การจัดตั้งภูเก็ตเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ - ประวัติรุ่นแก้ไข

Apirom เมื่อ 09:10, 5 ตุลาคม 2554

2011-10-05T09:10:54Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 16:10, 5 ตุลาคม 2554
บรรทัดที่ 22:		บรรทัดที่ 22:
	<references/>		<references/>
	[[หมวดหมู่:การปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ]]		[[หมวดหมู่:การปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ]]
			[[หมวดหมู่:ศาสตราจารย์ ดร. สมคิด เลิศไพฑูรย์]]

Apirom เมื่อ 03:36, 17 มีนาคม 2554

2011-03-17T03:36:55Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 10:36, 17 มีนาคม 2554
บรรทัดที่ 10:		บรรทัดที่ 10:


	'''“จังหวัดภูเก็ต”''' เป็นพื้นที่ที่มีการกล่าวถึงเป็นอย่างมากในการที่จะปรับเปลี่ยนให้เป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ โดยมีการศึกษาและการสัมมนาเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการจัดรูปการปกครองดังกล่าวอยู่หลายครั้ง<ref>งานหนึ่งที่ศึกษาเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการจัดรูปแบบองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษของจังหวัดภูเก็ต คือ สมคิด เลิศไพฑูรย์ และคณะ, “การจัดการปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ: ศึกษากรณีจังหวัดภูเก็ต”, รายงานการวิจัย (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์: ศูนย์ศึกษาการพัฒนาประชาธิปไตย, 2541)</ref> โดยการพิจารณาว่าจังหวัดภูเก็ตมีสภาพพื้นที่ที่มีความเจริญทางเศรษฐกิจสูง รายได้ของประชากรค่อนข้างมาก มีนักท่องเที่ยวเข้ามาท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก อีกทั้งมีปัญหาอย่างมากมาย อาทิเช่น ปัญหาประชากรแฝง ปัญหายาเสพติด ปัญหาการก่ออาชญากรข้ามชาติ ฯลฯ อย่างไรก็ตาม การตัดสินใจให้ภูเก็ตบริหารจัดการในรูปแบบ “องค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ” นั้นก็ยังมิได้เกิดขึ้น ~~ประกอบกับในปัจจุบันที่มีการบริหารงานของจังหวัดแบบบูรณาการ~~ (CEO) ภูเก็ตซึ่งเป็นจังหวัดหนึ่งก็ยิ่งต้องชะลอนโยบายเกี่ยวกับการปกครองท้องถิ่นตามไปด้วย		'''“จังหวัดภูเก็ต”''' เป็นพื้นที่ที่มีการกล่าวถึงเป็นอย่างมากในการที่จะปรับเปลี่ยนให้เป็น[[องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ\|องค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ]] โดยมีการศึกษาและการสัมมนาเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการจัดรูปการปกครองดังกล่าวอยู่หลายครั้ง<ref>งานหนึ่งที่ศึกษาเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการจัดรูปแบบองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษของจังหวัดภูเก็ต คือ สมคิด เลิศไพฑูรย์ และคณะ, “การจัดการปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ: ศึกษากรณีจังหวัดภูเก็ต”, รายงานการวิจัย (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์: ศูนย์ศึกษาการพัฒนาประชาธิปไตย, 2541)</ref> โดยการพิจารณาว่าจังหวัดภูเก็ตมีสภาพพื้นที่ที่มีความเจริญทางเศรษฐกิจสูง รายได้ของประชากรค่อนข้างมาก มีนักท่องเที่ยวเข้ามาท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก อีกทั้งมีปัญหาอย่างมากมาย อาทิเช่น ปัญหาประชากรแฝง ปัญหายาเสพติด ปัญหาการก่ออาชญากรข้ามชาติ ฯลฯ อย่างไรก็ตาม การตัดสินใจให้ภูเก็ตบริหารจัดการในรูปแบบ “องค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ” นั้นก็ยังมิได้เกิดขึ้น ประกอบกับในปัจจุบันที่มี[[การบริหารงานของจังหวัดแบบบูรณาการ]] (CEO) ภูเก็ตซึ่งเป็นจังหวัดหนึ่งก็ยิ่งต้องชะลอนโยบายเกี่ยวกับ[[การปกครองท้องถิ่น]]ตามไปด้วย

	== เอกสารอ่านเพิ่มเติม ==		== เอกสารอ่านเพิ่มเติม ==

	1. นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ และคณะ. ทิศทางการปกครองท้องถิ่นของไทยและต่างประเทศเปรียบเทียบ. กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน, 2546.		1. นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ และคณะ. '''ทิศทางการปกครองท้องถิ่นของไทยและต่างประเทศเปรียบเทียบ.''' กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน, 2546.

	2. สมคิด เลิศไพฑูรย์ และคณะ. “การศึกษาสภาพปัญหาแนวทางการปรับปรุงรูปแบบการบริหารและแนวทางการพัฒนาพื้นที่เกาะสมุย”, รายงานการวิจัยเสนอต่อกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2546. รายงานวิจัยชิ้นนี้เป็นการศึกษาเกี่ยวกับแนวทางการปรับปรุงรูปแบบการบริหารจัดการพื้นที่เกาะสมุย โดยได้ศึกษาเกี่ยวกับสภาพพื้นที่โดยละเอียด ไม่ว่าจะเป็นสภาพปัญหาภายใน หน่วยงานที่จัดทำบริการหรือรับผิดชอบในด้านต่าง ๆ ซึ่งทำให้เห็นภาพรวมการบริหารจัดการในพื้นที่เกาะสมุยได้เป็นอย่างดี รวมถึงคณะผู้วิจัยได้จัดทำข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงโครงสร้างการบริหารของเกาะสมุยอีกด้วย		2. สมคิด เลิศไพฑูรย์ และคณะ. '''“การศึกษาสภาพปัญหาแนวทางการปรับปรุงรูปแบบการบริหารและแนวทางการพัฒนาพื้นที่เกาะสมุย”, รายงานการวิจัยเสนอต่อกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.''' สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2546. รายงานวิจัยชิ้นนี้เป็นการศึกษาเกี่ยวกับแนวทางการปรับปรุงรูปแบบการบริหารจัดการพื้นที่เกาะสมุย โดยได้ศึกษาเกี่ยวกับสภาพพื้นที่โดยละเอียด ไม่ว่าจะเป็นสภาพปัญหาภายใน หน่วยงานที่จัดทำบริการหรือรับผิดชอบในด้านต่าง ๆ ซึ่งทำให้เห็นภาพรวมการบริหารจัดการในพื้นที่เกาะสมุยได้เป็นอย่างดี รวมถึงคณะผู้วิจัยได้จัดทำข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงโครงสร้างการบริหารของเกาะสมุยอีกด้วย

	3. สมคิด เลิศไพฑูรย์ และคณะ. “การจัดการปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ: ศึกษากรณีจังหวัดภูเก็ต”, รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์: ศูนย์ศึกษาการพัฒนาประชาธิปไตย, 2541. เป็นงานหนึ่งที่ศึกษาเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการจัดรูปแบบองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษของจังหวัดภูเก็ต โดยได้เสนอแนะโครงสร้างเกี่ยวกับการบริหารเมืองภูเก็ตโดยละเอียด		3. สมคิด เลิศไพฑูรย์ และคณะ. '''“การจัดการปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ: ศึกษากรณีจังหวัดภูเก็ต”, รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์: ศูนย์ศึกษาการพัฒนาประชาธิปไตย, 2541.''' เป็นงานหนึ่งที่ศึกษาเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการจัดรูปแบบองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษของจังหวัดภูเก็ต โดยได้เสนอแนะโครงสร้างเกี่ยวกับการบริหารเมืองภูเก็ตโดยละเอียด
	==อ้างอิง==		==อ้างอิง==
	<references/>		<references/>
	[[หมวดหมู่:การปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ]]		[[หมวดหมู่:การปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ]]

Apirom: สร้างหน้าใหม่: '''ผู้เรียบเรียง''' ศาสตราจารย์ ดร.สมคิด เลิศไพฑูรย์ ---- '''ผู้...

2010-10-04T10:05:43Z

สร้างหน้าใหม่: '''ผู้เรียบเรียง''' ศาสตราจารย์ ดร.สมคิด เลิศไพฑูรย์ ---- '''ผู้...

หน้าใหม่

'''ผู้เรียบเรียง''' ศาสตราจารย์ ดร.สมคิด เลิศไพฑูรย์

----

'''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ''' รองศาสตราจารย์ วุฒิสาร ตันไชย และ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อรทัย ก๊กผล

----

== การจัดตั้งภูเก็ตเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ ==

'''“จังหวัดภูเก็ต”''' เป็นพื้นที่ที่มีการกล่าวถึงเป็นอย่างมากในการที่จะปรับเปลี่ยนให้เป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ โดยมีการศึกษาและการสัมมนาเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการจัดรูปการปกครองดังกล่าวอยู่หลายครั้ง<ref>งานหนึ่งที่ศึกษาเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการจัดรูปแบบองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษของจังหวัดภูเก็ต คือ สมคิด เลิศไพฑูรย์ และคณะ, “การจัดการปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ: ศึกษากรณีจังหวัดภูเก็ต”, รายงานการวิจัย (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์: ศูนย์ศึกษาการพัฒนาประชาธิปไตย, 2541)</ref> โดยการพิจารณาว่าจังหวัดภูเก็ตมีสภาพพื้นที่ที่มีความเจริญทางเศรษฐกิจสูง รายได้ของประชากรค่อนข้างมาก มีนักท่องเที่ยวเข้ามาท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก อีกทั้งมีปัญหาอย่างมากมาย อาทิเช่น ปัญหาประชากรแฝง ปัญหายาเสพติด ปัญหาการก่ออาชญากรข้ามชาติ ฯลฯ อย่างไรก็ตาม การตัดสินใจให้ภูเก็ตบริหารจัดการในรูปแบบ “องค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ” นั้นก็ยังมิได้เกิดขึ้น ประกอบกับในปัจจุบันที่มีการบริหารงานของจังหวัดแบบบูรณาการ (CEO) ภูเก็ตซึ่งเป็นจังหวัดหนึ่งก็ยิ่งต้องชะลอนโยบายเกี่ยวกับการปกครองท้องถิ่นตามไปด้วย

== เอกสารอ่านเพิ่มเติม ==

1. นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ และคณะ. ทิศทางการปกครองท้องถิ่นของไทยและต่างประเทศเปรียบเทียบ. กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน, 2546.

2. สมคิด เลิศไพฑูรย์ และคณะ. “การศึกษาสภาพปัญหาแนวทางการปรับปรุงรูปแบบการบริหารและแนวทางการพัฒนาพื้นที่เกาะสมุย”, รายงานการวิจัยเสนอต่อกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2546. รายงานวิจัยชิ้นนี้เป็นการศึกษาเกี่ยวกับแนวทางการปรับปรุงรูปแบบการบริหารจัดการพื้นที่เกาะสมุย โดยได้ศึกษาเกี่ยวกับสภาพพื้นที่โดยละเอียด ไม่ว่าจะเป็นสภาพปัญหาภายใน หน่วยงานที่จัดทำบริการหรือรับผิดชอบในด้านต่าง ๆ ซึ่งทำให้เห็นภาพรวมการบริหารจัดการในพื้นที่เกาะสมุยได้เป็นอย่างดี รวมถึงคณะผู้วิจัยได้จัดทำข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงโครงสร้างการบริหารของเกาะสมุยอีกด้วย

3. สมคิด เลิศไพฑูรย์ และคณะ. “การจัดการปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ: ศึกษากรณีจังหวัดภูเก็ต”, รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์: ศูนย์ศึกษาการพัฒนาประชาธิปไตย, 2541. เป็นงานหนึ่งที่ศึกษาเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการจัดรูปแบบองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษของจังหวัดภูเก็ต โดยได้เสนอแนะโครงสร้างเกี่ยวกับการบริหารเมืองภูเก็ตโดยละเอียด
==อ้างอิง==
<references/>
[[หมวดหมู่:การปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ]]