ประชาธิปไตยครึ่งใบ - ประวัติรุ่นแก้ไข

Apirom เมื่อ 09:10, 13 ตุลาคม 2557

2014-10-13T09:10:27Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 16:10, 13 ตุลาคม 2557
บรรทัดที่ 15:		บรรทัดที่ 15:
	การเปลี่ยนแปลงในบทบาทของข้าราชการอันเกี่ยวพันกับบทบาทของประชาชนคนธรรมดาด้วยก็คือเหตุการณ์ 14 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2516 ที่ทำให้ข้าราชการถูกลดบทบาททางการเมืองลง และ[[นักการเมือง]]มีบทบาทเพิ่มมากขึ้น อันเนื่องมาจากประชาชน[[คนชั้นกลาง]]มีความตื่นตัวทางการเมืองเพิ่มมากขึ้น ในช่วงเวลาดังกล่าวที่เริ่มมีการช่วงชิงอำนาจการนำระหว่างข้าราชการและนักการเมืองอย่างรุนแรง เป็นผลให้เกิดการใช้กำลังแย่งชิงอำนาจรัฐเกิดขึ้น และในที่สุดพัฒนาสู่ขั้นการออมชอมระหว่างพลังอำนาจทั้งสอง อาจกล่าวได้ว่าประชาธิปไตยครึ่งใบคือสภาวะของการออมชอมระหว่างกลุ่มอำนาจสองฝ่ายดังกล่าว		การเปลี่ยนแปลงในบทบาทของข้าราชการอันเกี่ยวพันกับบทบาทของประชาชนคนธรรมดาด้วยก็คือเหตุการณ์ 14 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2516 ที่ทำให้ข้าราชการถูกลดบทบาททางการเมืองลง และ[[นักการเมือง]]มีบทบาทเพิ่มมากขึ้น อันเนื่องมาจากประชาชน[[คนชั้นกลาง]]มีความตื่นตัวทางการเมืองเพิ่มมากขึ้น ในช่วงเวลาดังกล่าวที่เริ่มมีการช่วงชิงอำนาจการนำระหว่างข้าราชการและนักการเมืองอย่างรุนแรง เป็นผลให้เกิดการใช้กำลังแย่งชิงอำนาจรัฐเกิดขึ้น และในที่สุดพัฒนาสู่ขั้นการออมชอมระหว่างพลังอำนาจทั้งสอง อาจกล่าวได้ว่าประชาธิปไตยครึ่งใบคือสภาวะของการออมชอมระหว่างกลุ่มอำนาจสองฝ่ายดังกล่าว

	ช่วงเวลาที่เรียกขานกันว่าประชาธิปไตยครึ่งใบเห็นจะได้แก่ยุคสมัย [[เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์\|พล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์]] และ [[เปรม ติณสูลานนท์\|พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์]] เป็น[[นายกรัฐมนตรี]] ปี พ.ศ. 2520-2531 หรือในช่วงที่[[รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2521]] มีผลบังคับใช้ หลังจากนั้น เมื่อ [[พล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ]] หัวหน้าพรรค[[ชาติไทย]]ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2531 เราไม่เรียกว่ายุคประชาธิปไตยครึ่งใบอีกต่อไป		ช่วงเวลาที่เรียกขานกันว่าประชาธิปไตยครึ่งใบเห็นจะได้แก่ยุคสมัย [[เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์\|พล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์]] และ [[เปรม ติณสูลานนท์\|พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์]] เป็น[[นายกรัฐมนตรี]] ปี พ.ศ. 2520-2531 หรือในช่วงที่[[รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2521]] มีผลบังคับใช้ หลังจากนั้น เมื่อ [[ชาติชาย ชุณหะวัณ\|พล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ]] หัวหน้าพรรค[[ชาติไทย]]ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2531 เราไม่เรียกว่ายุคประชาธิปไตยครึ่งใบอีกต่อไป

	[[หมวดหมู่:สารานุกรมการเมืองไทย]]		[[หมวดหมู่:สารานุกรมการเมืองไทย]]

Apirom เมื่อ 03:41, 28 พฤษภาคม 2555

2012-05-28T03:41:32Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:41, 28 พฤษภาคม 2555
บรรทัดที่ 2:		บรรทัดที่ 2:

	----		----

			'''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ''' รศ.ดร.ปธาน สุวรรณมงคล

			----

	'''ประชาธิปไตยครึ่งใบ'''		'''ประชาธิปไตยครึ่งใบ'''

บรรทัดที่ 11:		บรรทัดที่ 16:

	ช่วงเวลาที่เรียกขานกันว่าประชาธิปไตยครึ่งใบเห็นจะได้แก่ยุคสมัย [[เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์\|พล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์]] และ [[เปรม ติณสูลานนท์\|พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์]] เป็น[[นายกรัฐมนตรี]] ปี พ.ศ. 2520-2531 หรือในช่วงที่[[รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2521]] มีผลบังคับใช้ หลังจากนั้น เมื่อ [[พล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ]] หัวหน้าพรรค[[ชาติไทย]]ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2531 เราไม่เรียกว่ายุคประชาธิปไตยครึ่งใบอีกต่อไป		ช่วงเวลาที่เรียกขานกันว่าประชาธิปไตยครึ่งใบเห็นจะได้แก่ยุคสมัย [[เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์\|พล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์]] และ [[เปรม ติณสูลานนท์\|พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์]] เป็น[[นายกรัฐมนตรี]] ปี พ.ศ. 2520-2531 หรือในช่วงที่[[รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2521]] มีผลบังคับใช้ หลังจากนั้น เมื่อ [[พล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ]] หัวหน้าพรรค[[ชาติไทย]]ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2531 เราไม่เรียกว่ายุคประชาธิปไตยครึ่งใบอีกต่อไป

			[[หมวดหมู่:สารานุกรมการเมืองไทย]]

Apirom เมื่อ 06:46, 7 มิถุนายน 2554

2011-06-07T06:46:06Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 13:46, 7 มิถุนายน 2554
บรรทัดที่ 10:		บรรทัดที่ 10:
	การเปลี่ยนแปลงในบทบาทของข้าราชการอันเกี่ยวพันกับบทบาทของประชาชนคนธรรมดาด้วยก็คือเหตุการณ์ 14 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2516 ที่ทำให้ข้าราชการถูกลดบทบาททางการเมืองลง และ[[นักการเมือง]]มีบทบาทเพิ่มมากขึ้น อันเนื่องมาจากประชาชน[[คนชั้นกลาง]]มีความตื่นตัวทางการเมืองเพิ่มมากขึ้น ในช่วงเวลาดังกล่าวที่เริ่มมีการช่วงชิงอำนาจการนำระหว่างข้าราชการและนักการเมืองอย่างรุนแรง เป็นผลให้เกิดการใช้กำลังแย่งชิงอำนาจรัฐเกิดขึ้น และในที่สุดพัฒนาสู่ขั้นการออมชอมระหว่างพลังอำนาจทั้งสอง อาจกล่าวได้ว่าประชาธิปไตยครึ่งใบคือสภาวะของการออมชอมระหว่างกลุ่มอำนาจสองฝ่ายดังกล่าว		การเปลี่ยนแปลงในบทบาทของข้าราชการอันเกี่ยวพันกับบทบาทของประชาชนคนธรรมดาด้วยก็คือเหตุการณ์ 14 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2516 ที่ทำให้ข้าราชการถูกลดบทบาททางการเมืองลง และ[[นักการเมือง]]มีบทบาทเพิ่มมากขึ้น อันเนื่องมาจากประชาชน[[คนชั้นกลาง]]มีความตื่นตัวทางการเมืองเพิ่มมากขึ้น ในช่วงเวลาดังกล่าวที่เริ่มมีการช่วงชิงอำนาจการนำระหว่างข้าราชการและนักการเมืองอย่างรุนแรง เป็นผลให้เกิดการใช้กำลังแย่งชิงอำนาจรัฐเกิดขึ้น และในที่สุดพัฒนาสู่ขั้นการออมชอมระหว่างพลังอำนาจทั้งสอง อาจกล่าวได้ว่าประชาธิปไตยครึ่งใบคือสภาวะของการออมชอมระหว่างกลุ่มอำนาจสองฝ่ายดังกล่าว

	ช่วงเวลาที่เรียกขานกันว่าประชาธิปไตยครึ่งใบเห็นจะได้แก่ยุคสมัย [[พล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์]] และ [[พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์]] เป็น[[นายกรัฐมนตรี]] ปี พ.ศ. 2520-2531 หรือในช่วงที่[[รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2521]] มีผลบังคับใช้ หลังจากนั้น เมื่อ [[พล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ]] หัวหน้าพรรค[[ชาติไทย]]ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2531 เราไม่เรียกว่ายุคประชาธิปไตยครึ่งใบอีกต่อไป		ช่วงเวลาที่เรียกขานกันว่าประชาธิปไตยครึ่งใบเห็นจะได้แก่ยุคสมัย [[เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์\|พล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์]] และ [[เปรม ติณสูลานนท์\|พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์]] เป็น[[นายกรัฐมนตรี]] ปี พ.ศ. 2520-2531 หรือในช่วงที่[[รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2521]] มีผลบังคับใช้ หลังจากนั้น เมื่อ [[พล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ]] หัวหน้าพรรค[[ชาติไทย]]ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2531 เราไม่เรียกว่ายุคประชาธิปไตยครึ่งใบอีกต่อไป

Apirom เมื่อ 05:12, 5 กันยายน 2553

2010-09-05T05:12:35Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 12:12, 5 กันยายน 2553
บรรทัดที่ 1:		บรรทัดที่ 1:
			'''ผู้เรียบเรียง''' รศ.ดร.นิยม รัฐอมฤต

			----
	'''ประชาธิปไตยครึ่งใบ'''		'''ประชาธิปไตยครึ่งใบ'''

บรรทัดที่ 7:		บรรทัดที่ 10:
	การเปลี่ยนแปลงในบทบาทของข้าราชการอันเกี่ยวพันกับบทบาทของประชาชนคนธรรมดาด้วยก็คือเหตุการณ์ 14 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2516 ที่ทำให้ข้าราชการถูกลดบทบาททางการเมืองลง และ[[นักการเมือง]]มีบทบาทเพิ่มมากขึ้น อันเนื่องมาจากประชาชน[[คนชั้นกลาง]]มีความตื่นตัวทางการเมืองเพิ่มมากขึ้น ในช่วงเวลาดังกล่าวที่เริ่มมีการช่วงชิงอำนาจการนำระหว่างข้าราชการและนักการเมืองอย่างรุนแรง เป็นผลให้เกิดการใช้กำลังแย่งชิงอำนาจรัฐเกิดขึ้น และในที่สุดพัฒนาสู่ขั้นการออมชอมระหว่างพลังอำนาจทั้งสอง อาจกล่าวได้ว่าประชาธิปไตยครึ่งใบคือสภาวะของการออมชอมระหว่างกลุ่มอำนาจสองฝ่ายดังกล่าว		การเปลี่ยนแปลงในบทบาทของข้าราชการอันเกี่ยวพันกับบทบาทของประชาชนคนธรรมดาด้วยก็คือเหตุการณ์ 14 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2516 ที่ทำให้ข้าราชการถูกลดบทบาททางการเมืองลง และ[[นักการเมือง]]มีบทบาทเพิ่มมากขึ้น อันเนื่องมาจากประชาชน[[คนชั้นกลาง]]มีความตื่นตัวทางการเมืองเพิ่มมากขึ้น ในช่วงเวลาดังกล่าวที่เริ่มมีการช่วงชิงอำนาจการนำระหว่างข้าราชการและนักการเมืองอย่างรุนแรง เป็นผลให้เกิดการใช้กำลังแย่งชิงอำนาจรัฐเกิดขึ้น และในที่สุดพัฒนาสู่ขั้นการออมชอมระหว่างพลังอำนาจทั้งสอง อาจกล่าวได้ว่าประชาธิปไตยครึ่งใบคือสภาวะของการออมชอมระหว่างกลุ่มอำนาจสองฝ่ายดังกล่าว

	ช่วงเวลาที่เรียกขานกันว่าประชาธิปไตยครึ่งใบเห็นจะได้แก่ยุคสมัย [[พล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์]] และ [[พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์]] เป็น[[~~นายกรัฐมน~~]]~~ตรี~~ ปี พ.ศ. 2520-2531 หรือในช่วงที่[[รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 25]]21 มีผลบังคับใช้ หลังจากนั้น เมื่อ [[พล.อ. ชาติชาย ~~ชุณหะ~~]]~~วัณ~~ หัวหน้าพรรค[[ชาติไทย]]ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2531 เราไม่เรียกว่ายุคประชาธิปไตยครึ่งใบอีกต่อไป		ช่วงเวลาที่เรียกขานกันว่าประชาธิปไตยครึ่งใบเห็นจะได้แก่ยุคสมัย [[พล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์]] และ [[พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์]] เป็น[[นายกรัฐมนตรี]] ปี พ.ศ. 2520-2531 หรือในช่วงที่[[รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2521]] มีผลบังคับใช้ หลังจากนั้น เมื่อ [[พล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ]] หัวหน้าพรรค[[ชาติไทย]]ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2531 เราไม่เรียกว่ายุคประชาธิปไตยครึ่งใบอีกต่อไป

	~~รศ.ดร.นิยม รัฐอมฤต~~

Teeraphan เมื่อ 04:04, 31 สิงหาคม 2553

2010-08-31T04:04:45Z

หน้าใหม่

'''ประชาธิปไตยครึ่งใบ'''

หมายถึงระบบการปกครองที่อำนาจ[[อธิปไตย]]ไม่ได้อยู่ที่ประชาชนหรือตัวแทนของประชาชนตามทฤษฎี[[ประชาธิปไตย]] แต่อยู่ที่นักการเมืองและข้าราชการ สภาวการณ์ดังกล่าวเป็นผลสืบเนื่องมาจากระบบการเมืองของไทย ที่ชนชั้นข้าราชการเป็นชนชั้นที่มีอำนาจปกครองสังคมมาก่อนเก่า ในฐานะพระเนตรพระกัณณ์อง[[พระมหากษัตริย์]] และเป็นชนชั้นที่มีสถานภาพทางสังคมและการศึกษาสูงกว่าประชาชนคนธรรมดา

ภายใต้เงื่อนไขดังกล่าว แม้ว่าประเทศไทยจะมี[[การปฏิวัติ]]เปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบ[[สมบูรณาญาสิทธิราชย์]]สู่ระบอบประชาธิปไตย ข้าราชการก็ยังคงอยู่ในฐานะผู้ปกครองเหมือนเดิม เพราะประชาชนคนธรรมดายังไม่พร้อมที่จะเข้ามามีบทบาททางการเมือง ในอีกด้านหนึ่งข้าราชการเองก็ยังไม่พร้อมที่จะยอมรับบทบาทของประชาชน ระบบการปกครองประเทศไทยหลังการ[[เปลี่ยนแปลงการปกครอง 2475]] จึงถูกเรียกว่า “[[อำมาตยาธิปไตย]]”

การเปลี่ยนแปลงในบทบาทของข้าราชการอันเกี่ยวพันกับบทบาทของประชาชนคนธรรมดาด้วยก็คือเหตุการณ์ 14 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2516 ที่ทำให้ข้าราชการถูกลดบทบาททางการเมืองลง และ[[นักการเมือง]]มีบทบาทเพิ่มมากขึ้น อันเนื่องมาจากประชาชน[[คนชั้นกลาง]]มีความตื่นตัวทางการเมืองเพิ่มมากขึ้น ในช่วงเวลาดังกล่าวที่เริ่มมีการช่วงชิงอำนาจการนำระหว่างข้าราชการและนักการเมืองอย่างรุนแรง เป็นผลให้เกิดการใช้กำลังแย่งชิงอำนาจรัฐเกิดขึ้น และในที่สุดพัฒนาสู่ขั้นการออมชอมระหว่างพลังอำนาจทั้งสอง อาจกล่าวได้ว่าประชาธิปไตยครึ่งใบคือสภาวะของการออมชอมระหว่างกลุ่มอำนาจสองฝ่ายดังกล่าว

ช่วงเวลาที่เรียกขานกันว่าประชาธิปไตยครึ่งใบเห็นจะได้แก่ยุคสมัย [[พล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์]] และ [[พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์]] เป็น[[นายกรัฐมน]]ตรี ปี พ.ศ. 2520-2531 หรือในช่วงที่[[รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 25]]21 มีผลบังคับใช้ หลังจากนั้น เมื่อ [[พล.อ. ชาติชาย ชุณหะ]]วัณ หัวหน้าพรรค[[ชาติไทย]]ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2531 เราไม่เรียกว่ายุคประชาธิปไตยครึ่งใบอีกต่อไป

รศ.ดร.นิยม รัฐอมฤต