การควบคุมการประชุมสภา - ประวัติรุ่นแก้ไข

Apirom เมื่อ 09:58, 6 มกราคม 2557

2014-01-06T09:58:52Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 16:58, 6 มกราคม 2557
บรรทัดที่ 24:		บรรทัดที่ 24:
	==การรักษาระเบียบและความเรียบร้อย==		==การรักษาระเบียบและความเรียบร้อย==

	ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๕๑<ref>เรื่องเดียวกัน หน้า ๗๑.</ref> ข้อ ๑๗๓ ได้กำหนดข้อปฏิบัติในที่ประชุมสภา และให้อำนาจประธานสภาในการรักษาระเบียบและความเรียบร้อยตามข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ข้อ ๑๗๓ กำหนดให้สถานที่ประชุมสภาย่อมเป็นที่เคารพและเป็นเขตหวงห้าม บุคคลซึ่งเข้าไปต้องประพฤติตนให้เรียบร้อย มีสัมมาคารวะ และต้องแต่งกายตามที่ประธานสภากำหนด บุคคลอื่นที่ไม่ใช่สมาชิกหรือเจ้าหน้าที่ เมื่อหมดภารกิจต้องออกนอกสถานที่ประชุมของสภา		ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๕๑<ref>เรื่องเดียวกัน หน้า ๗๑.</ref> ข้อ ๑๗๓ ได้กำหนดข้อปฏิบัติในที่ประชุมสภา และให้อำนาจประธานสภาในการรักษาระเบียบและความเรียบร้อยตามข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ข้อ ๑๗๓ กำหนดให้สถานที่ประชุมสภาย่อมเป็นที่เคารพและเป็นเขตหวงห้าม บุคคลซึ่งเข้าไปต้องประพฤติตนให้เรียบร้อย มีสัมมาคารวะ และต้องแต่งกายตามที่ประธานสภากำหนด บุคคลอื่นที่ไม่ใช่สมาชิกหรือเจ้าหน้าที่ เมื่อหมดภารกิจต้องออกนอกสถานที่ประชุมของสภา
	การแต่งกายของสมาชิกนั้นให้แต่งเครื่องแบบสมาชิกรัฐสภาหรือสากลนิยมหรือชุดพระราชทานหรือตามที่ประธานกำหนด ห้ามใช้เครื่องมือสื่อสารใด ๆ ซึ่งก่อให้เกิดการรบกวนในห้องประชุมสภา		การแต่งกายของสมาชิกนั้นให้แต่งเครื่องแบบสมาชิกรัฐสภาหรือสากลนิยมหรือชุดพระราชทานหรือตามที่ประธานกำหนด ห้ามใช้เครื่องมือสื่อสารใด ๆ ซึ่งก่อให้เกิดการรบกวนในห้องประชุมสภา
	ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๕๑<ref>เรื่องเดียวกัน หน้า ๗๑.</ref> กำหนดไว้ในข้อ ๑๗๔ วรรคแรก กำหนดให้ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบังคับนี้ ประธานมีอำนาจเตือน ห้ามปราม ให้ถอนคำพูด ห้ามพูดในเรื่องที่กำลังปรึกษากันอยู่ ให้กล่าวขอขมาในที่ประชุม หรือสั่งให้ออกไปจากที่ประชุม โดยมีหรือไม่มีกำหนดเวลาในครั้งนั้นก็ได้
			ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๕๑<ref>เรื่องเดียวกัน หน้า ๗๑.</ref> กำหนดไว้ในข้อ ๑๗๔ วรรคแรก กำหนดให้ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบังคับนี้ ประธานมีอำนาจเตือน ห้ามปราม ให้ถอนคำพูด ห้ามพูดในเรื่องที่กำลังปรึกษากันอยู่ ให้กล่าวขอขมาในที่ประชุม หรือสั่งให้ออกไปจากที่ประชุม โดยมีหรือไม่มีกำหนดเวลาในครั้งนั้นก็ได้

	==สรุป==		==สรุป==

	การประชุมสภาเป็นกลไกการทำงานที่สำคัญของ[[สมาชิกรัฐสภา]]ตามหลักการแบ่งแยกอำนาจในการปฏิบัติงานด้านนิติบัญญัติ ด้านการควบคุมการทำงานของฝ่ายบริหาร รวมถึงการทำงานในด้านอื่น ๆ ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้ โดยใช้กลไกการทำงานในการอภิปรายเสนอความคิดเห็นที่หลากหลายของสมาชิกในที่ประชุมสภา ซึ่งในการอภิปรายมักมีการกล่าวพาดพิงและใช้คำพูดที่ไม่เหมาะสมอยู่เสมอ ดังนั้น จึงจำเป็นต้องมีกรอบปฏิบัติของข้อบังคับการประชุมสภาในการควบคุมให้การประชุมเป็นไปด้วยความสงบ มีความเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีการฝ่าฝืนข้อบังคับการประชุม อันจะส่งผลให้สถาบันนิติบัญญัติสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ		การประชุมสภาเป็นกลไกการทำงานที่สำคัญของ[[สมาชิกรัฐสภา]]ตามหลักการแบ่งแยกอำนาจในการปฏิบัติงานด้านนิติบัญญัติ ด้านการควบคุมการทำงานของฝ่ายบริหาร รวมถึงการทำงานในด้านอื่น ๆ ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้ โดยใช้กลไกการทำงานในการอภิปรายเสนอความคิดเห็นที่หลากหลายของสมาชิกในที่ประชุมสภา ซึ่งในการอภิปรายมักมีการกล่าวพาดพิงและใช้คำพูดที่ไม่เหมาะสมอยู่เสมอ ดังนั้น จึงจำเป็นต้องมีกรอบปฏิบัติของข้อบังคับการประชุมสภาในการควบคุมให้การประชุมเป็นไปด้วยความสงบ มีความเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีการฝ่าฝืนข้อบังคับการประชุม อันจะส่งผลให้สถาบันนิติบัญญัติสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

	==อ้างอิง==		==อ้างอิง==

Suksan เมื่อ 08:15, 6 มกราคม 2557

2014-01-06T08:15:30Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 15:15, 6 มกราคม 2557
บรรทัดที่ 16:		บรรทัดที่ 16:

	ข้อบังคับการประชุมสภาถือเป็น[[กฎหมาย]]ชนิดหนึ่งที่ใช้บังคับและควบคุมการดำเนินงานของสภา โดยสภาผู้แทนราษฎร รัฐสภาแล้วแต่กรณี มีอำนาจตราข้อบังคับการประชุมของตนเอง ประกอบด้วย การเลือกตั้งและการทำหน้าที่ของประธานสภาและ[[รองประธานสภา]] การปฏิบัติหน้าที่และ[[องค์ประชุม]]ของ[[คณะกรรมาธิการ]] วิธีการประชุม การเสนอและพิจารณา[[ร่างกฎหมาย]] [[การเสนอญัตติ]] การปรึกษา [[การอภิปราย]] [[การลงมติ]] [[การบันทึกการลงมติ]] [[การเปิดเผยการลงมติ]] [[การตั้งกระทู้ถาม]] [[การเปิดอภิปรายทั่วไป]] และการรักษาระเบียบและความเรียบร้อย รวมทั้งมีอำนาจตราข้อบังคับเกี่ยวกับ[[ประมวลจริยธรรมของสมาชิกและกรรมาธิการ]] และกิจการอื่นเพื่อดำเนินการตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ		ข้อบังคับการประชุมสภาถือเป็น[[กฎหมาย]]ชนิดหนึ่งที่ใช้บังคับและควบคุมการดำเนินงานของสภา โดยสภาผู้แทนราษฎร รัฐสภาแล้วแต่กรณี มีอำนาจตราข้อบังคับการประชุมของตนเอง ประกอบด้วย การเลือกตั้งและการทำหน้าที่ของประธานสภาและ[[รองประธานสภา]] การปฏิบัติหน้าที่และ[[องค์ประชุม]]ของ[[คณะกรรมาธิการ]] วิธีการประชุม การเสนอและพิจารณา[[ร่างกฎหมาย]] [[การเสนอญัตติ]] การปรึกษา [[การอภิปราย]] [[การลงมติ]] [[การบันทึกการลงมติ]] [[การเปิดเผยการลงมติ]] [[การตั้งกระทู้ถาม]] [[การเปิดอภิปรายทั่วไป]] และการรักษาระเบียบและความเรียบร้อย รวมทั้งมีอำนาจตราข้อบังคับเกี่ยวกับ[[ประมวลจริยธรรมของสมาชิกและกรรมาธิการ]] และกิจการอื่นเพื่อดำเนินการตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ
	ปัจจุบันการควบคุมการประชุมสภาใช้[[ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๕๑]] [[ข้อบังคับการประชุมวุฒิสภา พ.ศ. ๒๕๕๑]] และ[[ข้อบังคับการประชุมรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๓]] แล้วแต่กรณีเป็นเครื่องมือในการดำเนินการควบคุมการประชุมให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย เพื่อไม่ให้เกิดการฝ่าฝืนข้อบังคับในเรื่องของการอภิปราย และการรักษาระเบียบและความเรียบร้อยในที่ประชุม ~~ดังนี้~~		ปัจจุบันการควบคุมการประชุมสภาใช้[[ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๕๑]] [[ข้อบังคับการประชุมวุฒิสภา พ.ศ. ๒๕๕๑]] และ[[ข้อบังคับการประชุมรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๓]] แล้วแต่กรณีเป็นเครื่องมือในการดำเนินการควบคุมการประชุมให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย เพื่อไม่ให้เกิดการฝ่าฝืนข้อบังคับในเรื่องของการอภิปราย และการรักษาระเบียบและความเรียบร้อยในที่ประชุม

	==การอภิปราย ==		==การอภิปราย ==

Suksan: หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''ผู้เรียบเรียง''' นารีลักษณ์ ศิริวรรณ '''ผู้ทรงคุณว...'

2014-01-06T08:06:01Z

หน้าที่ถูกสร้างด้วย ''''ผู้เรียบเรียง''' นารีลักษณ์ ศิริวรรณ '''ผู้ทรงคุณว...'

หน้าใหม่

'''ผู้เรียบเรียง''' นารีลักษณ์ ศิริวรรณ

'''ผู้ทรงคุณวุฒิประจำบทความ''' รองเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร จเร พันธุ์เปรื่อง

----

[[รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย]] กำหนดให้ประเทศไทยมีการปกครองระบอบ[[ประชาธิปไตย]]ในระบบ[[รัฐสภา]] ประกอบด้วย [[สภาผู้แทนราษฎร]]และ[[วุฒิสภา]] ทำหน้าที่ใน[[การตรากฎหมาย]] [[ควบคุมการบริหารราชการแผ่นดิน]] ให้ความเห็นชอบในเรื่องสำคัญ ๆ ที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของแผ่นดิน ตลอดจนการสรรหาและถอดถอนบุคคลในองค์กรต่าง ๆ ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด โดยอาศัยกลไกของ[[การประชุมสภา]]ทั้งใน[[การประชุมสภาผู้แทนราษฎร]] [[การประชุมวุฒิสภา]] และ[[การประชุมร่วมกันของรัฐสภา]] ซึ่งจะประชุมได้เฉพาะในระหว่างสมัยประชุมของรัฐสภา ทั้งในสมัยประชุมสามัญของรัฐสภา ซึ่งปีหนึ่ง ๆ ให้มีสมัยประชุมสามัญของรัฐสภา ๒ สมัยคือ [[สมัยประชุมสามัญทั่วไป]] และ[[สมัยประชุมสามัญนิติบัญญัติ]] และ[[สมัยประชุมวิสามัญ]] ซึ่งเป็นการเปิดประชุมรัฐสภา เป็นการพิจารณาในระหว่างสมัยปิดประชุมสภาสามัญ ทั้งนี้ ในการประชุมสภาจะต้องมีการอภิปรายของสมาชิก เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และอธิบายเหตุผลในการพิจารณาเรื่องต่างๆ อย่างละเอียดรอบคอบ โดยการดำเนินการตามบทบาทตามอำนาจและหน้าที่ของรัฐสภานั้นต้องอยู่ภายใต้กรอบของรัฐธรรมนูญและข้อบังคับการประชุมสภาเป็นหลัก

==วิธีการประชุมสภา==

[[รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐]] มาตรา ๑๓๓ บัญญัติว่า “การประชุมสภาผู้แทนราษฎร การประชุมวุฒิสภา และการประชุมร่วมกันของรัฐสภา ย่อมเป็นการเปิดเผยตามลักษณะที่กำหนดไว้ใน[[ข้อบังคับการประชุม]]แต่ละสภา แต่ถ้า[[คณะรัฐมนตรี]]หรือสมาชิกของแต่ละสภา หรือสมาชิกของทั้งสองสภารวมกัน มีจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสี่ของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภา หรือจำนวนสมาชิกของทั้งสองสภาเท่าที่มีอยู่รวมกันแล้วแต่กรณี ร้องขอให้[[ประชุมลับ]]ก็ให้ประชุมลับ” ดังนั้น การประชุมสภาโดยหลักการแล้วจะต้องดำเนินการประชุมโดยเปิดเผย การประชุมลับเป็นข้อยกเว้น ทำให้วิธีการประชุมสภา จึงมีลักษณะ คือ
๑. การประชุมโดยเปิดเผย ในการประชุมโดยเปิดเผยนั้น บุคคลภายนอกสามารถเข้าฟังการประชุมได้ตามระเบียบที่[[ประธานสภา]]กำหนด นอกจากนี้ ประธานสภาต้องจัดให้มีการถ่ายทอดสดการประชุมทางวิทยุกระจายเสียงและหรือวิทยุโทรทัศน์และต้องจัดให้มีการถ่ายทอดการประชุมทางเครื่องขยายเสียงและหรือวิทยุโทรทัศน์วงจรปิดภายในบริเวณของ[[รัฐสภา]] และล่ามภาษามือเพื่อให้ประชาชนทั่วไปสามารถรับรู้ได้อย่างทั่วถึง เพื่อสะท้อนให้เห็นถึงความเปิดเผย [[โปร่งใส]] [[สุจริต]] และ[[ตรวจสอบได้]] และเป็นหลักประกันว่า การประชุมทุกครั้งจะดำเนินไปโดยยึดถือเอาประโยชน์ของส่วนรวมเป็นที่ตั้ง ในขณะเดียวกันต้องคำนึงถึงความเห็นของเสียงข้างน้อยด้วย
๒. การประชุมลับ เป็นการประชุมที่ต้องกระทำเป็นการลับตามเงื่อนไขและหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญและข้อบังคับการประชุมสภา ในการประชุมลับนั้นผู้ที่จะอยู่ในที่ประชุม หรือ ณ ที่ใดในระยะที่เข้าฟังได้ คือ สมาชิกสภาเท่านั้น ไม่อนุญาตให้บุคคลภายนอกหรือแม้แต่สื่อมวลชนเข้าฟังการประชุมเว้นแต่ผู้ที่ได้รับอนุญาตจากประธานสภาเท่านั้น และห้ามใช้เครื่องบันทึกเสียงหรือเครื่องมือสื่อสารใด ๆ

==ความหมายและความสำคัญของข้อบังคับการประชุมสภา==

ข้อบังคับการประชุมสภาถือเป็น[[กฎหมาย]]ชนิดหนึ่งที่ใช้บังคับและควบคุมการดำเนินงานของสภา โดยสภาผู้แทนราษฎร รัฐสภาแล้วแต่กรณี มีอำนาจตราข้อบังคับการประชุมของตนเอง ประกอบด้วย การเลือกตั้งและการทำหน้าที่ของประธานสภาและ[[รองประธานสภา]] การปฏิบัติหน้าที่และ[[องค์ประชุม]]ของ[[คณะกรรมาธิการ]] วิธีการประชุม การเสนอและพิจารณา[[ร่างกฎหมาย]] [[การเสนอญัตติ]] การปรึกษา [[การอภิปราย]] [[การลงมติ]] [[การบันทึกการลงมติ]] [[การเปิดเผยการลงมติ]] [[การตั้งกระทู้ถาม]] [[การเปิดอภิปรายทั่วไป]] และการรักษาระเบียบและความเรียบร้อย รวมทั้งมีอำนาจตราข้อบังคับเกี่ยวกับ[[ประมวลจริยธรรมของสมาชิกและกรรมาธิการ]] และกิจการอื่นเพื่อดำเนินการตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ
ปัจจุบันการควบคุมการประชุมสภาใช้[[ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๕๑]] [[ข้อบังคับการประชุมวุฒิสภา พ.ศ. ๒๕๕๑]] และ[[ข้อบังคับการประชุมรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๓]] แล้วแต่กรณีเป็นเครื่องมือในการดำเนินการควบคุมการประชุมให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย เพื่อไม่ให้เกิดการฝ่าฝืนข้อบังคับในเรื่องของการอภิปราย และการรักษาระเบียบและความเรียบร้อยในที่ประชุม ดังนี้

==การอภิปราย ==

ใข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๕๑<ref>สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๕๑, กรุงเทพฯ : สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, ๒๕๕๒, หน้า ๒๑.</ref> ข้อ ๖๑ กำหนดให้ การอภิปรายต้องอยู่ในประเด็นหรือเกี่ยวกับประเด็นที่กำลังปรึกษากันอยู่ ต้องไม่ฟุ่มเฟือย วนเวียน ซ้ำซาก หรือซ้ำกับผู้อื่นและห้ามไม่ให้นำเอกสารใด ๆ มาอ่านให้ที่ประชุมฟังโดยไม่จำเป็น และห้ามไม่ให้นำวัตถุใด ๆ เข้ามาแสดงในที่ประชุม เว้นแต่ประธานจะอนุญาต และ ห้ามผู้อภิปรายแสดงกิริยาหรือใช้วาจาอันไม่สุภาพ ใส่ร้าย หรือเสียดสีบุคคลใด และห้ามกล่าวถึงพระมหากษัตริย์หรือออกชื่อสมาชิกหรือบุคคลใดโดยไม่จำเป็นโดยข้อบังคับการประชุมกำหนดให้ สมาชิกที่ต้อง[[การประท้วง]]ว่ามีการ[[ฝ่าฝืนข้อบังคับ]] ให้ยืนและ[[ยกมือขึ้นพ้นศีรษะ]] ประธานต้องให้โอกาสผู้นั้นชี้แจง แล้วให้ประธานวินิจฉัยว่าได้มีการฝ่าฝืนข้อบังคับตามที่ประท้วงหรือไม่ คำวินิจฉัยของประธานถือเป็นเด็ดขาด ในกรณีดังกล่าวให้รวมถึงการอภิปรายพาดพิงถึงเรื่องส่วนตัวหรือเรื่องอื่นใดอันเป็นที่เสียหายแก่ผู้นั้นด้วย

==การรักษาระเบียบและความเรียบร้อย==

ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๕๑<ref>เรื่องเดียวกัน หน้า ๗๑.</ref> ข้อ ๑๗๓ ได้กำหนดข้อปฏิบัติในที่ประชุมสภา และให้อำนาจประธานสภาในการรักษาระเบียบและความเรียบร้อยตามข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ข้อ ๑๗๓ กำหนดให้สถานที่ประชุมสภาย่อมเป็นที่เคารพและเป็นเขตหวงห้าม บุคคลซึ่งเข้าไปต้องประพฤติตนให้เรียบร้อย มีสัมมาคารวะ และต้องแต่งกายตามที่ประธานสภากำหนด บุคคลอื่นที่ไม่ใช่สมาชิกหรือเจ้าหน้าที่ เมื่อหมดภารกิจต้องออกนอกสถานที่ประชุมของสภา
การแต่งกายของสมาชิกนั้นให้แต่งเครื่องแบบสมาชิกรัฐสภาหรือสากลนิยมหรือชุดพระราชทานหรือตามที่ประธานกำหนด ห้ามใช้เครื่องมือสื่อสารใด ๆ ซึ่งก่อให้เกิดการรบกวนในห้องประชุมสภา
ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๕๑<ref>เรื่องเดียวกัน หน้า ๗๑.</ref> กำหนดไว้ในข้อ ๑๗๔ วรรคแรก กำหนดให้ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบังคับนี้ ประธานมีอำนาจเตือน ห้ามปราม ให้ถอนคำพูด ห้ามพูดในเรื่องที่กำลังปรึกษากันอยู่ ให้กล่าวขอขมาในที่ประชุม หรือสั่งให้ออกไปจากที่ประชุม โดยมีหรือไม่มีกำหนดเวลาในครั้งนั้นก็ได้

==สรุป==

การประชุมสภาเป็นกลไกการทำงานที่สำคัญของ[[สมาชิกรัฐสภา]]ตามหลักการแบ่งแยกอำนาจในการปฏิบัติงานด้านนิติบัญญัติ ด้านการควบคุมการทำงานของฝ่ายบริหาร รวมถึงการทำงานในด้านอื่น ๆ ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้ โดยใช้กลไกการทำงานในการอภิปรายเสนอความคิดเห็นที่หลากหลายของสมาชิกในที่ประชุมสภา ซึ่งในการอภิปรายมักมีการกล่าวพาดพิงและใช้คำพูดที่ไม่เหมาะสมอยู่เสมอ ดังนั้น จึงจำเป็นต้องมีกรอบปฏิบัติของข้อบังคับการประชุมสภาในการควบคุมให้การประชุมเป็นไปด้วยความสงบ มีความเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีการฝ่าฝืนข้อบังคับการประชุม อันจะส่งผลให้สถาบันนิติบัญญัติสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

==อ้างอิง==

<references/>

[[หมวดหมู่: กิจกรรมที่เกี่ยวกับกระบวนการทางนิติบัญญัติ]]