Suksan เมื่อ 04:56, 9 มิถุนายน 2557

2014-06-09T04:56:14Z

Suksan เมื่อ 04:08, 9 มิถุนายน 2557

2014-06-09T04:08:12Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 11:08, 9 มิถุนายน 2557
บรรทัดที่ 173:		บรรทัดที่ 173:

	จากบทความข้างต้น การประชุมวุฒิสภาจึงมีความสำคัญต่อการปกครองในระบบรัฐสภา เพราะเป็นกลไกการทำงานของสมาชิกวุฒิสภา ตามหลักการแบ่งแยกอำนาจ อันจะก่อให้เกิดผลสัมฤทธิในการปฏิบัติงาน ทั้งด้านนิติบัญญัติ ด้านการควบคุมการทำงานของฝ่ายบริหาร รวมถึงการทำงานในด้านอื่นๆ ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้		จากบทความข้างต้น การประชุมวุฒิสภาจึงมีความสำคัญต่อการปกครองในระบบรัฐสภา เพราะเป็นกลไกการทำงานของสมาชิกวุฒิสภา ตามหลักการแบ่งแยกอำนาจ อันจะก่อให้เกิดผลสัมฤทธิในการปฏิบัติงาน ทั้งด้านนิติบัญญัติ ด้านการควบคุมการทำงานของฝ่ายบริหาร รวมถึงการทำงานในด้านอื่นๆ ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้

			==อ้างอิง==

			<references/>

	==หนังสือแนะนำให้อ่านต่อ==		==หนังสือแนะนำให้อ่านต่อ==
บรรทัดที่ 187:		บรรทัดที่ 191:

	==บรรณานุกรม==		==บรรณานุกรม==

	คณิน บุญสุวรรณ. ปทานานุกรมศัพท์รัฐสภาและการเมืองไทย. กรุงเทพฯ : สุขภาพใจ, ๒๕๔๘. รายงานการประชุมพฤฒสภา ครั้งที่ ๑/๒๔๘๙ สมัยวิสามัญ ชุดที่ ๑ วันอังคารที่ ๔ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๘๙		คณิน บุญสุวรรณ. ปทานานุกรมศัพท์รัฐสภาและการเมืองไทย. กรุงเทพฯ : สุขภาพใจ, ๒๕๔๘. รายงานการประชุมพฤฒสภา ครั้งที่ ๑/๒๔๘๙ สมัยวิสามัญ ชุดที่ ๑ วันอังคารที่ ๔ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๘๙

การประชุมวุฒิสภา - ประวัติรุ่นแก้ไข

Suksan เมื่อ 04:56, 9 มิถุนายน 2557

Suksan เมื่อ 04:42, 9 มิถุนายน 2557

Suksan เมื่อ 04:14, 9 มิถุนายน 2557

Suksan เมื่อ 04:08, 9 มิถุนายน 2557

Suksan: หน้าที่ถูกสร้างด้วย 'เรียบเรียงโดย : นางสาวเรณุมาศ รักษาแก้ว ผู้ทรงคุ...'

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 11:56, 9 มิถุนายน 2557
บรรทัดที่ 11:		บรรทัดที่ 11:
	==ความหมายของการประชุมวุฒิสภา==		==ความหมายของการประชุมวุฒิสภา==

	''' การประชุมวุฒิสภา''' หมายถึง การประชุมของ[[สมาชิกวุฒิสภา]]เพื่อพิจารณาเรื่องใด ๆ ตามอำนาจหน้าที่ของวุฒิสภา ในการประชุมวุฒิสภานอกจากจะมีสมาชิกวุฒิสภาเป็น[[องค์ประชุม]]แล้ว ยังมี[[รัฐมนตรี]]และผู้ที่[[ประธานวุฒิสภา]]หรือผู้ทำหน้าที่ประธานในที่ประชุมอนุญาตเข้าร่วมประชุมด้วย ทั้งนี้ โดยมี[[ข้อบังคับการประชุมวุฒิสภา]]เป็นเครื่องมือในการดำเนินการประชุม ผู้ทำหน้าที่ประธานในที่ประชุมวุฒิสภา ได้แก่ ประธานวุฒิสภาหรือ[[รองประธานวุฒิสภา]]ผู้ทำหน้าที่แทน		''' การประชุมวุฒิสภา''' หมายถึง การประชุมของ[[สมาชิกวุฒิสภา]]เพื่อพิจารณาเรื่องใด ๆ ตามอำนาจหน้าที่ของวุฒิสภา ในการประชุมวุฒิสภานอกจากจะมีสมาชิกวุฒิสภาเป็น[[องค์ประชุม]]แล้ว ยังมี[[รัฐมนตรี]]และผู้ที่[[ประธานวุฒิสภา]]หรือผู้ทำหน้าที่ประธานในที่ประชุมอนุญาตเข้าร่วมประชุมด้วย ทั้งนี้ โดยมี[[ข้อบังคับการประชุมวุฒิสภา]]เป็นเครื่องมือในการดำเนินการประชุม ผู้ทำหน้าที่ประธานในที่ประชุมวุฒิสภา ได้แก่ ประธานวุฒิสภาหรือ[[รองประธานวุฒิสภา]]ผู้ทำหน้าที่แทน <ref>คณิน บุญสุวรรณ, ปทานานุกรมศัพท์รัฐสภาและการเมืองไทย. กรุงเทพฯ : สุขภาพใจ, ๒๕๔๘. หน้า ๕๓๕-๕๓๖.</ref>

	==ประวัติของการประชุมวุฒิสภา==		==ประวัติของการประชุมวุฒิสภา==
บรรทัดที่ 18:		บรรทัดที่ 18:
	ด้านนิติบัญญัติเร็วเกินไป จนขาดความรอบคอบ จึงถือได้ว่า “วุฒิสภา” หรือสภาที่ทำหน้าที่กลั่นกรองงานของสภาผู้แทนราษฎรได้ถือกำเนิดขึ้นเป็นครั้งแรกในนามของ “พฤฒสภา”		ด้านนิติบัญญัติเร็วเกินไป จนขาดความรอบคอบ จึงถือได้ว่า “วุฒิสภา” หรือสภาที่ทำหน้าที่กลั่นกรองงานของสภาผู้แทนราษฎรได้ถือกำเนิดขึ้นเป็นครั้งแรกในนามของ “พฤฒสภา”

	[[การประชุมพฤฒสภา]]จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อวันอังคารที่ ๔ มิถุนายน ๒๔๘๙ ณ [[พระที่นั่งอภิเศกดุสิต]] ซึ่งใช้เป็นที่ทำการ[[สำนักงานเลขาธิการพฤฒสภา]]ด้วย โดยในวันดังกล่าวที่ประชุมพฤฒสภาได้ลงมติเลือก		[[การประชุมพฤฒสภา]]จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อวันอังคารที่ ๔ มิถุนายน ๒๔๘๙<ref>รายงานการประชุมพฤฒสภา ครั้งที่ ๑/๒๔๘๙ สมัยวิสามัญ ชุดที่ ๑ วันอังคารที่ ๔ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๘๙. </ref> ณ [[พระที่นั่งอภิเศกดุสิต]] ซึ่งใช้เป็นที่ทำการ[[สำนักงานเลขาธิการพฤฒสภา]]ด้วย โดยในวันดังกล่าวที่ประชุมพฤฒสภาได้ลงมติเลือก
	[[พันตรีวิลาศ โอสถานนท์]] เป็น[[ประธานพฤฒสภา]] และ[[นายไต๋ ปาณิกบุตร]] เป็นรองประธานพฤฒสภา ต่อมาใน[[รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๔๙๐]] ได้เปลี่ยนชื่อที่ใช้เรียก “พฤฒสภา” เป็น “วุฒิสภา” มีหน้าที่[[กลั่นกรองร่างกฎหมาย]]และ[[ควบคุมราชการแผ่นดิน]] มีการประชุมซึ่งเรียกว่า “การประชุมวุฒิสภา” จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๔๙๐ ณ [[พระที่นั่งอนันตสมาคม]] โดยที่ประชุมได้[[ลงมติ]] เลือก [[เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ]] เป็นประธานวุฒิสภา [[พระยาอภิบาลราชไมตรี]] เป็นรองประธานวุฒิสภาคนที่ ๑ และ[[พลโท พระยาสีหราชเดโชไชย]] เป็นรองประธานวุฒิสภาคนที่ ๒ หลังจากนั้น ในปี พ.ศ.๒๕๑๔ ได้มีการก่อสร้างอาคารรัฐสภาแห่งใหม่ซึ่งแล้วเสร็จในปี พ.ศ.๒๕๑๗ จึงได้เปลี่ยนมาทำการประชุมสภา ณ อาคารรัฐสภาใหม่ ถนนอู่ทองใน และได้ใช้ห้องประชุมของอาคารรัฐสภาแห่งนี้มาจนถึงปัจจุบัน ส่วนพระที่นั่ง		[[พันตรีวิลาศ โอสถานนท์]] เป็น[[ประธานพฤฒสภา]] และ[[นายไต๋ ปาณิกบุตร]] เป็นรองประธานพฤฒสภา<ref> “ประกาศตั้งประธานและรองประธานพฤฒสภา,” ราชกิจจานุเบกษา ๖๓, ๔๐ (๑๑ มิถุนายน ๒๔๘๙), หน้า ๓๙๘.</ref> ต่อมาใน[[รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๔๙๐]] ได้เปลี่ยนชื่อที่ใช้เรียก “พฤฒสภา” เป็น “วุฒิสภา” มีหน้าที่[[กลั่นกรองร่างกฎหมาย]]และ[[ควบคุมราชการแผ่นดิน]] มีการประชุมซึ่งเรียกว่า “การประชุมวุฒิสภา” จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๔๙๐ ณ [[พระที่นั่งอนันตสมาคม]]<ref> “พระราชกฤษฎีกาเรียกประชุมวุฒิสภา พ.ศ. ๒๔๙๐,” ราชกิจจานุเบกษา ฉะบับพิเศษ ตอนที่ ๕๖ เล่มที่ ๖๔ (๒๒ พฤศจิกายน ๒๔๙๐), หน้า ๘.</ref> โดยที่ประชุมได้[[ลงมติ]] เลือก [[เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ]] เป็นประธานวุฒิสภา [[พระยาอภิบาลราชไมตรี]] เป็นรองประธานวุฒิสภาคนที่ ๑ และ[[พลโท พระยาสีหราชเดโชไชย]] เป็นรองประธานวุฒิสภาคนที่ ๒<ref>รายงานการประชุมวุฒิสภา ครั้งที่ ๒/๒๔๙๐ (สามัญ) วันพฤหัสบดีที่ ๒๗ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๙๐</ref> หลังจากนั้น ในปี พ.ศ.๒๕๑๔ ได้มีการก่อสร้างอาคารรัฐสภาแห่งใหม่ซึ่งแล้วเสร็จในปี พ.ศ.๒๕๑๗ <ref>ประเสริฐ ปัทมสุคนธ์, รัฐสภาไทยในรอบสี่สิบสองปี ๒๔๗๕-๒๕๑๗. กรุงเทพฯ : ช.ชุมนุมช่าง, ๒๕๑๗. หน้า ๑๐๓๗.</ref> จึงได้เปลี่ยนมาทำการประชุมสภา ณ อาคารรัฐสภาใหม่ ถนนอู่ทองใน และได้ใช้ห้องประชุมของอาคารรัฐสภาแห่งนี้มาจนถึงปัจจุบัน ส่วนพระที่นั่ง
	อนันตสมาคมแม้ไม่ได้ใช้เป็นสถานที่ประชุมสภาแล้ว แต่ยังคงใช้เป็นสถานที่สำหรับประกอบรัฐพิธีเปิดประชุมรัฐสภาจนกระทั่งปัจจุบัน		อนันตสมาคมแม้ไม่ได้ใช้เป็นสถานที่ประชุมสภาแล้ว แต่ยังคงใช้เป็นสถานที่สำหรับประกอบรัฐพิธีเปิดประชุมรัฐสภาจนกระทั่งปัจจุบัน

บรรทัดที่ 82:		บรรทัดที่ 82:
	==ลักษณะของการประชุมวุฒิสภา==		==ลักษณะของการประชุมวุฒิสภา==

	[[รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐]] บัญญัติให้ การประชุมสภาผู้แทนราษฎร การประชุมวุฒิสภา และการประชุมร่วมกันของรัฐสภา ย่อมเป็นการเปิดเผยตามลักษณะที่กำหนดไว้ใน[[ข้อบังคับการประชุม]]แต่ละสภา แต่ถ้า[[คณะรัฐมนตรี]] หรือสมาชิกของแต่ละสภา หรือสมาชิกของทั้งสองสภารวมกัน มีจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสี่ของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของแต่ละสภา หรือจำนวนสมาชิกของทั้งสองสภาเท่าที่มีอยู่รวมกัน แล้วแต่กรณี ร้องขอให้[[ประชุมลับ]] ก็ให้ประชุมลับ (มาตรา ๑๓๓) นอกจากนี้ ดังนั้น จึงสามารถแบ่งการประชุมวุฒิสภาออกได้เป็น ๒ ลักษณะ คือ		[[รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐]] บัญญัติให้ การประชุมสภาผู้แทนราษฎร การประชุมวุฒิสภา และการประชุมร่วมกันของรัฐสภา ย่อมเป็นการเปิดเผยตามลักษณะที่กำหนดไว้ใน[[ข้อบังคับการประชุม]]แต่ละสภา แต่ถ้า[[คณะรัฐมนตรี]] หรือสมาชิกของแต่ละสภา หรือสมาชิกของทั้งสองสภารวมกัน มีจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสี่ของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของแต่ละสภา หรือจำนวนสมาชิกของทั้งสองสภาเท่าที่มีอยู่รวมกัน แล้วแต่กรณี ร้องขอให้[[ประชุมลับ]] ก็ให้ประชุมลับ (มาตรา ๑๓๓) นอกจากนี้ ดังนั้น จึงสามารถแบ่งการประชุมวุฒิสภาออกได้เป็น ๒ ลักษณะ<ref>ชัยอนันต์ สมุทวาณิช และเศรษฐพร คูศรีพิทักษ์. กลไกรัฐสภา. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์พิฆเณศ. ๒๕๑๘. หน้า ๔๓-๔๕.</ref> คือ

	1. '''[[การประชุมโดยเปิดเผย]]''' ซึ่งบุคคลภายนอกสามารถเข้าฟังการประชุมได้ตามระเบียบที่ประธานวุฒิสภากำหนด นอกจากนี้ ประธานวุฒิสภายังต้องจัดใหมีการถายทอดการประชุมทางวิทยุกระจายเสียง และหรือวิทยุโทรทัศน รวมทั้ง จัดใหมีการถายทอดการประชุมทางเครื่องขยายเสียงและหรือวิทยุโทรทัศน		1. '''[[การประชุมโดยเปิดเผย]]''' ซึ่งบุคคลภายนอกสามารถเข้าฟังการประชุมได้ตามระเบียบที่ประธานวุฒิสภากำหนด นอกจากนี้ ประธานวุฒิสภายังต้องจัดใหมีการถายทอดการประชุมทางวิทยุกระจายเสียง และหรือวิทยุโทรทัศน รวมทั้ง จัดใหมีการถายทอดการประชุมทางเครื่องขยายเสียงและหรือวิทยุโทรทัศน
บรรทัดที่ 145:		บรรทัดที่ 145:
	- '''[[เอกสิทธิ์ของสมาชิกวุฒิสภา]]'''		- '''[[เอกสิทธิ์ของสมาชิกวุฒิสภา]]'''

	เอกสิทธิ์ หมายถึง สิทธิเด็ดขาดของสมาชิกรัฐสภาที่จะกล่าวแถลงข้อเท็จจริง แสดงความคิดเห็น ออกเสียงลงคะแนน หรือการกระทำอย่างอื่นในที่ประชุมสภา โดยมิให้บุคคลอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง จะไปฟ้องร้องว่ากล่าวในทางใด ๆ ไม่ได้ และไม่อาจนำเรื่องนั้นไปฟ้องร้องได้อีก ไม่ว่าเวลาจะล่วงเลยไปนานเท่าใดก็ตาม		เอกสิทธิ์ หมายถึง สิทธิเด็ดขาดของสมาชิกรัฐสภาที่จะกล่าวแถลงข้อเท็จจริง แสดงความคิดเห็น ออกเสียงลงคะแนน หรือการกระทำอย่างอื่นในที่ประชุมสภา โดยมิให้บุคคลอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง จะไปฟ้องร้องว่ากล่าวในทางใด ๆ ไม่ได้ และไม่อาจนำเรื่องนั้นไปฟ้องร้องได้อีก ไม่ว่าเวลาจะล่วงเลยไปนานเท่าใดก็ตาม <ref>มานิตย์ จุมปา. สารานุกรมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พ.ศ.๒๕๔๐) หมวดองค์กรทางการเมือง เรื่อง ๙. เอกสิทธิ์และความคุ้มกัน. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา. ๒๕๔๔. หน้า ๒.</ref>
	ทั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อคุ้มครองการปฏิบัติหน้าที่ของสมาชิกรัฐสภาให้มีประสิทธิภาพมากที่สุด สามารถแสดงความคิดเห็นได้อย่างเต็มที่โดยมิต้องกังวลว่าจะผิดกฎหมาย		ทั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อคุ้มครองการปฏิบัติหน้าที่ของสมาชิกรัฐสภาให้มีประสิทธิภาพมากที่สุด สามารถแสดงความคิดเห็นได้อย่างเต็มที่โดยมิต้องกังวลว่าจะผิดกฎหมาย

บรรทัดที่ 154:		บรรทัดที่ 154:
	- '''[[ความคุ้มกันของสมาชิกวุฒิสภา]]'''		- '''[[ความคุ้มกันของสมาชิกวุฒิสภา]]'''

	ความคุ้มกัน หมายถึง ความคุ้มกันที่รัฐธรรมนูญให้แก่สมาชิกรัฐสภาเพื่อที่จะมาประชุมสภาตามหน้าที่ โดยไม่อาจถูกจับกุม คุมขัง หรือดำเนินคดีใด ๆ ในลักษณะที่จะขัดขวางต่อการไปประชุมดังกล่าวในช่วงเวลาหนึ่ง และเมื่อพ้นช่วงเวลาดังกล่าวแล้วความคุ้มกันจะหมดไป และอาจดำเนินคดีต่อไปได้		ความคุ้มกัน หมายถึง ความคุ้มกันที่รัฐธรรมนูญให้แก่สมาชิกรัฐสภาเพื่อที่จะมาประชุมสภาตามหน้าที่ โดยไม่อาจถูกจับกุม คุมขัง หรือดำเนินคดีใด ๆ ในลักษณะที่จะขัดขวางต่อการไปประชุมดังกล่าวในช่วงเวลาหนึ่ง และเมื่อพ้นช่วงเวลาดังกล่าวแล้วความคุ้มกันจะหมดไป และอาจดำเนินคดีต่อไปได้ <ref> มานิตย์ จุมปา. สารานุกรมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พ.ศ.๒๕๔๐) หมวดองค์กรทางการเมือง เรื่อง ๙. เอกสิทธิ์และความคุ้มกัน. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา. ๒๕๔๔. หน้า ๓.</ref>

	รัฐธรรมนูญฯ ได้บัญญัติถึงความคุ้มกันของสมาชิกวุฒิสภาไว้ ๓ กรณีด้วยกัน ดังนี้		รัฐธรรมนูญฯ ได้บัญญัติถึงความคุ้มกันของสมาชิกวุฒิสภาไว้ ๓ กรณีด้วยกัน ดังนี้