ภาพถ่าย ภาพยนตร์และพระราชนิยมในการถ่ายภาพยนตร์ - ประวัติรุ่นแก้ไข

Apirom เมื่อ 08:52, 11 พฤศจิกายน 2564

2021-11-11T08:52:28Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 15:52, 11 พฤศจิกายน 2564
บรรทัดที่ 1:		บรรทัดที่ 1:

	~~ ~~

	'''ผู้เรียบเรียง : '''ม.ร.ว.พฤทธิสาณ ชุมพล		'''ผู้เรียบเรียง : '''ม.ร.ว.พฤทธิสาณ ชุมพล

	ศิริน โรจนสโรช<br/> '''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ : '''รองศาสตราจารย์ ดร.สนธิ เตชานันท์		ศิริน โรจนสโรช<br/> '''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ : '''รองศาสตราจารย์ ดร.สนธิ เตชานันท์

	----		----
บรรทัดที่ 46:		บรรทัดที่ 44:
	๓. การหลั่งไหลมาของกองถ่ายภาพยนตร์ต่างประเทศ ถ่ายทำบางฉากที่ไม่เหมาะสม		๓. การหลั่งไหลมาของกองถ่ายภาพยนตร์ต่างประเทศ ถ่ายทำบางฉากที่ไม่เหมาะสม

	พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ทรงมีแนวทางส่งเสริมให้ผู้นำเข้าภาพยนตร์ เจ้าของโรงภาพยนตร์ และผู้สร้างภาพยนตร์ให้มีคุณภาพและ[[ความรับผิดชอบต่อสังคม\|ความรับผิดชอบต่อสังคม]] พร้อมทั้งมีมาตรฐานการกำกับดูแลในหมู่วิชาชีพกันเอง โดยโปรดให้ค่อยๆ กวดขันและท้ายที่สุด โปรดเกล้าฯ ให้ตรา[[Media~~:[[ไฟล์~~:Thailand-film-act-2473.pdf]]\|พระราชบัญญัติภาพยนตร์ พ.ศ. ๒๔๗๓]] ขึ้น เพื่อเป็นกรอบควบคุมการปฏิบัติ <ref> พรทิพย์ ดีสมโชค. (๒๕๕๓) . แนวความคิดและวิธีการสื่อสารทางการเมืองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวระหว่าง พ.ศ. ๒๔๖๘ ถึง พ.ศ. ๒๔๗๗. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หน้า ๑๘๕-๑๙๔.</ref>		พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ทรงมีแนวทางส่งเสริมให้ผู้นำเข้าภาพยนตร์ เจ้าของโรงภาพยนตร์ และผู้สร้างภาพยนตร์ให้มีคุณภาพและ[[ความรับผิดชอบต่อสังคม\|ความรับผิดชอบต่อสังคม]] พร้อมทั้งมีมาตรฐานการกำกับดูแลในหมู่วิชาชีพกันเอง โดยโปรดให้ค่อยๆ กวดขันและท้ายที่สุด โปรดเกล้าฯ ให้ตรา[[Media:Thailand-film-act-2473.pdf\|พระราชบัญญัติภาพยนตร์ พ.ศ. ๒๔๗๓]] ขึ้น เพื่อเป็นกรอบควบคุมการปฏิบัติ <ref> พรทิพย์ ดีสมโชค. (๒๕๕๓) . แนวความคิดและวิธีการสื่อสารทางการเมืองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวระหว่าง พ.ศ. ๒๔๖๘ ถึง พ.ศ. ๒๔๗๗. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หน้า ๑๘๕-๑๙๔.</ref>

	== อ้างอิง ==		== อ้างอิง ==

Apirom เมื่อ 08:49, 11 พฤศจิกายน 2564

2021-11-11T08:49:24Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 15:49, 11 พฤศจิกายน 2564
บรรทัดที่ 46:		บรรทัดที่ 46:
	๓. การหลั่งไหลมาของกองถ่ายภาพยนตร์ต่างประเทศ ถ่ายทำบางฉากที่ไม่เหมาะสม		๓. การหลั่งไหลมาของกองถ่ายภาพยนตร์ต่างประเทศ ถ่ายทำบางฉากที่ไม่เหมาะสม

	พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ทรงมีแนวทางส่งเสริมให้ผู้นำเข้าภาพยนตร์ เจ้าของโรงภาพยนตร์ และผู้สร้างภาพยนตร์ให้มีคุณภาพและ[[ความรับผิดชอบต่อสังคม\|ความรับผิดชอบต่อสังคม]] พร้อมทั้งมีมาตรฐานการกำกับดูแลในหมู่วิชาชีพกันเอง โดยโปรดให้ค่อยๆ กวดขันและท้ายที่สุด โปรดเกล้าฯ ให้ตรา[[Thailand-film-act-2473.pdf\|พระราชบัญญัติภาพยนตร์ พ.ศ. ๒๔๗๓]] ขึ้น เพื่อเป็นกรอบควบคุมการปฏิบัติ <ref> พรทิพย์ ดีสมโชค. (๒๕๕๓) . แนวความคิดและวิธีการสื่อสารทางการเมืองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวระหว่าง พ.ศ. ๒๔๖๘ ถึง พ.ศ. ๒๔๗๗. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หน้า ๑๘๕-๑๙๔.</ref>		พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ทรงมีแนวทางส่งเสริมให้ผู้นำเข้าภาพยนตร์ เจ้าของโรงภาพยนตร์ และผู้สร้างภาพยนตร์ให้มีคุณภาพและ[[ความรับผิดชอบต่อสังคม\|ความรับผิดชอบต่อสังคม]] พร้อมทั้งมีมาตรฐานการกำกับดูแลในหมู่วิชาชีพกันเอง โดยโปรดให้ค่อยๆ กวดขันและท้ายที่สุด โปรดเกล้าฯ ให้ตรา[[Media:[[ไฟล์:Thailand-film-act-2473.pdf]]\|พระราชบัญญัติภาพยนตร์ พ.ศ. ๒๔๗๓]] ขึ้น เพื่อเป็นกรอบควบคุมการปฏิบัติ <ref> พรทิพย์ ดีสมโชค. (๒๕๕๓) . แนวความคิดและวิธีการสื่อสารทางการเมืองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวระหว่าง พ.ศ. ๒๔๖๘ ถึง พ.ศ. ๒๔๗๗. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หน้า ๑๘๕-๑๙๔.</ref>

	== อ้างอิง ==		== อ้างอิง ==

Apirom เมื่อ 08:48, 11 พฤศจิกายน 2564

2021-11-11T08:48:09Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 15:48, 11 พฤศจิกายน 2564
บรรทัดที่ 46:		บรรทัดที่ 46:
	๓. การหลั่งไหลมาของกองถ่ายภาพยนตร์ต่างประเทศ ถ่ายทำบางฉากที่ไม่เหมาะสม		๓. การหลั่งไหลมาของกองถ่ายภาพยนตร์ต่างประเทศ ถ่ายทำบางฉากที่ไม่เหมาะสม

	พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ทรงมีแนวทางส่งเสริมให้ผู้นำเข้าภาพยนตร์ เจ้าของโรงภาพยนตร์ และผู้สร้างภาพยนตร์ให้มีคุณภาพและ[[ความรับผิดชอบต่อสังคม\|ความรับผิดชอบต่อสังคม]] พร้อมทั้งมีมาตรฐานการกำกับดูแลในหมู่วิชาชีพกันเอง โดยโปรดให้ค่อยๆ กวดขันและท้ายที่สุด โปรดเกล้าฯ ให้ตรา[[Thailand-film-act-2473.pdf\|พระราชบัญญัติภาพยนตร์ พ.ศ. ๒๔๗๓ ]]ขึ้น เพื่อเป็นกรอบควบคุมการปฏิบัติ <ref> พรทิพย์ ดีสมโชค. (๒๕๕๓) . แนวความคิดและวิธีการสื่อสารทางการเมืองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวระหว่าง พ.ศ. ๒๔๖๘ ถึง พ.ศ. ๒๔๗๗. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หน้า ๑๘๕-๑๙๔.</ref>		พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ทรงมีแนวทางส่งเสริมให้ผู้นำเข้าภาพยนตร์ เจ้าของโรงภาพยนตร์ และผู้สร้างภาพยนตร์ให้มีคุณภาพและ[[ความรับผิดชอบต่อสังคม\|ความรับผิดชอบต่อสังคม]] พร้อมทั้งมีมาตรฐานการกำกับดูแลในหมู่วิชาชีพกันเอง โดยโปรดให้ค่อยๆ กวดขันและท้ายที่สุด โปรดเกล้าฯ ให้ตรา[[Thailand-film-act-2473.pdf\|พระราชบัญญัติภาพยนตร์ พ.ศ. ๒๔๗๓]] ขึ้น เพื่อเป็นกรอบควบคุมการปฏิบัติ <ref> พรทิพย์ ดีสมโชค. (๒๕๕๓) . แนวความคิดและวิธีการสื่อสารทางการเมืองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวระหว่าง พ.ศ. ๒๔๖๘ ถึง พ.ศ. ๒๔๗๗. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หน้า ๑๘๕-๑๙๔.</ref>

	== อ้างอิง ==		== อ้างอิง ==

Apirom เมื่อ 08:44, 11 พฤศจิกายน 2564

2021-11-11T08:44:03Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 15:44, 11 พฤศจิกายน 2564
บรรทัดที่ 46:		บรรทัดที่ 46:
	๓. การหลั่งไหลมาของกองถ่ายภาพยนตร์ต่างประเทศ ถ่ายทำบางฉากที่ไม่เหมาะสม		๓. การหลั่งไหลมาของกองถ่ายภาพยนตร์ต่างประเทศ ถ่ายทำบางฉากที่ไม่เหมาะสม

	พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ทรงมีแนวทางส่งเสริมให้ผู้นำเข้าภาพยนตร์ เจ้าของโรงภาพยนตร์ และผู้สร้างภาพยนตร์ให้มีคุณภาพและ[[ความรับผิดชอบต่อสังคม\|ความรับผิดชอบต่อสังคม]] พร้อมทั้งมีมาตรฐานการกำกับดูแลในหมู่วิชาชีพกันเอง โดยโปรดให้ค่อยๆ กวดขันและท้ายที่สุด โปรดเกล้าฯ ให้ตรา[[~~พระราชบัญญัติภาพยนตร์_พ~~.~~ศ._๒๔๗๓~~\|พระราชบัญญัติภาพยนตร์ พ.ศ. ๒๔๗๓]] ขึ้น เพื่อเป็นกรอบควบคุมการปฏิบัติ <ref> พรทิพย์ ดีสมโชค. (๒๕๕๓) . แนวความคิดและวิธีการสื่อสารทางการเมืองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวระหว่าง พ.ศ. ๒๔๖๘ ถึง พ.ศ. ๒๔๗๗. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หน้า ๑๘๕-๑๙๔.</ref>		พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ทรงมีแนวทางส่งเสริมให้ผู้นำเข้าภาพยนตร์ เจ้าของโรงภาพยนตร์ และผู้สร้างภาพยนตร์ให้มีคุณภาพและ[[ความรับผิดชอบต่อสังคม\|ความรับผิดชอบต่อสังคม]] พร้อมทั้งมีมาตรฐานการกำกับดูแลในหมู่วิชาชีพกันเอง โดยโปรดให้ค่อยๆ กวดขันและท้ายที่สุด โปรดเกล้าฯ ให้ตรา[[Thailand-film-act-2473.pdf\|พระราชบัญญัติภาพยนตร์ พ.ศ. ๒๔๗๓ ]]ขึ้น เพื่อเป็นกรอบควบคุมการปฏิบัติ <ref> พรทิพย์ ดีสมโชค. (๒๕๕๓) . แนวความคิดและวิธีการสื่อสารทางการเมืองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวระหว่าง พ.ศ. ๒๔๖๘ ถึง พ.ศ. ๒๔๗๗. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หน้า ๑๘๕-๑๙๔.</ref>

	== อ้างอิง ==		== อ้างอิง ==

Apirom เมื่อ 09:12, 28 ตุลาคม 2564

2021-10-28T09:12:39Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 16:12, 28 ตุลาคม 2564
บรรทัดที่ 2:		บรรทัดที่ 2:


	'''ผู้เรียบเรียง : '''ม.ร.ว.พฤทธิสาณ ชุมพล		'''ผู้เรียบเรียง : '''ม.ร.ว.พฤทธิสาณ ชุมพล

	ศิริน โรจนสโรช<br/> '''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ : '''รองศาสตราจารย์ ดร.สนธิ เตชานันท์		ศิริน โรจนสโรช<br/> '''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ : '''รองศาสตราจารย์ ดร.สนธิ เตชานันท์

	----		----
บรรทัดที่ 30:		บรรทัดที่ 30:
	ภาพยนตร์บันเทิง มีการดำเนินเรื่อง ตามที่มีร่องรอยหลักฐานมีอย่างน้อยที่สุด ๔ เรื่อง ได้แก่ พระเจ้ากรุงจีน ชิงนาง ภาพยนตร์แนวจักรๆ วงศ์ๆ ที่ไม่ทราบชื่อ และแหวนวิเศษ		ภาพยนตร์บันเทิง มีการดำเนินเรื่อง ตามที่มีร่องรอยหลักฐานมีอย่างน้อยที่สุด ๔ เรื่อง ได้แก่ พระเจ้ากรุงจีน ชิงนาง ภาพยนตร์แนวจักรๆ วงศ์ๆ ที่ไม่ทราบชื่อ และแหวนวิเศษ

	เรื่อง[[พระเจ้ากรุงจีน\|พระเจ้ากรุงจีน]]เป็นภาพยนตร์แนวตลกล้อเลียน เป็นเรื่องของชาวตะวันตกที่ไปเข้าเฝ้าฯ พระเจ้า กรุงจีน แต่ไม่ยอมปฏิบัติตามธรรมเนียมจีน พระเจ้ากรุงจีนกริ้ว สั่งให้นำตัวไปประหารแต่เปลี่ยนพระทัยให้นำตัวมาเข้าเฝ้าฯใหม่ จึงกราบบังคมทูลเรื่องธรรมเนียมฝรั่งให้ทรงทราบ แต่เรื่องนี้ยังไม่ได้ทรงตัดต่อและ ประกอบคำบรรยาย เรื่อง[[~~แหวนวิเศษ~~\|แหวนวิเศษ]] เป็นภาพยนตร์บันเทิงที่ฟิล์มภาพยนตร์ยังคงสภาพมาถึงปัจจุบันอย่างสมบูรณ์ที่สุด และเป็นภาพยนตร์บันเทิงที่ทรงทำสำเร็จสมบูรณ์ เนื้อเรื่องกล่าวถึงนายคง ซึ่งมีภรรยาเป็นแม่หม้ายลูกติด นายคงไม่ชอบลูกเลี้ยงทั้ง 5 คน จึงพาลูกเลี้ยงไปปล่อยในป่า แต่ลูกเลี้ยงเดินพเนจรไปจนพบนางพรายน้ำ นางพรายน้ำมอบแหวนวิเศษ ซึ่งสามารถเนรมิตสิ่งที่ปรารถนาได้ทุกอย่าง ลูกๆ เดินมาพบพ่อเลี้ยง จึงเล่าเรื่องนางพรายน้ำและแหวนวิเศษให้พ่อเลี้ยงฟัง ต่อมาพ่อเลี้ยงจึงแอบขโมยแหวน แต่ถูกลูกจับได้จึงถูกสาปเป็นสุนัข แต่ด้วยความเมตตาของลูกคนเล็ก พ่อเลี้ยงจึงกลายเป็นคนดี แล้วทุกคนก็กลับบ้านอย่างมีความสุข ภาพยนตร์เรื่องนี้สอนคุณธรรมแก่เด็กคือให้รู้จักความดี ความชั่ว เช่น ความเมตตา การให้อภัย ความสามัคคีในกลุ่ม ความช่วยเหลือกันและกัน และสอนไม่ให้เชื่องมงายในอำนาจเร้นลับมากกว่าคำสอนของศาสนา		เรื่อง[[พระเจ้ากรุงจีน\|พระเจ้ากรุงจีน]]เป็นภาพยนตร์แนวตลกล้อเลียน เป็นเรื่องของชาวตะวันตกที่ไปเข้าเฝ้าฯ พระเจ้า กรุงจีน แต่ไม่ยอมปฏิบัติตามธรรมเนียมจีน พระเจ้ากรุงจีนกริ้ว สั่งให้นำตัวไปประหารแต่เปลี่ยนพระทัยให้นำตัวมาเข้าเฝ้าฯใหม่ จึงกราบบังคมทูลเรื่องธรรมเนียมฝรั่งให้ทรงทราบ แต่เรื่องนี้ยังไม่ได้ทรงตัดต่อและ ประกอบคำบรรยาย เรื่อง[[นิทานของลุง_“แหวนวิเศษ”\|แหวนวิเศษ ]]เป็นภาพยนตร์บันเทิงที่ฟิล์มภาพยนตร์ยังคงสภาพมาถึงปัจจุบันอย่างสมบูรณ์ที่สุด และเป็นภาพยนตร์บันเทิงที่ทรงทำสำเร็จสมบูรณ์ เนื้อเรื่องกล่าวถึงนายคง ซึ่งมีภรรยาเป็นแม่หม้ายลูกติด นายคงไม่ชอบลูกเลี้ยงทั้ง 5 คน จึงพาลูกเลี้ยงไปปล่อยในป่า แต่ลูกเลี้ยงเดินพเนจรไปจนพบนางพรายน้ำ นางพรายน้ำมอบแหวนวิเศษ ซึ่งสามารถเนรมิตสิ่งที่ปรารถนาได้ทุกอย่าง ลูกๆ เดินมาพบพ่อเลี้ยง จึงเล่าเรื่องนางพรายน้ำและแหวนวิเศษให้พ่อเลี้ยงฟัง ต่อมาพ่อเลี้ยงจึงแอบขโมยแหวน แต่ถูกลูกจับได้จึงถูกสาปเป็นสุนัข แต่ด้วยความเมตตาของลูกคนเล็ก พ่อเลี้ยงจึงกลายเป็นคนดี แล้วทุกคนก็กลับบ้านอย่างมีความสุข ภาพยนตร์เรื่องนี้สอนคุณธรรมแก่เด็กคือให้รู้จักความดี ความชั่ว เช่น ความเมตตา การให้อภัย ความสามัคคีในกลุ่ม ความช่วยเหลือกันและกัน และสอนไม่ให้เชื่องมงายในอำนาจเร้นลับมากกว่าคำสอนของศาสนา

	== ทรงสนับสนุนกิจการภาพยนตร์ไทย ==		== ทรงสนับสนุนกิจการภาพยนตร์ไทย ==

Apirom เมื่อ 10:15, 19 พฤษภาคม 2560

2017-05-19T10:15:23Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Suksan: หน้าที่ถูกสร้างด้วย 'พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสนพระราช...'

2016-03-24T02:58:48Z

หน้าที่ถูกสร้างด้วย 'พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสนพระราช...'

หน้าใหม่

[[พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว]]ทรงสนพระราชหฤทัยเรื่องการถ่ายรูปมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ในคราวการประกวดรูปถ่ายในงานวัดเบญจมบพิตร เมื่อ พ.ศ. ๒๔๔๘ ทรงส่งรูปภาพ ชื่อว่า “รูปตื่น” เข้าประกวดและได้รับรางวัลเหรียญทองแดง เมื่อเจริญพระชนม์ขึ้น ได้เสด็จพระราชดำเนินต่างประเทศหลายแห่ง เช่น อังกฤษ ฝรั่งเศส เป็นต้น ได้ทรงซื้อกล้องถ่ายภาพนิ่ง กล้องถ่ายภาพยนตร์ กล้องถ่ายภาพสามมิติ และกล้องแบบถ้ำมอง

==ทรงสนพระราชหฤทัยการถ่ายภาพยนตร์ ==

ในปีที่ทรงพระราชสมภพ พ.ศ. ๒๔๓๖ เป็นปีที่โทมัส เอดิสันผลิตเครื่องฉายภาพยนตร์แบบถ้ำมองหรือ คิเนโตสโคปออกจำหน่าย ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการผลิตเครื่องฉายภาพยนตร์ในโลก

พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสนพระราชหฤทัยภาพยนตร์ และโปรดทอดพระเนตรภาพยนตร์ แต่ก็ไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจนว่าเมื่อทรงพระเยาว์นั้น ทอดพระเนตรภาพยนตร์บ่อยเท่าใด และเรื่องอะไร แต่ในราชสำนักรัชกาลที่ ๕ มีการฉายภาพยนตร์จากต่างประเทศแล้ว จึงน่าจะได้ทอดพระเนตรด้วย ระหว่างที่ทรงศึกษาที่ประเทศอังกฤษ พ.ศ. ๒๔๔๘-๒๔๕๗ เป็นช่วงที่ภาพยนตร์ได้รับความนิยมในต่างประเทศมาก น่าจะได้ทอดพระเนตรหลายเรื่อง แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานว่าในช่วงรัชกาลที่ ๖ ได้ทอดพระเนตรภาพยนตร์อะไรหรือทรงริเริ่มการถ่ายภาพยนตร์อะไรบ้าง แต่อย่างไรก็ตามเมื่อทรงครองราชย์แล้วนับได้ว่าเป็นพระเจ้าแผ่นดินพระองค์แรกที่เป็นนักถ่ายภาพยนตร์สมัครเล่น

ใน พ.ศ. ๒๔๖๓ เสด็จฯ ไปทรงศึกษาวิชาทหารที่โรงเรียนเสนาธิการฝรั่งเศส เมื่อเสด็จฯ กลับในพ.ศ. ๒๔๖๗ ทรงแวะสหรัฐอเมริกา ได้ทอดพระเนตรโรงถ่ายภาพยนตร์ที่ฮอลลีวู้ด และทรงคุ้นเคยกับผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ นักแสดง เช่น ดักลาส แฟร์แบ้งก์ส จูเนียร์ และแมรี่ ปิคฟอร์ด ภรรยาซึ่งเป็นหุ้นส่วนก่อตั้งบริษัทยูไนเต็ด อาร์ติส โรงถ่ายภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียง

ในการทรงถ่ายภาพยนตร์ ทรงได้รับคำแนะนำจาก[[พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน]] ซึ่งโปรดการถ่ายภาพยนตร์เช่นกันและทรงเป็นผู้บัญชาการกรมรถไฟหลวงที่มีหน้าที่ผลิตภาพยนตร์ของรัฐบาล ในการถ่ายภาพยนตร์ ต้องมีการเตรียมฟิล์มดิบ อุปกรณ์ สถานที่ การล้างฟิล์ม พิมพ์ฟิล์ม ตัดต่อ เขียนอักษรคำบรรยายประกอบหนังเงียบซึ่งทรงพระราชนิพนธ์เอง บางทีก็จัดฉาก เครื่องแต่งกาย ซ้อมการแสดง ภาพยนตร์ส่วนพระองค์นี้ระยะแรกเรียกว่า “[[ภาพยนตร์ทรงถ่าย]]” ต่อมาเปลี่ยนเป็น “[[ภาพยนตร์อัมพร]]” ตามนามของพระที่นั่งอัมพรสถาน ที่ประทับ บางส่วนทรงถ่ายเอง บางส่วนโปรดเกล้าฯ ให้ผู้อื่นหรือกรมรถไฟหลวงถ่าย มีทั้งสารคดี ซึ่งให้ความรู้ต่างๆ เช่น พระราชพิธี ประเพณี และบันเทิงคดี

==เนื้อหาของภาพยนตร์อัมพร==

ภาพยนตร์สารคดี เช่น เรื่องนาลิวันรำเขนง ทรงถ่ายที่[[พระที่นั่งอัมพรสถาน]] มีการแต่งกายผู้รำเหมือนพิธีโล้ชิงช้า ภาพยนตร์การรำมอญ ทรงถ่ายเมื่อเสด็จฯ ปากลัด (ข่าวศรีกรุง ๑๑ ก.พ. ๒๔๗๓) บางเรื่องก็ทรงถ่ายไว้ทอดพระเนตรในกลุ่มผู้ใกล้ชิด เช่นเรื่อง ภัตกรเรือนต้น

ภาพยนตร์ที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ไทยอีกเรื่องหนึ่งคือ พระราชพิธีเฉลิมพระนคร ๑๕๐ ปี ซึ่งจัดในเดือนเมษายน พ.ศ. ๒๔๗๕ เป็นบันทึกภาพและข้อมูลพิธีฉลอง เช่น การเปิด[[สะพานพระพุทธยอดฟ้า]] และขบวนเสด็จฯ ข้ามสะพาน การเปิด[[พระบรมราชานุสาวรีย์รัชกาลที่ ๑]] พิธีบวงสรวงสมเด็จพระบุรพมหากษัตริยาธิราชที่พระนครศรีอยุธยา มีพระสุรเสียงพระราชดำรัสในพิธีบวงสรวง

ภาพยนตร์อัมพร ซึ่งทรงถ่ายด้วยพระองค์เองบางส่วน ยังมีที่บันทึกการเสด็จประพาสในต่างประเทศด้วย เช่นที่สิงคโปร์ ชวา และบาหลี ในพ.ศ. ๒๔๗๒ และที่อินโดจีนของฝรั่งเศส (เวียดนาม และกัมพูชาในปัจจุบัน) ในพ.ศ. ๒๔๗๓ ที่ชวานั้น เป็นที่น่าสังเกตมากว่าทรงบันทึกเรื่องราวที่สลักบนหิน ณ โบราณสถานปรัมบานันและบุโรพุทโธไว้อย่างละเอียดละออ แสดงถึงความสนพระราชหฤทัยในโบราณคดี

ภาพยนตร์บันเทิง มีการดำเนินเรื่อง ตามที่มีร่องรอยหลักฐานมีอย่างน้อยที่สุด ๔ เรื่อง ได้แก่ พระเจ้ากรุงจีน ชิงนาง ภาพยนตร์แนวจักรๆ วงศ์ๆ ที่ไม่ทราบชื่อ และแหวนวิเศษ

เรื่อง[[พระเจ้ากรุงจีน]]เป็นภาพยนตร์แนวตลกล้อเลียน เป็นเรื่องของชาวตะวันตกที่ไปเข้าเฝ้าฯ พระเจ้า กรุงจีน แต่ไม่ยอมปฏิบัติตามธรรมเนียมจีน พระเจ้ากรุงจีนกริ้ว สั่งให้นำตัวไปประหารแต่เปลี่ยนพระทัยให้นำตัวมาเข้าเฝ้าฯใหม่ จึงกราบบังคมทูลเรื่องธรรมเนียมฝรั่งให้ทรงทราบ แต่เรื่องนี้ยังไม่ได้ทรงตัดต่อและ ประกอบคำบรรยาย เรื่อง[[แหวนวิเศษ]] เป็นภาพยนตร์บันเทิงที่ฟิล์มภาพยนตร์ยังคงสภาพมาถึงปัจจุบันอย่างสมบูรณ์ที่สุด และเป็นภาพยนตร์บันเทิงที่ทรงทำสำเร็จสมบูรณ์ เนื้อเรื่องกล่าวถึงนายคง ซึ่งมีภรรยาเป็นแม่หม้ายลูกติด นายคงไม่ชอบลูกเลี้ยงทั้ง 5 คน จึงพาลูกเลี้ยงไปปล่อยในป่า แต่ลูกเลี้ยงเดินพเนจรไปจนพบนางพรายน้ำ นางพรายน้ำมอบแหวนวิเศษ ซึ่งสามารถเนรมิตสิ่งที่ปรารถนาได้ทุกอย่าง ลูกๆ เดินมาพบพ่อเลี้ยง จึงเล่าเรื่องนางพรายน้ำและแหวนวิเศษให้พ่อเลี้ยงฟัง ต่อมาพ่อเลี้ยงจึงแอบขโมยแหวน แต่ถูกลูกจับได้จึงถูกสาปเป็นสุนัข แต่ด้วยความเมตตาของลูกคนเล็ก พ่อเลี้ยงจึงกลายเป็นคนดี แล้วทุกคนก็กลับบ้านอย่างมีความสุข ภาพยนตร์เรื่องนี้สอนคุณธรรมแก่เด็กคือให้รู้จักความดี ความชั่ว เช่น ความเมตตา การให้อภัย ความสามัคคีในกลุ่ม ความช่วยเหลือกันและกัน และสอนไม่ให้เชื่องมงายในอำนาจเร้นลับมากกว่าคำสอนของศาสนา

==ทรงสนับสนุนกิจการภาพยนตร์ไทย ==

พระองค์ไม่ได้เพียงแต่ทรงถ่ายภาพยนตร์เป็นการส่วนพระองค์เท่านั้น ยังได้ทรงสนับสนุนกิจการภาพยนตร์ในประเทศด้วย ในพ.ศ. ๒๔๗๓ โปรดเกล้าฯ ให้มีการประชุมนักถ่ายภาพยนตร์สมัครเล่นแล้วก่อตั้ง[[สมาคมภาพยนตร์สมัครเล่นแห่งสยาม]] (Amateur Cinema Association of Siam – A.C.A.S) เป็นสมาคมในพระบรมราชูปถัมภ์ มีสำนักงานอยู่ในบริเวณ[[สวนจิตรลดา]] สมาชิกประชุมกันเดือนละครั้ง เพื่อนำภาพยนตร์ฝีมือของตนไปฉายให้ได้ติชมกัน ทำนอง “เพื่อนช่วยเพื่อน” โปรดเกล้าฯ ให้ทำแหนบหรือเข็มชนิดหนึ่งด้วยทองคำแบบตราอาร์ม มีอักษรลงยาในวงตราว่า “ส.ภ.ส.” เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแนวตั้ง มีพระมหามงกุฎอยู่เบื้องบนตัวอักษร ในกรอบสี่เหลี่ยมตัดกันคล้ายแผ่นฟิล์มภาพยนตร์ ในการประชุมครั้งหนึ่ง ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้นำภาพยนตร์อัมพรของหลวง เรื่องการเสด็จประพาสเกาะบาหลีออกฉาย และยังได้เสด็จฯ พระราชทานคำอธิบายเป็นตอนๆ โดยตลอดด้วย ซึ่งมีรายงานว่า “พระราชกระแส แจ่มใสไพเราะ และยังพระราชทานความขบขันอีกหลายตอน” <ref> โดม สุขวงศ์. (๒๕๓๗). พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ กับภาพยนตร์ ในเอกสารประกอบการประชุมวิชาการ เรื่อง สังคมไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว จัดโดย สถาบันไทยคดีศึกษาและฝ่ายวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วันที่ ๗-๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๗ . หน้า ๑๔-๑๘. </ref>

สำหรับภาพยนตร์ที่จะออกฉายแก่สาธารณชนในโรงนั้น ทอดพระเนตรภาพยนตร์ก่อนการฉายในกรณีที่ผลิตในประเทศไทย และพระราชทานคำแนะนำแก่ผู้สร้าง เช่น ภาพยนตร์โชคสองชั้น ภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่สร้างโดยคนไทยคือกลุ่มกรุงเทพภาพยนตร์บริษัท เมื่อบริษัทภาพยนตร์พัฒนากรทดลองผลิตภาพยนตร์เสียง ได้ทูลเกล้าฯ ถวายเพื่อทอดพระเนตรก่อน ต่อมาจึงเกิดภาพยนตร์ไทยมีเสียงเรื่องแรกคือ หลงทาง ฉายวันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๔๗๕ นอกจากนั้น ยังพระราชทานเงินสร้างโรงภาพยนตร์[[ศาลาเฉลิมกรุง]]ซึ่งเปิดให้ประชาชนชมภาพยนตร์รอบปฐมฤกษ์คือ เรื่องมหาภัยใต้ทะเลเมื่อวันที่ ๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๗๖

ในทางพระบรมราโชบาย เพื่อสนองตอบต่อสภาวการณ์ ๓ อย่าง คือ

๑.การฉายภาพยนตร์จากต่างประเทศที่มีเนื้อหาสอนกลเม็ดแก่โจรผู้ร้ายหรือบ่มเพาะความคิดทางการเมืองและอุปนิสัยของพลเมืองในทางที่เสื่อมเสียต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรม

๒. สภาพของโรงภาพยนตร์ที่ไม่มีความสะอาดหรือมาตรการรักษาความปลอดภัยจากเพลิงไหม้

๓. การหลั่งไหลมาของกองถ่ายภาพยนตร์ต่างประเทศ ถ่ายทำบางฉากที่ไม่เหมาะสม

พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ทรงมีแนวทางส่งเสริมให้ผู้นำเข้าภาพยนตร์ เจ้าของโรงภาพยนตร์ และผู้สร้างภาพยนตร์ให้มีคุณภาพและ[[ความรับผิดชอบต่อสังคม]] พร้อมทั้งมีมาตรฐานการกำกับดูแลในหมู่วิชาชีพกันเอง โดยโปรดให้ค่อยๆ กวดขันและท้ายที่สุด โปรดเกล้าฯ ให้ตรา[[พระราชบัญญัติภาพยนตร์ พ.ศ. ๒๔๗๓]] ขึ้น เพื่อเป็นกรอบควบคุมการปฏิบัติ <ref> พรทิพย์ ดีสมโชค. (๒๕๕๓) . แนวความคิดและวิธีการสื่อสารทางการเมืองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวระหว่าง พ.ศ. ๒๔๖๘ ถึง พ.ศ. ๒๔๗๗. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หน้า ๑๘๕-๑๙๔.</ref>

==อ้างอิง==
<references/>

==บรรณานุกรม ==

โดม สุขวงศ์. (๒๕๓๔). หลงทาง: หนังไทยพูดได้เรื่องแรกเฉลิมฉลองกรุงเพทฯ ๑๕๐ปี. ความรู้คือประทีป ๒, ๗-๑๕.

โดม สุขวงศ์. (๒๕๓๗). พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ กับภาพยนตร์ ในเอกสารประกอบการประชุมวิชาการ เรื่อง สังคมไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว จัดโดย สถาบันไทยคดีศึกษาและฝ่ายวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วันที่ ๗-๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๗.

โดม สุขวงศ์. (๒๕๓๘). พบโชคสองชั้น: หนังไทยเรื่องแรก. ศิลปวัฒนธรรม ๑๖ (๑๒), ๒๐๘-๒๑๓.

โดม สุขวงศ์. (๒๕๓๙). พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ กับภาพยนตร์. กรุงเทพฯ: ต้นอ้อ แกรมมี่. นิทานของลุงเรื่อง “แหวนวิเศษ” ภาพยนตร์ฝีพระหัตถ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และภาพยนตร์
พุทธประวัติ “บุรพประทีป”. (๒๕๓๐). กรุงเทพฯ: มูลนิธิหนังไทย หอภาพยนตร์แห่งชาติ กรมศิลปากร.

พรทิพย์ ดีสมโชค. (๒๕๕๓). แนวความคิดและวิธีการสื่อสารทางการเมืองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ระหว่าง พ.ศ. ๒๔๖๘ ถึง พ.ศ. ๒๔๗๗. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ศักดา ศิริพันธุ์. (๒๕๓๕). พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวกับการถ่ายรูป ใน กษัตริย์ & กล้องวิวัฒนาการการถ่ายภาพในประเทศไทย พ.ศ. ๒๓๘๘-๒๕๓๕. กรุงเทพ ฯ : ด่านสุทธาการพิมพ์.

[[หมวดหมู่:พระราชประวัติและพระราชกรณียกิจ]]