ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน - ประวัติรุ่นแก้ไข

Trikao เมื่อ 02:21, 14 มีนาคม 2566

2023-03-14T02:21:50Z

Trikao เมื่อ 06:57, 9 สิงหาคม 2565

2022-08-09T06:57:52Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:57, 9 สิงหาคม 2565
บรรทัดที่ 9:		บรรทัดที่ 9:

	'''ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน (competitive authoritarianism)''' เป็นแนวคิดในการศึกษาการเมืองเปรียบเทียบที่นำเสนอโดย '''Steven Levitsky''' และ '''Lucan Way''' เพื่ออธิบายปรากฏการณ์ของ'''ระบบการปกครองกลายพันธุ์ (hybrid regime)''' ซึ่งไม่ได้พัฒนาไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบและก็ไม่ได้ถดถอยกลับไปเป็นระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันแพร่หลายในประเทศที่เพิ่งหลุดพ้นจากอำนาจเผด็จการในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ไม่ว่าจะเป็นในแถบยุโรปตะวันออก แอฟริกา หรือเอเชีย โดยประเทศที่อยู่ภายใต้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันอาศัยกลไกประชาธิปไตยอย่างการเลือกตั้ง การมีส่วนร่วมทางการเมืองหรือมาตรการอื่น ๆ เพื่อใช้เป็นฐานในการอ้างความชอบธรรมทางการเมือง แต่ขณะเดียวกันรัฐบาลก็มักใช้อำนาจเกินขอบเขตในการลิดรอนสิทธิเสรีภาพด้านต่าง ๆ ของประชาชนในประเทศจนไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นประชาธิปไตยเต็มใบหรือไม่เช่นนั้น อำนาจของรัฐบาลก็ตกอยู่ภายใต้การชี้นำหรือกำกับของกองทัพหรือองค์กรทางศาสนา ทั้งนี้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันถือเป็นระบอบการเมืองที่แยกตัวเองออกมาเป็นระบอบที่มีลักษณะเฉพาะ และไม่ควรถูกเข้าใจว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องที่กำลังอยู่ในเส้นทางเดินที่จะไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบ		'''ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน (competitive authoritarianism)''' เป็นแนวคิดในการศึกษาการเมืองเปรียบเทียบที่นำเสนอโดย '''Steven Levitsky''' และ '''Lucan Way''' เพื่ออธิบายปรากฏการณ์ของ'''ระบบการปกครองกลายพันธุ์ (hybrid regime)''' ซึ่งไม่ได้พัฒนาไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบและก็ไม่ได้ถดถอยกลับไปเป็นระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันแพร่หลายในประเทศที่เพิ่งหลุดพ้นจากอำนาจเผด็จการในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ไม่ว่าจะเป็นในแถบยุโรปตะวันออก แอฟริกา หรือเอเชีย โดยประเทศที่อยู่ภายใต้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันอาศัยกลไกประชาธิปไตยอย่างการเลือกตั้ง การมีส่วนร่วมทางการเมืองหรือมาตรการอื่น ๆ เพื่อใช้เป็นฐานในการอ้างความชอบธรรมทางการเมือง แต่ขณะเดียวกันรัฐบาลก็มักใช้อำนาจเกินขอบเขตในการลิดรอนสิทธิเสรีภาพด้านต่าง ๆ ของประชาชนในประเทศจนไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นประชาธิปไตยเต็มใบหรือไม่เช่นนั้น อำนาจของรัฐบาลก็ตกอยู่ภายใต้การชี้นำหรือกำกับของกองทัพหรือองค์กรทางศาสนา ทั้งนี้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันถือเป็นระบอบการเมืองที่แยกตัวเองออกมาเป็นระบอบที่มีลักษณะเฉพาะ และไม่ควรถูกเข้าใจว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องที่กำลังอยู่ในเส้นทางเดินที่จะไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบ

	~~ ~~





	= <br/> <span style="font-size:x-large;">'''แนวคิดระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน'''        </span> =		= <br/> <span style="font-size:x-large;">'''แนวคิดระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน'''        </span> =

Trikao เมื่อ 06:57, 9 สิงหาคม 2565

2022-08-09T06:57:09Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:57, 9 สิงหาคม 2565
บรรทัดที่ 11:		บรรทัดที่ 11:





บรรทัดที่ 21:		บรรทัดที่ 22:
	อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น		อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น

	ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่าแทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่า ระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ที่เรียกว่า '''"ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน"''' (competitive authoritarianism) ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้น ประกอบด้วย		ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่าแทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่า ระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ที่เรียกว่า '''"ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน"''' '''(competitive authoritarianism)''' ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้น ประกอบด้วย

	''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม		''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม

Trikao เมื่อ 06:55, 9 สิงหาคม 2565

2022-08-09T06:55:59Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:55, 9 สิงหาคม 2565
บรรทัดที่ 11:		บรรทัดที่ 11:





บรรทัดที่ 20:		บรรทัดที่ 21:
	อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น		อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น

	ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่าแทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่า ระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ที่เรียกว่า '''"ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน" (competitive authoritarianism)~~'''~~ ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้น ประกอบด้วย		ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่าแทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่า ระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ที่เรียกว่า '''"ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน"''' (competitive authoritarianism) ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้น ประกอบด้วย

	''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม		''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม

Trikao เมื่อ 06:54, 9 สิงหาคม 2565

2022-08-09T06:54:52Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:54, 9 สิงหาคม 2565
บรรทัดที่ 11:		บรรทัดที่ 11:





บรรทัดที่ 19:		บรรทัดที่ 20:
	อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น		อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น

	ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่าแทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่า ระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ที่เรียกว่า '''"ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน"~~'''~~ ~~'''~~(competitive authoritarianism)''' ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้น ประกอบด้วย		ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่าแทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่า ระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ที่เรียกว่า '''"ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน" (competitive authoritarianism)''' ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้น ประกอบด้วย

	''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม		''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม

Trikao เมื่อ 06:54, 9 สิงหาคม 2565

2022-08-09T06:54:01Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:54, 9 สิงหาคม 2565
บรรทัดที่ 11:		บรรทัดที่ 11:




	= <br/> <span style="font-size:x-large;">'''แนวคิดระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน'''        </span> =		= <br/> <span style="font-size:x-large;">'''แนวคิดระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน'''        </span> =
บรรทัดที่ 18:		บรรทัดที่ 19:
	อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น		อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น

	ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่า แทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่าระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ที่เรียกว่า '''"ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน"''' '''(competitive authoritarianism)''' ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] ~~โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้นประกอบด้วย~~		ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่าแทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่า ระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ที่เรียกว่า '''"ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน"''' '''(competitive authoritarianism)''' ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้น ประกอบด้วย

	''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม		''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม

Trikao เมื่อ 06:52, 9 สิงหาคม 2565

2022-08-09T06:52:03Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:52, 9 สิงหาคม 2565
บรรทัดที่ 10:		บรรทัดที่ 10:
	'''ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน (competitive authoritarianism)''' เป็นแนวคิดในการศึกษาการเมืองเปรียบเทียบที่นำเสนอโดย '''Steven Levitsky''' และ '''Lucan Way''' เพื่ออธิบายปรากฏการณ์ของ'''ระบบการปกครองกลายพันธุ์ (hybrid regime)''' ซึ่งไม่ได้พัฒนาไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบและก็ไม่ได้ถดถอยกลับไปเป็นระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันแพร่หลายในประเทศที่เพิ่งหลุดพ้นจากอำนาจเผด็จการในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ไม่ว่าจะเป็นในแถบยุโรปตะวันออก แอฟริกา หรือเอเชีย โดยประเทศที่อยู่ภายใต้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันอาศัยกลไกประชาธิปไตยอย่างการเลือกตั้ง การมีส่วนร่วมทางการเมืองหรือมาตรการอื่น ๆ เพื่อใช้เป็นฐานในการอ้างความชอบธรรมทางการเมือง แต่ขณะเดียวกันรัฐบาลก็มักใช้อำนาจเกินขอบเขตในการลิดรอนสิทธิเสรีภาพด้านต่าง ๆ ของประชาชนในประเทศจนไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นประชาธิปไตยเต็มใบหรือไม่เช่นนั้น อำนาจของรัฐบาลก็ตกอยู่ภายใต้การชี้นำหรือกำกับของกองทัพหรือองค์กรทางศาสนา ทั้งนี้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันถือเป็นระบอบการเมืองที่แยกตัวเองออกมาเป็นระบอบที่มีลักษณะเฉพาะ และไม่ควรถูกเข้าใจว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องที่กำลังอยู่ในเส้นทางเดินที่จะไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบ		'''ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน (competitive authoritarianism)''' เป็นแนวคิดในการศึกษาการเมืองเปรียบเทียบที่นำเสนอโดย '''Steven Levitsky''' และ '''Lucan Way''' เพื่ออธิบายปรากฏการณ์ของ'''ระบบการปกครองกลายพันธุ์ (hybrid regime)''' ซึ่งไม่ได้พัฒนาไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบและก็ไม่ได้ถดถอยกลับไปเป็นระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันแพร่หลายในประเทศที่เพิ่งหลุดพ้นจากอำนาจเผด็จการในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ไม่ว่าจะเป็นในแถบยุโรปตะวันออก แอฟริกา หรือเอเชีย โดยประเทศที่อยู่ภายใต้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันอาศัยกลไกประชาธิปไตยอย่างการเลือกตั้ง การมีส่วนร่วมทางการเมืองหรือมาตรการอื่น ๆ เพื่อใช้เป็นฐานในการอ้างความชอบธรรมทางการเมือง แต่ขณะเดียวกันรัฐบาลก็มักใช้อำนาจเกินขอบเขตในการลิดรอนสิทธิเสรีภาพด้านต่าง ๆ ของประชาชนในประเทศจนไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นประชาธิปไตยเต็มใบหรือไม่เช่นนั้น อำนาจของรัฐบาลก็ตกอยู่ภายใต้การชี้นำหรือกำกับของกองทัพหรือองค์กรทางศาสนา ทั้งนี้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันถือเป็นระบอบการเมืองที่แยกตัวเองออกมาเป็นระบอบที่มีลักษณะเฉพาะ และไม่ควรถูกเข้าใจว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องที่กำลังอยู่ในเส้นทางเดินที่จะไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบ



	= <br/> <span style="font-size:x-large;">'''แนวคิดระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน'''        </span> =		= <br/> <span style="font-size:x-large;">'''แนวคิดระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน'''        </span> =
บรรทัดที่ 17:		บรรทัดที่ 18:
	อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น		อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น

	ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่า แทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่าระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ ที่เรียกว่า '''"ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน"''' '''(competitive authoritarianism)''' ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้นประกอบด้วย		ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่า แทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่าระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ที่เรียกว่า '''"ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน"''' '''(competitive authoritarianism)''' ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้นประกอบด้วย

	''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม		''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม
บรรทัดที่ 63:		บรรทัดที่ 64:




	= <span style="font-size:x-large;">'''อ้างอิง'''</span> =		= <span style="font-size:x-large;">'''อ้างอิง'''</span> =

Trikao เมื่อ 06:46, 9 สิงหาคม 2565

2022-08-09T06:46:50Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:46, 9 สิงหาคม 2565
บรรทัดที่ 9:		บรรทัดที่ 9:

	'''ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน (competitive authoritarianism)''' เป็นแนวคิดในการศึกษาการเมืองเปรียบเทียบที่นำเสนอโดย '''Steven Levitsky''' และ '''Lucan Way''' เพื่ออธิบายปรากฏการณ์ของ'''ระบบการปกครองกลายพันธุ์ (hybrid regime)''' ซึ่งไม่ได้พัฒนาไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบและก็ไม่ได้ถดถอยกลับไปเป็นระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันแพร่หลายในประเทศที่เพิ่งหลุดพ้นจากอำนาจเผด็จการในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ไม่ว่าจะเป็นในแถบยุโรปตะวันออก แอฟริกา หรือเอเชีย โดยประเทศที่อยู่ภายใต้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันอาศัยกลไกประชาธิปไตยอย่างการเลือกตั้ง การมีส่วนร่วมทางการเมืองหรือมาตรการอื่น ๆ เพื่อใช้เป็นฐานในการอ้างความชอบธรรมทางการเมือง แต่ขณะเดียวกันรัฐบาลก็มักใช้อำนาจเกินขอบเขตในการลิดรอนสิทธิเสรีภาพด้านต่าง ๆ ของประชาชนในประเทศจนไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นประชาธิปไตยเต็มใบหรือไม่เช่นนั้น อำนาจของรัฐบาลก็ตกอยู่ภายใต้การชี้นำหรือกำกับของกองทัพหรือองค์กรทางศาสนา ทั้งนี้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันถือเป็นระบอบการเมืองที่แยกตัวเองออกมาเป็นระบอบที่มีลักษณะเฉพาะ และไม่ควรถูกเข้าใจว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องที่กำลังอยู่ในเส้นทางเดินที่จะไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบ		'''ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน (competitive authoritarianism)''' เป็นแนวคิดในการศึกษาการเมืองเปรียบเทียบที่นำเสนอโดย '''Steven Levitsky''' และ '''Lucan Way''' เพื่ออธิบายปรากฏการณ์ของ'''ระบบการปกครองกลายพันธุ์ (hybrid regime)''' ซึ่งไม่ได้พัฒนาไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบและก็ไม่ได้ถดถอยกลับไปเป็นระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันแพร่หลายในประเทศที่เพิ่งหลุดพ้นจากอำนาจเผด็จการในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ไม่ว่าจะเป็นในแถบยุโรปตะวันออก แอฟริกา หรือเอเชีย โดยประเทศที่อยู่ภายใต้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันอาศัยกลไกประชาธิปไตยอย่างการเลือกตั้ง การมีส่วนร่วมทางการเมืองหรือมาตรการอื่น ๆ เพื่อใช้เป็นฐานในการอ้างความชอบธรรมทางการเมือง แต่ขณะเดียวกันรัฐบาลก็มักใช้อำนาจเกินขอบเขตในการลิดรอนสิทธิเสรีภาพด้านต่าง ๆ ของประชาชนในประเทศจนไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นประชาธิปไตยเต็มใบหรือไม่เช่นนั้น อำนาจของรัฐบาลก็ตกอยู่ภายใต้การชี้นำหรือกำกับของกองทัพหรือองค์กรทางศาสนา ทั้งนี้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันถือเป็นระบอบการเมืองที่แยกตัวเองออกมาเป็นระบอบที่มีลักษณะเฉพาะ และไม่ควรถูกเข้าใจว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องที่กำลังอยู่ในเส้นทางเดินที่จะไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบ


	= <br/> <span style="font-size:x-large;">'''แนวคิดระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน'''        </span> =		= <br/> <span style="font-size:x-large;">'''แนวคิดระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน'''        </span> =
บรรทัดที่ 16:		บรรทัดที่ 17:
	อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น		อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น

	ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่า แทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่าระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ ที่เรียกว่า '''~~“''''''~~ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน''''''” (competitive authoritarianism)''' ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้นประกอบด้วย		ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่า แทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่าระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ ที่เรียกว่า '''"ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน"''' '''(competitive authoritarianism)''' ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้นประกอบด้วย

	''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม		''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม

Trikao เมื่อ 06:45, 9 สิงหาคม 2565

2022-08-09T06:45:22Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:45, 9 สิงหาคม 2565
บรรทัดที่ 61:		บรรทัดที่ 61:




	= <span style="font-size:x-large;">'''อ้างอิง'''</span> =		= <span style="font-size:x-large;">'''อ้างอิง'''</span> =
บรรทัดที่ 83:		บรรทัดที่ 84:


	~~</div>~~
	</div>		</div>

Trikao เมื่อ 06:44, 9 สิงหาคม 2565

2022-08-09T06:44:39Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:44, 9 สิงหาคม 2565
บรรทัดที่ 10:		บรรทัดที่ 10:
	'''ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน (competitive authoritarianism)''' เป็นแนวคิดในการศึกษาการเมืองเปรียบเทียบที่นำเสนอโดย '''Steven Levitsky''' และ '''Lucan Way''' เพื่ออธิบายปรากฏการณ์ของ'''ระบบการปกครองกลายพันธุ์ (hybrid regime)''' ซึ่งไม่ได้พัฒนาไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบและก็ไม่ได้ถดถอยกลับไปเป็นระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันแพร่หลายในประเทศที่เพิ่งหลุดพ้นจากอำนาจเผด็จการในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ไม่ว่าจะเป็นในแถบยุโรปตะวันออก แอฟริกา หรือเอเชีย โดยประเทศที่อยู่ภายใต้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันอาศัยกลไกประชาธิปไตยอย่างการเลือกตั้ง การมีส่วนร่วมทางการเมืองหรือมาตรการอื่น ๆ เพื่อใช้เป็นฐานในการอ้างความชอบธรรมทางการเมือง แต่ขณะเดียวกันรัฐบาลก็มักใช้อำนาจเกินขอบเขตในการลิดรอนสิทธิเสรีภาพด้านต่าง ๆ ของประชาชนในประเทศจนไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นประชาธิปไตยเต็มใบหรือไม่เช่นนั้น อำนาจของรัฐบาลก็ตกอยู่ภายใต้การชี้นำหรือกำกับของกองทัพหรือองค์กรทางศาสนา ทั้งนี้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันถือเป็นระบอบการเมืองที่แยกตัวเองออกมาเป็นระบอบที่มีลักษณะเฉพาะ และไม่ควรถูกเข้าใจว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องที่กำลังอยู่ในเส้นทางเดินที่จะไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบ		'''ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน (competitive authoritarianism)''' เป็นแนวคิดในการศึกษาการเมืองเปรียบเทียบที่นำเสนอโดย '''Steven Levitsky''' และ '''Lucan Way''' เพื่ออธิบายปรากฏการณ์ของ'''ระบบการปกครองกลายพันธุ์ (hybrid regime)''' ซึ่งไม่ได้พัฒนาไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบและก็ไม่ได้ถดถอยกลับไปเป็นระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันแพร่หลายในประเทศที่เพิ่งหลุดพ้นจากอำนาจเผด็จการในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ไม่ว่าจะเป็นในแถบยุโรปตะวันออก แอฟริกา หรือเอเชีย โดยประเทศที่อยู่ภายใต้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันอาศัยกลไกประชาธิปไตยอย่างการเลือกตั้ง การมีส่วนร่วมทางการเมืองหรือมาตรการอื่น ๆ เพื่อใช้เป็นฐานในการอ้างความชอบธรรมทางการเมือง แต่ขณะเดียวกันรัฐบาลก็มักใช้อำนาจเกินขอบเขตในการลิดรอนสิทธิเสรีภาพด้านต่าง ๆ ของประชาชนในประเทศจนไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นประชาธิปไตยเต็มใบหรือไม่เช่นนั้น อำนาจของรัฐบาลก็ตกอยู่ภายใต้การชี้นำหรือกำกับของกองทัพหรือองค์กรทางศาสนา ทั้งนี้ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขันถือเป็นระบอบการเมืองที่แยกตัวเองออกมาเป็นระบอบที่มีลักษณะเฉพาะ และไม่ควรถูกเข้าใจว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องที่กำลังอยู่ในเส้นทางเดินที่จะไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบ

	<br/> <span style="font-size:x-large;">'''แนวคิดระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน'''        </span>		= <br/> <span style="font-size:x-large;">'''แนวคิดระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน'''        </span> =

	ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 นักวิชาการและนักทฤษฎีประชาธิปไตยต่างทำนายว่าประเทศที่เคยตกอยู่ภายใต้ระบอบอำนาจนิยมและเผด็จการเต็มรูปในยุโรปตะวันออก แอฟริกา และบางประเทศในเอเชียจะมีเป้าหมายปลายทางอยู่ที่การสถาปนาระบอบเสรีประชาธิปไตยในที่สุด วิธีคิดแนวนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ประเทศเหล่านั้นถูกเรียกว่า '''“คลื่นลูกที่สามของการเป็นประชาธิปไตย” (the third wave of democratization)''' โดยเป็นระบบการปกครองที่อยู่ระหว่างเส้นทางของการเดินไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบและถูกเรียกว่า '''“ประชาธิปไตยเปลี่ยนผ่าน” (transitional democracies)'''[[#_ftn1\|[1]]]		ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 นักวิชาการและนักทฤษฎีประชาธิปไตยต่างทำนายว่าประเทศที่เคยตกอยู่ภายใต้ระบอบอำนาจนิยมและเผด็จการเต็มรูปในยุโรปตะวันออก แอฟริกา และบางประเทศในเอเชียจะมีเป้าหมายปลายทางอยู่ที่การสถาปนาระบอบเสรีประชาธิปไตยในที่สุด วิธีคิดแนวนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ประเทศเหล่านั้นถูกเรียกว่า '''“คลื่นลูกที่สามของการเป็นประชาธิปไตย” (the third wave of democratization)''' โดยเป็นระบบการปกครองที่อยู่ระหว่างเส้นทางของการเดินไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบและถูกเรียกว่า '''“ประชาธิปไตยเปลี่ยนผ่าน” (transitional democracies)'''[[#_ftn1\|[1]]]
บรรทัดที่ 16:		บรรทัดที่ 16:
	อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น		อย่างไรก็ตาม หลายประเทศกลับต้องเผชิญกับปัญหาทั้งการทุจริตของรัฐบาล ความโปร่งใสในการเลือกตั้ง และการลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ไปจนถึงการครองอำนาจโดยรัฐบาลพรรคเดียวนับตั้งแต่ก้าวออกจากระบบอำนาจนิยมเต็มรูป ส่งผลให้นักวิชาการต่างมองว่าระบอบการปกครองเหล่านั้นเป็นรูปแบบที่ถดถอยของประชาธิปไตย (a diminished form of democracy) ซึ่งแม้จะมีการเลือกตั้งอยู่สม่ำเสมอแต่ผลการเลือกตั้งก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงจนนำไปสู่การให้คำนิยามกำกับระบอบเหล่านั้นแตกต่างกันออกไปไม่ว่าจะเป็น'''[[ประชาธิปไตยครึ่งใบ\|ประชาธิปไตยครึ่งใบ]] (semidemocracy)''' '''ประชาธิปไตยเสมือน (virtual democracy) ประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง (electoral democracy) '''และ'''[[ประชาธิปไตยไม่เสรี\|ประชาธิปไตยไม่เสรี]] (illiberal democracy)'''[[#_ftn2\|[2]]] ทว่าการพิจารณาระบอบการปกครองแบบกลายพันธุ์ว่าเป็นประชาธิปไตยที่บกพร่องนั้นอาศัยเป้าหมายปลายทางของการเป็นประชาธิปไตยเป็นตัวตั้ง จึงทำให้ละเลยความแตกต่างและพลวัตรของระบอบการปกครองเหล่านั้น

	ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่า แทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่าระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ ที่เรียกว่า '''“'''ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน'''” (competitive authoritarianism)''' ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้นประกอบด้วย		ดังนั้น เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของระบอบการเมืองเหล่านั้น Steven Levitsky และ Lucan Way เสนอว่า แทนการเข้าใจว่าระบอบเหล่านั้นอยู่ในเส้นทางเดินจากอำนาจนิยมเต็มรูปไปสู่ประชาธิปไตยเต็มใบควรถูกพิจารณาว่าระบอบเหล่านั้นเป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบกลายพันธุ์ ที่เรียกว่า '''“''''''ระบอบอำนาจนิยมแบบแข่งขัน''''''” (competitive authoritarianism)''' ซึ่ง ''“สถาบันประชาธิปไตยที่เป็นกลางได้รับการยอมรับว่าเป็นวิธีการหลักในการได้มาและการใช้อำนาจอันชอบธรรมทางการเมือง ทว่าผู้อยู่ในอำนาจกลับละเมิดกฎกติกาบ่อยครั้งเสียจนกระทั่งตัวระบอบเองไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยที่ยึดถือกัน”''[[#_ftn3\|[3]]] โดยมาตรฐานขั้นต่ำของประชาธิปไตยนั้นประกอบด้วย

	''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม		''          ''1) การเลือกตั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติที่เสรี เปิดกว้าง และเป็นธรรม
บรรทัดที่ 50:		บรรทัดที่ 50:
	= <span style="font-size:x-large;">'''บรรณานุกรม'''</span> =		= <span style="font-size:x-large;">'''บรรณานุกรม'''</span> =

	Bunce, Valerie J. and Sharon l. Wolchik. (2010). "Defeating Dictators: Electoral Change and Stability in Competitive Authoritarian Regimes." ~~'''~~World Politics~~'''~~. 62(1): 43-86.		Bunce, Valerie J. and Sharon l. Wolchik. (2010). "Defeating Dictators: Electoral Change and Stability in Competitive Authoritarian Regimes." World Politics. 62(1): 43-86.

	Levitsky, Steven and Lucan A. Way, (2010). Competitive Authoritarianism: Hybrid Regimes after the Cold War. Cambridge: Cambridge University Press.		Levitsky, Steven and Lucan A. Way, (2010). Competitive Authoritarianism: Hybrid Regimes after the Cold War. Cambridge: Cambridge University Press.
บรรทัดที่ 61:		บรรทัดที่ 61:


	~~<div>~~<span style="font-size:x-large;">'''อ้างอิง'''</span>~~</div>~~ <div id="ftn1">
			= <span style="font-size:x-large;">'''อ้างอิง'''</span> =
			<div id="ftn1">
	[[#_ftnref1\|[1]]] Philippe C. Schmitter, “Transitology: The Science or the Art of Democratization?,” in Joseph S. Tulchin, (ed.), The Consolidation of Democracy in Latin America (Boulder: Lynne Rienner, 1995), pp. 11 - 41.		[[#_ftnref1\|[1]]] Philippe C. Schmitter, “Transitology: The Science or the Art of Democratization?,” in Joseph S. Tulchin, (ed.), The Consolidation of Democracy in Latin America (Boulder: Lynne Rienner, 1995), pp. 11 - 41.
	</div> <div id="ftn2">		</div> <div id="ftn2">