สมัชชาคนจน - ประวัติรุ่นแก้ไข

Apirom เมื่อ 07:10, 5 ตุลาคม 2554

2011-10-05T07:10:09Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 14:10, 5 ตุลาคม 2554
บรรทัดที่ 218:		บรรทัดที่ 218:
	<references/>		<references/>
	[[หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองไทย สมัย พ.ศ. 2520-ปัจจุบัน]]		[[หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองไทย สมัย พ.ศ. 2520-ปัจจุบัน]]
			[[หมวดหมู่:อุเชนทร์ เชียงเสน]]

Apirom เมื่อ 03:53, 3 มิถุนายน 2554

2011-06-03T03:53:23Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Apirom เมื่อ 10:03, 20 พฤษภาคม 2554

2011-05-20T10:03:01Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 17:03, 20 พฤษภาคม 2554
บรรทัดที่ 100:		บรรทัดที่ 100:

	'''แสดงตารางเปรียบเทียบจำนวนกรณีปัญหาในการชุมนุมยกที่ 2 และยกที่ 1''' <ref>ที่มา: ข้อมูลจากการประมวลสรุปเอกสารสรุปปัญหาและข้อเรียกร้องโดยสมัชชาคนจน อ้างจาก ประภาส ปิ่นตบแต่ง, การเมืองบนท้องถนน, หน้า 71</ref>		'''แสดงตารางเปรียบเทียบจำนวนกรณีปัญหาในการชุมนุมยกที่ 2 และยกที่ 1''' <ref>ที่มา: ข้อมูลจากการประมวลสรุปเอกสารสรุปปัญหาและข้อเรียกร้องโดยสมัชชาคนจน อ้างจาก ประภาส ปิ่นตบแต่ง, การเมืองบนท้องถนน, หน้า 71</ref>

			<center>[[ไฟล์:แสดงตารางเปรียบเทียบจำนวนกรณีปัญหาในการชุมนุมยกที่_2_และยกที่_1.png‎]]</center>

	แต่ในยุครัฐบาลชวน 2 หลังจากกระบวนการแก้ไขปัญหาต่างๆ ที่ต่อเนื่องมาจากรัฐบาลบรรหาร-ชวลิตถูกล้มกระดานลง สมัชชาคนจนได้เปลี่ยนไปใช้ “ยุทธศาสตร์ดาวกระจาย” เนื่องจากประเมินว่ารัฐบาลมีความเข้มแข็ง ได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นกลางในเมือง และที่สำคัญคือ รัฐบาลมีท่าทีแข็งกร้าว ไม่เอื้อต่อการชุมนุมใหญ่เพื่อกดดันให้มีการแก้ไขปัญหาดังเช่นในช่วงที่ผ่านมา		แต่ในยุครัฐบาลชวน 2 หลังจากกระบวนการแก้ไขปัญหาต่างๆ ที่ต่อเนื่องมาจากรัฐบาลบรรหาร-ชวลิตถูกล้มกระดานลง สมัชชาคนจนได้เปลี่ยนไปใช้ “ยุทธศาสตร์ดาวกระจาย” เนื่องจากประเมินว่ารัฐบาลมีความเข้มแข็ง ได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นกลางในเมือง และที่สำคัญคือ รัฐบาลมีท่าทีแข็งกร้าว ไม่เอื้อต่อการชุมนุมใหญ่เพื่อกดดันให้มีการแก้ไขปัญหาดังเช่นในช่วงที่ผ่านมา

Apirom เมื่อ 09:55, 20 พฤษภาคม 2554

2011-05-20T09:55:08Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Apirom เมื่อ 10:56, 12 เมษายน 2554

2011-04-12T10:56:21Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 17:56, 12 เมษายน 2554
บรรทัดที่ 214:		บรรทัดที่ 214:
	==อ้างอิง==		==อ้างอิง==
	<references/>		<references/>
			[[หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองไทย สมัย พ.ศ. 2520-ปัจจุบัน]]

Apirom เมื่อ 10:47, 12 เมษายน 2554

2011-04-12T10:47:31Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Apirom เมื่อ 10:04, 12 เมษายน 2554

2011-04-12T10:04:35Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Apirom เมื่อ 09:31, 11 เมษายน 2554

2011-04-11T09:31:00Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 16:31, 11 เมษายน 2554
บรรทัดที่ 37:		บรรทัดที่ 37:
	3) เป็นวิธีการในการสื่อสารความเจ็บปวด ความทุกข์ยาก และข้อมูลข้อเท็จจริงเกี่ยวกับปัญหาข้อเรียกร้องต่อสังคมหรือสาธารณะชน<ref>ประภาส ปิ่นตบแต่ง, การเมืองบนท้องถนน, หน้า 153</ref>		3) เป็นวิธีการในการสื่อสารความเจ็บปวด ความทุกข์ยาก และข้อมูลข้อเท็จจริงเกี่ยวกับปัญหาข้อเรียกร้องต่อสังคมหรือสาธารณะชน<ref>ประภาส ปิ่นตบแต่ง, การเมืองบนท้องถนน, หน้า 153</ref>

	== ปริมาณ ขอบเขตของปัญหา และการเคลื่อนไหวที่สำคัญ ==		== ปริมาณ ขอบเขตของปัญหา และการเคลื่อนไหวที่สำคัญ<ref>ลำดับการเคลื่อนไหวที่สำคัญในช่วงก่อตั้งจนถึงรัฐบาลชวลิต ดูรายละเอียดใน ประภาส ปิ่นตบแต่ง,การเมืองบนท้องถนน โดยเฉพาะในบทที่ 3 “สมัชชาคนจน กำเนิดและพัฒนาการ” บทที่ 6 “การเมืองของคนจน” </ref> ==

	<u>'''1. รัฐบาลบรรหาร: การชุมนุมยกที่ 1 “มหกรรมทวงสัญญาสมัชชาคนจน”''' </u>		<u>'''1. รัฐบาลบรรหาร: การชุมนุมยกที่ 1 “มหกรรมทวงสัญญาสมัชชาคนจน”''' </u>

	หลังจากมีการประชุมเพื่อจัดตั้งสมัชชาคนจนอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 10 ธันวาคม 2538 และได้จัดทำข้อเรียกร้อง แนวทางการแก้ไขปัญหาเสนอต่อรัฐบาลในเดือนเดียวกัน ในระหว่างวันที่ 26 มีนาคม-23 เมษายน 2539 สมัชชาคนจนจัดชุมนุมใหญ่ที่ทำเนียบรัฐบาล เพื่อกดดันให้รัฐบาลเปิดการเจรจา โดยมีผู้เข้าร่วมการชุมนุมจาก 21 จังหวัด ประมาณ 11,000 คน แบ่งเป็น 5 กลุ่ม คือ 1) กลุ่มปัญหาเขื่อน 13 กรณี 2) กลุ่มปัญหาป่าไม้-ที่ดิน 31 กรณี 3) กลุ่มปัญหาจากโครงการของรัฐ 4 กรณี 4) กลุ่มปัญหาผู้ป่วยจากการทำงาน 1 กรณี และ 5) กลุ่มปัญหาชุมชนแออัด 7 กรณี ทั้งหมดรวม 56 กรณี ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกรณีปัญหาในพื้นที่ภาคอิสาน		หลังจากมีการประชุมเพื่อจัดตั้งสมัชชาคนจนอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 10 ธันวาคม 2538 และได้จัดทำข้อเรียกร้อง แนวทางการแก้ไขปัญหาเสนอต่อรัฐบาลในเดือนเดียวกัน ในระหว่างวันที่ 26 มีนาคม-23 เมษายน 2539 สมัชชาคนจนจัดชุมนุมใหญ่ที่ทำเนียบรัฐบาล เพื่อกดดันให้รัฐบาลเปิดการเจรจา โดยมีผู้เข้าร่วมการชุมนุมจาก 21 จังหวัด ประมาณ 11,000 คน แบ่งเป็น 5 กลุ่ม คือ 1) กลุ่มปัญหาเขื่อน 13 กรณี 2) กลุ่มปัญหาป่าไม้-ที่ดิน 31 กรณี 3) กลุ่มปัญหาจากโครงการของรัฐ 4 กรณี 4) กลุ่มปัญหาผู้ป่วยจากการทำงาน 1 กรณี และ 5) กลุ่มปัญหาชุมชนแออัด 7 กรณี ทั้งหมดรวม 56 กรณี ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกรณีปัญหาในพื้นที่ภาคอิสาน <ref>เนื่องจากมีกลุ่มและกรณีปัญหาเข้าร่วมจำนวนมาก ทำให้การนับและการแบ่งจำนวนและกรณีต่างๆ มีความแตกต่างกัน โดยส่วนนี้แบ่งตามประภาส ปิ่นตบแต่ง ใน การเมืองบนท้องถนน ขณะที่กองเลขานุการสมัชชาคนจนแบ่งกลุ่มปัญหาในการชุมนุมยกที่ 1 เป็น 4 กลุ่มปัญหา 47 กรณี โดยรวมโครงการรัฐและชุมชนแออัดเป็นกลุ่มปัญหาเดียวกัน และแบ่งการชุมนุมยกที่ 2 เป็น 7 กลุ่มปัญหา 121 กรณี.</ref>

	ผลการเจรจาระหว่างรัฐบาลกับสมัชชาคนจนทั้งหมดได้รับการรับรองโดยมติคณะรัฐมนตรี (ครม.) วันที่ 22 เมษายน 2539 ซึ่งยอมรับว่า โครงการของรัฐทำให้ประชาชนเดือดร้อน และรัฐจะดำเนินการพิจารณาชดเชยให้แก่ชาวบ้านผู้ได้รับผลกระทบจากการพัฒนาตามข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น โดยมีการตั้งคณะกรรมการต่างๆ ขึ้นมาพิจารณา		ผลการเจรจาระหว่างรัฐบาลกับสมัชชาคนจนทั้งหมดได้รับการรับรองโดยมติคณะรัฐมนตรี (ครม.) วันที่ 22 เมษายน 2539 ซึ่งยอมรับว่า โครงการของรัฐทำให้ประชาชนเดือดร้อน และรัฐจะดำเนินการพิจารณาชดเชยให้แก่ชาวบ้านผู้ได้รับผลกระทบจากการพัฒนาตามข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น โดยมีการตั้งคณะกรรมการต่างๆ ขึ้นมาพิจารณา
บรรทัดที่ 47:		บรรทัดที่ 47:
	หลังยุติการชุมนุม คณะกรรมการที่ตั้งขึ้นตามมติ ครม. ดำเนินการแก้ปัญหาล่าช้า ทำให้สมัชชาคนจนชุมนุมอีก 2 ครั้ง คือ “เวทีประชาชนทวงสัญญา 100 วัน สมัชชาคนจน” ระหว่างวันที่ 13-19 สิงหาคม 2539 และ “การชุมนุมตรวจราชการ” ระหว่างวันที่ 14 ตุลาคม -7 พฤศจิกายน 2539		หลังยุติการชุมนุม คณะกรรมการที่ตั้งขึ้นตามมติ ครม. ดำเนินการแก้ปัญหาล่าช้า ทำให้สมัชชาคนจนชุมนุมอีก 2 ครั้ง คือ “เวทีประชาชนทวงสัญญา 100 วัน สมัชชาคนจน” ระหว่างวันที่ 13-19 สิงหาคม 2539 และ “การชุมนุมตรวจราชการ” ระหว่างวันที่ 14 ตุลาคม -7 พฤศจิกายน 2539

	ผลการแก้ไขปัญหา โดยมติ ครม. 22 เมษายน 2539 ได้ข้อยุติเพียงกรณีเดียว คือ ยุติการก่อสร้างเขื่อนแม่ละเมา จ.ตากโดยเด็ดขาด และใช้วิธีการแก้ไขปัญหานอกกลไกราชการอีก 1 กรณี โดยนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ใช้เงินส่วนตัวซื้อที่ดินชดเชยให้กับชาวบ้านกรณีที่สาธารณะประโยชน์ซำสูง จ.ขอนแก่น		ผลการแก้ไขปัญหา โดยมติ ครม. 22 เมษายน 2539 ได้ข้อยุติเพียงกรณีเดียว คือ ยุติการก่อสร้างเขื่อนแม่ละเมา จ.ตากโดยเด็ดขาด และใช้วิธีการแก้ไขปัญหานอกกลไกราชการอีก 1 กรณี โดยนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ใช้เงินส่วนตัวซื้อที่ดินชดเชยให้กับชาวบ้านกรณีที่สาธารณะประโยชน์ซำสูง จ.ขอนแก่น <ref>สมัชชาคนจน, “ความเป็นมาการชุมนุมมหกรรมทวงสัญญาสมัชชาคนจน” ใน วารสารเสียงประชาชน, 1: 1 (ตุลาคม, 2540), หน้า 16-17.</ref>

	<u>'''2. รัฐบาลชวลิต: การชุมนุมยกที่ 2 “99 วันบนท้องถนน”''' </u>		<u>'''2. รัฐบาลชวลิต: การชุมนุมยกที่ 2 “99 วันบนท้องถนน”''' </u>

	สมัชชาคนจนจัดการชุมนุมใหญ่อีกครั้งในวันที่ 25 มกราคม 2540 โดยมีกลุ่มปัญหาเพิ่มขึ้นจากเดิม 1 กลุ่ม คือ เครือข่ายเกษตรกรรมทางเลือกและประมงขนาดเล็กภาคใต้ (นับเป็น 1 กรณีปัญหา) รวมเป็น 6 กลุ่มปัญหา และมีกลุ่มข้อเสนอเพื่อให้มีการเปลี่ยนแปลงในเชิงกฎหมายและนโยบายเพิ่มขึ้นมานอกเหนือจากการแก้ไขเฉพาะรายกรณีปัญหา ครั้งนี้มีผู้เข้าร่วมชุมนุมกว่า 20,000 คน โดยมีกรณีปัญหาเพิ่มขึ้นเป็น 125 ปัญหา และขยายพื้นที่ปัญหาออกไปสู่ภูมิภาคต่างๆ กว้างขวางมากยิ่งขึ้นเป็น 35 จังหวัด		สมัชชาคนจนจัดการชุมนุมใหญ่อีกครั้งในวันที่ 25 มกราคม 2540 โดยมีกลุ่มปัญหาเพิ่มขึ้นจากเดิม 1 กลุ่ม คือ เครือข่ายเกษตรกรรมทางเลือกและประมงขนาดเล็กภาคใต้ (นับเป็น 1 กรณีปัญหา) รวมเป็น 6 กลุ่มปัญหา และมีกลุ่มข้อเสนอเพื่อให้มีการเปลี่ยนแปลงในเชิงกฎหมายและนโยบายเพิ่มขึ้นมานอกเหนือจากการแก้ไขเฉพาะรายกรณีปัญหา<ref>นอกจากกลุ่มปัญหานโยบายที่สมัชชาคนจนเสนอต่อรัฐบาล 6 กรณี คือ (1) ร่าง พ.ร.บ. ชุมชนแออัด (2) ร่าง พ.ร.บ. คุ้มครองพันธุ์พืช (3) ร่าง พ.ร.บ.ป่าชุมชน (4) นโยบายการกระจายการถือครองที่ดิน (5) โครงการนำร่องเพื่อพัฒนาเกษตรกรรมยั่งยืนของเกษตรกรรายย่อย และ (6) ร่าง พ.ร.บ. จัดตั้งสถาบันคุ้มครองสุขภาพและความปลอดภัยในสถานประกอบการแล้ว ในระหว่างการชุมนุมสมัชชาคนจนยังได้จัดทำข้อเสนอเกี่ยวกับ พ.ร.บ. สิทธิการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร การตั้งศาลปกครอง และการรับรองสิทธิชุมชน ฯลฯ เสนอต่อคณะกรรมการยกร่างรัฐธรรมนูญ ดูใน สมัชชาคนจน,“ข้อเสนอเรื่องปฏิรูปการเมืองต่อคณะกรรมการยกร่างรัฐธรรมนูญ,” เอกสารอัดสำเนา, 26 มีนาคม 2539.</ref> ครั้งนี้มีผู้เข้าร่วมชุมนุมกว่า 20,000 คน โดยมีกรณีปัญหาเพิ่มขึ้นเป็น 125 ปัญหา และขยายพื้นที่ปัญหาออกไปสู่ภูมิภาคต่างๆ กว้างขวางมากยิ่งขึ้นเป็น 35 จังหวัด

	การชุมนุมที่ยืดเยื้อถึง 99 วัน ได้ข้อตกลงจากการเจรจาเป็นมติ ครม. ทุกกรณี ภายหลังยุติการชุมนุมเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2540 จนสิ้นสุดรัฐบาลชวลิต (6 พฤศจิกายน 2540) คณะกรรมการชุดต่างๆ ที่ถูกแต่งตั้งขึ้นได้ประชุมอย่างต่อเนื่อง โดยสามารถแก้ไขปัญหาได้จนบรรลุผล 18 กรณี ส่วนที่เหลืออยู่ในขั้นตอนการดำเนินการ ซึ่งมีความคืบหน้าต่างระดับกันไป กล่าวคือ มีความก้าวหน้าในการดำเนินการ 90 กรณี และดำเนินการล่าช้า 17 กรณี		การชุมนุมที่ยืดเยื้อถึง 99 วัน ได้ข้อตกลงจากการเจรจาเป็นมติ ครม. ทุกกรณี ภายหลังยุติการชุมนุมเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2540 จนสิ้นสุดรัฐบาลชวลิต (6 พฤศจิกายน 2540) คณะกรรมการชุดต่างๆ ที่ถูกแต่งตั้งขึ้นได้ประชุมอย่างต่อเนื่อง โดยสามารถแก้ไขปัญหาได้จนบรรลุผล 18 กรณี ส่วนที่เหลืออยู่ในขั้นตอนการดำเนินการ ซึ่งมีความคืบหน้าต่างระดับกันไป กล่าวคือ มีความก้าวหน้าในการดำเนินการ 90 กรณี และดำเนินการล่าช้า 17 กรณี<ref>ดูรายละเอียดผลลัพธ์จากการเคลื่อนไหวในช่วงนี้อย่างละเอียดได้ใน ประภาส ปิ่นตบแต่ง, การเมืองบนท้องถนน, หน้า 185-208.</ref>

	<u>'''3. รัฐบาลชวน 2 : จากกลับบ้านมือเปล่า สู่ “ดาวกระจาย”'''</u>		<u>'''3. รัฐบาลชวน 2 : จากกลับบ้านมือเปล่า สู่ “ดาวกระจาย”'''</u>

Apirom เมื่อ 06:49, 11 เมษายน 2554

2011-04-11T06:49:03Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Apirom: หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''ผู้เรียบเรียง''' อุเชนทร์ เชียงเสน ---- '''ผู้ทรงคุณว...'

2011-04-08T07:03:05Z

หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''ผู้เรียบเรียง''' อุเชนทร์ เชียงเสน ---- '''ผู้ทรงคุณว...'

แสดงการเปลี่ยนแปลง