ข้าราชการฝ่ายรัฐสภาสามัญ - ประวัติรุ่นแก้ไข

Suksan เมื่อ 04:41, 4 เมษายน 2558

2015-04-04T04:41:16Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 11:41, 4 เมษายน 2558
บรรทัดที่ 164:		บรรทัดที่ 164:
	จากบทความข้างต้นจะเห็นได้ว่า ข้าราชการฝ่ายรัฐสภาสามัญ เป็นบุคลากรที่มีความสำคัญต่อการปกครองในระบบรัฐสภา เพราะเป็นกลไกสนับสนุนการทำงานของสมาชิกรัฐสภา ตาม[[หลักการแบ่งแยกอำนาจ]] อันจะก่อให้เกิดผลสัมฤทธิในการปฏิบัติงาน ทั้งด้านนิติบัญญัติ ด้านการควบคุมการทำงานของฝ่ายบริหาร รวมถึงการทำงานในด้านอื่นๆ ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้		จากบทความข้างต้นจะเห็นได้ว่า ข้าราชการฝ่ายรัฐสภาสามัญ เป็นบุคลากรที่มีความสำคัญต่อการปกครองในระบบรัฐสภา เพราะเป็นกลไกสนับสนุนการทำงานของสมาชิกรัฐสภา ตาม[[หลักการแบ่งแยกอำนาจ]] อันจะก่อให้เกิดผลสัมฤทธิในการปฏิบัติงาน ทั้งด้านนิติบัญญัติ ด้านการควบคุมการทำงานของฝ่ายบริหาร รวมถึงการทำงานในด้านอื่นๆ ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้

	=อ้างอิง==		==อ้างอิง==

	<references/>		<references/>

Suksan เมื่อ 04:40, 4 เมษายน 2558

2015-04-04T04:40:45Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 11:40, 4 เมษายน 2558
บรรทัดที่ 23:		บรรทัดที่ 23:
	==ความเป็นมาของข้าราชการฝ่ายรัฐสภาในอดีต==		==ความเป็นมาของข้าราชการฝ่ายรัฐสภาในอดีต==

	นับจาก[[การเปลี่ยนแปลงการปกครอง]]ของประเทศไทยเมื่อวันที่ [[๒๔ มิถุนายน ๒๔๗๕]] จากระบอบ[[สมบูรณาญาสิทธิราชย์]]มาเป็นระบอบประชาธิปไตยในระบบรัฐสภา [[ผู้แทนราษฎรชั่วคราวชุดแรก]]จำนวน ๗๐คน ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก[[คณะราษฎร]] ได้ทำการประชุมกันเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ [[๒๘ มิถุนายน ๒๔๗๕]] ณ ห้องโถงชั้นบนของ[[พระที่นั่งอนันตสมาคม]] เป็นที่ประชุมชั่วคราว การประชุมในครั้งนี้มี[[มหาอำมาตย์เอกเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี]]เป็น[[ประธานสภาผู้แทนราษฎร]] และ[[นายพลตรีพระยาอินทรวิชิต]] เป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ขออนุมัติต่อที่ประชุมให้[[หลวงประดิษฐมนูธรรม]]ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรคนแรก เพื่อปฏิบัติราชการประจำของสภาผู้แทนราษฎร จึงถือว่า[[สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร]] ได้สถาปนาขึ้นในวันที่ ๒๘ มิถุนายน ๒๔๗๕		นับจาก[[การเปลี่ยนแปลงการปกครอง]]ของประเทศไทยเมื่อวันที่ [[๒๔ มิถุนายน ๒๔๗๕]] จากระบอบ[[สมบูรณาญาสิทธิราชย์]]มาเป็นระบอบประชาธิปไตยในระบบรัฐสภา [[ผู้แทนราษฎรชั่วคราวชุดแรก]]จำนวน ๗๐คน ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก[[คณะราษฎร]] ได้ทำการประชุมกันเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ [[๒๘ มิถุนายน ๒๔๗๕]] ณ ห้องโถงชั้นบนของ[[พระที่นั่งอนันตสมาคม]] เป็นที่ประชุมชั่วคราว การประชุมในครั้งนี้มี[[มหาอำมาตย์เอกเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี]]เป็น[[ประธานสภาผู้แทนราษฎร]] และ[[นายพลตรีพระยาอินทรวิชิต]] เป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ขออนุมัติต่อที่ประชุมให้[[หลวงประดิษฐมนูธรรม]]ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรคนแรก เพื่อปฏิบัติราชการประจำของสภาผู้แทนราษฎร จึงถือว่า[[สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร]] ได้สถาปนาขึ้นในวันที่ ๒๘ มิถุนายน ๒๔๗๕<ref>วิจักขณ์ นาควัชระ, คำบรรยาย เรื่อง โครงสร้าง ระบบงาน อำนาจหน้าที่และความก้าวหน้าของข้าราชการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. สำนักบริหารงานกลาง สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, ๒๕๔๖. หน้า ๒๐-๒๒.</ref>

	สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ระยะเริ่มแรกนั้นยังไม่มีกฎหมายจัดตั้งมารองรับ ไม่มีงบประมาณและสถานที่ทำการเป็นของตนเอง เจ้าหน้าที่ของสำนักงานในขณะนั้นมีอยู่ทั้งหมด ๗ คนด้วยกัน คือ [[หลวงคหกรรมบดี]] นาย[[ปพาฬ บุญหลง]] นาย[[สนิท ผิวนวล]] นาย[[ฉ่ำ จำรัสเนตร]] นาย[[สุริยา กุณฑลจินดา]] นาย[[น้อย สอนกล้าหาญ]] และ[[นายประเสริฐ ปัทมสุคนธ์]] ซึ่งเจ้าหน้าที่ทั้ง ๗ คนนี้ ได้อาศัย[[วังปารุสกวัน]]ใช้เป็นสถานที่ทำงาน โดยไม่ได้รับเงินเดือน เพราะสำนักงานฯ ไม่มีงบประมาณ นอกจากทางการได้จัดเลี้ยงอาหารแก่เจ้าหน้าที่ทุกมื้อเท่านั้น		สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ระยะเริ่มแรกนั้นยังไม่มีกฎหมายจัดตั้งมารองรับ ไม่มีงบประมาณและสถานที่ทำการเป็นของตนเอง เจ้าหน้าที่ของสำนักงานในขณะนั้นมีอยู่ทั้งหมด ๗ คนด้วยกัน คือ [[หลวงคหกรรมบดี]] นาย[[ปพาฬ บุญหลง]] นาย[[สนิท ผิวนวล]] นาย[[ฉ่ำ จำรัสเนตร]] นาย[[สุริยา กุณฑลจินดา]] นาย[[น้อย สอนกล้าหาญ]] และ[[นายประเสริฐ ปัทมสุคนธ์]] ซึ่งเจ้าหน้าที่ทั้ง ๗ คนนี้ ได้อาศัย[[วังปารุสกวัน]]ใช้เป็นสถานที่ทำงาน โดยไม่ได้รับเงินเดือน เพราะสำนักงานฯ ไม่มีงบประมาณ นอกจากทางการได้จัดเลี้ยงอาหารแก่เจ้าหน้าที่ทุกมื้อเท่านั้น
บรรทัดที่ 35:		บรรทัดที่ 35:
	ใช้[[พระที่นั่งอภิเศกดุสิต]]เป็นที่ประชุม ทำให้จำเป็นต้องมีสำนักงานเลขาธิการของแต่ละสภาแยกต่างหากจากกัน คือ “[[สำนักงานเลขาธิการพฤฒสภา]]” และ “สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทน” เพื่อรองรับการปฏิบัติหน้าที่ของสภาผู้แทนและพฤฒสภาตามรัฐธรรมนูญ พุทธศักราช ๒๔๘๙ โดยยังไม่มีกฎหมายรองรับการจัดตั้ง แต่เมื่อมีการใช้บังคับ[[พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ.๒๔๘๙]] ประธานพฤฒสภาและประธานสภาผู้แทน ได้พิจารณาเห็นว่าถ้ารวมสำนักงานเลขาธิการพฤฒสภาและสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนเข้าด้วยกันแล้ว จะทำให้งานธุรการของทั้งสองสภาดำเนินไปด้วยความสะดวกรวดเร็วยิ่งขึ้น จึงเสนอความเห็นไปยังรัฐบาลให้รวมสำนักงานซึ่งทำหน้าที่ฝ่ายธุรการของทั้งสองสภาไว้ด้วยกัน ชื่อว่า “สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา” มีฐานะเป็นทบวงการเมือง ขึ้นต่อพฤฒสภาและสภาผู้แทน และอยู่ในบังคับบัญชาของประธานสภานั้น ๆ แล้วแต่กรณี โดยมีเลขาธิการสภาผู้แทนเป็นผู้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการรัฐสภา		ใช้[[พระที่นั่งอภิเศกดุสิต]]เป็นที่ประชุม ทำให้จำเป็นต้องมีสำนักงานเลขาธิการของแต่ละสภาแยกต่างหากจากกัน คือ “[[สำนักงานเลขาธิการพฤฒสภา]]” และ “สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทน” เพื่อรองรับการปฏิบัติหน้าที่ของสภาผู้แทนและพฤฒสภาตามรัฐธรรมนูญ พุทธศักราช ๒๔๘๙ โดยยังไม่มีกฎหมายรองรับการจัดตั้ง แต่เมื่อมีการใช้บังคับ[[พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ.๒๔๘๙]] ประธานพฤฒสภาและประธานสภาผู้แทน ได้พิจารณาเห็นว่าถ้ารวมสำนักงานเลขาธิการพฤฒสภาและสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนเข้าด้วยกันแล้ว จะทำให้งานธุรการของทั้งสองสภาดำเนินไปด้วยความสะดวกรวดเร็วยิ่งขึ้น จึงเสนอความเห็นไปยังรัฐบาลให้รวมสำนักงานซึ่งทำหน้าที่ฝ่ายธุรการของทั้งสองสภาไว้ด้วยกัน ชื่อว่า “สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา” มีฐานะเป็นทบวงการเมือง ขึ้นต่อพฤฒสภาและสภาผู้แทน และอยู่ในบังคับบัญชาของประธานสภานั้น ๆ แล้วแต่กรณี โดยมีเลขาธิการสภาผู้แทนเป็นผู้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการรัฐสภา

	หลังจากนั้น ก็ได้มีการปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายเกี่ยวกับการจัดระเบียบบริหารหน่วยธุรการของรัฐสภาอีกหลายครั้ง จนกระทั่ง วันที่ ๑ เมษายน ๒๕๓๕ ได้มีประกาศใช้[[พระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๓๕]] กำหนดให้มีส่วนราชการสังกัดรัฐสภา ได้แก่ สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร และส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่น เป็นผลให้สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา แบ่งออกเป็น ๒ สำนักงาน คือ สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภาและสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร โดยกำหนดให้เลขาธิการรัฐสภาและรองเลขาธิการรัฐสภา จัดแบ่งอัตรากำลัง กิจการทรัพย์สิน สิทธิ หนี้ ข้าราชการ ลูกจ้าง และเงินงบประมาณของสำนักงานเลขาธิการรัฐสภาแก่ทั้งสองสำนักงานให้แล้วเสร็จ และเสนอผลการดำเนินการต่อ ก.ร. ภายใน ๑๘๐ วัน ส่งผลให้วุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎรมีหน่วยธุรการที่แยกจากกันมาจนถึงปัจจุบัน		หลังจากนั้น ก็ได้มีการปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายเกี่ยวกับการจัดระเบียบบริหารหน่วยธุรการของรัฐสภาอีกหลายครั้ง จนกระทั่ง วันที่ ๑ เมษายน ๒๕๓๕ ได้มีประกาศใช้[[พระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๓๕]] กำหนดให้มีส่วนราชการสังกัดรัฐสภา ได้แก่ สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร และส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่น เป็นผลให้สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา แบ่งออกเป็น ๒ สำนักงาน คือ สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภาและสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร โดยกำหนดให้เลขาธิการรัฐสภาและรองเลขาธิการรัฐสภา จัดแบ่งอัตรากำลัง กิจการทรัพย์สิน สิทธิ หนี้ ข้าราชการ ลูกจ้าง และเงินงบประมาณของสำนักงานเลขาธิการรัฐสภาแก่ทั้งสองสำนักงานให้แล้วเสร็จ และเสนอผลการดำเนินการต่อ ก.ร. ภายใน ๑๘๐ วัน ส่งผลให้วุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎรมีหน่วยธุรการที่แยกจากกันมาจนถึงปัจจุบัน<ref>สำนักกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. ประวัติและพัฒนาการโครงสร้างหน้าที่ความรับผิดชอบของหน่วยธุรการรัฐสภาไทย ตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๗๕-๒๕๕๐ เล่มที่ ๑”. กรุงเทพฯ : สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ๒๕๕๑. หน้า ๑-๗.</ref>

	เพื่อให้การปฏิบัติราชการประจำทั่วไปของวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎรเป็นไปด้วยความเรียบร้อย และเหมาะสมกับสภาวการณ์ในแต่ละขณะ จึงได้มีการปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายเกี่ยวกับการจัดระเบียบบริหารหน่วยธุรการของรัฐสภามาโดยตลอด เพื่อพัฒนาโครงสร้างและอำนาจหน้าที่ความรับผิดชอบให้สอดคล้องกับระบบของรัฐสภาและเหมาะสมกับ[[การปฏิบัติราชการยุคใหม่]] อันจะทำให้การปฏิบัติราชการของข้าราชการฝ่ายรัฐสภา สามารถตอบสนองต่อภารกิจของฝ่ายนิติบัญญัติได้ตามเจตจำนงของการปกครองในระบอบประชาธิปไตยได้อย่างแท้จริง		เพื่อให้การปฏิบัติราชการประจำทั่วไปของวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎรเป็นไปด้วยความเรียบร้อย และเหมาะสมกับสภาวการณ์ในแต่ละขณะ จึงได้มีการปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายเกี่ยวกับการจัดระเบียบบริหารหน่วยธุรการของรัฐสภามาโดยตลอด เพื่อพัฒนาโครงสร้างและอำนาจหน้าที่ความรับผิดชอบให้สอดคล้องกับระบบของรัฐสภาและเหมาะสมกับ[[การปฏิบัติราชการยุคใหม่]] อันจะทำให้การปฏิบัติราชการของข้าราชการฝ่ายรัฐสภา สามารถตอบสนองต่อภารกิจของฝ่ายนิติบัญญัติได้ตามเจตจำนงของการปกครองในระบอบประชาธิปไตยได้อย่างแท้จริง
บรรทัดที่ 163:		บรรทัดที่ 163:

	จากบทความข้างต้นจะเห็นได้ว่า ข้าราชการฝ่ายรัฐสภาสามัญ เป็นบุคลากรที่มีความสำคัญต่อการปกครองในระบบรัฐสภา เพราะเป็นกลไกสนับสนุนการทำงานของสมาชิกรัฐสภา ตาม[[หลักการแบ่งแยกอำนาจ]] อันจะก่อให้เกิดผลสัมฤทธิในการปฏิบัติงาน ทั้งด้านนิติบัญญัติ ด้านการควบคุมการทำงานของฝ่ายบริหาร รวมถึงการทำงานในด้านอื่นๆ ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้		จากบทความข้างต้นจะเห็นได้ว่า ข้าราชการฝ่ายรัฐสภาสามัญ เป็นบุคลากรที่มีความสำคัญต่อการปกครองในระบบรัฐสภา เพราะเป็นกลไกสนับสนุนการทำงานของสมาชิกรัฐสภา ตาม[[หลักการแบ่งแยกอำนาจ]] อันจะก่อให้เกิดผลสัมฤทธิในการปฏิบัติงาน ทั้งด้านนิติบัญญัติ ด้านการควบคุมการทำงานของฝ่ายบริหาร รวมถึงการทำงานในด้านอื่นๆ ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้

			=อ้างอิง==

			<references/>

	==หนังสือแนะนำให้อ่านต่อ==		==หนังสือแนะนำให้อ่านต่อ==

Suksan เมื่อ 04:30, 4 เมษายน 2558

2015-04-04T04:30:14Z

Suksan เมื่อ 04:27, 4 เมษายน 2558

2015-04-04T04:27:07Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Suksan เมื่อ 04:14, 4 เมษายน 2558

2015-04-04T04:14:32Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 11:14, 4 เมษายน 2558
บรรทัดที่ 6:		บรรทัดที่ 6:
	==บทนำ==		==บทนำ==

	รัฐสภา เป็นสภาตัวแทนของประชาชนซึ่งมีหน้าที่ทางด้านนิติบัญญัติ ~~ทั้งในการตรากฎหมาย~~ การควบคุมการบริหารราชการแผ่นดิน การให้ความเห็นชอบในเรื่องสำคัญ ~~ตลอดจนการแต่งตั้งและถอดถอนบุคคลตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด~~ รัฐสภาจึงจำเป็นต้องมีบุคลากรผู้ปฏิบัติงานเพื่อสนับสนุนให้ภารกิจในด้าน		[[ รัฐสภา]] เป็นสภาตัวแทนของประชาชนซึ่งมีหน้าที่ทางด้านนิติบัญญัติ ทั้งใน[[การตรากฎหมาย]] [[การควบคุมการบริหารราชการแผ่นดิน]] การให้ความเห็นชอบในเรื่องสำคัญ ตลอดจนการแต่งตั้งและถอดถอนบุคคลตามที่[[รัฐธรรมนูญ]]กำหนด รัฐสภาจึงจำเป็นต้องมีบุคลากรผู้ปฏิบัติงานเพื่อสนับสนุนให้ภารกิจในด้าน
	ต่าง ๆ ดังกล่าวสำเร็จลุล่วงไปได้ ซึ่งได้แก่ “ข้าราชการฝ่ายรัฐสภา”		ต่าง ๆ ดังกล่าวสำเร็จลุล่วงไปได้ ซึ่งได้แก่ “ข้าราชการฝ่ายรัฐสภา”

	==ความหมาย==		==ความหมาย==

	คำว่า “ข้าราชการรัฐสภา” ตามมาตรา ๔ ~~ของพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการรัฐสภา~~ พ.ศ. ๒๕๕๔ หมายความว่า บุคคลซึ่งได้รับการบรรจุและแต่งตั้งให้เป็นข้าราชการตามพระราชบัญญัตินี้		คำว่า “ข้าราชการรัฐสภา” ตามมาตรา ๔ ของ[[พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔]] หมายความว่า บุคคลซึ่งได้รับการบรรจุและแต่งตั้งให้เป็นข้าราชการตาม[[พระราชบัญญัติ]]นี้

	ข้าราชการรัฐสภา ตามมาตรา ๗ ของพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔ แบ่งออกเป็น ๒ ประเภท ได้แก่		ข้าราชการรัฐสภา ตามมาตรา ๗ ของพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔ แบ่งออกเป็น ๒ ประเภท ได้แก่
บรรทัดที่ 17:		บรรทัดที่ 17:
	(๑) ข้าราชการรัฐสภาสามัญ คือ ข้าราชการรัฐสภาซึ่งรับราชการโดยได้รับบรรจุและแต่งตั้งตามที่บัญญัติไว้ในหมวด ๓ และ		(๑) ข้าราชการรัฐสภาสามัญ คือ ข้าราชการรัฐสภาซึ่งรับราชการโดยได้รับบรรจุและแต่งตั้งตามที่บัญญัติไว้ในหมวด ๓ และ

	(๒) ข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมือง คือ ข้าราชการรัฐสภาซึ่งรับราชการในตำแหน่งการเมืองของรัฐสภาตามที่บัญญัติไว้ในหมวด ๔ ซึ่งมาตรา ๙๒ ได้กำหนดไว้ ๒๔ ตำแหน่ง เช่น ตำแหน่งที่ปรึกษาประธานรัฐสภา, ที่ปรึกษารองประธานรัฐสภา, ที่ปรึกษาประธานสภาผู้แทนราษฎร, ที่ปรึกษาประธานวุฒิสภา, ที่ปรึกษารองประธานสภาผู้แทนราษฎร, ที่ปรึกษารองประธานวุฒิสภา, ที่ปรึกษาผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร เป็นต้น		(๒) [[ข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมือง]] คือ ข้าราชการรัฐสภาซึ่งรับราชการในตำแหน่งการเมืองของรัฐสภาตามที่บัญญัติไว้ในหมวด ๔ ซึ่งมาตรา ๙๒ ได้กำหนดไว้ ๒๔ ตำแหน่ง เช่น ตำแหน่งที่ปรึกษาประธานรัฐสภา, ที่ปรึกษารองประธานรัฐสภา, ที่ปรึกษาประธานสภาผู้แทนราษฎร, ที่ปรึกษาประธานวุฒิสภา, ที่ปรึกษารองประธานสภาผู้แทนราษฎร, ที่ปรึกษารองประธานวุฒิสภา, ที่ปรึกษาผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร เป็นต้น

	ดังนั้น '''ข้าราชการฝ่ายรัฐสภาสามัญ''' จึงหมายถึง ข้าราชการรัฐสภาซึ่งรับราชการโดยได้รับการบรรจุและแต่งตั้งตามที่บัญญัติไว้ในหมวด ๓ ของพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔ ปฏิบัติงานประจำในส่วนราชการสังกัดรัฐสภา และไม่ใช่ข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมือง		ดังนั้น '''ข้าราชการฝ่ายรัฐสภาสามัญ''' จึงหมายถึง ข้าราชการรัฐสภาซึ่งรับราชการโดยได้รับการบรรจุและแต่งตั้งตามที่บัญญัติไว้ในหมวด ๓ ของพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔ ปฏิบัติงานประจำในส่วนราชการสังกัดรัฐสภา และไม่ใช่ข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมือง
บรรทัดที่ 23:		บรรทัดที่ 23:
	==ความเป็นมาของข้าราชการฝ่ายรัฐสภาในอดีต==		==ความเป็นมาของข้าราชการฝ่ายรัฐสภาในอดีต==

	~~นับจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองของประเทศไทยเมื่อวันที่~~ ๒๔ มิถุนายน ๒๔๗๕ จากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบประชาธิปไตยในระบบรัฐสภา ผู้แทนราษฎรชั่วคราวชุดแรกจำนวน ๗๐คน ~~ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากคณะราษฎร~~ ได้ทำการประชุมกันเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ ๒๘ มิถุนายน ๒๔๗๕ ณ ~~ห้องโถงชั้นบนของพระที่นั่งอนันตสมาคม~~ เป็นที่ประชุมชั่วคราว การประชุมในครั้งนี้มีมหาอำมาตย์เอกเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรีเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร และนายพลตรีพระยาอินทรวิชิต เป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ขออนุมัติต่อที่ประชุมให้หลวงประดิษฐมนูธรรมดำรงตำแหน่งเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรคนแรก เพื่อปฏิบัติราชการประจำของสภาผู้แทนราษฎร จึงถือว่าสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ได้สถาปนาขึ้นในวันที่ ๒๘ มิถุนายน ๒๔๗๕		นับจาก[[การเปลี่ยนแปลงการปกครอง]]ของประเทศไทยเมื่อวันที่ [[๒๔ มิถุนายน ๒๔๗๕]] จากระบอบ[[สมบูรณาญาสิทธิราชย์]]มาเป็นระบอบประชาธิปไตยในระบบรัฐสภา [[ผู้แทนราษฎรชั่วคราวชุดแรก]]จำนวน ๗๐คน ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก[[คณะราษฎร]] ได้ทำการประชุมกันเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ [[๒๘ มิถุนายน ๒๔๗๕]] ณ ห้องโถงชั้นบนของ[[พระที่นั่งอนันตสมาคม]] เป็นที่ประชุมชั่วคราว การประชุมในครั้งนี้มีมหาอำมาตย์เอกเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรีเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร และนายพลตรีพระยาอินทรวิชิต เป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ขออนุมัติต่อที่ประชุมให้หลวงประดิษฐมนูธรรมดำรงตำแหน่งเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรคนแรก เพื่อปฏิบัติราชการประจำของสภาผู้แทนราษฎร จึงถือว่าสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ได้สถาปนาขึ้นในวันที่ ๒๘ มิถุนายน ๒๔๗๕

	สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ระยะเริ่มแรกนั้นยังไม่มีกฎหมายจัดตั้งมารองรับ ไม่มีงบประมาณและสถานที่ทำการเป็นของตนเอง เจ้าหน้าที่ของสำนักงานในขณะนั้นมีอยู่ทั้งหมด ๗ คนด้วยกัน คือ หลวงคหกรรมบดี นายปพาฬ บุญหลง นายสนิท ผิวนวล นายฉ่ำ จำรัสเนตร นายสุริยา กุณฑลจินดา นายน้อย สอนกล้าหาญ และนายประเสริฐ ปัทมสุคนธ์ ซึ่งเจ้าหน้าที่ทั้ง ๗ คนนี้ ได้อาศัยวังปารุสกวันใช้เป็นสถานที่ทำงาน โดยไม่ได้รับเงินเดือน เพราะสำนักงานฯ ไม่มีงบประมาณ นอกจากทางการได้จัดเลี้ยงอาหารแก่เจ้าหน้าที่ทุกมื้อเท่านั้น		สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ระยะเริ่มแรกนั้นยังไม่มีกฎหมายจัดตั้งมารองรับ ไม่มีงบประมาณและสถานที่ทำการเป็นของตนเอง เจ้าหน้าที่ของสำนักงานในขณะนั้นมีอยู่ทั้งหมด ๗ คนด้วยกัน คือ หลวงคหกรรมบดี นายปพาฬ บุญหลง นายสนิท ผิวนวล นายฉ่ำ จำรัสเนตร นายสุริยา กุณฑลจินดา นายน้อย สอนกล้าหาญ และนายประเสริฐ ปัทมสุคนธ์ ซึ่งเจ้าหน้าที่ทั้ง ๗ คนนี้ ได้อาศัยวังปารุสกวันใช้เป็นสถานที่ทำงาน โดยไม่ได้รับเงินเดือน เพราะสำนักงานฯ ไม่มีงบประมาณ นอกจากทางการได้จัดเลี้ยงอาหารแก่เจ้าหน้าที่ทุกมื้อเท่านั้น

Suksan: หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''เรียบเรียง''' : นางสาวเรณุมาศ รักษาแก้ว '''ผู้ทรงคุ...'

2015-04-04T04:09:34Z

หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''เรียบเรียง''' : นางสาวเรณุมาศ รักษาแก้ว '''ผู้ทรงคุ...'

แสดงการเปลี่ยนแปลง

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 11:30, 4 เมษายน 2558
บรรทัดที่ 166:		บรรทัดที่ 166:
	==หนังสือแนะนำให้อ่านต่อ==		==หนังสือแนะนำให้อ่านต่อ==

	จันทมร สีหาบุญลี. ข้าราชการฝ่ายรัฐสภา , [ออนไลน์]. สืบค้นจาก: http://www.kpi.ac.th (เมื่อวันที่ ๓๐ กรกฎาคม ๒๕๕๗)		จันทมร สีหาบุญลี. '''ข้าราชการฝ่ายรัฐสภา''' , [ออนไลน์]. สืบค้นจาก: http://www.kpi.ac.th (เมื่อวันที่ ๓๐ กรกฎาคม ๒๕๕๗)

	วิจักขณ์ นาควัชระ, คำบรรยาย เรื่อง โครงสร้าง ระบบงาน อำนาจหน้าที่และความก้าวหน้าของข้าราชการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. สำนักบริหารงานกลาง สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, ๒๕๔๖.		วิจักขณ์ นาควัชระ, '''คำบรรยาย เรื่อง โครงสร้าง ระบบงาน อำนาจหน้าที่และความก้าวหน้าของข้าราชการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร'''. สำนักบริหารงานกลาง สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, ๒๕๔๖.

	พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔		พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔
บรรทัดที่ 174:		บรรทัดที่ 174:
	พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔		พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔

	สำนักกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. ประวัติและพัฒนาการโครงสร้างหน้าที่ความ รับผิดชอบของหน่วยธุรการรัฐสภาไทย ตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๗๕ - ๒๕๕๐ เล่มที่ ๑”. กรุงเทพฯ : สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ๒๕๕๑.		สำนักกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. '''ประวัติและพัฒนาการโครงสร้างหน้าที่ความ รับผิดชอบของหน่วยธุรการรัฐสภาไทย ตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๗๕ - ๒๕๕๐ เล่มที่ ๑”'''. กรุงเทพฯ : สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ๒๕๕๑.

	สำนักกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. ประวัติและพัฒนาการโครงสร้างหน้าที่ความรับผิดชอบของหน่วยธุรการรัฐสภาไทย ตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๗๕ - ๒๕๕๐ เล่มที่ ๒”. กรุงเทพฯ : สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ๒๕๕๑.		สำนักกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. '''ประวัติและพัฒนาการโครงสร้างหน้าที่ความรับผิดชอบของหน่วยธุรการรัฐสภาไทย ตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๗๕ - ๒๕๕๐ เล่มที่ ๒”'''. กรุงเทพฯ : สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ๒๕๕๑.

	ศูนย์บริการทางวิชาการและกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา, สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา. กรุงเทพ : กองการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา, ๒๕๑๙.		ศูนย์บริการทางวิชาการและกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา, '''สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา'''. กรุงเทพ : กองการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา, ๒๕๑๙.

	==บรรณานุกรม==		==บรรณานุกรม==

	วิจักขณ์ นาควัชระ, คำบรรยาย เรื่อง โครงสร้าง ระบบงาน อำนาจหน้าที่และความก้าวหน้าของข้าราชการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. สำนักบริหารงานกลาง สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, ๒๕๔๖.		วิจักขณ์ นาควัชระ, '''คำบรรยาย เรื่อง โครงสร้าง ระบบงาน อำนาจหน้าที่และความก้าวหน้าของข้าราชการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร'''. สำนักบริหารงานกลาง สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, ๒๕๔๖.

	สำนักกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. ประวัติและพัฒนาการโครงสร้างหน้าที่ความรับผิดชอบของหน่วยธุรการรัฐสภาไทย ตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๗๕ - ๒๕๕๐ เล่มที่ ๑”. กรุงเทพฯ : สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ๒๕๕๑.		สำนักกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. '''ประวัติและพัฒนาการโครงสร้างหน้าที่ความรับผิดชอบของหน่วยธุรการรัฐสภาไทย ตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๗๕ - ๒๕๕๐ เล่มที่ ๑”'''. กรุงเทพฯ : สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ๒๕๕๑.

	ศูนย์บริการทางวิชาการและกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา, สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา. กรุงเทพ : กองการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา, ๒๕๑๙.		ศูนย์บริการทางวิชาการและกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา, '''สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา'''. กรุงเทพ : กองการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา, ๒๕๑๙.

	[[หมวดหมู่:รัฐสภา]]		[[หมวดหมู่:รัฐสภา]]