พระราชธรรมนิเทศ - ประวัติรุ่นแก้ไข

Panu เมื่อ 05:53, 12 มกราคม 2553

2010-01-12T05:53:59Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 12:53, 12 มกราคม 2553
บรรทัดที่ 5:		บรรทัดที่ 5:
	----		----

	บุคลที่เข้ามาดำรงตำแหน่ง[[ประธานสภาผู้แทนราษฎร]]ของไทยแต่ละยุคสมัยนอกเหนือจากการมีประสบการณ์ทางการเมืองที่เป็นหัวใจสำคัญแล้ว แต่ละคนอาจจะมีพื้นฐานความรู้ความสามารถที่แตกต่างกัน ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านได้สร้างสีสันเกิดขึ้นจนเป็นเสน่ห์ของการใช้อำนาจในตำแหน่งของบุคคลที่น่าสนใจยิ่ง และหากจะพิจารณาว่าในบรรดาผู้ที่เคยดำรงตำแหน่งประธานสภาผู้แทนราษฎรของไทยที่เป็นผู้เชี่ยวชาญทางภาษาไทยแล้วมีจำนวนไม่มากนัก ~~และ“นายเพียร ราชธรรมนิเทศ”~~ หรือ “พระราชธรรมนิเทศ” คือหนึ่งในจำนวนนั้น และถือว่าเป็นปราชญ์ภาษาไทยแห่งยุคสมัยเชื่อผู้นำชาติพ้นภัย [[แปลก พิบูลสงคราม\|จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] อย่างแท้จริง		บุคลที่เข้ามาดำรงตำแหน่ง[[ประธานสภาผู้แทนราษฎร]]ของไทยแต่ละยุคสมัยนอกเหนือจากการมีประสบการณ์ทางการเมืองที่เป็นหัวใจสำคัญแล้ว แต่ละคนอาจจะมีพื้นฐานความรู้ความสามารถที่แตกต่างกัน ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านได้สร้างสีสันเกิดขึ้นจนเป็นเสน่ห์ของการใช้อำนาจในตำแหน่งของบุคคลที่น่าสนใจยิ่ง และหากจะพิจารณาว่าในบรรดาผู้ที่เคยดำรงตำแหน่งประธานสภาผู้แทนราษฎรของไทยที่เป็นผู้เชี่ยวชาญทางภาษาไทยแล้วมีจำนวนไม่มากนัก และ“นาย[[เพียร ราชธรรมนิเทศ]]” หรือ “พระราชธรรมนิเทศ” คือหนึ่งในจำนวนนั้น และถือว่าเป็นปราชญ์ภาษาไทยแห่งยุคสมัยเชื่อผู้นำชาติพ้นภัย [[แปลก พิบูลสงคราม\|จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] อย่างแท้จริง

	==ปฐมวัย==		==ปฐมวัย==

Panu เมื่อ 04:19, 14 ธันวาคม 2552

2009-12-14T04:19:46Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 11:19, 14 ธันวาคม 2552
บรรทัดที่ 31:		บรรทัดที่ 31:
	ความใกล้ชิดสนิทสนมกับ[[แปลก พิบูลสงคราม\|จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] ผู้มีอำนาจในขณะนั้น ทำให้นายเพียร ราชธรรมนิเทศ เข้าไปมีบทบาทและมีส่วนร่วมทุกด้าน หนึ่งในผลงานที่สานต่ออำนาจให้แก่ท่านผู้นำนั้นก็คือ การร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พุทธศักราช 2492) และการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักไทย พุทธศักราช 2475 เพื่อจัดวางอำนาจใหม่ให้แก่จอมพล ป พิบูลสงคราม ในปี 2495		ความใกล้ชิดสนิทสนมกับ[[แปลก พิบูลสงคราม\|จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] ผู้มีอำนาจในขณะนั้น ทำให้นายเพียร ราชธรรมนิเทศ เข้าไปมีบทบาทและมีส่วนร่วมทุกด้าน หนึ่งในผลงานที่สานต่ออำนาจให้แก่ท่านผู้นำนั้นก็คือ การร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พุทธศักราช 2492) และการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักไทย พุทธศักราช 2475 เพื่อจัดวางอำนาจใหม่ให้แก่จอมพล ป พิบูลสงคราม ในปี 2495

	เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2490 “คณะผู้บริหารประเทศชั่วคราว” ซึ่งมี[[ผิน ชุณหะวัณ\|พลโท ผิน ชุณหะวัณ]] เป็นผู้นำกระทำการยึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาล[[หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์]] แห่งพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ที่อุดมการณ์ทางการเมืองเดียวกับพรรคสหชีพ ของกลุ่ม[[หลวงประดิษฐมนูธรรม]] การยึดอำนาจครั้งนี้นับเป็นการสิ้นสุดอำนาจของคณะราษฎรฝ่ายพลเรือน และเป็นยุคเริ่มต้นของการใช้อำนาจนิยมทุกรูปแบบเพื่อปูทางไปสู่อำนาจของคณะปฏิวัติในต้นปีกึ่งพุทธกาล โดยการยกเลิกรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 ซึ่งมีสาระสำคัญคือ ~~“อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย”~~ อย่างแท้จริง กล่าวคือ ให้รัฐสภาเป็นแบบสภาคู่ ประกอบด้วยสภาผู้แทน และ[[พฤฒสภา]] สมาชิกของทั้งสองสภาให้มาจาก[[การเลือกตั้ง]]ของราษฎร หมายความว่า เสนาอำมาตย์ทั้งหลายที่เคยได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่สอง ก็จะไม่มีโอกาสเข้ามาใช้อำนาจแทนปวงชนชาวไทยได้อีกต่อไป เมื่อประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉะบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490 จึงได้จัดวางโครงสร้างของรัฐสภาเสียใหม่ แม้ว่าจะยังคงเป็นแบบสภาคู่ แต่ให้[[สภาผู้แทนราษฎร\|สภาผู้แทน]] มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งของราษฎร และ[[วุฒิสภา]] มีสมาชิกมาจากการแต่งตั้งของ[[พระมหากษัตริย์]] รัฐธรรมนูญนี้มีสถานะบังคับใช้ “ชั่วคราว” เพื่อรอการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ใช้บังคับเป็นการถาวรต่อไป และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ ได้เข้ามามีบทบาทในการจัดทำ[[รัฐธรรมนูญ]]ตรงนี้นี่เอง		เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2490 “คณะผู้บริหารประเทศชั่วคราว” ซึ่งมี[[ผิน ชุณหะวัณ\|พลโท ผิน ชุณหะวัณ]] เป็นผู้นำกระทำการยึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาล[[หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์]] แห่งพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ที่อุดมการณ์ทางการเมืองเดียวกับพรรคสหชีพ ของกลุ่ม[[หลวงประดิษฐมนูธรรม]] การยึดอำนาจครั้งนี้นับเป็นการสิ้นสุดอำนาจของคณะราษฎรฝ่ายพลเรือน และเป็นยุคเริ่มต้นของการใช้อำนาจนิยมทุกรูปแบบเพื่อปูทางไปสู่อำนาจของคณะปฏิวัติในต้นปีกึ่งพุทธกาล โดยการยกเลิกรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 ซึ่งมีสาระสำคัญคือ “[[อำนาจอธิปไตย]]เป็นของปวงชนชาวไทย” อย่างแท้จริง กล่าวคือ ให้รัฐสภาเป็นแบบสภาคู่ ประกอบด้วยสภาผู้แทน และ[[พฤฒสภา]] สมาชิกของทั้งสองสภาให้มาจาก[[การเลือกตั้ง]]ของราษฎร หมายความว่า เสนาอำมาตย์ทั้งหลายที่เคยได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่สอง ก็จะไม่มีโอกาสเข้ามาใช้อำนาจแทนปวงชนชาวไทยได้อีกต่อไป เมื่อประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉะบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490 จึงได้จัดวางโครงสร้างของรัฐสภาเสียใหม่ แม้ว่าจะยังคงเป็นแบบสภาคู่ แต่ให้[[สภาผู้แทนราษฎร\|สภาผู้แทน]] มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งของราษฎร และ[[วุฒิสภา]] มีสมาชิกมาจากการแต่งตั้งของ[[พระมหากษัตริย์]] รัฐธรรมนูญนี้มีสถานะบังคับใช้ “ชั่วคราว” เพื่อรอการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ใช้บังคับเป็นการถาวรต่อไป และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ ได้เข้ามามีบทบาทในการจัดทำ[[รัฐธรรมนูญ]]ตรงนี้นี่เอง

	ในปี พ.ศ. 2491 ได้จัดตั้ง[[สภาร่างรัฐธรรมนูญ]]ขึ้นเพื่อทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับถาวร ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 40 คน โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญได้จัดโครงสร้างการทำงานออกเป็นคณะ กรรมาธิการ 5 คณะ หนึ่งในนั้นคือ คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญประกอบด้วยกรรมาธิการ 9 คน มี[[เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศร์]] [[ประธานวุฒิสภา]] เป็นประธาน มีนายหยุด แสงอุทัย เป็นเลขานุการ และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ เป็นหนึ่งในคณะกรรมาธิการนี้ด้วย คณะกรรมาธิการนี้ถือว่ามีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางการเมืองการปกครองของประเทศ เพราะเมื่อยกร่างอย่างไรเสนอเข้าสู่การพิจารณาของสภาร่างรัฐธรรมนูญ (แต่ทำหน้าที่คล้ายกับกรรมาธิการ) ก็ยากยิ่งที่จะมีผู้ใดคัดค้าน เพราะบุคคลที่จัดวางไว้สำหรับชี้แจงนอกจาก 3 คนดังกล่าวแล้ว ยังประกอบด้วย (1) พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (2) พระยาศรีวิสารวาจา (3) พระยาเทพวิทุรพหุลศรุตาบดี (4) [[เสนีย์ ปราโมช\|หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช]] (5) หลวงประกอบนิติสาร และ (6) นายสุวิชช์ พันธุ์เศรษฐ บุคคลเหล่านี้ล้วนเป็นปรมาจารย์ทางกฎหมายของประเทศทั้งสิ้น เมื่อสภาร่างรัฐธรรมนูญร่างเสร็จแล้ว ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492		ในปี พ.ศ. 2491 ได้จัดตั้ง[[สภาร่างรัฐธรรมนูญ]]ขึ้นเพื่อทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับถาวร ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 40 คน โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญได้จัดโครงสร้างการทำงานออกเป็นคณะ กรรมาธิการ 5 คณะ หนึ่งในนั้นคือ คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญประกอบด้วยกรรมาธิการ 9 คน มี[[เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศร์]] [[ประธานวุฒิสภา]] เป็นประธาน มีนายหยุด แสงอุทัย เป็นเลขานุการ และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ เป็นหนึ่งในคณะกรรมาธิการนี้ด้วย คณะกรรมาธิการนี้ถือว่ามีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางการเมืองการปกครองของประเทศ เพราะเมื่อยกร่างอย่างไรเสนอเข้าสู่การพิจารณาของสภาร่างรัฐธรรมนูญ (แต่ทำหน้าที่คล้ายกับกรรมาธิการ) ก็ยากยิ่งที่จะมีผู้ใดคัดค้าน เพราะบุคคลที่จัดวางไว้สำหรับชี้แจงนอกจาก 3 คนดังกล่าวแล้ว ยังประกอบด้วย (1) พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (2) พระยาศรีวิสารวาจา (3) พระยาเทพวิทุรพหุลศรุตาบดี (4) [[เสนีย์ ปราโมช\|หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช]] (5) หลวงประกอบนิติสาร และ (6) นายสุวิชช์ พันธุ์เศรษฐ บุคคลเหล่านี้ล้วนเป็นปรมาจารย์ทางกฎหมายของประเทศทั้งสิ้น เมื่อสภาร่างรัฐธรรมนูญร่างเสร็จแล้ว ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492

Panu: /* บทบาทในการร่างรัฐธรรมนูญ */

2009-11-27T08:11:36Z

บทบาทในการร่างรัฐธรรมนูญ

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 15:11, 27 พฤศจิกายน 2552
บรรทัดที่ 31:		บรรทัดที่ 31:
	ความใกล้ชิดสนิทสนมกับ[[แปลก พิบูลสงคราม\|จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] ผู้มีอำนาจในขณะนั้น ทำให้นายเพียร ราชธรรมนิเทศ เข้าไปมีบทบาทและมีส่วนร่วมทุกด้าน หนึ่งในผลงานที่สานต่ออำนาจให้แก่ท่านผู้นำนั้นก็คือ การร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พุทธศักราช 2492) และการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักไทย พุทธศักราช 2475 เพื่อจัดวางอำนาจใหม่ให้แก่จอมพล ป พิบูลสงคราม ในปี 2495		ความใกล้ชิดสนิทสนมกับ[[แปลก พิบูลสงคราม\|จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] ผู้มีอำนาจในขณะนั้น ทำให้นายเพียร ราชธรรมนิเทศ เข้าไปมีบทบาทและมีส่วนร่วมทุกด้าน หนึ่งในผลงานที่สานต่ออำนาจให้แก่ท่านผู้นำนั้นก็คือ การร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พุทธศักราช 2492) และการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักไทย พุทธศักราช 2475 เพื่อจัดวางอำนาจใหม่ให้แก่จอมพล ป พิบูลสงคราม ในปี 2495

	เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2490 “คณะผู้บริหารประเทศชั่วคราว” ซึ่งมี[[ผิน ชุณหะวัณ\|พลโท ผิน ชุณหะวัณ]] เป็นผู้นำกระทำการยึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาล[[หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์]] แห่งพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ที่อุดมการณ์ทางการเมืองเดียวกับพรรคสหชีพ ของกลุ่ม[[หลวงประดิษฐมนูธรรม]] การยึดอำนาจครั้งนี้นับเป็นการสิ้นสุดอำนาจของคณะราษฎรฝ่ายพลเรือน และเป็นยุคเริ่มต้นของการใช้อำนาจนิยมทุกรูปแบบเพื่อปูทางไปสู่อำนาจของคณะปฏิวัติในต้นปีกึ่งพุทธกาล โดยการยกเลิกรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 ซึ่งมีสาระสำคัญคือ “อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย” อย่างแท้จริง กล่าวคือ ให้รัฐสภาเป็นแบบสภาคู่ ประกอบด้วยสภาผู้แทน ~~และพฤฒสภา~~ สมาชิกของทั้งสองสภาให้มาจาก[[การเลือกตั้ง]]ของราษฎร หมายความว่า เสนาอำมาตย์ทั้งหลายที่เคยได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่สอง ก็จะไม่มีโอกาสเข้ามาใช้อำนาจแทนปวงชนชาวไทยได้อีกต่อไป เมื่อประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉะบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490 จึงได้จัดวางโครงสร้างของรัฐสภาเสียใหม่ แม้ว่าจะยังคงเป็นแบบสภาคู่ แต่ให้[[สภาผู้แทนราษฎร\|สภาผู้แทน]] มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งของราษฎร และ[[วุฒิสภา]] มีสมาชิกมาจากการแต่งตั้งของ[[พระมหากษัตริย์]] รัฐธรรมนูญนี้มีสถานะบังคับใช้ “ชั่วคราว” เพื่อรอการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ใช้บังคับเป็นการถาวรต่อไป และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ ได้เข้ามามีบทบาทในการจัดทำ[[รัฐธรรมนูญ]]ตรงนี้นี่เอง		เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2490 “คณะผู้บริหารประเทศชั่วคราว” ซึ่งมี[[ผิน ชุณหะวัณ\|พลโท ผิน ชุณหะวัณ]] เป็นผู้นำกระทำการยึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาล[[หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์]] แห่งพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ที่อุดมการณ์ทางการเมืองเดียวกับพรรคสหชีพ ของกลุ่ม[[หลวงประดิษฐมนูธรรม]] การยึดอำนาจครั้งนี้นับเป็นการสิ้นสุดอำนาจของคณะราษฎรฝ่ายพลเรือน และเป็นยุคเริ่มต้นของการใช้อำนาจนิยมทุกรูปแบบเพื่อปูทางไปสู่อำนาจของคณะปฏิวัติในต้นปีกึ่งพุทธกาล โดยการยกเลิกรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 ซึ่งมีสาระสำคัญคือ “อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย” อย่างแท้จริง กล่าวคือ ให้รัฐสภาเป็นแบบสภาคู่ ประกอบด้วยสภาผู้แทน และ[[พฤฒสภา]] สมาชิกของทั้งสองสภาให้มาจาก[[การเลือกตั้ง]]ของราษฎร หมายความว่า เสนาอำมาตย์ทั้งหลายที่เคยได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่สอง ก็จะไม่มีโอกาสเข้ามาใช้อำนาจแทนปวงชนชาวไทยได้อีกต่อไป เมื่อประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉะบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490 จึงได้จัดวางโครงสร้างของรัฐสภาเสียใหม่ แม้ว่าจะยังคงเป็นแบบสภาคู่ แต่ให้[[สภาผู้แทนราษฎร\|สภาผู้แทน]] มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งของราษฎร และ[[วุฒิสภา]] มีสมาชิกมาจากการแต่งตั้งของ[[พระมหากษัตริย์]] รัฐธรรมนูญนี้มีสถานะบังคับใช้ “ชั่วคราว” เพื่อรอการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ใช้บังคับเป็นการถาวรต่อไป และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ ได้เข้ามามีบทบาทในการจัดทำ[[รัฐธรรมนูญ]]ตรงนี้นี่เอง

	ในปี พ.ศ. 2491 ได้จัดตั้ง[[สภาร่างรัฐธรรมนูญ]]ขึ้นเพื่อทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับถาวร ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 40 คน โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญได้จัดโครงสร้างการทำงานออกเป็นคณะ กรรมาธิการ 5 คณะ หนึ่งในนั้นคือ คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญประกอบด้วยกรรมาธิการ 9 คน มี[[เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศร์]] [[ประธานวุฒิสภา]] เป็นประธาน มีนายหยุด แสงอุทัย เป็นเลขานุการ และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ เป็นหนึ่งในคณะกรรมาธิการนี้ด้วย คณะกรรมาธิการนี้ถือว่ามีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางการเมืองการปกครองของประเทศ เพราะเมื่อยกร่างอย่างไรเสนอเข้าสู่การพิจารณาของสภาร่างรัฐธรรมนูญ (แต่ทำหน้าที่คล้ายกับกรรมาธิการ) ก็ยากยิ่งที่จะมีผู้ใดคัดค้าน เพราะบุคคลที่จัดวางไว้สำหรับชี้แจงนอกจาก 3 คนดังกล่าวแล้ว ยังประกอบด้วย (1) พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (2) พระยาศรีวิสารวาจา (3) พระยาเทพวิทุรพหุลศรุตาบดี (4) [[เสนีย์ ปราโมช\|หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช]] (5) หลวงประกอบนิติสาร และ (6) นายสุวิชช์ พันธุ์เศรษฐ บุคคลเหล่านี้ล้วนเป็นปรมาจารย์ทางกฎหมายของประเทศทั้งสิ้น เมื่อสภาร่างรัฐธรรมนูญร่างเสร็จแล้ว ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492		ในปี พ.ศ. 2491 ได้จัดตั้ง[[สภาร่างรัฐธรรมนูญ]]ขึ้นเพื่อทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับถาวร ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 40 คน โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญได้จัดโครงสร้างการทำงานออกเป็นคณะ กรรมาธิการ 5 คณะ หนึ่งในนั้นคือ คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญประกอบด้วยกรรมาธิการ 9 คน มี[[เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศร์]] [[ประธานวุฒิสภา]] เป็นประธาน มีนายหยุด แสงอุทัย เป็นเลขานุการ และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ เป็นหนึ่งในคณะกรรมาธิการนี้ด้วย คณะกรรมาธิการนี้ถือว่ามีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางการเมืองการปกครองของประเทศ เพราะเมื่อยกร่างอย่างไรเสนอเข้าสู่การพิจารณาของสภาร่างรัฐธรรมนูญ (แต่ทำหน้าที่คล้ายกับกรรมาธิการ) ก็ยากยิ่งที่จะมีผู้ใดคัดค้าน เพราะบุคคลที่จัดวางไว้สำหรับชี้แจงนอกจาก 3 คนดังกล่าวแล้ว ยังประกอบด้วย (1) พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (2) พระยาศรีวิสารวาจา (3) พระยาเทพวิทุรพหุลศรุตาบดี (4) [[เสนีย์ ปราโมช\|หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช]] (5) หลวงประกอบนิติสาร และ (6) นายสุวิชช์ พันธุ์เศรษฐ บุคคลเหล่านี้ล้วนเป็นปรมาจารย์ทางกฎหมายของประเทศทั้งสิ้น เมื่อสภาร่างรัฐธรรมนูญร่างเสร็จแล้ว ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492

Panu เมื่อ 04:37, 19 พฤศจิกายน 2552

2009-11-19T04:37:59Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Panu เมื่อ 04:00, 19 พฤศจิกายน 2552

2009-11-19T04:00:53Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Panu เมื่อ 03:52, 19 พฤศจิกายน 2552

2009-11-19T03:52:49Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:52, 19 พฤศจิกายน 2552
บรรทัดที่ 48:		บรรทัดที่ 48:

	==บทส่งท้าย : ปราชญ์แห่งภาษา==		==บทส่งท้าย : ปราชญ์แห่งภาษา==
	ด้วยความที่มีพื้นฐานทางภาษาไทยดีเลิศคนหนึ่ง และมีความแตกฉานด้านภาษาอังกฤษ และใช้ชีวิตความเป็นครูมาช่วงระยะเวลาหนึ่ง จึงมีบทกวีที่ถ่ายทอดและแปลออกมาเป็นภาษาไทยอย่างไพเราะ มากมาย โดยเฉพาะการถ่ายทอดความรัก ความผูกพันของ “แม่” เช่น “What is home without a mother” ท่านได้ถ่ายทอดออกมาเป็น “ไม่มีแม่ บ้านนั้นเป็นไฉน” หรือบทกวีที่ชื่อว่า “My Mother” ของ Ann Taylor บทที่ว่า “Who ran to help when I fell, And would some pretty story tell. Or kiss the place to make it well. My Mother.” ท่านได้แปลออกมาไพเราะอย่างจับใจว่า		ด้วยความที่มีพื้นฐานทางภาษาไทยดีเลิศคนหนึ่ง และมีความแตกฉานด้านภาษาอังกฤษ และใช้ชีวิตความเป็นครูมาช่วงระยะเวลาหนึ่ง จึงมีบทกวีที่ถ่ายทอดและแปลออกมาเป็นภาษาไทยอย่างไพเราะ มากมาย โดยเฉพาะการถ่ายทอดความรัก ความผูกพันของ “แม่” เช่น “What is home without a mother” ท่านได้ถ่ายทอดออกมาเป็น “ไม่มีแม่ บ้านนั้นเป็นไฉน” หรือบทกวีที่ชื่อว่า '''“My Mother”''' ของ Ann Taylor บทที่ว่า “Who ran to help when I fell, And would some pretty story tell. Or kiss the place to make it well. My Mother.” ท่านได้แปลออกมาไพเราะอย่างจับใจว่า

	{\|		{\|
บรรทัดที่ 58:		บรรทัดที่ 58:
	\|}		\|}

	Somebody’ Mother		'''Somebody’ Mother'''

	She ‘s somebody’ mother, boy, you know,		She ‘s somebody’ mother, boy, you know,

Panu เมื่อ 03:52, 19 พฤศจิกายน 2552

2009-11-19T03:52:00Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:52, 19 พฤศจิกายน 2552
บรรทัดที่ 52:		บรรทัดที่ 52:
	{\|		{\|
	\|     เมื่อล้มกลิ้งใครหนอวิ่งเข้าช่วย		\|     เมื่อล้มกลิ้งใครหนอวิ่งเข้าช่วย
	\|และปลอบด้วยนิทานกล่อมขวัญให้		\| และปลอบด้วยนิทานกล่อมขวัญให้
	\|-		\|-
	\|หรือจูบที่เจ็บชะมัดเป่าปัดไป		\| หรือจูบที่เจ็บชะมัดเป่าปัดไป
	\|ผู้นั้นไซร้ที่แท้แม่ฉันเอง		\| ผู้นั้นไซร้ที่แท้แม่ฉันเอง
	\|}		\|}

	Somebody’ Mother		Somebody’ Mother

	She ‘s somebody’ mother, boy, you know,		She ‘s somebody’ mother, boy, you know,

	For all She ‘s aged and poor and slow.		For all She ‘s aged and poor and slow.
	~~เด็กเอ๋ยเด็กรู้ไหมยายคนนั้น ถึงงงงันงุ่มง่ามตามประสา~~
	~~ถึงยากจนเข็ญใจวัยชรา แกก็เป็นมารดาของบางคน.~~

	~~----------------------------------~~





			{\|
			\|     เด็กเอ๋ยเด็กรู้ไหมยายคนนั้น
			\| ถึงงงงันงุ่มง่ามตามประสา
			\|-
			\| ถึงยากจนเข็ญใจวัยชรา
			\| แกก็เป็นมารดาของบางคน.
			\|}

			==หนังสือแนะนำอ่านต่อ==

			๑. สรรสาระรัฐธรรมนูญไทย

			๒. รัฐสภาไทยในรอบสี่สิบสองปี (๒๔๗๕-๒๕๑๗)

			==บรรณานุกรม==

	~~- ๙ -~~		๑. ประเสริฐ ปัทมะสุคนธ์. “รัฐสภาไทยในรอบสี่สิบสองปี (๒๔๗๕-๒๕๑๗)” ช.ชุมนุมช่าง, พระนคร : ๒๕๑๗

	~~หนังสือแนะนำอ่านต่อ~~
	~~๑. สรรสาระรัฐธรรมนูญไทย~~
	~~๒. รัฐสภาไทยในรอบสี่สิบสองปี (๒๔๗๕-๒๕๑๗)~~

	~~บรรณานุกรม~~
	๑. ประเสริฐ ปัทมะสุคนธ์. “รัฐสภาไทยในรอบสี่สิบสองปี (๒๔๗๕-๒๕๑๗)” ช.ชุมนุมช่าง,
	พระนคร : ๒๕๑๗

	๒. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ . “จดหมายข่าวชมรมผู้สูงอายุ” ปีที่ ๑๔ : ฉบับที่ ๙ : กันยายน ๒๕๕๑.		๒. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ . “จดหมายข่าวชมรมผู้สูงอายุ” ปีที่ ๑๔ : ฉบับที่ ๙ : กันยายน ๒๕๕๑.

	๓. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ ๑/๒๔๙๒		๓. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ ๑/๒๔๙๒ (สมัยสามัญ) วันพุทธ ที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๔๙๒
	(สมัยสามัญ) วันพุทธ ที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๔๙๒

	๔. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ ๒/๒๔๙๒		๔. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ ๒/๒๔๙๒ (สมัยสามัญ) วันพฤหัสบดี ที่ ๒๓ มิถุนายน ๒๔๙๒
	(สมัยสามัญ) วันพฤหัสบดี ที่ ๒๓ มิถุนายน ๒๔๙๒

	๕. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ ๒๐/๒๔๙๒		๕. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ ๒๐/๒๔๙๒ (สมัยสามัญ) วันพฤหัสบดี ที่ ๘ กันยายน ๒๔๙๒
	(สมัยสามัญ) วันพฤหัสบดี ที่ ๘ กันยายน ๒๔๙๒

	๖. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ ๒๑/๒๔๙๒		๖. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ ๒๑/๒๔๙๒ (สมัยสามัญ) วันจันทร์ ที่ ๑๒ กันยายน ๒๔๙๒
	(สมัยสามัญ) วันจันทร์ ที่ ๑๒ กันยายน ๒๔๙๒

	๗. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. “สรรสาระรัฐธรรมนูญไทย”. รุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๙๙).		๗. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. “สรรสาระรัฐธรรมนูญไทย”. รุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๙๙). กรุงเทพฯ : ๒๕๔๘
	กรุงเทพฯ : ๒๕๔๘

	[[category:ประธานสภาผู้แทนราษฎร]]		[[category:ประธานสภาผู้แทนราษฎร]]

Panu: สร้างหน้าใหม่: '''ผู้เรียบเรียง''' สุเทพ เอี่ยมคง '''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทคว...

2009-11-19T03:49:54Z

สร้างหน้าใหม่: '''ผู้เรียบเรียง''' สุเทพ เอี่ยมคง '''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทคว...

แสดงการเปลี่ยนแปลง

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 11:19, 14 ธันวาคม 2552
บรรทัดที่ 31:		บรรทัดที่ 31:
	ความใกล้ชิดสนิทสนมกับ[[แปลก พิบูลสงคราม\|จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] ผู้มีอำนาจในขณะนั้น ทำให้นายเพียร ราชธรรมนิเทศ เข้าไปมีบทบาทและมีส่วนร่วมทุกด้าน หนึ่งในผลงานที่สานต่ออำนาจให้แก่ท่านผู้นำนั้นก็คือ การร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พุทธศักราช 2492) และการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักไทย พุทธศักราช 2475 เพื่อจัดวางอำนาจใหม่ให้แก่จอมพล ป พิบูลสงคราม ในปี 2495		ความใกล้ชิดสนิทสนมกับ[[แปลก พิบูลสงคราม\|จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] ผู้มีอำนาจในขณะนั้น ทำให้นายเพียร ราชธรรมนิเทศ เข้าไปมีบทบาทและมีส่วนร่วมทุกด้าน หนึ่งในผลงานที่สานต่ออำนาจให้แก่ท่านผู้นำนั้นก็คือ การร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พุทธศักราช 2492) และการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักไทย พุทธศักราช 2475 เพื่อจัดวางอำนาจใหม่ให้แก่จอมพล ป พิบูลสงคราม ในปี 2495

	เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2490 “คณะผู้บริหารประเทศชั่วคราว” ซึ่งมี[[ผิน ชุณหะวัณ\|พลโท ผิน ชุณหะวัณ]] เป็นผู้นำกระทำการยึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาล[[หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์]] แห่งพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ที่อุดมการณ์ทางการเมืองเดียวกับพรรคสหชีพ ของกลุ่ม[[หลวงประดิษฐมนูธรรม]] การยึดอำนาจครั้งนี้นับเป็นการสิ้นสุดอำนาจของคณะราษฎรฝ่ายพลเรือน และเป็นยุคเริ่มต้นของการใช้อำนาจนิยมทุกรูปแบบเพื่อปูทางไปสู่อำนาจของคณะปฏิวัติในต้นปีกึ่งพุทธกาล โดยการยกเลิกรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 ซึ่งมีสาระสำคัญคือ ~~“อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย”~~ อย่างแท้จริง กล่าวคือ ให้รัฐสภาเป็นแบบสภาคู่ ประกอบด้วยสภาผู้แทน และ[[พฤฒสภา]] สมาชิกของทั้งสองสภาให้มาจาก[[การเลือกตั้ง]]ของราษฎร หมายความว่า เสนาอำมาตย์ทั้งหลายที่เคยได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่สอง ก็จะไม่มีโอกาสเข้ามาใช้อำนาจแทนปวงชนชาวไทยได้อีกต่อไป เมื่อประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉะบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490 จึงได้จัดวางโครงสร้างของรัฐสภาเสียใหม่ แม้ว่าจะยังคงเป็นแบบสภาคู่ แต่ให้[[สภาผู้แทนราษฎร\|สภาผู้แทน]] มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งของราษฎร และ[[วุฒิสภา]] มีสมาชิกมาจากการแต่งตั้งของ[[พระมหากษัตริย์]] รัฐธรรมนูญนี้มีสถานะบังคับใช้ “ชั่วคราว” เพื่อรอการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ใช้บังคับเป็นการถาวรต่อไป และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ ได้เข้ามามีบทบาทในการจัดทำ[[รัฐธรรมนูญ]]ตรงนี้นี่เอง		เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2490 “คณะผู้บริหารประเทศชั่วคราว” ซึ่งมี[[ผิน ชุณหะวัณ\|พลโท ผิน ชุณหะวัณ]] เป็นผู้นำกระทำการยึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาล[[หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์]] แห่งพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ที่อุดมการณ์ทางการเมืองเดียวกับพรรคสหชีพ ของกลุ่ม[[หลวงประดิษฐมนูธรรม]] การยึดอำนาจครั้งนี้นับเป็นการสิ้นสุดอำนาจของคณะราษฎรฝ่ายพลเรือน และเป็นยุคเริ่มต้นของการใช้อำนาจนิยมทุกรูปแบบเพื่อปูทางไปสู่อำนาจของคณะปฏิวัติในต้นปีกึ่งพุทธกาล โดยการยกเลิกรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 ซึ่งมีสาระสำคัญคือ “[[อำนาจอธิปไตย]]เป็นของปวงชนชาวไทย” อย่างแท้จริง กล่าวคือ ให้รัฐสภาเป็นแบบสภาคู่ ประกอบด้วยสภาผู้แทน และ[[พฤฒสภา]] สมาชิกของทั้งสองสภาให้มาจาก[[การเลือกตั้ง]]ของราษฎร หมายความว่า เสนาอำมาตย์ทั้งหลายที่เคยได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่สอง ก็จะไม่มีโอกาสเข้ามาใช้อำนาจแทนปวงชนชาวไทยได้อีกต่อไป เมื่อประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉะบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490 จึงได้จัดวางโครงสร้างของรัฐสภาเสียใหม่ แม้ว่าจะยังคงเป็นแบบสภาคู่ แต่ให้[[สภาผู้แทนราษฎร\|สภาผู้แทน]] มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งของราษฎร และ[[วุฒิสภา]] มีสมาชิกมาจากการแต่งตั้งของ[[พระมหากษัตริย์]] รัฐธรรมนูญนี้มีสถานะบังคับใช้ “ชั่วคราว” เพื่อรอการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ใช้บังคับเป็นการถาวรต่อไป และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ ได้เข้ามามีบทบาทในการจัดทำ[[รัฐธรรมนูญ]]ตรงนี้นี่เอง

	ในปี พ.ศ. 2491 ได้จัดตั้ง[[สภาร่างรัฐธรรมนูญ]]ขึ้นเพื่อทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับถาวร ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 40 คน โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญได้จัดโครงสร้างการทำงานออกเป็นคณะ กรรมาธิการ 5 คณะ หนึ่งในนั้นคือ คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญประกอบด้วยกรรมาธิการ 9 คน มี[[เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศร์]] [[ประธานวุฒิสภา]] เป็นประธาน มีนายหยุด แสงอุทัย เป็นเลขานุการ และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ เป็นหนึ่งในคณะกรรมาธิการนี้ด้วย คณะกรรมาธิการนี้ถือว่ามีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางการเมืองการปกครองของประเทศ เพราะเมื่อยกร่างอย่างไรเสนอเข้าสู่การพิจารณาของสภาร่างรัฐธรรมนูญ (แต่ทำหน้าที่คล้ายกับกรรมาธิการ) ก็ยากยิ่งที่จะมีผู้ใดคัดค้าน เพราะบุคคลที่จัดวางไว้สำหรับชี้แจงนอกจาก 3 คนดังกล่าวแล้ว ยังประกอบด้วย (1) พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (2) พระยาศรีวิสารวาจา (3) พระยาเทพวิทุรพหุลศรุตาบดี (4) [[เสนีย์ ปราโมช\|หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช]] (5) หลวงประกอบนิติสาร และ (6) นายสุวิชช์ พันธุ์เศรษฐ บุคคลเหล่านี้ล้วนเป็นปรมาจารย์ทางกฎหมายของประเทศทั้งสิ้น เมื่อสภาร่างรัฐธรรมนูญร่างเสร็จแล้ว ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492		ในปี พ.ศ. 2491 ได้จัดตั้ง[[สภาร่างรัฐธรรมนูญ]]ขึ้นเพื่อทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับถาวร ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 40 คน โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญได้จัดโครงสร้างการทำงานออกเป็นคณะ กรรมาธิการ 5 คณะ หนึ่งในนั้นคือ คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญประกอบด้วยกรรมาธิการ 9 คน มี[[เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศร์]] [[ประธานวุฒิสภา]] เป็นประธาน มีนายหยุด แสงอุทัย เป็นเลขานุการ และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ เป็นหนึ่งในคณะกรรมาธิการนี้ด้วย คณะกรรมาธิการนี้ถือว่ามีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางการเมืองการปกครองของประเทศ เพราะเมื่อยกร่างอย่างไรเสนอเข้าสู่การพิจารณาของสภาร่างรัฐธรรมนูญ (แต่ทำหน้าที่คล้ายกับกรรมาธิการ) ก็ยากยิ่งที่จะมีผู้ใดคัดค้าน เพราะบุคคลที่จัดวางไว้สำหรับชี้แจงนอกจาก 3 คนดังกล่าวแล้ว ยังประกอบด้วย (1) พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (2) พระยาศรีวิสารวาจา (3) พระยาเทพวิทุรพหุลศรุตาบดี (4) [[เสนีย์ ปราโมช\|หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช]] (5) หลวงประกอบนิติสาร และ (6) นายสุวิชช์ พันธุ์เศรษฐ บุคคลเหล่านี้ล้วนเป็นปรมาจารย์ทางกฎหมายของประเทศทั้งสิ้น เมื่อสภาร่างรัฐธรรมนูญร่างเสร็จแล้ว ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 15:11, 27 พฤศจิกายน 2552
บรรทัดที่ 31:		บรรทัดที่ 31:
	ความใกล้ชิดสนิทสนมกับ[[แปลก พิบูลสงคราม\|จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] ผู้มีอำนาจในขณะนั้น ทำให้นายเพียร ราชธรรมนิเทศ เข้าไปมีบทบาทและมีส่วนร่วมทุกด้าน หนึ่งในผลงานที่สานต่ออำนาจให้แก่ท่านผู้นำนั้นก็คือ การร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พุทธศักราช 2492) และการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักไทย พุทธศักราช 2475 เพื่อจัดวางอำนาจใหม่ให้แก่จอมพล ป พิบูลสงคราม ในปี 2495		ความใกล้ชิดสนิทสนมกับ[[แปลก พิบูลสงคราม\|จอมพล ป. พิบูลสงคราม]] ผู้มีอำนาจในขณะนั้น ทำให้นายเพียร ราชธรรมนิเทศ เข้าไปมีบทบาทและมีส่วนร่วมทุกด้าน หนึ่งในผลงานที่สานต่ออำนาจให้แก่ท่านผู้นำนั้นก็คือ การร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พุทธศักราช 2492) และการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักไทย พุทธศักราช 2475 เพื่อจัดวางอำนาจใหม่ให้แก่จอมพล ป พิบูลสงคราม ในปี 2495

	เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2490 “คณะผู้บริหารประเทศชั่วคราว” ซึ่งมี[[ผิน ชุณหะวัณ\|พลโท ผิน ชุณหะวัณ]] เป็นผู้นำกระทำการยึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาล[[หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์]] แห่งพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ที่อุดมการณ์ทางการเมืองเดียวกับพรรคสหชีพ ของกลุ่ม[[หลวงประดิษฐมนูธรรม]] การยึดอำนาจครั้งนี้นับเป็นการสิ้นสุดอำนาจของคณะราษฎรฝ่ายพลเรือน และเป็นยุคเริ่มต้นของการใช้อำนาจนิยมทุกรูปแบบเพื่อปูทางไปสู่อำนาจของคณะปฏิวัติในต้นปีกึ่งพุทธกาล โดยการยกเลิกรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 ซึ่งมีสาระสำคัญคือ “อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย” อย่างแท้จริง กล่าวคือ ให้รัฐสภาเป็นแบบสภาคู่ ประกอบด้วยสภาผู้แทน ~~และพฤฒสภา~~ สมาชิกของทั้งสองสภาให้มาจาก[[การเลือกตั้ง]]ของราษฎร หมายความว่า เสนาอำมาตย์ทั้งหลายที่เคยได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่สอง ก็จะไม่มีโอกาสเข้ามาใช้อำนาจแทนปวงชนชาวไทยได้อีกต่อไป เมื่อประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉะบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490 จึงได้จัดวางโครงสร้างของรัฐสภาเสียใหม่ แม้ว่าจะยังคงเป็นแบบสภาคู่ แต่ให้[[สภาผู้แทนราษฎร\|สภาผู้แทน]] มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งของราษฎร และ[[วุฒิสภา]] มีสมาชิกมาจากการแต่งตั้งของ[[พระมหากษัตริย์]] รัฐธรรมนูญนี้มีสถานะบังคับใช้ “ชั่วคราว” เพื่อรอการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ใช้บังคับเป็นการถาวรต่อไป และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ ได้เข้ามามีบทบาทในการจัดทำ[[รัฐธรรมนูญ]]ตรงนี้นี่เอง		เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2490 “คณะผู้บริหารประเทศชั่วคราว” ซึ่งมี[[ผิน ชุณหะวัณ\|พลโท ผิน ชุณหะวัณ]] เป็นผู้นำกระทำการยึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาล[[หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์]] แห่งพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ที่อุดมการณ์ทางการเมืองเดียวกับพรรคสหชีพ ของกลุ่ม[[หลวงประดิษฐมนูธรรม]] การยึดอำนาจครั้งนี้นับเป็นการสิ้นสุดอำนาจของคณะราษฎรฝ่ายพลเรือน และเป็นยุคเริ่มต้นของการใช้อำนาจนิยมทุกรูปแบบเพื่อปูทางไปสู่อำนาจของคณะปฏิวัติในต้นปีกึ่งพุทธกาล โดยการยกเลิกรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 ซึ่งมีสาระสำคัญคือ “อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย” อย่างแท้จริง กล่าวคือ ให้รัฐสภาเป็นแบบสภาคู่ ประกอบด้วยสภาผู้แทน และ[[พฤฒสภา]] สมาชิกของทั้งสองสภาให้มาจาก[[การเลือกตั้ง]]ของราษฎร หมายความว่า เสนาอำมาตย์ทั้งหลายที่เคยได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่สอง ก็จะไม่มีโอกาสเข้ามาใช้อำนาจแทนปวงชนชาวไทยได้อีกต่อไป เมื่อประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉะบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490 จึงได้จัดวางโครงสร้างของรัฐสภาเสียใหม่ แม้ว่าจะยังคงเป็นแบบสภาคู่ แต่ให้[[สภาผู้แทนราษฎร\|สภาผู้แทน]] มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งของราษฎร และ[[วุฒิสภา]] มีสมาชิกมาจากการแต่งตั้งของ[[พระมหากษัตริย์]] รัฐธรรมนูญนี้มีสถานะบังคับใช้ “ชั่วคราว” เพื่อรอการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ใช้บังคับเป็นการถาวรต่อไป และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ ได้เข้ามามีบทบาทในการจัดทำ[[รัฐธรรมนูญ]]ตรงนี้นี่เอง

	ในปี พ.ศ. 2491 ได้จัดตั้ง[[สภาร่างรัฐธรรมนูญ]]ขึ้นเพื่อทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับถาวร ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 40 คน โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญได้จัดโครงสร้างการทำงานออกเป็นคณะ กรรมาธิการ 5 คณะ หนึ่งในนั้นคือ คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญประกอบด้วยกรรมาธิการ 9 คน มี[[เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศร์]] [[ประธานวุฒิสภา]] เป็นประธาน มีนายหยุด แสงอุทัย เป็นเลขานุการ และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ เป็นหนึ่งในคณะกรรมาธิการนี้ด้วย คณะกรรมาธิการนี้ถือว่ามีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางการเมืองการปกครองของประเทศ เพราะเมื่อยกร่างอย่างไรเสนอเข้าสู่การพิจารณาของสภาร่างรัฐธรรมนูญ (แต่ทำหน้าที่คล้ายกับกรรมาธิการ) ก็ยากยิ่งที่จะมีผู้ใดคัดค้าน เพราะบุคคลที่จัดวางไว้สำหรับชี้แจงนอกจาก 3 คนดังกล่าวแล้ว ยังประกอบด้วย (1) พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (2) พระยาศรีวิสารวาจา (3) พระยาเทพวิทุรพหุลศรุตาบดี (4) [[เสนีย์ ปราโมช\|หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช]] (5) หลวงประกอบนิติสาร และ (6) นายสุวิชช์ พันธุ์เศรษฐ บุคคลเหล่านี้ล้วนเป็นปรมาจารย์ทางกฎหมายของประเทศทั้งสิ้น เมื่อสภาร่างรัฐธรรมนูญร่างเสร็จแล้ว ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492		ในปี พ.ศ. 2491 ได้จัดตั้ง[[สภาร่างรัฐธรรมนูญ]]ขึ้นเพื่อทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับถาวร ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 40 คน โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญได้จัดโครงสร้างการทำงานออกเป็นคณะ กรรมาธิการ 5 คณะ หนึ่งในนั้นคือ คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญประกอบด้วยกรรมาธิการ 9 คน มี[[เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศร์]] [[ประธานวุฒิสภา]] เป็นประธาน มีนายหยุด แสงอุทัย เป็นเลขานุการ และนายเพียร ราชธรรมนิเทศ เป็นหนึ่งในคณะกรรมาธิการนี้ด้วย คณะกรรมาธิการนี้ถือว่ามีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางการเมืองการปกครองของประเทศ เพราะเมื่อยกร่างอย่างไรเสนอเข้าสู่การพิจารณาของสภาร่างรัฐธรรมนูญ (แต่ทำหน้าที่คล้ายกับกรรมาธิการ) ก็ยากยิ่งที่จะมีผู้ใดคัดค้าน เพราะบุคคลที่จัดวางไว้สำหรับชี้แจงนอกจาก 3 คนดังกล่าวแล้ว ยังประกอบด้วย (1) พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (2) พระยาศรีวิสารวาจา (3) พระยาเทพวิทุรพหุลศรุตาบดี (4) [[เสนีย์ ปราโมช\|หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช]] (5) หลวงประกอบนิติสาร และ (6) นายสุวิชช์ พันธุ์เศรษฐ บุคคลเหล่านี้ล้วนเป็นปรมาจารย์ทางกฎหมายของประเทศทั้งสิ้น เมื่อสภาร่างรัฐธรรมนูญร่างเสร็จแล้ว ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492