Apirom เมื่อ 03:58, 30 มีนาคม 2565

2022-03-30T03:58:04Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:58, 30 มีนาคม 2565
บรรทัดที่ 4:		บรรทัดที่ 4:
	ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ ศาสตราจารย์พิเศษ นรนิติ เศรษฐบุตร		ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ ศาสตราจารย์พิเศษ นรนิติ เศรษฐบุตร

	'''ความนำ'''		= '''ความนำ''' =

	การออกเสียงประชามติ (Referendum) คือกระบวนการทางการเมืองที่ให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมตัดสินใจในประเด็นปัญหาที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อชุมชนหรือประเทศชาติ ถือเป็นการนำเอาแนวคิดประชาธิปไตยทางตรง (Direct Democracy) เข้ามาเสริมจุดอ่อนของระบอบประชาธิปไตยแบบตัวแทน (Representative Democracy) ที่ประชาชนเลือกผู้แทนเข้าไปทำหน้าที่ต่างๆ แทนตนในสภา ทว่าเมื่อมีประเด็นปัญหาที่มีความสำคัญเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ได้เสียของชาติบ้านเมืองหรือส่งผลกระทบอย่างยิ่งต่อประชาชน ก็มีการคืนอำนาจให้ประชาชนผู้เป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตยที่แท้จริงได้มีส่วนเป็นผู้ตัดสินใจด้วยตนเอง[[#_ftn1\|[1]]]		การออกเสียงประชามติ (Referendum) คือกระบวนการทางการเมืองที่ให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมตัดสินใจในประเด็นปัญหาที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อชุมชนหรือประเทศชาติ ถือเป็นการนำเอาแนวคิดประชาธิปไตยทางตรง (Direct Democracy) เข้ามาเสริมจุดอ่อนของระบอบประชาธิปไตยแบบตัวแทน (Representative Democracy) ที่ประชาชนเลือกผู้แทนเข้าไปทำหน้าที่ต่างๆ แทนตนในสภา ทว่าเมื่อมีประเด็นปัญหาที่มีความสำคัญเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ได้เสียของชาติบ้านเมืองหรือส่งผลกระทบอย่างยิ่งต่อประชาชน ก็มีการคืนอำนาจให้ประชาชนผู้เป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตยที่แท้จริงได้มีส่วนเป็นผู้ตัดสินใจด้วยตนเอง[[#_ftn1\|[1]]]
บรรทัดที่ 26:		บรรทัดที่ 26:


	'''การออกเสียงประชามติในประเทศไทย'''		= '''การออกเสียงประชามติในประเทศไทย''' =

	ดังที่ได้กล่าวข้างต้น แม้ว่าการออกเสียงประมติจะกลายเป็นประเด็นที่ได้รับความสนใจหรือถูกกล่าวถึงอย่างกว้างขวางเมื่อไม่นานมานี้ แต่อันที่จริงแนวคิดการออกเสียงประชามติได้ถูกบัญญัติไว้อยู่ในรัฐธรรมนูญของไทยมาตั้งแต่ฉบับปี พ.ศ.2492 รวมถึงในรัฐธรรมนูญอีกหลายฉบับต่อมา[[#_ftn17\|[17]]] ทว่าพึ่งถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรกในการให้ความเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบกับร่างรัฐธรรมนูญ ฉบับ พ.ศ.2550 ซึ่งเป็นการจัดการออกเสียงประชามติตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ (ฉบับชั่วคราว) พ.ศ.2549 โดยในการออกเสียงประชามติคราดังกล่าว ผลปรากฎว่าประชาชนให้ความเห็นชอบกับร่างรัฐธรรมนูญคิดเป็นร้อยละ 56.69 และไม่เห็นชอบคิดเป็นร้อยละ 41.37[[#_ftn18\|[18]]] จึงนำมาสู่การประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญในที่สุด และอีกครั้งหนึ่งที่กระบวนการออกเสียงประชามติถูกนำมาใช้คือในการให้ความเห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญในปี พ.ศ.2559 ที่ต่อมาได้ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ.2560 ด้วยคะแนนเห็นชอบคิดเป็นร้อยละ 61.35 และไม่เห็นชอบคิดเป็นร้อยละ 38.65[[#_ftn19\|[19]]]		ดังที่ได้กล่าวข้างต้น แม้ว่าการออกเสียงประมติจะกลายเป็นประเด็นที่ได้รับความสนใจหรือถูกกล่าวถึงอย่างกว้างขวางเมื่อไม่นานมานี้ แต่อันที่จริงแนวคิดการออกเสียงประชามติได้ถูกบัญญัติไว้อยู่ในรัฐธรรมนูญของไทยมาตั้งแต่ฉบับปี พ.ศ.2492 รวมถึงในรัฐธรรมนูญอีกหลายฉบับต่อมา[[#_ftn17\|[17]]] ทว่าพึ่งถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรกในการให้ความเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบกับร่างรัฐธรรมนูญ ฉบับ พ.ศ.2550 ซึ่งเป็นการจัดการออกเสียงประชามติตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ (ฉบับชั่วคราว) พ.ศ.2549 โดยในการออกเสียงประชามติคราดังกล่าว ผลปรากฎว่าประชาชนให้ความเห็นชอบกับร่างรัฐธรรมนูญคิดเป็นร้อยละ 56.69 และไม่เห็นชอบคิดเป็นร้อยละ 41.37[[#_ftn18\|[18]]] จึงนำมาสู่การประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญในที่สุด และอีกครั้งหนึ่งที่กระบวนการออกเสียงประชามติถูกนำมาใช้คือในการให้ความเห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญในปี พ.ศ.2559 ที่ต่อมาได้ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ.2560 ด้วยคะแนนเห็นชอบคิดเป็นร้อยละ 61.35 และไม่เห็นชอบคิดเป็นร้อยละ 38.65[[#_ftn19\|[19]]]
บรรทัดที่ 44:		บรรทัดที่ 44:


	'''บริบททางการเมืองคือสิ่งสำคัญ'''		= '''บริบททางการเมืองคือสิ่งสำคัญ''' =

	ดังเห็นได้ว่าแม้โดยหลักการแล้วการออกเสียงประชามติถือเป็นการคืนอำนาจให้กับประชาชนได้เป็นผู้ตัดสินใจในประเด็นปัญหาที่มีความสำคัญของชาติบ้านเมืองและที่จะส่งผลกระทบต่อประชาชนเอง แต่การพิจาณาแต่เพียงเฉพาะกระบวนการโดยละเลยบริบทแวดล้อมก็คงไม่มีความหมายอะไร นั่นเพราะว่าการจัดการออกเสียงประชามติในเรื่องใดๆ ก็ตาม ย่อมเกิดขึ้นภายใต้เงื่อนไขทางการเมืองที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งยังอาจเกี่ยวข้อง กับองค์กรหรือสถาบันทางการเมืองจำนวนมาก ฉะนั้นจึงกล่าวได้ว่าบริบทแวดล้อมทางการเมืองนับเป็นสิ่งสำคัญ ที่ควรต้องนำมาพิจารณาควบคู่ไปกับการพิจารณากระบวนการจัดการออกเสียงประชามติ ดังเห็นได้ในกรณี ของประเทศไทยเองที่การจัดการออกเสียงประชามติทั้ง 2 ครั้งที่ผ่านมา คือในปี พ.ศ.2549 และในปี พ.ศ.2559 ล้วนเป็นเหตุการณ์ที่สืบเนื่องมาจากความขัดแย้งทางการเมืองภายหลังจากการรัฐประการด้วยกันทั้ง 2 เหตุการณ์ นั้นคือการรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ.2549 และการรัฐประหารในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ.2557 ตามลำดับ		ดังเห็นได้ว่าแม้โดยหลักการแล้วการออกเสียงประชามติถือเป็นการคืนอำนาจให้กับประชาชนได้เป็นผู้ตัดสินใจในประเด็นปัญหาที่มีความสำคัญของชาติบ้านเมืองและที่จะส่งผลกระทบต่อประชาชนเอง แต่การพิจาณาแต่เพียงเฉพาะกระบวนการโดยละเลยบริบทแวดล้อมก็คงไม่มีความหมายอะไร นั่นเพราะว่าการจัดการออกเสียงประชามติในเรื่องใดๆ ก็ตาม ย่อมเกิดขึ้นภายใต้เงื่อนไขทางการเมืองที่มีลักษณะเฉพาะ ทั้งยังอาจเกี่ยวข้อง กับองค์กรหรือสถาบันทางการเมืองจำนวนมาก ฉะนั้นจึงกล่าวได้ว่าบริบทแวดล้อมทางการเมืองนับเป็นสิ่งสำคัญ ที่ควรต้องนำมาพิจารณาควบคู่ไปกับการพิจารณากระบวนการจัดการออกเสียงประชามติ ดังเห็นได้ในกรณี ของประเทศไทยเองที่การจัดการออกเสียงประชามติทั้ง 2 ครั้งที่ผ่านมา คือในปี พ.ศ.2549 และในปี พ.ศ.2559 ล้วนเป็นเหตุการณ์ที่สืบเนื่องมาจากความขัดแย้งทางการเมืองภายหลังจากการรัฐประการด้วยกันทั้ง 2 เหตุการณ์ นั้นคือการรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ.2549 และการรัฐประหารในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ.2557 ตามลำดับ
บรรทัดที่ 52:		บรรทัดที่ 52:


	'''บรรณานุกรม'''		= '''บรรณานุกรม''' =

	“3 ปี ประชามติ: ทำไมคนถึงไม่พอใจประชามติ ปี 2559.” '''iLAW''', (6 สิงหาคม 2562). เข้าถึงจาก <https://<br/> ilaw.or.th/node/5355>. เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2564.		“3 ปี ประชามติ: ทำไมคนถึงไม่พอใจประชามติ ปี 2559.” '''iLAW''', (6 สิงหาคม 2562). เข้าถึงจาก <https://<br/> ilaw.or.th/node/5355>. เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2564.

Apirom เมื่อ 09:14, 22 พฤศจิกายน 2564

2021-11-22T09:14:37Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Apirom: สร้างหน้าด้วย " '''การออกเสียงประชามติ''' ผู้เรียบเรียง รองศาสตราจารย์ ด..."

2021-11-22T09:12:10Z

สร้างหน้าด้วย " '''การออกเสียงประชามติ''' ผู้เรียบเรียง รองศาสตราจารย์ ด..."

แสดงการเปลี่ยนแปลง

การออกเสียงประชามติ - ประวัติรุ่นแก้ไข

Apirom เมื่อ 03:58, 30 มีนาคม 2565

Apirom เมื่อ 09:14, 22 พฤศจิกายน 2564

Apirom: สร้างหน้าด้วย " '''การออกเสียงประชามติ''' ผู้เรียบเรียง รองศาสตราจารย์ ด..."