ระบบพรรคเดี่ยวครอบงำการเมือง - ประวัติรุ่นแก้ไข

Apirom เมื่อ 03:59, 29 มิถุนายน 2554

2011-06-29T03:59:30Z

Apirom เมื่อ 09:12, 20 สิงหาคม 2553

2010-08-20T09:12:42Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 16:12, 20 สิงหาคม 2553
บรรทัดที่ 59:		บรรทัดที่ 59:


	[[category:~~แนวความคิดทางการเมืองเรื่องพรรคและระบบพรรคการเมือง~~]]		[[category:แนวคิดและการก่อตั้งพรรคการเมือง]]

Tora เมื่อ 03:56, 13 กุมภาพันธ์ 2552

2009-02-13T03:56:07Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:56, 13 กุมภาพันธ์ 2552
บรรทัดที่ 3:		บรรทัดที่ 3:

	----		----
	'''ผู้เรียบเรียง''' ชัยวัฒน์ ม่านศรีสุข		'''ผู้เรียบเรียง''' ชัยวัฒน์ ม่านศรีสุข และ รศ.ดร.นครินทร์ เมฆไตรรัตน์

	----		----

Tora เมื่อ 04:34, 11 กุมภาพันธ์ 2552

2009-02-11T04:34:37Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 11:34, 11 กุมภาพันธ์ 2552
บรรทัดที่ 59:		บรรทัดที่ 59:


	[[category:~~ระบบพรรคการเมือง~~]]		[[category:แนวความคิดทางการเมืองเรื่องพรรคและระบบพรรคการเมือง]]

Tora เมื่อ 03:49, 10 กุมภาพันธ์ 2552

2009-02-10T03:49:57Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:49, 10 กุมภาพันธ์ 2552
บรรทัดที่ 54:		บรรทัดที่ 54:

	==ดูเพิ่มเติม==		==ดูเพิ่มเติม==
	[[ระบบการเมืองแบบสองพรรค]]		*[[ระบบการเมืองแบบสองพรรค]]

	[[ระบบหลายพรรคการเมือง]]		*[[ระบบหลายพรรคการเมือง]]


	[[category:ระบบพรรคการเมือง]]		[[category:ระบบพรรคการเมือง]]

Tora เมื่อ 03:49, 10 กุมภาพันธ์ 2552

2009-02-10T03:49:30Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:49, 10 กุมภาพันธ์ 2552
บรรทัดที่ 55:		บรรทัดที่ 55:
	==ดูเพิ่มเติม==		==ดูเพิ่มเติม==
	[[ระบบการเมืองแบบสองพรรค]]		[[ระบบการเมืองแบบสองพรรค]]

	[[ระบบหลายพรรคการเมือง]]		[[ระบบหลายพรรคการเมือง]]


	[[category:ระบบพรรคการเมือง]]		[[category:ระบบพรรคการเมือง]]

Tora เมื่อ 03:49, 10 กุมภาพันธ์ 2552

2009-02-10T03:49:15Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:49, 10 กุมภาพันธ์ 2552
บรรทัดที่ 51:		บรรทัดที่ 51:
	==อ้างอิง==		==อ้างอิง==
	<references/>		<references/>


			==ดูเพิ่มเติม==
			[[ระบบการเมืองแบบสองพรรค]]
			[[ระบบหลายพรรคการเมือง]]


	[[category:ระบบพรรคการเมือง]]		[[category:ระบบพรรคการเมือง]]

Tora เมื่อ 03:47, 10 กุมภาพันธ์ 2552

2009-02-10T03:47:47Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:47, 10 กุมภาพันธ์ 2552
บรรทัดที่ 21:		บรรทัดที่ 21:


	'''ประการที่สอง''' พรรคการเมืองนั้นจะต้องมีอำนาจในการเจรจาต่อรองที่ '''“ครอบงำ”''' นั่นคือ ~~แม้ว่าพรรคจำเป็นจะต้องจัดตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคการเมืองเล็กๆ~~ แต่พรรคจะต้องมีอำนาจในการต่อรองสูง/เหนือกว่าพรรคการเมืองเล็กๆ เหล่านั้น		'''ประการที่สอง''' พรรคการเมืองนั้นจะต้องมีอำนาจในการเจรจาต่อรองที่ '''“ครอบงำ”''' นั่นคือ แม้ว่าพรรคจำเป็นจะต้องจัดตั้ง[[รัฐบาลผสม]]ร่วมกับพรรคการเมืองเล็กๆ แต่พรรคจะต้องมีอำนาจในการต่อรองสูง/เหนือกว่าพรรคการเมืองเล็กๆ เหล่านั้น


	'''ประการที่สาม''' พรรคการเมืองนั้นจะต้อง “ครอบงำ” อำนาจในฐานะรัฐบาลอย่างต่อเนื่องยาวนาน ''(dominant chronologically)'' การที่จะจัดเป็นระบบพรรคเดี่ยวครอบงำได้ พรรคการเมืองที่เป็นพรรคเดี่ยวครอบงำนั้นจำเป็นต้องมีประวัติการครองอำนาจอย่างต่อเนื่องยาวนานพอสมควร แม้ว่าจะไม่มีเกณฑ์ที่แน่ชัดว่าจะต้องต่อเนื่องยาวนานแค่ไหนจึงจะจัดว่าเป็นระบบพรรคเดี่ยวครอบงำ แต่แน่นอนว่า คงไม่ใช่พรรคการเมืองที่ประสบความสำเร็จในการได้เสียงข้างมากล้นเหลือและครองอำนาจได้เพียงปีหรือสองปีเท่านั้น ตัวอย่างเช่น พรรคเสรีประชาธิปไตยของญี่ปุ่นสามารถครอบความเป็นพรรคเด่นพรรคเดียวได้ยาวนานถึง 38 ปี เป็นต้น		'''ประการที่สาม''' พรรคการเมืองนั้นจะต้อง “ครอบงำ” อำนาจในฐานะรัฐบาลอย่างต่อเนื่องยาวนาน ''(dominant chronologically)'' การที่จะจัดเป็นระบบพรรคเดี่ยวครอบงำได้ พรรคการเมืองที่เป็นพรรคเดี่ยวครอบงำนั้นจำเป็นต้องมีประวัติการครองอำนาจอย่างต่อเนื่องยาวนานพอสมควร แม้ว่าจะไม่มีเกณฑ์ที่แน่ชัดว่าจะต้องต่อเนื่องยาวนานแค่ไหนจึงจะจัดว่าเป็นระบบพรรคเดี่ยวครอบงำ แต่แน่นอนว่า คงไม่ใช่พรรคการเมืองที่ประสบความสำเร็จในการได้เสียงข้างมากล้นเหลือและครองอำนาจได้เพียงปีหรือสองปีเท่านั้น ตัวอย่างเช่น [[Liberal Democratic Party (Japan)\|พรรคเสรีประชาธิปไตย]]ของญี่ปุ่นสามารถครอบความเป็นพรรคเด่นพรรคเดียวได้ยาวนานถึง 38 ปี เป็นต้น


บรรทัดที่ 38:		บรรทัดที่ 38:


	'''ประการแรก''' พรรคการเมืองอื่นเสียเปรียบพรรครัฐบาล เนื่องจากขาดผลงานหรือผลประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมที่จะสามารถดึงดูดใจผู้ลงคะแนนเสียง ขณะที่พรรครัฐบาลในระบบพรรคเดี่ยวครอบงำจะอาศัยความเป็นรัฐบาลในการสร้างนโยบายสาธารณะที่ดึงดูดใจผู้ลงคะแนนเสียงในวงกว้าง ซึ่งอาจอยู่ในรูปของนโยบายประชานิยม หรืออาจสร้างนโยบายที่ให้ประโยชน์แก่กลุ่มเฉพาะที่เป็นผู้สนับสนุนทางการเมืองของพรรค ตัวอย่างเช่น ~~พรรคเสรีประชาธิปไตยของญี่ปุ่น~~ จะมีนโยบายที่ให้ประโยชน์แก่กลุ่มผู้สนับสนุนเฉพาะของตน ได้แก่ กลุ่มเกษตรกร กลุ่มอุตสาหกรรรมขนาดกลางและเล็ก และกลุ่มผู้ลงคะแนนเสียงในเขตเลือกตั้ง เป็นต้น		'''ประการแรก''' พรรคการเมืองอื่นเสียเปรียบพรรครัฐบาล เนื่องจากขาดผลงานหรือผลประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมที่จะสามารถดึงดูดใจผู้ลงคะแนนเสียง ขณะที่พรรครัฐบาลในระบบพรรคเดี่ยวครอบงำจะอาศัยความเป็นรัฐบาลในการสร้างนโยบายสาธารณะที่ดึงดูดใจผู้ลงคะแนนเสียงในวงกว้าง ซึ่งอาจอยู่ในรูปของนโยบายประชานิยม หรืออาจสร้างนโยบายที่ให้ประโยชน์แก่กลุ่มเฉพาะที่เป็นผู้สนับสนุนทางการเมืองของพรรค ตัวอย่างเช่น [[Liberal Democratic Party (Japan)\|พรรคเสรีประชาธิปไตย]]ของญี่ปุ่น จะมีนโยบายที่ให้ประโยชน์แก่กลุ่มผู้สนับสนุนเฉพาะของตน ได้แก่ กลุ่มเกษตรกร กลุ่มอุตสาหกรรรมขนาดกลางและเล็ก และกลุ่มผู้ลงคะแนนเสียงในเขตเลือกตั้ง เป็นต้น


บรรทัดที่ 44:		บรรทัดที่ 44:


	'''ประการสุดท้าย''' พรรคเดี่ยวครอบงำอาจอาศัยอำนาจรัฐในการสร้างเงื่อนไขซึ่งลดทอนโอกาสของพรรคการเมืองอื่นในการแข่งขันทางการเมือง ในบางประเทศอาจมีการห้ามหรือมีข้อจำกัดในการมีการปราศรัยที่เสรี หรืออาจมีการฟ้องร้องพรรคการเมืองฝ่ายค้าน<ref>“Dominant-party system” (Retrieved from http://en.wikipedia.org/wiki/Dominant-party_system 1 December 2008)</ref> ตัวอย่างเช่น ในประเทศสิงคโปร์ ~~ผู้นำของพรรคการเมืองฝ่ายค้านถูกฟ้องร้องให้กลายเป็นบุคคลล้มละลาย~~ ในขณะที่กฎหมายของสิงคโปร์ห้ามมิให้บุคคลล้มละลายลงสมัครรับเลือกตั้ง เป็นต้น		'''ประการสุดท้าย''' พรรคเดี่ยวครอบงำอาจอาศัยอำนาจรัฐในการสร้างเงื่อนไขซึ่งลดทอนโอกาสของพรรคการเมืองอื่นในการแข่งขันทางการเมือง ในบางประเทศอาจมีการห้ามหรือมีข้อจำกัดในการมีการปราศรัยที่เสรี หรืออาจมีการฟ้องร้องพรรคการเมืองฝ่ายค้าน<ref>“Dominant-party system” (Retrieved from http://en.wikipedia.org/wiki/Dominant-party_system 1 December 2008)</ref> ตัวอย่างเช่น ในประเทศสิงคโปร์ ผู้นำของพรรคการเมือง[[ฝ่ายค้าน]]ถูกฟ้องร้องให้กลายเป็นบุคคลล้มละลาย ในขณะที่กฎหมายของสิงคโปร์ห้ามมิให้บุคคลล้มละลายลงสมัครรับเลือกตั้ง เป็นต้น


	สำหรับปัญหาสำคัญที่อาจเกิดขึ้นกับระบบพรรคเดี่ยวครอบงำทางการเมืองได้แก่ ปัญหาเรื่องการขาดฝ่ายค้านที่จะสามารถตรวจสอบการทานของพรรครัฐบาล อย่างที่ปรากฏในบางประเทศที่มีระบบพรรคเดี่ยวครอบงำ ~~ได้มีการตั้งคำถามถึงความเป็นประชาธิปไตยของประเทศเหล่านั้น~~ โดยเฉพาะในประเทศที่พรรครัฐบาลสามารถใช้อำนาจรัฐในการสกัดกั้นความสามารถในการแข่งขันของพรรคการเมืองฝ่ายค้าน		สำหรับปัญหาสำคัญที่อาจเกิดขึ้นกับระบบพรรคเดี่ยวครอบงำทางการเมืองได้แก่ ปัญหาเรื่องการขาดฝ่ายค้านที่จะสามารถตรวจสอบการทานของพรรครัฐบาล อย่างที่ปรากฏในบางประเทศที่มีระบบพรรคเดี่ยวครอบงำ ได้มีการตั้งคำถามถึงความเป็น[[ระบอบประชาธิปไตย\|ประชาธิปไตย]]ของประเทศเหล่านั้น โดยเฉพาะในประเทศที่พรรครัฐบาลสามารถใช้อำนาจรัฐในการสกัดกั้นความสามารถในการแข่งขันของพรรคการเมืองฝ่ายค้าน

	==อ้างอิง==		==อ้างอิง==

Tora เมื่อ 03:45, 10 กุมภาพันธ์ 2552

2009-02-10T03:45:03Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:45, 10 กุมภาพันธ์ 2552
บรรทัดที่ 9:		บรรทัดที่ 9:
	==Dominant party system or One-party dominance==		==Dominant party system or One-party dominance==

	ระบบพรรคการเมืองที่มีพรรคการเมืองใหญ่พรรคหนึ่งสามารถชนะการเลือกตั้งได้เสียงข้างมากเด็ดขาดสามารถจัดตั้งรัฐบาลพรรคเดียว หรือได้เสียงข้างมากมากพอที่จะเป็นแกนนำที่มีอำนาจต่อรองสูงมากในการจัดตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคการเมืองขนาดเล็กได้ ระบบพรรคเด่นพรรคเดียวมีความแตกต่างจาก[[ระบบพรรคการเมืองพรรคเดียว]] ([[ระบบพรรคการเมืองพรรคเดียว\|single-party system]]) ตรงที่ในระบบพรรคการเมืองพรรคเดียวจะปรากฎในประเทศที่มีการปกครองแบบเผด็จการที่รัฐบาล[[ระบบเผด็จการ\|เผด็จการ]]ไม่อนุญาตให้มีพรรคการเมืองอื่นๆ ดำเนินกิจกรรมทางการเมืองนอกจากพรรคการเมืองของรัฐบาล แต่ในประเทศที่มีระบบพรรคเดี่ยวครอบงำทางการเมือง ในบางประเทศอาจมีลักษณะเป็นแบบ[[ระบบกึ่งเผด็จการ\|กึ่งเผด็จการ]]หรือ[[ระบบกึ่งเผด็จการ\|เผด็จการแบบอ่อน]] ([[ระบบกึ่งเผด็จการ\|soft authoritarian]]) ซึ่งอนุญาตให้มีการจัดตั้งพรรคการเมืองอื่นนอกเหนือจากพรรคการเมืองรัฐบาลเพื่อดำเนินกิจกรรมทางการเมือง แต่อาจมีกฏระเบียบต่างๆ ที่ไม่เอื้ออำนวยหรือสร้างอุปสรรคต่อความสามารถในการแข่งขันในการเลือกตั้งของพรรคการเมืองเหล่านั้น แต่ในบางประเทศมีระบบการเมืองที่มีลักษณะเป็นประชาธิปไตยที่เปิดให้มีการแข่งขันทางการเมืองอย่างเสรี		ระบบพรรคการเมืองที่มีพรรคการเมืองใหญ่พรรคหนึ่งสามารถชนะการเลือกตั้งได้เสียงข้างมากเด็ดขาดสามารถจัดตั้งรัฐบาลพรรคเดียว หรือได้เสียงข้างมากมากพอที่จะเป็นแกนนำที่มีอำนาจต่อรองสูงมากในการจัดตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคการเมืองขนาดเล็กได้ ระบบพรรคเด่นพรรคเดียวมีความแตกต่างจาก[[ระบบพรรคการเมืองพรรคเดียว]] ([[ระบบพรรคการเมืองพรรคเดียว\|''single-party system'']]) ตรงที่ในระบบพรรคการเมืองพรรคเดียวจะปรากฎในประเทศที่มีการปกครองแบบเผด็จการที่รัฐบาล[[ระบบเผด็จการ\|เผด็จการ]]ไม่อนุญาตให้มีพรรคการเมืองอื่นๆ ดำเนินกิจกรรมทางการเมืองนอกจากพรรคการเมืองของรัฐบาล แต่ในประเทศที่มีระบบพรรคเดี่ยวครอบงำทางการเมือง ในบางประเทศอาจมีลักษณะเป็นแบบ[[ระบบกึ่งเผด็จการ\|กึ่งเผด็จการ]]หรือ[[ระบบกึ่งเผด็จการ\|เผด็จการแบบอ่อน]] ([[ระบบกึ่งเผด็จการ\|''soft authoritarian'']]) ซึ่งอนุญาตให้มีการจัดตั้งพรรคการเมืองอื่นนอกเหนือจากพรรคการเมืองรัฐบาลเพื่อดำเนินกิจกรรมทางการเมือง แต่อาจมีกฏระเบียบต่างๆ ที่ไม่เอื้ออำนวยหรือสร้างอุปสรรคต่อความสามารถในการแข่งขันในการเลือกตั้งของพรรคการเมืองเหล่านั้น แต่ในบางประเทศมีระบบการเมืองที่มีลักษณะเป็นประชาธิปไตยที่เปิดให้มีการแข่งขันทางการเมืองอย่างเสรี

Tora เมื่อ 03:44, 10 กุมภาพันธ์ 2552

2009-02-10T03:44:14Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:44, 10 กุมภาพันธ์ 2552
บรรทัดที่ 9:		บรรทัดที่ 9:
	==Dominant party system or One-party dominance==		==Dominant party system or One-party dominance==

	ระบบพรรคการเมืองที่มีพรรคการเมืองใหญ่พรรคหนึ่งสามารถชนะการเลือกตั้งได้เสียงข้างมากเด็ดขาดสามารถจัดตั้งรัฐบาลพรรคเดียว หรือได้เสียงข้างมากมากพอที่จะเป็นแกนนำที่มีอำนาจต่อรองสูงมากในการจัดตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคการเมืองขนาดเล็กได้ ~~ระบบพรรคเด่นพรรคเดียวมีความแตกต่างจากระบบพรรคการเมืองพรรคเดียว~~ (single-party system) ตรงที่ในระบบพรรคการเมืองพรรคเดียวจะปรากฎในประเทศที่มีการปกครองแบบเผด็จการที่รัฐบาลเผด็จการไม่อนุญาตให้มีพรรคการเมืองอื่นๆ ดำเนินกิจกรรมทางการเมืองนอกจากพรรคการเมืองของรัฐบาล แต่ในประเทศที่มีระบบพรรคเดี่ยวครอบงำทางการเมือง ~~ในบางประเทศอาจมีลักษณะเป็นแบบกึ่งเผด็จการหรือเผด็จการแบบอ่อน~~ (soft authoritarian) ซึ่งอนุญาตให้มีการจัดตั้งพรรคการเมืองอื่นนอกเหนือจากพรรคการเมืองรัฐบาลเพื่อดำเนินกิจกรรมทางการเมือง แต่อาจมีกฏระเบียบต่างๆ ที่ไม่เอื้ออำนวยหรือสร้างอุปสรรคต่อความสามารถในการแข่งขันในการเลือกตั้งของพรรคการเมืองเหล่านั้น แต่ในบางประเทศมีระบบการเมืองที่มีลักษณะเป็นประชาธิปไตยที่เปิดให้มีการแข่งขันทางการเมืองอย่างเสรี		ระบบพรรคการเมืองที่มีพรรคการเมืองใหญ่พรรคหนึ่งสามารถชนะการเลือกตั้งได้เสียงข้างมากเด็ดขาดสามารถจัดตั้งรัฐบาลพรรคเดียว หรือได้เสียงข้างมากมากพอที่จะเป็นแกนนำที่มีอำนาจต่อรองสูงมากในการจัดตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคการเมืองขนาดเล็กได้ ระบบพรรคเด่นพรรคเดียวมีความแตกต่างจาก[[ระบบพรรคการเมืองพรรคเดียว]] ([[ระบบพรรคการเมืองพรรคเดียว\|single-party system]]) ตรงที่ในระบบพรรคการเมืองพรรคเดียวจะปรากฎในประเทศที่มีการปกครองแบบเผด็จการที่รัฐบาล[[ระบบเผด็จการ\|เผด็จการ]]ไม่อนุญาตให้มีพรรคการเมืองอื่นๆ ดำเนินกิจกรรมทางการเมืองนอกจากพรรคการเมืองของรัฐบาล แต่ในประเทศที่มีระบบพรรคเดี่ยวครอบงำทางการเมือง ในบางประเทศอาจมีลักษณะเป็นแบบ[[ระบบกึ่งเผด็จการ\|กึ่งเผด็จการ]]หรือ[[ระบบกึ่งเผด็จการ\|เผด็จการแบบอ่อน]] ([[ระบบกึ่งเผด็จการ\|soft authoritarian]]) ซึ่งอนุญาตให้มีการจัดตั้งพรรคการเมืองอื่นนอกเหนือจากพรรคการเมืองรัฐบาลเพื่อดำเนินกิจกรรมทางการเมือง แต่อาจมีกฏระเบียบต่างๆ ที่ไม่เอื้ออำนวยหรือสร้างอุปสรรคต่อความสามารถในการแข่งขันในการเลือกตั้งของพรรคการเมืองเหล่านั้น แต่ในบางประเทศมีระบบการเมืองที่มีลักษณะเป็นประชาธิปไตยที่เปิดให้มีการแข่งขันทางการเมืองอย่างเสรี


บรรทัดที่ 21:		บรรทัดที่ 21:


	'''ประการที่สอง''' พรรคการเมืองนั้นจะต้องมีอำนาจในการเจรจาต่อรองที่ “ครอบงำ” นั่นคือ แม้ว่าพรรคจำเป็นจะต้องจัดตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคการเมืองเล็กๆ แต่พรรคจะต้องมีอำนาจในการต่อรองสูง/เหนือกว่าพรรคการเมืองเล็กๆ เหล่านั้น		'''ประการที่สอง''' พรรคการเมืองนั้นจะต้องมีอำนาจในการเจรจาต่อรองที่ '''“ครอบงำ”''' นั่นคือ แม้ว่าพรรคจำเป็นจะต้องจัดตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคการเมืองเล็กๆ แต่พรรคจะต้องมีอำนาจในการต่อรองสูง/เหนือกว่าพรรคการเมืองเล็กๆ เหล่านั้น


	'''ประการที่สาม''' พรรคการเมืองนั้นจะต้อง “ครอบงำ” อำนาจในฐานะรัฐบาลอย่างต่อเนื่องยาวนาน (dominant chronologically) การที่จะจัดเป็นระบบพรรคเดี่ยวครอบงำได้ พรรคการเมืองที่เป็นพรรคเดี่ยวครอบงำนั้นจำเป็นต้องมีประวัติการครองอำนาจอย่างต่อเนื่องยาวนานพอสมควร แม้ว่าจะไม่มีเกณฑ์ที่แน่ชัดว่าจะต้องต่อเนื่องยาวนานแค่ไหนจึงจะจัดว่าเป็นระบบพรรคเดี่ยวครอบงำ แต่แน่นอนว่า คงไม่ใช่พรรคการเมืองที่ประสบความสำเร็จในการได้เสียงข้างมากล้นเหลือและครองอำนาจได้เพียงปีหรือสองปีเท่านั้น ตัวอย่างเช่น พรรคเสรีประชาธิปไตยของญี่ปุ่นสามารถครอบความเป็นพรรคเด่นพรรคเดียวได้ยาวนานถึง 38 ปี เป็นต้น		'''ประการที่สาม''' พรรคการเมืองนั้นจะต้อง “ครอบงำ” อำนาจในฐานะรัฐบาลอย่างต่อเนื่องยาวนาน ''(dominant chronologically)'' การที่จะจัดเป็นระบบพรรคเดี่ยวครอบงำได้ พรรคการเมืองที่เป็นพรรคเดี่ยวครอบงำนั้นจำเป็นต้องมีประวัติการครองอำนาจอย่างต่อเนื่องยาวนานพอสมควร แม้ว่าจะไม่มีเกณฑ์ที่แน่ชัดว่าจะต้องต่อเนื่องยาวนานแค่ไหนจึงจะจัดว่าเป็นระบบพรรคเดี่ยวครอบงำ แต่แน่นอนว่า คงไม่ใช่พรรคการเมืองที่ประสบความสำเร็จในการได้เสียงข้างมากล้นเหลือและครองอำนาจได้เพียงปีหรือสองปีเท่านั้น ตัวอย่างเช่น พรรคเสรีประชาธิปไตยของญี่ปุ่นสามารถครอบความเป็นพรรคเด่นพรรคเดียวได้ยาวนานถึง 38 ปี เป็นต้น


บรรทัดที่ 41:		บรรทัดที่ 41:


	'''ประการที่สอง''' ความไม่สมดุลของการแบ่งเขตเลือกตั้ง ตัวอย่างเช่น ในกรณีของญี่ปุ่น การแบ่งเขตเลือกตั้งแบบไม่สมดุล หรือผิดสัดส่วน (mal-apportionment) เป็นสาเหตุสำคัญประการหนึ่งที่ส่งผลให้พรรคเสรีประชาธิปไตยได้เปรียบในการเลือกตั้ง การจัดสัดส่วนของจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไปกระจุกตัวอยู่ในเขตพื้นที่ชนบทมากเกินจริง ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว กระบวนการกลายเป็นเมืองอันเป็นผลจากการพัฒนาเศรษฐกิจที่รวดเร็วได้ทำให้เกิดการอพยพของประชากรในเขตชนบทเข้าไปสู่เขตเมือง แต่การจัดสัดส่วนของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตเมืองเพิ่มขึ้นน้อยมากเมื่อเทียบกับการเปลี่ยนแปลงของจำนวนประชากรในเขตเมือง ดังนั้น พรรเสรีประชาธิปไตยจึงได้เปรียบเนื่องจากฐานเสียงของพรรคส่วนใหญ่ได้แก่ผู้ลงคะแนนเสียงที่อาศัยอยู่ในเขตชนบทเป็นหลัก		'''ประการที่สอง''' ความไม่สมดุลของการแบ่งเขตเลือกตั้ง ตัวอย่างเช่น ในกรณีของญี่ปุ่น การแบ่งเขตเลือกตั้งแบบไม่สมดุล หรือผิดสัดส่วน ''(mal-apportionment)'' เป็นสาเหตุสำคัญประการหนึ่งที่ส่งผลให้พรรคเสรีประชาธิปไตยได้เปรียบในการเลือกตั้ง การจัดสัดส่วนของจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไปกระจุกตัวอยู่ในเขตพื้นที่ชนบทมากเกินจริง ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว กระบวนการกลายเป็นเมืองอันเป็นผลจากการพัฒนาเศรษฐกิจที่รวดเร็วได้ทำให้เกิดการอพยพของประชากรในเขตชนบทเข้าไปสู่เขตเมือง แต่การจัดสัดส่วนของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตเมืองเพิ่มขึ้นน้อยมากเมื่อเทียบกับการเปลี่ยนแปลงของจำนวนประชากรในเขตเมือง ดังนั้น พรรเสรีประชาธิปไตยจึงได้เปรียบเนื่องจากฐานเสียงของพรรคส่วนใหญ่ได้แก่ผู้ลงคะแนนเสียงที่อาศัยอยู่ในเขตชนบทเป็นหลัก