1) การพัฒนาชุมชน จำนวน 2 คน

::: (2) การสาธารณสุข จำนวน 2 คน

::: (3) การศึกษา ศิลปวัฒนธรรมและศาสนา จำนวน 4 คน

::: (4) การพัฒนาและสงเคราะห์คนพิการ จำนวน 2 คน

::: (5) การพัฒนาเด็ก เยาวชน สตรี และผู้สูงอายุ จำนวน 4 คน

::: (6) การพัฒนาแรงงาน จำนวน 4 คน

::: (7) การคุ้มครองผู้บริโภค จำนวน 1 คน

::: กลุ่มในภาคฐานทรัพยากร

::: (8) ฐานทรัพยากร เช่น ที่ดิน ป่าไม้ แหล่งน้ำ

::: ลุ่มน้ำ ทะเล อากาศ หรือความหลากหลาย

::: ทางชีวภาพ จำนวน 10 คน

::: (9) การพัฒนาระบบการเกษตร จำนวน 4 คน

::: (10) การพัฒนาระบบการอุตสาหกรรม จำนวน 1 คน

::: (11) การพัฒนาระบบการบริการ จำนวน 1 คน

กลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 14 คน

== สภาที่ปรึกษาฯ มิใช่สภาการเมือง ไม่มีพรรคและไม่มีพวกโดยแท้จริง ==

พระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาฯ พ.ศ. 2543 มาตรา 7 (4) ระบุว่า สมาชิกต้องไม่เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา ข้าราชการการเมือง สมาชิกสภาท้องถิ่น ผู้บริหารท้องถิ่น หรือดำรงตำแหน่งในพรรคการเมือง และมาตรา 10 กำหนดให้สภาที่ปรึกษาฯ เป็นองค์กรสะท้อนปัญหาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ โดยมิใช่เป็นองค์กรเพื่อต่อรองผลประโยชน์ของบุคคลหรือกลุ่มบุคคลใด

'''สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ชุดแรก'''

พ่อหลวงจอนิ โอ่โดเชา ผู้นำชุมชนปกากะญอ ร่วมป็นสมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ

สภาที่ปรึกษาฯ จึงเป็นองค์กรที่รวบรวมบุคคลจำนวน 99 คน จากการกระจายในเรื่องของอาชีพและกิจกรรมตามเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาฯ พ.ศ. 2543 ที่ต้องการให้สมาชิกสภาที่ปรึกษาฯ มาจากองค์ประกอบที่หลากหลาย เพื่อสะท้อนความต้องการของประชาชนจากฐานอาชีพและกิจกรรมจากทุกภาคส่วนของสังคมไทย ซึ่งแต่ละบุคคลจะมีความรู้ความสามารถ มีประสบการณ์ หรือมีภูมิปัญญา ที่แตกต่างกัน เพื่อเป็นประโยชน์ในการให้คำปรึกษาและข้อเสนอแนะต่อคณะรัฐมนตรีอย่างรอบด้าน สภาที่ปรึกษาฯ จึงต่างจากสภาการเมือง

ภาพของสภาที่ปรึกษาฯ จึงเป็นภาพของความแตกต่าง .... เสมือนเป็นการจำลองประเทศไทยไว้ที่สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

โดยจะเห็นได้จากการที่สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติมีสมาชิกหลายท่านมาจากภาคธุรกิจ ได้แก่ คุณแสงชัย โสตถีวรกุล คุณชนะ รุ่งแสง คุณวิจิตร ณ ระนอง คุณปรีชา ส่งวัฒนา คุณชุมพล พรประภา คุณสุรพล ว่องวัฒนโรจน์ ฯลฯ ภาคเกษตร ได้แก่ คุณนิพา นันตา คุณสารีเพาะ เด็งสาแม คุณบุญเพ็ง รัตนะพันธ์ เป็นต้น นอกจากนั้น ยังมีสมาชิกที่ได้ดำเนินการอยู่ในส่วนของการพัฒนาทางด้านสังคมหลายท่าน เช่น อาจารย์วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ คุณรัชนีภรณ์ คุปรัตน์ คุณชัยวัฒน์ สุรวิชัย คุณรัชนี ธงไชย คุณไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม และพ่อหลวงจอนิ โอ่โดเชา รวมทั้งใครต่อใครอีกหลายคน เป็นต้น

== ที่มา ==

พรรณราย ขันธกิจ. การวางยุทธวิธี และกระบวนการจัดตั้งสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ จนถึงการจัดทำร่างพระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. เอกสารผลงานลำดับที่ 1 เพื่อเสนอพิจารณาให้ดำรงตำแหน่ง เจ้าหน้าที่วิเคราะห์นโยบายและแผน ระดับ 10 (ชช.) ที่ปรึกษากลุ่มงานสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กรุงเทพฯ 2543.

สถาพร วชิรโรจน์. ความคิดเห็นของประชาชนต่อสาระสำคัญในร่างพระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. ภาคนิพนธ์ หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (พัฒนาสังคม) สถาบันบัณฑิต
พัฒนบริหารศาสตร์, 2543.

สำนักงานสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2544). สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. กรุงเทพฯ : เพชรรุ่งการพิมพ์.

รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ 30/2542-2543 วันที่ 15 มีนาคม 2543.

รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ 5/2543 วันที่ 12 กรกฎาคม 2543.

รายงานการประชุมวุฒิสภา ครั้งที่ 5/2543 วันที่ 28 สิงหาคม 2543.

รายงานการประชุมวุฒิสภา ครั้งที่ 19/2543 วันที่ 13 ตุลาคม 2543.

รายงานการประชุมวุฒิสภา ครั้งที่ 20/2543 วันที่ 16 ตุลาคม 2543.

รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ 34/2543 วันที่ 19 ตุลาคม 2543.

www.nesac.go.th/

==อ้างอิง==
<references/>

[[หมวดหมู่:การสรรหาสมาชิกของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ]]