กระแสคลื่นของการก่อการร้าย - ประวัติรุ่นแก้ไข

Trikao เมื่อ 09:23, 7 กรกฎาคม 2566

2023-07-07T09:23:14Z

Trikao เมื่อ 09:21, 7 กรกฎาคม 2566

2023-07-07T09:21:15Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 16:21, 7 กรกฎาคม 2566
บรรทัดที่ 60:		บรรทัดที่ 60:
	= <span style="font-size:x-large;">'''บรรณานุกรม'''</span> =		= <span style="font-size:x-large;">'''บรรณานุกรม'''</span> =

	“Bin Laden Is Dead, Obama Says." ''New York Times'' (May 1, 2011). Available <[https://www.nytimes.com/2011/05/02/world/asia/osama-bin-laden-is-killed.html https://www.nytimes.com/2011/05/02/world/asia/osama-bin-laden-is-killed.html]>. Accessed November 28, 2022.		“Bin Laden Is Dead, Obama Says." New York Times (May 1, 2011). Available <[https://www.nytimes.com/2011/05/02/world/asia/osama-bin-laden-is-killed.html https://www.nytimes.com/2011/05/02/world/asia/osama-bin-laden-is-killed.html]>. Accessed November 28, 2022.

	Rapoport, David C. (2022). ''Waves of Global Terrorism: From 1879 to the Present''. New York: Columbia University Press.		Rapoport, David C. (2022). Waves of Global Terrorism: From 1879 to the Present. New York: Columbia University Press.

	Rapoport, David C. (2004). "The Four Waves of Modern Terrorism." In A. Cronin and J. Ludes (eds.). ''Attacking Terrorism: Elements of a Grand Strategy'', pp. 47-65. Washington, DC: Georgetown University Press.		Rapoport, David C. (2004). "The Four Waves of Modern Terrorism." In A. Cronin and J. Ludes (eds.). Attacking Terrorism: Elements of a Grand Strategy, pp. 47-65. Washington, DC: Georgetown University Press.

	Kaplan, Jeffrey (2007). "The Fifth Wave: The New Tribalism?." ''Terrorism and Political Violence''. 19(4): 545-570.		Kaplan, Jeffrey (2007). "The Fifth Wave: The New Tribalism?." Terrorism and Political Violence. 19(4): 545-570.

	Jeffrey Kaplan, "Waves of Political Terrorism." ''Oxford Research Encyclopedia of Politics'' (22 November 2016). Available < [https://doi.org/10.1093/acrefore/9780190228637.013.24 https://doi.org/10.1093/acrefore/9780190228637.013.24]>. Accessed November 29, 2022.		Jeffrey Kaplan, "Waves of Political Terrorism." Oxford Research Encyclopedia of Politics (22 November 2016). Available < [https://doi.org/10.1093/acrefore/9780190228637.013.24 https://doi.org/10.1093/acrefore/9780190228637.013.24]>. Accessed November 29, 2022.

	Silva, Joao Raphael da (2020). "The Eco-Terrorist Wave." ''Behavioral Sciences of Terrorism and Political Aggression''. 12 (3): 203-216.		Silva, Joao Raphael da (2020). "The Eco-Terrorist Wave." Behavioral Sciences of Terrorism and Political Aggression. 12 (3): 203-216.

	Weinberg, Leonard and William Eubank (2010). "An End to the Fourth Wave of Terrorism?." ''Studies in Conflict and Terrorism''. 33(7): 594-602.		Weinberg, Leonard and William Eubank (2010). "An End to the Fourth Wave of Terrorism?." Studies in Conflict and Terrorism. 33(7): 594-602.

	Crenshaw, Martha (2011). ''Explaining Terrorism: Causes, Processes and Consequences''. London: Routledge.		Crenshaw, Martha (2011). Explaining Terrorism: Causes, Processes and Consequences. London: Routledge.

	Parker, Tom and Nick Sitter (2016). "The Four Horsemen of Terrorism: It's Not Waves, It's Strains." ''Terrorism and Political Violence''. 28 (2): 197-216.		Parker, Tom and Nick Sitter (2016). "The Four Horsemen of Terrorism: It's Not Waves, It's Strains." Terrorism and Political Violence. 28 (2): 197-216.
	<div>		<div>
	= <span style="font-size:x-large;">'''อ้างอิง'''</span> =		= <span style="font-size:x-large;">'''อ้างอิง'''</span> =
	<div id="ftn1">		<div id="ftn1">
	[[#_ftnref1\|[1]]] Martha Crenshaw, ''Explaining Terrorism: Causes, Processes and Consequences'' (London: Routledge, 2011), p. 34.		[[#_ftnref1\|[1]]] Martha Crenshaw, Explaining Terrorism: Causes, Processes and Consequences (London: Routledge, 2011), p. 34.
	</div> <div id="ftn2">		</div> <div id="ftn2">
	[[#_ftnref2\|[2]]] David C. Rapoport, ''Waves of Global Terrorism: From 1879 to the Present'' (New York: Columbia University Press, 2022), p. 1.		[[#_ftnref2\|[2]]] David C. Rapoport, Waves of Global Terrorism: From 1879 to the Present (New York: Columbia University Press, 2022), p. 1.
	</div> <div id="ftn3">		</div> <div id="ftn3">
	[[#_ftnref3\|[3]]] David C. Rapoport, "The Four Waves of Modern Terrorism," In A. Cronin, & J. Ludes (eds.), ''Attacking Terrorism: Elements of a Grand Strategy'', p. 49 (Washington, DC: Georgetown University Press, 2004).		[[#_ftnref3\|[3]]] David C. Rapoport, "The Four Waves of Modern Terrorism," In A. Cronin, & J. Ludes (eds.), Attacking Terrorism: Elements of a Grand Strategy, p. 49 (Washington, DC: Georgetown University Press, 2004).
	</div> <div id="ftn4">		</div> <div id="ftn4">
	[[#_ftnref4\|[4]]] Ibid., p. 47.		[[#_ftnref4\|[4]]] Ibid., p. 47.
บรรทัดที่ 90:		บรรทัดที่ 90:
	[[#_ftnref5\|[5]]] Ibid., p. 48.		[[#_ftnref5\|[5]]] Ibid., p. 48.
	</div> <div id="ftn6">		</div> <div id="ftn6">
	[[#_ftnref6\|[6]]] David C. Rapoport, ''Waves of Global Terrorism'', p. 3.		[[#_ftnref6\|[6]]] David C. Rapoport, Waves of Global Terrorism, p. 3.
	</div> <div id="ftn7">		</div> <div id="ftn7">
	[[#_ftnref7\|[7]]] David C. Rapoport, "The Four Waves of Modern Terrorism," p. 50.		[[#_ftnref7\|[7]]] David C. Rapoport, "The Four Waves of Modern Terrorism," p. 50.
บรรทัดที่ 100:		บรรทัดที่ 100:
	[[#_ftnref10\|[10]]] Ibid., pp. 53-54.		[[#_ftnref10\|[10]]] Ibid., pp. 53-54.
	</div> <div id="ftn11">		</div> <div id="ftn11">
	[[#_ftnref11\|[11]]] Jeffrey Kaplan, "Waves of Political Terrorism," ''Oxford Research Encyclopedia of Politics''. Available < [https://doi.org/10.1093/acrefore/9780190228637.013.24 https://doi.org/10.1093/acrefore/9780190228637.013.24]>. Accessed November 29, 2022, p. 5.		[[#_ftnref11\|[11]]] Jeffrey Kaplan, "Waves of Political Terrorism," Oxford Research Encyclopedia of Politics. Available < [https://doi.org/10.1093/acrefore/9780190228637.013.24 https://doi.org/10.1093/acrefore/9780190228637.013.24]>. Accessed November 29, 2022, p. 5.
	</div> <div id="ftn12">		</div> <div id="ftn12">
	[[#_ftnref12\|[12]]] David C. Rapoport, "The Four Waves of Modern Terrorism," p. 55.		[[#_ftnref12\|[12]]] David C. Rapoport, "The Four Waves of Modern Terrorism," p. 55.
บรรทัดที่ 118:		บรรทัดที่ 118:
	[[#_ftnref19\|[19]]] Ibid.		[[#_ftnref19\|[19]]] Ibid.
	</div> <div id="ftn20">		</div> <div id="ftn20">
	[[#_ftnref20\|[20]]] "Bin Laden Is Dead, Obama Says," ''New York Times'' (May 1, 2011). Available <[https://www.nytimes.com/2011/05/02/world/asia/osama-bin-laden-is-killed.html https://www.nytimes.com/2011/05/02/world/asia/osama-bin-laden-is-killed.html]>. Accessed November 28, 2022.		[[#_ftnref20\|[20]]] "Bin Laden Is Dead, Obama Says," New York Times (May 1, 2011). Available <[https://www.nytimes.com/2011/05/02/world/asia/osama-bin-laden-is-killed.html https://www.nytimes.com/2011/05/02/world/asia/osama-bin-laden-is-killed.html]>. Accessed November 28, 2022.
	</div> <div id="ftn21">		</div> <div id="ftn21">
	[[#_ftnref21\|[21]]] Jeffrey Kaplan, "Waves of Political Terrorism," p. 14.		[[#_ftnref21\|[21]]] Jeffrey Kaplan, "Waves of Political Terrorism," p. 14.
	</div> <div id="ftn22">		</div> <div id="ftn22">
	[[#_ftnref22\|[22]]] Leonard Weinberg and William Eubank, "An End to the Fourth Wave of Terrorism?," ''Studies in Conflict and Terrorism'', 33(7) 2010: 596.		[[#_ftnref22\|[22]]] Leonard Weinberg and William Eubank, "An End to the Fourth Wave of Terrorism?," Studies in Conflict and Terrorism, 33(7) 2010: 596.
	</div> <div id="ftn23">		</div> <div id="ftn23">
	[[#_ftnref23\|[23]]] Jeffrey Kaplan, "Waves of Political Terrorism," p. 7.		[[#_ftnref23\|[23]]] Jeffrey Kaplan, "Waves of Political Terrorism," p. 7.
	</div> <div id="ftn24">		</div> <div id="ftn24">
	[[#_ftnref24\|[24]]] Tom Parker and Nick Sitter, "The Four Horsemen of Terrorism: It's Not Waves, It's Strains," ''Terrorism and Political Violence'', 28 (2) 2016: 197-216.		[[#_ftnref24\|[24]]] Tom Parker and Nick Sitter, "The Four Horsemen of Terrorism: It's Not Waves, It's Strains," Terrorism and Political Violence, 28 (2) 2016: 197-216.
	</div> <div id="ftn25">		</div> <div id="ftn25">
	[[#_ftnref25\|[25]]] Leonard Weinberg and William Eubank, "An End to the Fourth Wave of Terrorism?," 598.		[[#_ftnref25\|[25]]] Leonard Weinberg and William Eubank, "An End to the Fourth Wave of Terrorism?," 598.
	</div> <div id="ftn26">		</div> <div id="ftn26">
	[[#_ftnref26\|[26]]] Jeffrey Kaplan, "The Fifth Wave: The New Tribalism?," ''Terrorism and Political Violence'', 19(4) 2007: 545-570.		[[#_ftnref26\|[26]]] Jeffrey Kaplan, "The Fifth Wave: The New Tribalism?," Terrorism and Political Violence, 19(4) 2007: 545-570.
	</div> <div id="ftn27">		</div> <div id="ftn27">
	[[#_ftnref27\|[27]]] Joao Raphael da Silva, "The Eco-Terrorist Wave," ''Behavioral Sciences of Terrorism and Political Aggression'', 12 (3) 2020: 203-216.		[[#_ftnref27\|[27]]] Joao Raphael da Silva, "The Eco-Terrorist Wave," Behavioral Sciences of Terrorism and Political Aggression, 12 (3) 2020: 203-216.
	</div> </div>		</div> </div>
	[[Category:การก่อการร้าย]] [[Category:ความขัดแย้งทางสังคม]]		[[Category:การก่อการร้าย]] [[Category:ความขัดแย้งทางสังคม]]

Trikao เมื่อ 10:09, 5 กรกฎาคม 2566

2023-07-05T10:09:33Z

←รุ่นแก้ไขก่อนหน้า		รุ่นแก้ไขเมื่อ 17:09, 5 กรกฎาคม 2566
บรรทัดที่ 30:		บรรทัดที่ 30:
	อาวุธหลักที่ผู้ก่อการร้ายในคลื่นลูกแรกนิยมใช้ คือ ปืน และระเบิดไดนาไมต์ ขณะที่เทคโนโลยีการสื่อสารและการคมนาคมที่พัฒนาขึ้นในยุคนี้ ไม่ว่าจะเป็นโทรเลข หนังสือพิมพ์รายวัน และทางรถไฟ เป็นปัจจัยเกื้อหนุนให้หลักการปฏิวัติของกลุ่มอนาธิปไตยแพร่หลายอย่างรวดเร็ว ที่สำคัญก็คือนอกจากกลุ่มอนาธิปไตยจะสามารถมีอิทธิพลต่อผู้เข้าร่วมขบวนการในประเทศแล้ว ยังสามารถปลุกเร้าและฝึกฝนกลุ่มอื่นภายนอกประเทศได้อีกด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชุมชนผู้พลัดถิ่น เช่น กลุ่ม Terrorist Brigade ซึ่งมีศูนย์บัญชาการใหญ่อยู่ในสวิตเซอร์แลนด์ ได้เปิดการโจมตี เมื่อปี ค.ศ.1905 ในประเทศฟินแลนด์ ซึ่งขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย กลุ่ม Terrorist Brigade ได้รับอาวุธยุทโธปกรณ์จากกลุ่มก่อการร้ายอาร์เมเนียที่ถูกฝึกฝนโดยชาวรัสเซียและได้รับทุนสนับสนุนจากชาวญี่ปุ่นที่ฟอกเงินผ่านมหาเศรษฐีชาวอเมริกัน[[#_ftn9\|[9]]] กล่าวได้ว่า คลื่นลูกแรกของการก่อการร้ายได้ตัดเส้นแบ่งจากการก่อการร้ายในอดีตและเปลี่ยนไปสู่การก่อการร้ายสากล ทั้งยังวางหลักปฏิบัติให้กับคลื่นก่อการร้ายลูกต่อมาหลังจากนั้น		อาวุธหลักที่ผู้ก่อการร้ายในคลื่นลูกแรกนิยมใช้ คือ ปืน และระเบิดไดนาไมต์ ขณะที่เทคโนโลยีการสื่อสารและการคมนาคมที่พัฒนาขึ้นในยุคนี้ ไม่ว่าจะเป็นโทรเลข หนังสือพิมพ์รายวัน และทางรถไฟ เป็นปัจจัยเกื้อหนุนให้หลักการปฏิวัติของกลุ่มอนาธิปไตยแพร่หลายอย่างรวดเร็ว ที่สำคัญก็คือนอกจากกลุ่มอนาธิปไตยจะสามารถมีอิทธิพลต่อผู้เข้าร่วมขบวนการในประเทศแล้ว ยังสามารถปลุกเร้าและฝึกฝนกลุ่มอื่นภายนอกประเทศได้อีกด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชุมชนผู้พลัดถิ่น เช่น กลุ่ม Terrorist Brigade ซึ่งมีศูนย์บัญชาการใหญ่อยู่ในสวิตเซอร์แลนด์ ได้เปิดการโจมตี เมื่อปี ค.ศ.1905 ในประเทศฟินแลนด์ ซึ่งขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย กลุ่ม Terrorist Brigade ได้รับอาวุธยุทโธปกรณ์จากกลุ่มก่อการร้ายอาร์เมเนียที่ถูกฝึกฝนโดยชาวรัสเซียและได้รับทุนสนับสนุนจากชาวญี่ปุ่นที่ฟอกเงินผ่านมหาเศรษฐีชาวอเมริกัน[[#_ftn9\|[9]]] กล่าวได้ว่า คลื่นลูกแรกของการก่อการร้ายได้ตัดเส้นแบ่งจากการก่อการร้ายในอดีตและเปลี่ยนไปสู่การก่อการร้ายสากล ทั้งยังวางหลักปฏิบัติให้กับคลื่นก่อการร้ายลูกต่อมาหลังจากนั้น

	= <span style="font-size:x-large;">'''คลื่นลูกที่สอง''' ''':''' '''การก่อการร้ายต่อต้านอาณานิคม'''</span> =		== <span style="font-size:x-large;">'''คลื่นลูกที่สอง''' ''':''' '''การก่อการร้ายต่อต้านอาณานิคม'''</span> ==

	ภายหลังสิ้นสุด[[สงครามโลกครั้งที่_1\|สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง]] คลื่นลูกที่สองก็ก่อตัวขึ้นและกินช่วงเวลาระหว่างทศวรรษ 1920 ถึงต้นทศวรรษ 1960 จุดเริ่มต้นของคลื่นลูกนี้มาจากผลพวงของสนธิสัญญาสันติภาพแวร์ซาย (Versailles Peace Treaty) ที่มีผลผูกพันให้มหาอำนาจกลางซึ่งเป็นผู้แพ้สงครามต้องยุบเลิกจักรวรรดิของตนเอง ขณะที่ประเทศผู้แพ้สงครามนอกยุโรปต้องตกเป็นดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ (League of Nations Mandates) โดยที่ชาติมหาอำนาจที่ชนะสงครามมีหน้าที่บริหารดินแดนเหล่านั้นโดยตรงจนกว่าจะพร้อมได้รับเอกราช กลุ่มก่อการร้ายที่เคยคาดหวังว่าจะสามารถปลดปล่อยชาติของตนให้เป็นเอกราชจึงกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง กองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ (Irish Republic Army: IRA) ในไอร์แลนด์เหนือเป็นขบวนการก่อการร้ายแรก ๆ ของคลื่นลูกที่สองในช่วงทศวรรษ 1920 ทว่าประสบความสำเร็จไม่มากนัก การเคลื่อนไหวของกลุ่มก่อการร้ายคลื่นลูกที่สองเต็มรูปแบบจึงเกิดขึ้นหลัง[[สงครามโลกครั้งที่_2\|สงครามโลกครั้งที่สอง]] หรือกว่า 25 ปี นับตั้งแต่สนธิสัญญาแวร์ซาย ลักษณะเด่นของกลุ่มก่อการร้ายในคลื่นลูกนี้ คือ มีเป้าหมายหลักเพื่อเรียกร้องเอกราชเหนือดินแดนโดยให้เจ้าอาณานิคมถอนตัวออกไป องค์กรที่โดดเด่นนอกจากกลุ่ม IRA แล้ว ยังรวมถึง กลุ่ม Irgun ที่ต่อสู้เพื่อสถาปนารัฐชาวยิวในปาเลสไตน์ กลุ่ม EOKA ในไซปรัส และ Front de Liberation Nationale ในแอลจีเรีย เป็นต้น[[#_ftn10\|[10]]] ตัวแบบความสำเร็จสูงสุด คือ กรณี Irgun ที่มีส่วนรับผิดชอบสังหารโหดหลายครั้ง ทว่าผู้นำกลุ่มอย่างเมนาเฮม เบกิน (Menachem Begin) กลับได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี ค.ศ. 1978[[#_ftn11\|[11]]]		ภายหลังสิ้นสุด[[สงครามโลกครั้งที่_1\|สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง]] คลื่นลูกที่สองก็ก่อตัวขึ้นและกินช่วงเวลาระหว่างทศวรรษ 1920 ถึงต้นทศวรรษ 1960 จุดเริ่มต้นของคลื่นลูกนี้มาจากผลพวงของสนธิสัญญาสันติภาพแวร์ซาย (Versailles Peace Treaty) ที่มีผลผูกพันให้มหาอำนาจกลางซึ่งเป็นผู้แพ้สงครามต้องยุบเลิกจักรวรรดิของตนเอง ขณะที่ประเทศผู้แพ้สงครามนอกยุโรปต้องตกเป็นดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ (League of Nations Mandates) โดยที่ชาติมหาอำนาจที่ชนะสงครามมีหน้าที่บริหารดินแดนเหล่านั้นโดยตรงจนกว่าจะพร้อมได้รับเอกราช กลุ่มก่อการร้ายที่เคยคาดหวังว่าจะสามารถปลดปล่อยชาติของตนให้เป็นเอกราชจึงกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง กองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ (Irish Republic Army: IRA) ในไอร์แลนด์เหนือเป็นขบวนการก่อการร้ายแรก ๆ ของคลื่นลูกที่สองในช่วงทศวรรษ 1920 ทว่าประสบความสำเร็จไม่มากนัก การเคลื่อนไหวของกลุ่มก่อการร้ายคลื่นลูกที่สองเต็มรูปแบบจึงเกิดขึ้นหลัง[[สงครามโลกครั้งที่_2\|สงครามโลกครั้งที่สอง]] หรือกว่า 25 ปี นับตั้งแต่สนธิสัญญาแวร์ซาย ลักษณะเด่นของกลุ่มก่อการร้ายในคลื่นลูกนี้ คือ มีเป้าหมายหลักเพื่อเรียกร้องเอกราชเหนือดินแดนโดยให้เจ้าอาณานิคมถอนตัวออกไป องค์กรที่โดดเด่นนอกจากกลุ่ม IRA แล้ว ยังรวมถึง กลุ่ม Irgun ที่ต่อสู้เพื่อสถาปนารัฐชาวยิวในปาเลสไตน์ กลุ่ม EOKA ในไซปรัส และ Front de Liberation Nationale ในแอลจีเรีย เป็นต้น[[#_ftn10\|[10]]] ตัวแบบความสำเร็จสูงสุด คือ กรณี Irgun ที่มีส่วนรับผิดชอบสังหารโหดหลายครั้ง ทว่าผู้นำกลุ่มอย่างเมนาเฮม เบกิน (Menachem Begin) กลับได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี ค.ศ. 1978[[#_ftn11\|[11]]]

Trikao เมื่อ 10:07, 5 กรกฎาคม 2566

2023-07-05T10:07:07Z

แสดงการเปลี่ยนแปลง

Trikao: สร้างหน้าด้วย " '''ผู้เรียบเรียง''' ''':''' ฐิติกร สังข์แก้ว '''ผู้ทรงคุณวุฒิปร..."

2023-07-05T09:39:17Z

สร้างหน้าด้วย " '''ผู้เรียบเรียง''' ''':''' ฐิติกร สังข์แก้ว '''ผู้ทรงคุณวุฒิปร..."

แสดงการเปลี่ยนแปลง