https://wiki.kpi.ac.th/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99 2026-04-08T06:20:49Z ประวัติรุ่นแก้ไขของหน้านี้ในวิกิ MediaWiki 1.42.1 https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99&diff=12150&oldid=prev 2015-11-23T07:50:22Z

<p>หน้าที่ถูกสร้างด้วย &#039;&#039;&#039;&#039;ผู้เรียบเรียง:&#039;&#039;&#039; สวีณา พลพืชน์ &#039;&#039;&#039;ผู้ทรงคุณวุฒิประ...&#039;</p> <p><b>หน้าใหม่</b></p><div>&#039;&#039;&#039;ผู้เรียบเรียง:&#039;&#039;&#039; สวีณา พลพืชน์<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ :&#039;&#039;&#039; นายจเร พันธุ์เปรื่อง<br /> <br /> ----<br /> <br /> [[รัฐสภา]]ประกอบด้วย[[สภาผู้แทนราษฎร]]และ[[วุฒิสภา]] โดย[[สมาชิกรัฐสภา]]ประกอบด้วย[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร]]และ[[สมาชิกวุฒิสภา]]มีอำนาจหน้าที่ใน[[การตรากฎหมาย]] การควบคุม[[การบริหารราชการแผ่นดิน]] การให้ความเห็นชอบ การสรรหาและถอดถอนบุคคลในองค์กรต่าง ๆ ตามที่[[รัฐธรรมนูญ]]กำหนด&lt;ref&gt;สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร,ระบบงานรัฐสภา 2555, กรุงเทพมหานคร : สำนักการพิมพ์, 2556, หน้า 29. &lt;/ref&gt; <br /> <br /> อำนาจหน้าที่ในการตรากฎหมาย หมายถึง อำนาจในการออก[[พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ]] [[พระราชบัญญัติ]] หรือการแก้ไขเพิ่มเติมหรือยกเลิกพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญหรือพระราชบัญญัติ การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ และการแก้ไขเพิ่มเติม[[ประมวลกฎหมาย]]ต่าง ๆ เพื่อให้มีผลบังคับใช้เป็น[[กฎหมาย]]&lt;ref&gt;สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร,อำนาจหน้าที่ของรัฐสภา 2555, กรุงเทพมหานคร : สำนักการพิมพ์,2555, หน้า 10. &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ในการกระทำกิจการพิจารณาสอบสวนหรือศึกษาเรื่องใดๆ อันอยู่ในอำนาจหน้าที่ของสภา<br /> นั้นประกอบด้วยสมาชิกเป็นจำนวนมาก จึงเป็นการไม่สะดวกในการปฏิบัติหน้าที่ของรัฐสภา รัฐสภาจึงกำหนดกลไกการตั้ง[[คณะกรรมาธิการ]]ขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่แทนสมาชิกรัฐสภาและให้รายงานต่อสภาเพื่อดำเนินการต่อไป<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> == ความหมาย ==<br /> <br /> [[รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550]] กำหนดให้มีการตั้งคณะกรรมาธิการไว้ในมาตรา 135 โดยบัญญัติให้สภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภามีอำนาจเลือกสมาชิกของแต่ละสภาตั้งเป็น[[คณะกรรมาธิการสามัญ]] และมีอำนาจเลือกบุคคลผู้เป็นสมาชิกหรือมิได้เป็นสมาชิกตั้งเป็น[[คณะกรรมาธิการวิสามัญ]] เพื่อกระทำกิจการพิจารณาสอบสวน หรือศึกษาเรื่องใดๆ อันอยู่ในอำนาจหน้าที่ของสภา แล้วรายงานต่อสภา มติตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญดังกล่าวต้องระบุกิจการหรือเรื่องให้ชัดเจนและไม่ซ้ำหรือซ้อนกัน&lt;ref&gt;สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร,รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย, กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์, 2557, หน้า 98. &lt;/ref&gt; ทั้งนี้ ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ<br /> แห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 และ[[ข้อบังคับการประชุมสภา]] สามารถจำแนกคณะกรรมาธิการออกเป็น 6 ประเภท&lt;ref&gt;อ้างแล้วในเชิงอรรถที่ 1 , หน้า 126. &lt;/ref&gt; กล่าวคือ <br /> <br /> 1. [[คณะกรรมาธิการสามัญประจำสภา]]<br /> <br /> 2. คณะกรรมาธิการวิสามัญ<br /> <br /> 3. [[คณะกรรมาธิการเต็มสภา]]<br /> <br /> 4. คณะกรรมาธิการตามมาตรา 121 ของรัฐธรรมนูญ<br /> <br /> 5. [[คณะกรรมาธิการร่วมกันของรัฐสภา]]<br /> <br /> 6. คณะกรรมาธิการร่วมกัน<br /> <br /> [[กรรมาธิการ]] หมายถึง บุคคลที่สภาแต่งตั้งขึ้นประกอบเป็นคณะกรรมาธิการ เพื่อให้พิจารณากฎหมายหรือกระทำกิจการใด ๆ อันอยู่ในอำนาจหน้าที่ของสภา แล้วรายงานต่อสภา&lt;ref&gt;อ้างแล้วในเชิงอรรถที่ 1 , หน้า 126. &lt;/ref&gt;<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;คณะกรรมาธิการร่วมกัน&#039;&#039;&#039; หมายถึง กรรมาธิการที่สภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาแต่งตั้งขึ้น เพื่อพิจารณาปัญหาร่วมกันอันประกอบด้วยบุคคลที่เป็นหรือมิได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา โดยมีจำนวนเท่ากันตามที่สภาผู้แทนราษฎรกำหนด เพื่อทำหน้าที่ร่วมกันพิจารณาร่างพระราชบัญญัติหรือร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่วุฒิสภาได้แก้ไขเพิ่มเติมร่างพระราชบัญญัติหรือร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่<br /> สภาผู้แทนราษฎรได้[[ให้ความเห็นชอบ]]แล้ว และเมื่อดำเนินการเสร็จสิ้นแล้วก็จะสิ้นสภาพไป&lt;ref&gt;อ้างแล้วในเชิงอรรถที่ 1 , หน้า 133. &lt;/ref&gt; คณะกรรมาธิการร่วมกันได้มีการตั้งครั้งแรกตามบทบัญญัติของ[[รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492]] <br /> <br /> <br /> <br /> == อำนาจหน้าที่ ==<br /> <br /> <br /> กรรมาธิการมีขอบเขตอำนาจหน้าที่ ดังนี้&lt;ref&gt;อ้างแล้วในเชิงอรรถที่ 1 ,หน้า 137. &lt;/ref&gt; <br /> <br /> 1. พิจารณาร่างพระราชบัญญัติ หรือร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญตามที่สภาผู้แทนราษฎร<br /> หรือวุฒิสภามอบหมาย แล้วรายงานต่อสภาตามเวลาที่สภากำหนด<br /> <br /> 1.1พิจารณาหลักการของร่างพระราชบัญญัติหรือร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ ก่อนที่สภาจะลงมติรับหลักการในวาระที่หนึ่ง <br /> <br /> 1.2พิจารณารายละเอียดของร่างพระราชบัญญัติ หรือร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่สภามีมติรับหลักการแล้ว ในการนี้คณะกรรมาธิการมีอำนาจแก้ไขเพิ่มเติมรายละเอียด<br /> ในร่างพระราชบัญญัติหรือร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญนั้น และในขณะเดียวกันสมาชิกอื่นก็มีสิทธิ<br /> เสนอ[[คำแปรญัตติ]]ขอแก้ไขเพิ่มเติมร่างพระราชบัญญัติหรือร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญนั้นได้ด้วย <br /> <br /> 2. กระทำกิจการใด ๆ ที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ของสภาและต้องระบุโดยชัดเจนชัดแจ้งไว้ในมติ<br /> ของสภาเป็นกรณีๆ ไป แล้วรายงานต่อสภาตามเวลาที่กำหนด<br /> <br /> <br /> == ความสำคัญ ==<br /> <br /> 1. ช่วยแก้ไขปัญหาความเห็นที่ไม่ตรงกันในร่างพระราชบัญญัติ ระหว่างวุฒิสภากับสภาผู้แทนราษฎร<br /> <br /> 2. ช่วยแบ่งเบาภาระของสภา เนื่องจากกิจกรรมต่างๆ ของรัฐสภามีจำนวนมากและมีความสลับซับซ้อนมากยิ่งขึ้น ซึ่งสภาไม่อาจจะพิจารณาได้อย่างละเอียดรอบคอบ จึงจำเป็นต้องมอบหมายให้คณะกรรมาธิการช่วยเหลือในการพิจารณากลั่นกรอง เพื่อสภาจะได้วินิจฉัยปัญหาหรือกิจการต่างๆ ได้อย่างถูกต้องและ<br /> มีประสิทธิภาพ<br /> <br /> 3. ทำให้ได้ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ในกรณีที่สภามีปัญหาที่จะต้องพิจารณา และต้องอาศัยความรู้จากผู้เชี่ยวชาญจากด้านนั้นๆ โดยเฉพาะก็สามารถแต่งตั้งบุคคลนั้นประกอบเป็นคณะกรรมาธิการได้<br /> <br /> 4. ทำให้ได้รับข้อมูลที่ถูกต้องและเหมาะสม เพราะปัญหาต่างๆ ได้รับการพิจารณาโดยละเอียดรอบคอบอย่างแท้จริงจากผู้เชี่ยวชาญ และผู้มีประสบการณ์ ทั้งได้ประสานงานกับผู้ที่เกี่ยวข้องทุกฝ่ายโดยใกล้ชิด <br /> <br /> <br /> == การตั้งคณะกรรมาธิการร่วมกัน ==<br /> <br /> <br /> การพิจารณาร่างพระราชบัญญัติเมื่อสภาผู้แทนราษฎรเห็นชอบแล้วให้ส่งร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว<br /> ไปยังวุฒิสภาเพื่อพิจารณา หากวุฒิสภามีการแก้ไขเพิ่มเติม ก็จะต้องส่งร่างพระราชบัญญัติตามที่แก้ไขเพิ่มเติมกลับคืนมายังสภาผู้แทนราษฎร เพื่อให้สภาผู้แทนราษฎรพิจารณาอีกครั้งหนึ่งว่าเห็นชอบด้วยกับการแก้ไขเพิ่มเติมของวุฒิสภาหรือไม่ หากสภาผู้แทนราษฎรเห็นชอบด้วยกับการแก้ไขเพิ่มเติมให้ถือว่าร่างพระราชบัญญัตินั้น<br /> ได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา แต่หากสภาผู้แทนราษฎรไม่เห็นชอบด้วยกับการแก้ไขเพิ่มเติมของวุฒิสภา รัฐธรรมนูญส่วนใหญ่มีบทบัญญัติให้ตั้งคณะกรรมาธิการร่วมกันของทั้งสองสภาตามจำนวนที่สภาผู้แทนราษฎรกำหนด ซึ่งแต่ละสภาจะตั้งบุคคลซึ่งเป็นหรือมิได้เป็นสมาชิกแห่งสภานั้นๆ มีจำนวนเท่ากันประกอบเป็น&#039;&#039;&#039;คณะกรรมาธิการร่วมกัน&#039;&#039;&#039; เพื่อพิจารณาร่างพระราชบัญญัตินั้น <br /> <br /> <br /> == วิธีการพิจารณาของคณะกรรมาธิการร่วมกัน ==<br /> <br /> กรณีที่สภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาตั้งบุคคลประกอบเป็นคณะกรรมาธิการร่วมกันนั้นจะมีการประชุมของคณะกรรมาธิการร่วมกันเพื่อพิจารณาร่างพระราชบัญญัติที่วุฒิสภาแก้ไขเพิ่มเติม ในทางปฏิบัติคณะกรรมาธิการร่วมกันจะพิจารณาเฉพาะเนื้อความหรือข้อความที่มีการแก้ไขเพิ่มเติมโดยวุฒิสภา ในประเด็นที่สภาผู้แทนราษฎรไม่เห็นชอบด้วย เมื่อคณะกรรมาธิการร่วมกันพิจารณาได้ข้อยุติแล้ว คณะกรรมาธิการร่วมกันต้องรายงานและเสนอร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวต่อประธานสภาทั้งสอง เพื่อให้สภาทั้งสองพิจารณา[[ลงมติ]]ว่าจะเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบด้วยกับร่างพระราชบัญญัติที่คณะกรรมาธิการร่วมกันได้พิจารณา ซึ่งไม่มีการกำหนดว่าให้สภาใดพิจารณาก่อนหรือหลัง ถ้าสภาทั้งสองต่างเห็นชอบด้วยกับร่างพระราชบัญญัติที่คณะกรรมาธิการร่วมกันได้พิจารณา แสดงว่าร่างพระราชบัญญัตินั้นได้รับความเห็นชอบของรัฐสภา ให้นายกรัฐมนตรีนำขึ้นทูลเกล้าฯ <br /> ถวาย[[พระมหากษัตริย์]] เพื่อทรงลงพระปรมาภิไธย และประกาศในราชกิจจานุเบกษาบังคับใช้เป็นกฎหมายต่อไป แต่ถ้าสภาใดสภาหนึ่งไม่เห็นชอบด้วยกับร่างพระราชบัญญัติที่คณะกรรมาธิการร่วมกันพิจารณาเสร็จแล้ว <br /> ก็ให้[[ยับยั้งร่างพระราชบัญญัติ]]นั้นไว้ก่อน ซึ่งสภาผู้แทนราษฎรอาจยกร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวขึ้นพิจารณาใหม่ได้ต่อเมื่อเวลาหนึ่งร้อยแปดสิบวันล่วงพ้นไปนับแต่วันที่สภาใดสภาหนึ่งไม่เห็นชอบด้วย และถ้าสภาผู้แทนราษฎร<br /> ลงมติยืนยันร่างเดิมหรือร่างที่คณะกรรมาธิการร่วมกันพิจารณาด้วยคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎรแล้ว ให้ถือว่าร่างพระราชบัญญัตินั้นเป็นอันได้รับความเห็นชอบของรัฐสภา และให้[[นายกรัฐมนตรี]]นำขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายภายในยี่สิบวันนับแต่วันที่ได้รับร่างพระราชบัญญัตินั้นจากรัฐสภา เพื่อพระมหากษัตริย์ทรง[[ลงพระปรมาภิไธย]] และเมื่อประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับเป็นกฎหมายได้ <br /> <br /> ในกรณีที่ร่างพระราชบัญญัติที่ต้องยับยั้งไว้เป็นร่าง[[พระราชบัญญัติเกี่ยวด้วยการเงิน]] สภาผู้แทนราษฎร<br /> อาจยกร่างพระราชบัญญัตินั้นขึ้นพิจารณาใหม่ได้ทันที และถ้าสภาผู้แทนราษฎรลงมติยืนยันร่างเดิมหรือร่างที่คณะกรรมาธิการร่วมกันพิจารณาด้วยคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของ<br /> สภาผู้แทนราษฎรแล้ว ให้ถือว่าร่างพระราชบัญญัตินั้นเป็นอันได้รับความเห็นชอบของรัฐสภา และให้นายกรัฐมนตรีนำขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายภายในยี่สิบวันนับแต่วันที่ได้รับร่างพระราชบัญญัตินั้นจากรัฐสภา <br /> เพื่อพระมหากษัตริย์ทรงลงพระปรมาภิไธย และเมื่อประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับเป็นกฎหมายได้<br /> <br /> คณะกรรมาธิการร่วมกันอาจเรียกเอกสารจากบุคคลใด หรือเรียกบุคคลใดมาแถลงข้อเท็จจริงหรือ<br /> แสดงความคิดเห็นในการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติได้ <br /> <br /> การประชุมคณะกรรมาธิการร่วมกันต้องมีกรรมาธิการของสภาทั้งสองมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนกรรมาธิการทั้งหมด จึงเป็น[[องค์ประชุม]] <br /> <br /> &#039;&#039;&#039;ตัวอย่างการตั้งคณะกรรมาธิการร่วมกันที่ผ่านมา&#039;&#039;&#039; เช่น <br /> <br /> 1. ใน[[การประชุมสภาผู้แทนราษฎร]] ครั้งที่ 14 (สมัยสามัญนิติบัญญัติ) วันพุธที่ 5 ตุลาคม 2548ที่ประชุมได้พิจารณาและลงมติไม่เห็นชอบด้วยกับร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. .... และ<br /> ร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. .... ที่วุฒิสภาแก้ไขเพิ่มเติม ที่ประชุมจึงได้มีมติกำหนดจำนวนบุคคลที่ประกอบเป็นคณะกรรมาธิการร่วมกันเพื่อพิจารณาร่างพระราชบัญญัติทั้ง 2 ฉบับดังกล่าว ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 175(3) จำนวนสภาละ 12 คน&lt;ref&gt;สำนักงานวุฒิสภา (2548) รายงานการประชุมวุฒิสภาครั้งที่ 15 (สมัยสามัญนิติบัญญัติ) วันจันทร์ที่ 17 ตุลาคม 2548,กรุงเทพมหานคร:สำนักการพิมพ์, หน้า 20. &lt;/ref&gt; <br /> <br /> 2. ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ 23 (สมัยประชุมสามัญทั่วไป) วันพุธที่ 28 เมษายน 2547 <br /> ที่ประชุมได้ลงมติไม่เห็นชอบด้วยกับร่างพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลล้มละลายและวิธีพิจารณาคดีล้มละลาย <br /> (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ซึ่งวุฒิสภาได้ลงมติแก้ไขเพิ่มเติม จึงกำหนดจำนวนบุคคลที่จะประกอบเป็นคณะกรรมาธิการร่วมกัน เพื่อพิจารณาร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว ตาม[[รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540]] มาตรา 175(3) สภาละ 12 คน&lt;ref&gt;สำนักงานวุฒิสภา (2547) รายงานการประชุมวุฒิสภาครั้งที่ 24 (สมัยสามัญทั่วไป) วันอังคารที่ 4 พฤษภาคม 2547,กรุงเทพมหานคร:สำนักการพิมพ์, หน้า 1-3. &lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> == อ้างอิง ==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> == บรรณานุกรม ==<br /> <br /> คณิน บุญสุวรรณ.ภาษาการเมืองในระบอบรัฐสภา.กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์, 2533.<br /> <br /> สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย.กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์,2557.<br /> <br /> สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.ระบบงานรัฐสภา.กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์, 2556.<br /> <br /> สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.อำนาจหน้าที่ของรัฐสภา 2555.กรุงเทพมหานคร:สำนักการพิมพ์,2555.<br /> <br /> สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.รายงานการประชุมวุฒิสภาครั้งที่ 24 (สมัยสามัญทั่วไป) วันอังคารที่ 4 พฤษภาคม 2547.กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์, 2547.<br /> <br /> สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.รายงานการประชุมวุฒิสภาครั้งที่ 15 (สมัยสามัญนิติบัญญัติ) วันจันทร์ที่ 17 ตุลาคม 2548.กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์, 2548.<br /> <br /> <br /> == หนังสือ / เอกสารอ่านเพิ่มเติม ==<br /> <br /> คณิน บุญสุวรรณ.ภาษาการเมืองในระบอบรัฐสภา.กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์, 2533<br /> <br /> สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย.กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์,2557<br /> <br /> สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.ระบบงานรัฐสภา.กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์, 2556<br /> <br /> สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.อำนาจหน้าที่ของรัฐสภา 2555.กรุงเทพมหานคร:สำนักการพิมพ์, 2555 <br /> <br /> สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.รายงานการประชุมวุฒิสภาครั้งที่ 24 (สมัยสามัญทั่วไป) วันอังคารที่ 4 พฤษภาคม 2547.กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์, 2547<br /> <br /> สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.รายงานการประชุมวุฒิสภาครั้งที่ 15 (สมัยสามัญนิติบัญญัติ) วันจันทร์ที่ 17 ตุลาคม 2548.กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์, 2548</div>

Suksan