สมัยประชุมสามัญ - ประวัติรุ่นแก้ไข

Suksan เมื่อ 07:03, 2 มิถุนายน 2557

2014-06-02T07:03:02Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 14:03, 2 มิถุนายน 2557
บรรทัดที่ 7:		บรรทัดที่ 7:
	==บทนำ==		==บทนำ==

	ประเทศไทยมีการปกครองระบอบ[[ประชาธิปไตย]]อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขตามระบบรัฐสภา โดยมี[[รัฐสภา]]เป็นสถาบันตัวแทนของประชาชน อันประกอบด้วย[[สภาผู้แทนราษฎร]]และ[[วุฒิสภา]] การทำงานของสมาชิกทั้งสองสภานั้น จะต้องมีการประชุมหารือกันเพื่อดำเนินการหรือลงมติในเรื่องต่างๆ โดยมาตรา 127ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 กำหนดให้มี[[การเรียกประชุมรัฐสภา]] เพื่อให้สมาชิกได้มาประชุมเป็นครั้งแรกภายในสามสิบวัน นับแต่วันเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร]] และมาตรา 128กำหนดให้[[พระมหากษัตริย์]]ทรง[[เรียกประชุมรัฐสภา]] ทรงเปิดและปิดประชุม ทั้งนี้ การเรียก[[ประชุมรัฐสภา]]และการปิดประชุมจะกระทำโดยการตรา[[พระราชกฤษฎีกา]]		ประเทศไทยมีการปกครองระบอบ[[ประชาธิปไตย]]อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขตามระบบรัฐสภา โดยมี[[รัฐสภา]]เป็นสถาบันตัวแทนของประชาชน อันประกอบด้วย[[สภาผู้แทนราษฎร]]และ[[วุฒิสภา]] การทำงานของสมาชิกทั้งสองสภานั้น จะต้องมีการประชุมหารือกันเพื่อดำเนินการหรือลงมติในเรื่องต่างๆ โดยมาตรา 127ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 กำหนดให้มี[[การเรียกประชุมรัฐสภา]] เพื่อให้สมาชิกได้มาประชุมเป็นครั้งแรกภายในสามสิบวัน นับแต่วันเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร]]<ref>สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร,รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย,กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์, 2551, หน้า 99. </ref> และมาตรา 128กำหนดให้[[พระมหากษัตริย์]]ทรง[[เรียกประชุมรัฐสภา]] ทรงเปิดและปิดประชุม ทั้งนี้ การเรียก[[ประชุมรัฐสภา]]และการปิดประชุมจะกระทำโดยการตรา[[พระราชกฤษฎีกา]] <ref>สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร,รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย,กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์, 2551, หน้า 100. </ref>

	[[สมัยประชุม]] หมายถึง ช่วงระยะเวลาอย่างเป็นทางการ ที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและ[[สมาชิกวุฒิสภา]] จะทำการประชุมปรึกษาหารือและดำเนินกิจการอื่นใด ตามที่บัญญัติไว้ใน[[รัฐธรรมนูญ]]และที่อยู่ในอำนาจหน้าที่หรือวงงานของสภา เพื่อกระทำกิจการ พิจารณา สอบสวน หรือศึกษาเรื่องใดๆ อันอยู่ในอำนาจหน้าที่ของสภา สมัยประชุม แบ่งเป็นสมัยประชุมสามัญและ[[สมัยประชุมวิสามัญ]] สมัยประชุมสามัญเป็นการกำหนดเวลาในรอบหนึ่งปีที่ให้รัฐสภาทำการประชุมพิจารณาเรื่องต่าง ๆ ทางด้าน[[นิติบัญญัติ]] ส่วนสมัยประชุมวิสามัญ นั้น เมื่อมีความจำเป็นเพื่อประโยชน์แห่งรัฐ จะมีการเรียกประชุมรัฐสภา แต่มิได้กำหนดระยะเวลา เมื่อเสร็จภารกิจก็ปิดสมัยประชุมได้		[[สมัยประชุม]] หมายถึง ช่วงระยะเวลาอย่างเป็นทางการ ที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและ[[สมาชิกวุฒิสภา]] จะทำการประชุมปรึกษาหารือและดำเนินกิจการอื่นใด ตามที่บัญญัติไว้ใน[[รัฐธรรมนูญ]]และที่อยู่ในอำนาจหน้าที่หรือวงงานของสภา เพื่อกระทำกิจการ พิจารณา สอบสวน หรือศึกษาเรื่องใดๆ อันอยู่ในอำนาจหน้าที่ของสภา สมัยประชุม แบ่งเป็นสมัยประชุมสามัญและ[[สมัยประชุมวิสามัญ]] สมัยประชุมสามัญเป็นการกำหนดเวลาในรอบหนึ่งปีที่ให้รัฐสภาทำการประชุมพิจารณาเรื่องต่าง ๆ ทางด้าน[[นิติบัญญัติ]] ส่วนสมัยประชุมวิสามัญ นั้น เมื่อมีความจำเป็นเพื่อประโยชน์แห่งรัฐ จะมีการเรียกประชุมรัฐสภา แต่มิได้กำหนดระยะเวลา เมื่อเสร็จภารกิจก็ปิดสมัยประชุมได้
บรรทัดที่ 13:		บรรทัดที่ 13:
	==ความหมาย==		==ความหมาย==

	'''สมัยประชุมสามัญ''' หมายถึง การกำหนดวัน[[ประชุมสภา]] คือในวันประชุมรัฐสภาครั้งแรกซึ่งต้องเรียกประชุมรัฐสภาภายในสามสิบวัน นับแต่วันเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ให้ถือเป็นวันเริ่มสมัยประชุมโดยปกติในระยะเวลาหนึ่งปี ซึ่งระยะเวลาของสมัยประชุมจะกำหนดโดยบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ กล่าวคือ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ตั้งแต่ปี 2489 ถึงปี 2538 ได้บัญญัติให้สมัยประชุมสามัญมีกำหนดเวลา 90 วัน แต่ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 สมัยประชุมสามัญมีกำหนดระยะเวลา 120 วัน แต่สามารถขยายระยะเวลาได้ การแยกสมัยประชุมสามัญทั่วไปและ[[สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ]] เกิดขึ้นครั้งแรกในรัฐธรรมนูญ ปี 2540 ในการแยกสมัยประชุมทั้งสองลักษณะดังกล่าว มีเจตนารมณ์เพื่อให้การทำหน้าที่ของสมาชิกรัฐสภาในการตรากฎหมายมีความรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้น ในการดำเนินการประชุมทั้งสองสมัยประชุม ในปีหนึ่ง ๆ ให้มีสมัยประชุมสามัญของรัฐสภา 2 สมัย ได้แก่ สมัยประชุมสามัญทั่วไป และ สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ		'''สมัยประชุมสามัญ''' หมายถึง การกำหนดวัน[[ประชุมสภา]] คือในวันประชุมรัฐสภาครั้งแรกซึ่งต้องเรียกประชุมรัฐสภาภายในสามสิบวัน นับแต่วันเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ให้ถือเป็นวันเริ่มสมัยประชุมโดยปกติในระยะเวลาหนึ่งปี ซึ่งระยะเวลาของสมัยประชุมจะกำหนดโดยบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ กล่าวคือ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ตั้งแต่ปี 2489 ถึงปี 2538 ได้บัญญัติให้สมัยประชุมสามัญมีกำหนดเวลา 90 วัน แต่ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 สมัยประชุมสามัญมีกำหนดระยะเวลา 120 วัน แต่สามารถขยายระยะเวลาได้ การแยกสมัยประชุมสามัญทั่วไปและ[[สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ]] เกิดขึ้นครั้งแรกในรัฐธรรมนูญ ปี 2540 ในการแยกสมัยประชุมทั้งสองลักษณะดังกล่าว มีเจตนารมณ์เพื่อให้การทำหน้าที่ของสมาชิกรัฐสภาในการตรากฎหมายมีความรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้น<ref>สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร,รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย,กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์, 2551, หน้า 101. </ref> ในการดำเนินการประชุมทั้งสองสมัยประชุม ในปีหนึ่ง ๆ ให้มีสมัยประชุมสามัญของรัฐสภา 2 สมัย ได้แก่ สมัยประชุมสามัญทั่วไป และ สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ

	==[[สมัยประชุมสามัญทั่วไป]]==		==[[สมัยประชุมสามัญทั่วไป]]==
บรรทัดที่ 21:		บรรทัดที่ 21:
	เหตุผลที่ต้องให้สมัยประชุมสามัญทั่วไปเป็นสมัยประชุมแรกหลังการเลือกตั้ง คือ รัฐธรรมนูญต้องการให้สภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้กำหนดวันเริ่มสมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ		เหตุผลที่ต้องให้สมัยประชุมสามัญทั่วไปเป็นสมัยประชุมแรกหลังการเลือกตั้ง คือ รัฐธรรมนูญต้องการให้สภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้กำหนดวันเริ่มสมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ

	สำหรับการกำหนดเวลาในสมัยประชุมสามัญของรัฐสภาสมัยหนึ่ง ๆ มีกำหนดเวลา 120 วัน แต่พระมหากษัตริย์จะโปรดเกล้าฯ ให้ขยายเวลาออกไปก็ได้ ส่วนการปิดสมัยประชุมสามัญก่อนครบกำหนดเวลา 120 วัน จะกระทำได้ก็แต่โดยความเห็นชอบของรัฐสภา ซึ่งกระทำโดยพระราชกฤษฎีกา		สำหรับการกำหนดเวลาในสมัยประชุมสามัญของรัฐสภาสมัยหนึ่ง ๆ มีกำหนดเวลา 120 วัน แต่พระมหากษัตริย์จะโปรดเกล้าฯ ให้ขยายเวลาออกไปก็ได้ ส่วนการปิดสมัยประชุมสามัญก่อนครบกำหนดเวลา 120 วัน จะกระทำได้ก็แต่โดยความเห็นชอบของรัฐสภา ซึ่งกระทำโดยพระราชกฤษฎีกา<ref>สมัยประชุมสามัญทั่วไป,จากคลังปัญญาไทย, http://www.panyathai.or.th/wiki/index.php, วันที่ 28 มกราคม 2557. </ref>

	==[[สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ]]==		==[[สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ]]==
บรรทัดที่ 27:		บรรทัดที่ 27:
	สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ เป็นสมัยประชุมที่รัฐสภาสามารถดำเนินการประชุมได้เฉพาะกรณีที่บัญญัติไว้ในหมวดที่ 2 ว่าด้วยพระมหากษัตริย์ การพิจารณาร่างพระราชบัญญัติหรือร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ หรือร่างพระราชบัญญัติการอนุมัติพระราชกำหนด การให้ความเห็นชอบหนังสือสัญญา การให้ความเห็นชอบในการประกาศสงคราม การเลือกหรือการให้ความเห็นชอบบุคคลดำรงตำแหน่ง การถอดถอนบุคคลออกจากตำแหน่ง การตั้งกระทู้ถาม และการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ เว้นแต่รัฐสภาจะมีมติให้พิจารณาเรื่องอื่นใดด้วยคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภา		สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ เป็นสมัยประชุมที่รัฐสภาสามารถดำเนินการประชุมได้เฉพาะกรณีที่บัญญัติไว้ในหมวดที่ 2 ว่าด้วยพระมหากษัตริย์ การพิจารณาร่างพระราชบัญญัติหรือร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ หรือร่างพระราชบัญญัติการอนุมัติพระราชกำหนด การให้ความเห็นชอบหนังสือสัญญา การให้ความเห็นชอบในการประกาศสงคราม การเลือกหรือการให้ความเห็นชอบบุคคลดำรงตำแหน่ง การถอดถอนบุคคลออกจากตำแหน่ง การตั้งกระทู้ถาม และการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ เว้นแต่รัฐสภาจะมีมติให้พิจารณาเรื่องอื่นใดด้วยคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภา

	ส่วนวันเริ่มสมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติให้สภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้กำหนด ในกรณีที่การเริ่มประชุมสมัยสามัญทั่วไปครั้งแรกมีเวลาจนถึงสิ้นปีปฏิทินไม่ถึง 150 วัน จะไม่มีการประชุมสามัญนิติบัญญัติสำหรับปีนั้นก็ได้		ส่วนวันเริ่มสมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติให้สภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้กำหนด ในกรณีที่การเริ่มประชุมสมัยสามัญทั่วไปครั้งแรกมีเวลาจนถึงสิ้นปีปฏิทินไม่ถึง 150 วัน จะไม่มีการประชุมสามัญนิติบัญญัติสำหรับปีนั้นก็ได้ <ref>สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, ระบบงานรัฐสภา, กรุงเทพมหานคร : สำนักการพิมพ์, 2552, หน้า 51. </ref>

	==บทสรุป==		==บทสรุป==

	ในสมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ รัฐสภาสามารถดำเนินการได้เฉพาะบางเรื่องที่เป็นเรื่องหลักๆ ขณะที่รัฐสภาสามารถดำเนินการได้ทุกเรื่องในสมัยประชุมสามัญทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่อง[[การขอเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรี]]นั้น จะกระทำได้แต่เฉพาะในสมัยประชุมสามัญทั่วไปเท่านั้น ซึ่งหมายความว่า ในปีหนึ่งจะมี[[การเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจ]]ได้เพียงครั้งเดียว ไม่ใช่เปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจทุก[[สมัยประชุม]]เหมือนกับรัฐธรรมนูญในฉบับก่อนๆ		ในสมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ รัฐสภาสามารถดำเนินการได้เฉพาะบางเรื่องที่เป็นเรื่องหลักๆ ขณะที่รัฐสภาสามารถดำเนินการได้ทุกเรื่องในสมัยประชุมสามัญทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่อง[[การขอเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรี]]นั้น จะกระทำได้แต่เฉพาะในสมัยประชุมสามัญทั่วไปเท่านั้น ซึ่งหมายความว่า ในปีหนึ่งจะมี[[การเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจ]]ได้เพียงครั้งเดียว ไม่ใช่เปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจทุก[[สมัยประชุม]]เหมือนกับรัฐธรรมนูญในฉบับก่อนๆ <ref>คณิน บุญสุวรรณ, สมัยประชุม, http://www.kaninboonsuwan.com/terminology/ct010.html
			วันที่ 28 มีนาคม 2557</ref>


	==บรรณานุกรม==		==บรรณานุกรม==

Suksan เมื่อ 06:54, 2 มิถุนายน 2557

2014-06-02T06:54:50Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:54, 2 มิถุนายน 2557
บรรทัดที่ 43:		บรรทัดที่ 43:
	==อ้างอิง==		==อ้างอิง==

	<~~\reference~~>		<references/>

	[[หมวดหมู่ : กิจกรรมที่เกี่ยวกับกระบวนการทางนิติบัญญัติ]]		[[หมวดหมู่ : กิจกรรมที่เกี่ยวกับกระบวนการทางนิติบัญญัติ]]

Suksan: หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''เรียบเรียงโดย''' วิลาสินี สิทธิโสภณ '''ผู้ทรงคุณวุ...'

2014-06-02T06:53:31Z

หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''เรียบเรียงโดย''' วิลาสินี สิทธิโสภณ '''ผู้ทรงคุณวุ...'

หน้าใหม่

'''เรียบเรียงโดย''' วิลาสินี สิทธิโสภณ

'''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ''' : นายจเร พันธุ์เปรื่อง

----

==บทนำ==

ประเทศไทยมีการปกครองระบอบ[[ประชาธิปไตย]]อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขตามระบบรัฐสภา โดยมี[[รัฐสภา]]เป็นสถาบันตัวแทนของประชาชน อันประกอบด้วย[[สภาผู้แทนราษฎร]]และ[[วุฒิสภา]] การทำงานของสมาชิกทั้งสองสภานั้น จะต้องมีการประชุมหารือกันเพื่อดำเนินการหรือลงมติในเรื่องต่างๆ โดยมาตรา 127ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 กำหนดให้มี[[การเรียกประชุมรัฐสภา]] เพื่อให้สมาชิกได้มาประชุมเป็นครั้งแรกภายในสามสิบวัน นับแต่วันเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร]] และมาตรา 128กำหนดให้[[พระมหากษัตริย์]]ทรง[[เรียกประชุมรัฐสภา]] ทรงเปิดและปิดประชุม ทั้งนี้ การเรียก[[ประชุมรัฐสภา]]และการปิดประชุมจะกระทำโดยการตรา[[พระราชกฤษฎีกา]]

[[สมัยประชุม]] หมายถึง ช่วงระยะเวลาอย่างเป็นทางการ ที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและ[[สมาชิกวุฒิสภา]] จะทำการประชุมปรึกษาหารือและดำเนินกิจการอื่นใด ตามที่บัญญัติไว้ใน[[รัฐธรรมนูญ]]และที่อยู่ในอำนาจหน้าที่หรือวงงานของสภา เพื่อกระทำกิจการ พิจารณา สอบสวน หรือศึกษาเรื่องใดๆ อันอยู่ในอำนาจหน้าที่ของสภา สมัยประชุม แบ่งเป็นสมัยประชุมสามัญและ[[สมัยประชุมวิสามัญ]] สมัยประชุมสามัญเป็นการกำหนดเวลาในรอบหนึ่งปีที่ให้รัฐสภาทำการประชุมพิจารณาเรื่องต่าง ๆ ทางด้าน[[นิติบัญญัติ]] ส่วนสมัยประชุมวิสามัญ นั้น เมื่อมีความจำเป็นเพื่อประโยชน์แห่งรัฐ จะมีการเรียกประชุมรัฐสภา แต่มิได้กำหนดระยะเวลา เมื่อเสร็จภารกิจก็ปิดสมัยประชุมได้

==ความหมาย==

'''สมัยประชุมสามัญ''' หมายถึง การกำหนดวัน[[ประชุมสภา]] คือในวันประชุมรัฐสภาครั้งแรกซึ่งต้องเรียกประชุมรัฐสภาภายในสามสิบวัน นับแต่วันเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ให้ถือเป็นวันเริ่มสมัยประชุมโดยปกติในระยะเวลาหนึ่งปี ซึ่งระยะเวลาของสมัยประชุมจะกำหนดโดยบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ กล่าวคือ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ตั้งแต่ปี 2489 ถึงปี 2538 ได้บัญญัติให้สมัยประชุมสามัญมีกำหนดเวลา 90 วัน แต่ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 สมัยประชุมสามัญมีกำหนดระยะเวลา 120 วัน แต่สามารถขยายระยะเวลาได้ การแยกสมัยประชุมสามัญทั่วไปและ[[สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ]] เกิดขึ้นครั้งแรกในรัฐธรรมนูญ ปี 2540 ในการแยกสมัยประชุมทั้งสองลักษณะดังกล่าว มีเจตนารมณ์เพื่อให้การทำหน้าที่ของสมาชิกรัฐสภาในการตรากฎหมายมีความรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้น ในการดำเนินการประชุมทั้งสองสมัยประชุม ในปีหนึ่ง ๆ ให้มีสมัยประชุมสามัญของรัฐสภา 2 สมัย ได้แก่ สมัยประชุมสามัญทั่วไป และ สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ

==[[สมัยประชุมสามัญทั่วไป]]==

สมัยประชุมสามัญทั่วไป เป็นสมัยประชุมที่มีขึ้นภายหลัง[[การเลือกตั้งทั่วไป]] โดยจะถือวันประชุมครั้งแรกที่มีการเรียกประชุมรัฐสภาเป็นวันเริ่มสมัยประชุมสามัญทั่วไป โดย[[พระมหากษัตริย์]]จะเสด็จพระราชดำเนินมาทรงทำรัฐพิธีเปิดประชุมสมัยประชุมสามัญทั่วไปครั้งแรกด้วยพระองค์เอง หรือจะโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้[[พระรัชทายาท]]ซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้ว หรือผู้ใดผู้หนึ่งเป็นผู้แทนพระองค์มาทำรัฐพิธีก็ได้ ซึ่งสมัยประชุมนี้ รัฐสภาสามารถดำเนินการในเรื่องใดๆ ที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ของรัฐสภาได้ทั้งหมดโดยไม่มีข้อยกเว้น เช่น [[การเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล]] และเรื่องอื่นๆ ที่ไม่ใช่เรื่องที่ต้องพิจารณาในการประชุมสมัยสามัญนิติบัญญัติ

เหตุผลที่ต้องให้สมัยประชุมสามัญทั่วไปเป็นสมัยประชุมแรกหลังการเลือกตั้ง คือ รัฐธรรมนูญต้องการให้สภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้กำหนดวันเริ่มสมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ

สำหรับการกำหนดเวลาในสมัยประชุมสามัญของรัฐสภาสมัยหนึ่ง ๆ มีกำหนดเวลา 120 วัน แต่พระมหากษัตริย์จะโปรดเกล้าฯ ให้ขยายเวลาออกไปก็ได้ ส่วนการปิดสมัยประชุมสามัญก่อนครบกำหนดเวลา 120 วัน จะกระทำได้ก็แต่โดยความเห็นชอบของรัฐสภา ซึ่งกระทำโดยพระราชกฤษฎีกา

==[[สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ]]==

สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ เป็นสมัยประชุมที่รัฐสภาสามารถดำเนินการประชุมได้เฉพาะกรณีที่บัญญัติไว้ในหมวดที่ 2 ว่าด้วยพระมหากษัตริย์ การพิจารณาร่างพระราชบัญญัติหรือร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ หรือร่างพระราชบัญญัติการอนุมัติพระราชกำหนด การให้ความเห็นชอบหนังสือสัญญา การให้ความเห็นชอบในการประกาศสงคราม การเลือกหรือการให้ความเห็นชอบบุคคลดำรงตำแหน่ง การถอดถอนบุคคลออกจากตำแหน่ง การตั้งกระทู้ถาม และการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ เว้นแต่รัฐสภาจะมีมติให้พิจารณาเรื่องอื่นใดด้วยคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภา

ส่วนวันเริ่มสมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติให้สภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้กำหนด ในกรณีที่การเริ่มประชุมสมัยสามัญทั่วไปครั้งแรกมีเวลาจนถึงสิ้นปีปฏิทินไม่ถึง 150 วัน จะไม่มีการประชุมสามัญนิติบัญญัติสำหรับปีนั้นก็ได้

==บทสรุป==

ในสมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ รัฐสภาสามารถดำเนินการได้เฉพาะบางเรื่องที่เป็นเรื่องหลักๆ ขณะที่รัฐสภาสามารถดำเนินการได้ทุกเรื่องในสมัยประชุมสามัญทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่อง[[การขอเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรี]]นั้น จะกระทำได้แต่เฉพาะในสมัยประชุมสามัญทั่วไปเท่านั้น ซึ่งหมายความว่า ในปีหนึ่งจะมี[[การเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจ]]ได้เพียงครั้งเดียว ไม่ใช่เปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจทุก[[สมัยประชุม]]เหมือนกับรัฐธรรมนูญในฉบับก่อนๆ

==บรรณานุกรม==

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. '''รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550'''. กรุงเทพฯ : สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, 2550.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. '''ระบบงานรัฐสภา'''. กรุงเทพมหานคร : สำนักการพิมพ์, 2552.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. '''เปรียบเทียบรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475-2549'''. กรุงเทพฯ : สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, 2551.

==อ้างอิง==

<\reference>

[[หมวดหมู่ : กิจกรรมที่เกี่ยวกับกระบวนการทางนิติบัญญัติ]]